BeneluxWandelen.eu

04/07/2010 WSV. Groot Gestel -- Den Dungen

Opnieuw  een nieuwe en dus eerste wandeltocht  in onze provincie  van een nog redelijk jonge wandelclub uit St.Michielsgestel . Mijn reisplan erheen moet ik te elfder ure herzien om er tijdig met het openbaar vervoer te kunnen zijn ,  een andere reisroute , om nog enigszins een flinke afstand te kunnen meedoen , gezien het wat vroege  {?} , sluitingsuur.

Wat Googelen en maps en website  bekijken , en ja gezien ligging en tamelijk wat ervaring wat binnen de club huist , heb ik hoge verwachtingen vandaag.  De bus zet me zelfs voor de deur af.  Verkeersregelaars loodsen autobezitters naar een weiland voor  parkeren.  De omgeving staat al aardig vol . het lijkt op een goede opkomst , ondanks concurrentie elders .  Ik herken de zaak nu goed omdat ik er regelmatig mijn zit had als rustplaats van andere tochten in de streek.  De start stuurt me al meteen een metershoge slingerdijk op , met enerzijds zicht nu en dan op Den Bosch en  zijn industriegebieden , anderzijds tuinen , dijkhuizen oude en nieuwe en verscholen liggende weiden, tuinen , akkers en 'wielen' . Dit zijn kleine diepten ,  vijvers of plassen die aan de dijk liggen ontstaan in een ver verleden  toen de  Maas , veel verderop overstroomd raakte .  Het gaat langs velden aardappelen , prei , maïs, en velden lavendel welke een paarse gloed verspreiden.  Boomkwekerijen , en bij een plas zit een reiger geduldig te wachten om toe te slaan.  Regeninstallaties en waterkanonnen  alom te zien vandaag in de strijd tegen de wekenlange hitte en droogte.  Weiden met vee volop in de zon luierend en de weiden geel tot bruin en weinig groen of zelfs zo te zien geen water…. 'kHeb meelij met de dieren.  Een dode kikker op mijn weg die het niet gehaald heeft. . Draai even asfaltwegje op om vervolgens een lang gravelfietspad op te gaan aldoor in de beschutting van dijkgroei en bomen , want planten , grassen en bloemenzeeën zijn vandaag volop te genieten.  Het is al meteen een professionele opening . Langzaam wordt nevel bewolking in de hogere luchten.  Het blijft paderen  over paar meter hoge lommerrijke dijken . De zon blijft haar best doen vandaag verder toch. Aspergevelden met doorgeschoten planten ervan, en aardbeivelden met het rode goud van het seizoen.  Een oude eikenlaan door , en even een blik op de dominante kantoortoren van het Bossche provinciehuis . Gewestweg over en dan volgt weer een smal pad door de bossen van de Pettelaar.  Braambesstruiken rijkelijk. En netelig werk  en overig hoog groen , een graspad op wat koeler loopt.  Even gaat m,n petje af als groet naar een bejaard ogende jogger die voorbij snelt.  Motorgeluid vanuit de lucht en paragliders hangen  verderop in de lucht.  Wolfsdreef brengt hoge varens langs de route.  Een dikke groene rups ontwijkend gaat het voort langs akkers, velden , verscholen in het groen en houtwallen. Een kikkertje zo klein als een topje van een kinderpink wipt gezwind naar de kant. De veldleeuwerik laat zich ook graag horen hier.  Bosstukjes volgen een en tweesporig padwerk . Beukenlaantje met ernaast een geheel geelkleurig veld bloemen. Even asfalt en dan direct dwars door veld over smal eenmanspad met braamstruik en riet manshoog omzoomd. Armen in de hoogte toch maar even.  Later overgaand naar vooral netelig.  Haanwijk genaamd. Een herinneringspaal geeft de hoogte van de waterstand aan ten tijde van een overstroming door overvloedige regenval op1 febr. 1995 . ga weer bosje in en later uit langs jong bos met den en coniferen , jonge beuk en zo meer, maar ook rijkelijk bebloemd.  De rust is na 10 k.m. bij een aspergeboerderij , met terras annex resto en eigen winkel .  Ik loop aanloop route deels terug hierna,  en beland in een groengebied met  veel oude bomen en monumentale huizen en gebouwen ,  Haanwijk genaamd.  Een bocht na de gebouwen verras ik een groepje rondpikkende kippen die snel kakelend in paniek onder de heg veilig verdwijnen.  Een grindpad tussen oude platanen volgt naar gerestaureerd kasteel Herlaar , brug Dommel over , klinker op en aan  het haventje daar talloze roeibootjes aangemeerd.  Ik wandel nu al een poos als alleen op de wereld , en ga een gemaaide grasdijk , op langs geduldige vissers tussen de rietkragen. Het is langs de Essche stroom  zijtak Dommel , veel gele waterlelie ,  gaat over sluis in mooi  landelijk en door bos dat overgaat in meest den en donker sparrenbos.  Zie konijnenholen vermoedelijk nogal eens hier ter pade. Coulissenlandschappen overheersen vandaag. Moet aan doorgaande weg paralel tweezijdig fiets-wandelpad , delen met aldoor groepjes jachtige fietsclubs , hele pelotons passeren ,  en motoren clubs vooral op de weg.  Over de Gestelseweg gaand passeer ik een groot golfterrein en de slagen met de clubs zijn duidelijk hoorbaar. Na dik 1100 mtr. Draai ik een brede grindweg door Zegenwerp -bos door naar fietsroute om aan het eind via een lattenbrug de Dommel-overkant te halen . Veel rietzomen hier en de rietzanger is er ook op haar plaats zo te horen telkens. Pad  grind/zand slingert van eenmans naar tweesporig langsheen de waterkant door de velden en bosjes. Tot twee klappoorten direct na elkaar door grasveldje , opnieuw langs waters en overdekt parkoers twee en eensporige paden . "Waaistap ", heet een wegje . En komt de kleine kerktoren van evenklein dorp Gemonde in het vizier. . Op het terras buiten de eerste lange-afstanders die ik zie op mijn route , en een dame legt me haar hele voorbereiding en wandelprogramma uit richting de Nijmeegse vierdaagse.  Laat even horen terloops dat ik geen onbekende ben in die gelederen. Het dorp wordt toepasselijk snel verlaten door de Loopstraat , jawel !... Groengeur kietelt mijn neusgaten  door open groengebied doorkruis weer asfaltwegje met oude eiken , en blijf naarstig schaduw zoeken.  Vlak voor een oude graanmolen daal ik af in een weldadig en waterig natuurgebiedje , eenmanswegje. Rondt een ven en uit de schaduw een dijk op klimmende  opnieuw de Dommeloever langsgaand.  Steek een waterval , met sluis over naar de overkant almaar smal gaand en het wemelt van de vlinders ,  Even klinker op en langs brug rand dorp over de doorgaande weg en duik dan een behegt steegje in en opnieuw weer langs de rivier,  insecten en libellen , maar rijkelijk groene oevers, piept in de verte de stompe oude toren van St.Michielsgestel erbovenuit , schilderachtig. . Opnieuw lattenbrug over door lindenlaan en buurt Ruwenberg met oude en jonge schilderachtige witte huizen en boerderijachtige woningen , met kassei en klinkerwegjes. Een enorme oppervlakte torenhoge groep bereklauw doemt voor me op , uniek zoveel.  Wat later verkeersweg met lichten overgaand  volgt….. "De Loopsteeg" !... Hoe toepasselijk ..  Mogen bij uitzondering over particulier terrein met dank . En veldwerk en akkers volgen onder begroeid dak door. Het lijkt er onderweg sterk op dat parkoersuitzetter met de zonnestand rekening hield en veel schaduw is ons deel gelukkig vandaag. Op bijna 4 k.m. voor de aankomst is toch nog een caférust gepland. Zo vertelt mij de parkoersomschrijving.  Tref ik Oisterwijkse Paul die ik al jaren niet meer zag en wandelen nog op een laag pitje heeft gesteld .  Volg na rust een schaduwrijk klinkerwegje  aldoor ,  het lijkt uit met de padenvreugde, ga door wijkje nieuw , en de bebouwing van Den Dungen blijkt erg uitgestrekt door o.a. lintbebouwing want de kerktoren draait aldoor in de verte om me heen.  De vijf k.m. route vervoegt ons en ik versnel mijn pas. Het paard ruikt de stal ; zoiets …  Overigens ik was vandaag toch wel in mijn hum met mijn wandelpas en ik kijk op mijn klokje en begin te rekenen en te twijfelen of het wel 31,3 is vandaag. Is er niet met elastiek gemeten ?  Mag niet deren het gaat gezwind met me vandaag en haal een gemiddelde van 6-6,5 p.u. toch…. Opnieuw gaat het als de beginkilometers een  tamelijk los grind nieuw gestrooid {?} , dijkpad op , en opnieuw omfloerst met boven en onderlangs groen en verrassende doorkijkjes. Aldoor volgend dit mooie pad zie ik plots een bootkajuit boven het groen en rietkragen vlakbij uitsteken. En voorbijvaren.  Weet dan dat de finish lonkt en dichtbij is want dit was en ligt direct aan de Zuid-Willemsvaart met ophaalbrug.  En ziet daar is ie dan ! Plots toch nog.  Finish herberg en uitspannig de Poeling en de Majorca-bar annex. Bijna iedereen zit op het terras en de club blijkt ook nog muziekaal talent in haar gelederen te hebben, want speelt in clubkleuren populaire luistermuziek  een groepje muziekanten. Het swingt de pan uit dat wel .  Deze tocht heeft haar bestaansrecht volop bewezen. Het was perfect uitgepijld en aangeven als splitsingen afstanden. En op papier was het zonder meer goed. Een route die er zijn mag en duidelijk door een kenner of kenners en ervaren lopers uitgezet. Het was regelrecht genieten en ik heb me geen moment verveelt. Eén  minpuntje toch: De horeca-rustplaatsen waren erg aan de dure kant , als b.v. 1.80 voor een glaas-je cola…… Als ik bedienden krijg met dure schorten en pakken of uniform krijg ik al de kriebels. Niets voor een doorsnee  gewone wandelaar flierefluiter en gewone mens , en Brabander. Voor de rest is deze tocht een knaller zeker qua natuur en landschappelijk. Zeker om vaker hier terug te komen . Ga zo zeker door en succes is verzekerd.  Hawdoe ! Zeggen ze hier . Ik zeg : Houdoe , tot ziens en blijven wandelen , zien we elkaar vast ook wel ergens. Ik bereid me nu voor op de moeder aller meerdaagsen en wandeltochten . De  94e Nijmeegse Vierdaagse . Een drukke mooie sfeervolle wandelreunie en wandelfeest vooral , met gelijken onder elkaar vanover de hele wereld.

Peter Heesakkers

Het gaat erg hard dooien vandaag.  De weerkundigen laten hier geen misverstand over bestaan en steek ik aldus een extra flesje water in mijn rugzak.  Een nieuwe loot aan de wandelstam een atletiek en runnersclub in beginsel die het wandelen ook heeft ontdekt .   Steeds meer hardloop en atletiekclubs gaan inzien dat men leden langer  vasthoudt  binnen de club als ze na wat ouder en blessures  , kunnen blijven wandelen .    En zich zodoende nog nuttig voelen om lid van de club te blijven en alzo nog een doel hebben.     Zo wint wandelen steeds duidelijker van  andere intensieve sportbeoefeningen.    Wandelen kun je nog op hoge leeftijd blijven doen .    Vorig jaar was de eerste wandeltocht van deze club , maar die was direct na mijn traditionele MESA-Ardennen-Vierdaagse .  Nu na een rustdag kan ik er weer tegenaan .   Zij het dat het tropisch warm belooft te worden , zoals de termen bij weersvoorspellers luiden , dus wie weet een ontmoeting met tropische dieren die de weg kwijt zijn .  Als ik mijn achtertuin uitga , hoor ik gezoem .   Zou de buurvrouw nu al aan het stofzuigen zijn ? 

Nee; het blijken hommels te zijn tussen de bloemen  , die zo vroeg al heel actief blijken .  Op naar Lieshout dan , een dorp dat in de prov. Nrd. Brabant en ver daarbuiten bekend staat  voor hun bierbrouwerij .  Kom je uit dit dorp schrijft men je allereerst en beroep daar toe .  Niets is minder waar .  Ik ben zeer benieuwd wat de nieuwkomer op wandelgebied vandaag ons voorschotelen zal .  Wel kies ik bewust voor een gemiddelde afstand vanwege de warmte .  En ze kunnen beter zeggen ; Och kijk daar loopt ie nog ; als ach daar ligt ie al .   De afstand van de bushalte was geen tien maar ruim twintig minuten stevig doorlopen , zoals het programma beloofde .    Aan de eigen RCL-accomodatie .   De inschrijvers der buro hadden een voorschot op het warme weer een tentdak boven het hoofd geplaatst  ,  en ook het buffet was onder dak .    Na alle plichtplegingen en lekkers ga ik in de  achterste hoeven dan .  Terug deels langs de weg naar de startplaats , over gewestweg betonfietspad .  We moeten de weg weer  oversteken en grindpaden en wat woningbouw stukkie door . Om invalsweg dorp Lieshout te kruisen richting rotonde , en onder verbindings loopbrug van het plaatselijke bierbedrijf door naar brug over Wilhelmina-kanaal . Direct na dit kanaal langsheen door eindelijk lommerrijke zonvrije weg die even verderop overgaat in fietspad dichter langs het kanaal .  Een baileybrug even verderop in ; hoe kan het anders dezer dagen in de Nederlandse oranje-manie , geheel gedrapeerd  met oranje en rond-wit-blauwe punt slingersvlaggertjes .  In Nederland kleurt dezer dagen zo ongeveer alles oranje , je kunt het zo gek niet bedenken .   Die niet meedoet valt op , en uit de boot .   Fietspad draait weg en gaat over in karrespoorpad tussen tuinbouwvelden , ener en akkers anderzijds .   Al snel komen de contouren van dorp Aarle Rixtel in beeld , waar de befaamde weerman woont die voorspelt op puur wat er in de natuur gebeurt .  Wars van alle techniek .  Dorp kent ook de klokkengieterijen .  En , jawel ik hoor het kerkcarillion spelen al .   Ga even de Kerkstraat ook in middels een driehoekig pleintje met rododendronsstruiken .   Wat wijk dorp door ,  wandelparkpaadje in , en bereik de oever van de Zuid-Willemsvaart , de ophaalbrug over en dorp weer uit , kanaalomleiding  brug over en nieuwe autoweg en verkies daar waar schaduw is te lopen .   De Aa-beek met rietzomen  overgaand kom ik op grond van Bakel .   Wat lang rechtdoor asfalt en goddank nog schaduw weer .   Op een enorm groot veld wordt door tientallen vrijwilligers in de volle zon kruipend aardbeien geplukt .  Ze kunnen hierbij gelukkig niet van een ladder afvallen zo dicht aan de grond groeien deze .  Geluksvogels toch .   Na een tiental k.m.rs , is de rustplaats voorzien  bij particulieren in de werkschuur en de club ontvangt ons .   We zitten aan randje Grotelse hei en bos , maar jammerlijk zullen we er maar een stukje van zien ....... Op dit punt zijn de eerste vluggerikken van de grootste afstanden  bij ons gekomen .  Erg veel verhard tot nu toe , en er moet toch veel meer uit deze omgeving te peuren zijn .   We krijgen even nog wat padenwerk onder de schoenen , maar naar ik verneem zijn de overige afstanden wél paderig van aard .   Blijkt later dat ik een lus loop naar voorgenoemde bruggen .  Terug .   Geleidelijk asfaltpad naar beneden langs kanaal waar waterskieën en motorboten hun vaart doen .   En zonaanbidders vertoeven in natuurlijk schaarse kleding .   Even samenkomst met ander fietspad en wat schaduw  goddank , en verder graswegjes wat koeler loopt dan asfalt en steen of gravel .   Een verborgen tussenpad brengt me weer terug oever kanaal  vanaf de rivier .  Sluis met anderhalve meter val over van de Aa-beek .   Langs rietkragen en ik noem ze maar rabarberplanten zo dikke steel en groot blad .   De rust aan het sportcentrum aan de Beekse brug is welkom  aanleggen .  Even flink bijtanken . en vort weer .  Brug vaart over en dorp Beek in .  Kerkstraat opnieuw genaamd .   Door een villawijkje waarvan straatnaam achter boomtakken hangt .   Even zoeken ja .  Lange schaduw hoge bomenpad toch weer dorp in en kiezen de routemakers  rechtsrondend door park een vijver . Even verder overgaand in lommerrijk welkom grindpadnetwerk door eerder ruige natuur .  Moeder eend  zoekt het water op met haar achttallig vuistgrote kroost   gehoorzaam achter haar aan .   Je weet maar nooit met dat wandelvolk .   Ijsbaanlaan heet een weg , en dat met deze hitte !....  Brug over beek de Goorloop  brengt me van sportpark-parkeerplaats onder het lommer uit  en even wordt het zoeken en lezen , want pijl ontbreekt .....  Ik ken er mijn  weg zo'n beetje en gok op de juiste looprichting , naar wegnaam , en het klopt !   Smal landwegje op  wat ik herken van ooit eerder .  Even verderop een geweldige geste van de club , we worden  voorzien van water  de natuurlijke dorstlesser wat vast en zeker door de wandelaars enorm gewaardeerd zal worden .   Als een oase in een grote woestijn zo voelt het , en ik bedank de helper der club uitvoerig  voor dit gebaar .  " Nog een halfuurke ", zo zegt de man .  Dat gevoel had ik al , maar was vast als opkikker bedoeld .   Regeninstalaties overal  op akkers en velden en weiden tijdens deze tocht want dit deel van het land is al weken gortdroog .   Vooral aardappelvelden zelfs in bloem nu  ,  en wijds land over tweesporige zandwegen onder populierenrijen weerszijden .  Weer uit de zon lopend dus .  Waterkanonnen  sproeien met wijde bogen .  Morgen mag het niet meer , van het waterschap omdat sloten en beken  uitdrogen ......  Na wat hoekige bochten door landschap bereik ik een doorgaande weg , en ga voorbij een gedenkplaats in een wegberm .  Een dikke eik  waar de boomschors van af gereden is , glassplinters , stukjes auto  , en kaarsen en bloemen , bordjes  papieren briefjes , wensen , leed , verdriet , en een kruis aan de boom met foto van erg jong slachtoffer .   Fietspad weer op naar afbuigend wilgenboomlaantje , dat ons leidt naar een vijverpark  gaat het rechtheen de finishplek .   Voor wat mijn afstand betrof in vergelijking met de grotere vandaag die weer padenrijker waren , moet ik zeggen ; Niet gek voor een nieuwkomer in wandelland , maar ook voor andere afstanden biedt de omgeving meer mogelijkheden .  De beschrijving en verzorgingsposten was zonder reserve prima  zo ook de markeringen .   Belooft wat deze club in de wandelregionen .       Populair geprijsd ook .    En drank ruim voorhanden , en die extra waterpost  later op de tocht  zeer welkom in dit dorstige klimaat  vandaag .  Hoop er een volgend keer zeker weer te zijn .   Jullie hadden vandaag wel pech .     Voetbal W.K.- en de hitte hielden veel lopers thuis en het drukke wandelprogramma zo de weken voor de grote wandelvierdaagse .  Maar de toon is toch duidelijk gezet met jullie tocht .  Smaakt naar meer .  Blijf wandelen ; dan tref ik u vast ook wel ergens . Houdoe en tot volgend keer .

Peter Heesakkers

 24/06 Weris __ Marche-en -Famenne                                                                                                                                                             Opnieuw vroeg uit de veren en na dagelijks ritueel op naar de kantine voor het ontbijt en het mee te nemen lunchpakket.   Immer weer gezellig , en gezellig geroezemoes , lopers onder elkaar.  Ook des 'savonds bij het diner .     De busrit is weer fantastisch mooi op weg naar Weris.    We zien tot twee maal toe een groep everzwijnen in het landschap.   Bosrijke rit ook .               In Weris krijgen we al meteen een flinke klim het dorp uit.     Weidevee heeft een niet aflatende belangstelling voor zoveel vroeg wandelvolk.    Onderweg is het echt mooi om een lang lint van wandelaars over heuvels en  door de dalen te zien trekken .    Als een langzaam kronkelende kleurige slang trekt het legioen door het landschap.       Machtig om te zien !

Passeren Ezerée . Een slagboom en volgt een lange verkeersvrijgemaakte kaarsrecht lange smalle betonweg , door overigens schitterend gebied met vergezichten en wat meer is , beschaduwd.   Ik kan er nu zonder extra inspanning behoorlijk de pas in een gelijke cadans inhouden .   Al redelijk snel bereiken we een rotonde welke halfweg de route randje stad Hotton blijkt te zijn.   Een tank van de 53 Welsh Divisie met uitleggende plaquette .  Even lezen toch.   In een plantsoen staat het.   Deze tocht staat immers in het teken van de beruchte slag van de Ardennen.   En is telkendage  vol met gedenktekens in allerlei vorm , die de aandacht trekken .   Hotton is weer de hoofdrustplaats op een groot evenemententerrein  , waar de Ourthe rivier doorsnijdt.  Hier komen ook de route van de dagelijkse lus van andere kampementen erbij .          Ik tref hier Rob en Aartje , René Smets en , en Guy Verhelst , bekende gezichten en bloggers in wandelland .    Rob, Aartje , en Guy tref ik dezer dagen overigens nogal eens , en ook Claude Tixhon als de fotograaf van Beneluxwandelen .   Shannen Melis is onderweg ook gesignaleert , zo verneem ik.    Het veld is  met allerlei kraampjes en voorzieningen , is aardig verwijlen , en voor je het weet vliegt de tijd voorbij.     Hup dus in de achterste hoeven , en het gaat via muziekkiosk  de brede stadsbrug over ,  stadje uit een struikelpad op.    Pal langs de oevers op een eenmanspad moet het wandellegioen haar weg zoeken , boomwortels en rotspunten en zand en keienpaden en zelfs trappen voert ons verder  van het stadje .  Vaak maar een halve meter smal!.... En klimmend.  Langs een immense houtverwerkerij  , waar houtbrandlucht vermengt met houtlucht, erg doordringend is.    Iemand verliest de achterhak van zijn schoen. ..   Ik zie een paar maanden oud kind bij vader op of beter in een rugrek zitten en dat met dit parkoers en erg warm weer.    Thieu uit Weert ; 85 jaren jong , komt me in sneltreinvaart langszij en voorbij , de durfal !   Laat de jongere mens zijn hakken zien dus.    Kan hem nog net naroepen dat mijn pet eerbiedig afgaat , en nederig buig en ik hem enorm bewonder.    Zeldzaam toch voor zulk een leeftijd !?  Als volleerde klimgeit verdwijnt Thieu al snel weer uit beeld , inhalende zijn veel jongere tot piepjonge medewandelaars.     Almaar op en neer gaat het door het landschap en bossen en soms wordt er onderweg fruit uitgedeeld en blikjes drank van e.o.a. firma's die het met de zwoegers erg goed voorhebben .    IJsjes zijn ook dagelijks gratis kost .   Verzorging in optima forma dus.     Naast de verkoop in klein bedrag van frisdranken en bieren.      En elke 5 k.m. de gratis halve liters bronwater zijn zeer gewild want dorstig is het dezer dagen.   Vele liters per dag worden met gemak weggesloebert.   Op de tafels aan de rustposten natte kringen van glazen .   Als men vierhoekige bodems van glazen zou hebben gehad , was dat kringenprobleem { nou ja !} , opgelost. ....... Ik passeer naar de laatste 5 k.m. rustpost een huis dat wat jaren eerder nog halfhoog stond in aanbouw , waar we toen met vele tientallen lopers stonden te schuilen voor een stortbui .   Nu was het eindresultaat te zien.  Mooi !  Na dit huis staat de laatste post voor vandaag .  Hierna volgt een  ongemakkelijk bospadenparkoers en is het alert blijven op struikelwortels en stenen , maar welkome schaduw voorlopig.    Hierna dient zich de villawijk van Marche aan  , en na enig gedraai komt plots een lange pikdonkere tunnel in zicht . Maar ook hier is er licht aan het einde der tunnel zowel spreekwoordelijk als reëel.    We lopen Marche binnen .   Gaan toch met een boog om het centrum heen , om ergens op een sport en industrieterrein de finish na wat stratenloop te bereiken .   Opnieuw enorm gezellig hier onder het tentdak  en allerlei kraampjes en voorzieningen, en bezie ik evenals alle anderen het binnenkomen van anderen.   Sommigen moe , anderen weldadig monter nog.    Weer de bus naar La-Roche door opnieuw een boeiend natuurlandschap, bevolkingsarm .   Mooie panorama's en kleine Ardenner dorpjes op en in de heuvels.      Dan volgt een lange afdaling naar het dal van de Ourthe en La-Roche.   We gaan ons voorbereiden op opnieuw een warmere dag , de laatste , morgen . 

25/06  La-Roche ---- La-Roche

De laatste dag alweer.  De slaapzaal moet om zes uur ontruimd zijn.  En opnieuw zijn we dus vroeg uit de veren om alles in te pakken , wassen , om te kleden en op tijd vertrekkensklaar te zijn.    Naar de kantine voor het uitgebreide ontbijt en het af te halen en zelf klaar te maken keuze lunchpakket voor onderweg.   Bussen hoeft vandaag voor ons kamp niet , en dus een tien minuten gaans staan we in het stadje op het startplein .  Ver boven ons zien we de colonnes bussen van andere kampen afdalen in het Ourthedal.    Iets vroeger begint men met de startstempel .    Kan nieuwkomers als Rob en Aartje nog kennisgeven wat vooral in het begin te wachten staat.    Een stevige lange en steile klim het dal uit .    De aanloop is nog vals plat maar dan begint het ploeteren en zwoegen , gelukkig staat de zon nog laag en verloopt de klim veelal in de schaduw.      Rondom me is het een gezucht en gekreun en de ruggen krommend , en soms bij wijze van spreken de neuzen op de schoenen om omhoog te kunnen komen.     Het stoere gezang vooraf van de militaire groepen is ook verstomd , die hebben ook hun dobber eraan.  Na deze lange klim volgt nog  even een gemeen vals plat , en belanden we in de open ruimte nog steeds stijgende nu uit de beschutting van het haarspeldachtige bospad omhoog.    Er ligt al duidelijk her en der teer of bitume op het wegdek van het schroeien der zon.      Een steengroeve op een helling ver weg zal ons een groot deel van de route zichtbaar zijn .   Opnieuw dorpjes in alle Ardense rust en schilderachtigheid en bloembaaken aan de gevels volgt.  Vergezichten , en het wandellegioen trekt over heuvels en dalen .  Het vee is weer belangstellend en soms begroet het ons met geloei.    Vreedzaam bedoeld vast.  Bereklauw komt op.   Rabarberachtige planten .  Velden met bloemenzeeën    , klaprozen , enorm veel en hoge bremstruiken ,  duizendblad , you name it , het is en of staat er welig.  Zo byzonder mooi !.... Waar nodig of nuttig staat de millitaire politie paraat voor een veilige oversteek dezer dagen.  Ook dagelijks , zit moe al druk te breiend langs de route op diverse plekken om een meeloper te volgen. Onvermoeibaar .  Vlak voor de hoofdrustpost  bij Champlon wordt de wandelaar  verrast met wegwerken over vele honderden meters.    Zo'n 70 c.m.  tot  een meter diep liggen keien als verharding  voor een holle weg , we vinden een nog geen halve meter hoger op akker gelegen pad langs weidedraad en of schrikdraad om er langs te kunnen.    Toch geraak ik wat verder nog op een akker en dan moeten we verderop er toch vanaf  zakken op de losse keien .   Een vriendelijke dame leent me haar loopstokken voor de afdaling vanaf de hoge wand van en op  de holle weg.       De rustpost dan dus. .    Na deze rustpost komen we voorbij een prachtig houten bruingemaakte chalet op een heuveltop.       Bremstruiken zijn dezer dagen alom aanwezig , naast andere rijkbebloemde velden.   De steengroeve op helling blijft dikwijls opdoemen in de verten.    Soms waait er een weldadig lichte bries .              Zeer welkom !   Vecmonts en Ronchamp volgen .    Moeten even randje autoweg blijven achter uitgezette pilonen  rood-witte.     Komen langs hellingen gekapt bos met een weelde met vooral vingerhoedskruid , één paarse gloed op die ex-bos-helling ! Brede harde zandweg wordt geruild met een z..g. gewestweg die almaar blijft stijgen en slingeren.    Aan de top hiervan een kruisbeeld ,  { moe breidt er ook weer } ,  gaan we via tarwevelden naar benée.    Duikelen weer de beschutting van bos in , en dalen aldoor , bruggetje over , een beekje overspringen over nog net op waterlijn liggende keien , een droge beekgeul weer over jumpen , en tussen het jonge grut der scholen die dit parkoers spelenderwijs doen naar boven zwoegen .  Na ruim 20 k.m. laten we nog juist een dorpje liggen en is de drinkpost meer dan welkom.   Boven het dal van de Ourthe in de verte zien we twee paragliders de afdaling maken .    Nog even wat veldwerk om opnieuw de beschutting van moeder natuur in te duiken  , volgt een erg lange afdaling naar La Roche .    Dit was vorig jaar een geweldige puinhoop deze weg met stenige pad en brede weg duidelijk in heraanleg vol kuilen en gaten toen.  Nu zagen we het eindresultaat.  Brede asfaltweg met nu en dan kinderkopkes.     Kasseien zeggen de Belgen .  Helikopters die andere jaren de hele route boven ons cirkelden waren deze dagen geheel niet te zien ...... Had te maken met de bezuinigingsdrift van de defensieminister die nu ook hier demissionair is . De oude burghtruïne komt in zicht gelegen in het dal van La roche , en via gezellige binnenstadstraten zie ik Thieu , {85} ,  op een terras zijn voldaan der mars achter een stevige pint vieren .  Ik begroet en feliciteer hem uitvoerig zoveel bewondering als hij ook bij mij koestert .  Hij zit er in alle glorie en rust en monter alsof hij geen drie dagen gewandeld heeft !..... Op het aankomstplein waar we deze morgen ook vertrokken zoekt elkeen nog eens een plekske op achter veelal een stevig glas ,om na te mijmeren over werkelijk vier schitterende dagen .  Wat je ziet en hoort; de verbroedering ten top.    Nieuwe en oude vriendschappen , en vaak al de afspraken voor volgen jaar.     Een vierdaagse die zonder meer trekt om voor jaren te gaan doen. Ik neem opnieuw fijne herinneringen mee naar huis.    Voor de natuurliefhebber zonder meer een must.     Zal vast nog vele keren met weemoed aan deze geslaagde MESA terugdenken .  De site Beneluxwandelen . eu  toont massa's foto's om een zo duidelijk mogelijke indruk te geven aan hen die hier niet waren of konden zijn .  Na een dag pauze ga ik een tocht doen bij me dichter in de buurt.    Lieshout; nieuwe club , nieuwe ervaring .   Tot dan , blijven doorwandelen zie ik u er vast ook. Houdoe , het beste , tot ziens.

Peter Heesakkers

22/06; Bastogne-St.Hubert

Ik ben in kamp La-Roche  gestationeerd.   De aankomst en aanmelddag is verkennen en {her}-ontmoeten  van het verblijfterrein.   De eerste dag betekent met de bus naar Bastogne en al erg vroeg uit de veren.  Die busritten van/ naar zijn sowieso erg mooi en gezellig mede door het mooie landschap.  Genieten rondom de mars dus.   Voor de openingsplechtigheid op het centale plein van Bastogne arriveert onze colonne bussen net te laat.   We zien het hele plein al vol staan en eer we de stempelpost bereikt hebben speelt de muziek al de mars van het Derde Ardense Jagers en staat een erewacht  stram  geweer op de schouder , voor de wandelaars.  Volkslied en toespraken als van marsleiding en burgemeester hebben we moeten missen.            We gaan op weg .    Eerst richting oud stationsgebouw , vervolgens langs een ezelsfarm.     Oude roestige spoorrails en andere restanten van weleer aangaande . Om dan een bosperceel in te gaan.   Ophoping van lopers want het pad versmalt.       De E25 overgaand komen we in een sparrenpad , welkome schaduw nu al.    Komen langs getuigen en restanten van de veldslag van de 2e Wereldoorlog  en sporen van het destijds beleg en omsingeling door de duitsers van Bastogne.     De stad en omgeving is bezaait met plaquettes, monumenten  hieromtrent.    We trekken door een golvend landschap van akkerbouw en weiden met belangstellend vee allerlei. Afwisselende vergezichten en voorlopig laten de windmolens ons ook niet los, welke op de heuveltoppen de omgeving van ver domineren.    Het zijn er velen als een windmolenpark.    De routes dezer dagen gaan over karresporen , {vaak diepe} , gras , grind en keienpaden ,  zand , bos , maar ook wel asfalt.    De hoofdrustplaatsen zowat halfweg de routes in telkens in  niemandsland, met ale voorzieningen en gezellige goed voorziene ontmoetingsplaatsen.   Men krijgt elke dag  zeven keer  een halve liter flessen bronwater uitgereikt , en die drink je zonder meer leeg.    Want het is elke dag warm en hard labeur  op de routes.    Zeker voor een plat-land-bewoner.    De natuur onderweg is zonder meer een genot door zijn veelheid aan bloemenzeeën en planten en onafzienbare hellingbossen , telkens beloond met fantastiche panorama's.    De Ardense dorpjes , piepkleine gemeenschappen  echt dorpkes dus nog.    Prachtige schilderachtige huisjes veelal in Ardenner steen opgetrokken ,   en immer bloembakken onder aan de vensterbanken.    Ver in het dal piepen de twintowers van de basiliek van eindplaats van de dag , St.Hubert  op , waar we alsnog met een grote bocht om de stad gaan , om aan de rand ervan de ruimvoorziene finishplaats te bereiken.  Het was vandaag 33,4 k.m. gaans.

Tweede dag: 23/06 Bastogne-Bastogne

Vandaag zullen we trekken door de plaatsen rondom Bastogne welke een meest gruwelijke oorlogsgeschiedenis hebben doorstaan.   Tijdens het beruchte Von Rundstedt -offensief midden December 1944 tot eind Januari '45.    De laatste wanhoopspoging van de Duitsers om de haven van Antwerpen te bezetten en af te snijden en de geallieerden te splitsen.   Boeken vol zijn over deze tijd geschreven en erg veel is verfilmt over deze plaats en streek en ook de Ardennen.   We gaan door een noordelijke nieuwbouwwijk de stad uit.   Lopen over een gehooid veld langs de E25  begroet door toeterend verkeer.  om weer een helling op te trekken uit zicht van verkeersweg.  .   Komen langs MESA-kamp Bastogne die ditmaal wel erg ver van de stad is opgezet. Gaan over een hooiveld.   We zien de laatste bussen wandelaars klaar staan .   Bosgebied door en na enige tijd een draai op betonwegje waar duidelijk voorheen een spoorlijn van Bastogne naar Houffalize en Vielsalm liep.   Plots een steile klim van deze weg af .  Ruggen krommend , zodat we even vals plat door een veld moeten .    Als je veel over de Slag om de Ardennen en  beleg van Bastogne gelezen hebt komen al die namen van dorpjes vandaag weer in je geheugen op.        En herleeft de geschiedenis, en geeft m.n. het landschap je een beeld van de veldslagen putje winter toen , met vele  tientallen c.m. laag sneeuw en hoe bar het moet zijn geweest.   Welk een vredig contrast nu met weer en landschap vandaag.  Maar de schade en wonden lijken nog nog niet helemaal geheelt .  Veel open landschap vandaag.    We zien lange tijd de vergezichten richting de grenzen van Groot Hertogdom Luxemburg , vanuit nu de Prov. Luxemburg.   Wegkruisen en kapellen en monumenten kleden onze route vandaag. .  We gaan door naar het Vredesbos .   Aangelegd in het kader van de 50e herdenking van de slag om Bastogne met en rond Kest 1944.    Van bovenaf heeft dit bos de vorm van Unicef -logo , moeder met kind op de arm.  3 Hectare groot en  ongeveer 4000 bomen.  Veteranen kunnen onder aan de bomen  een plaatje met naam eenheid  en hun naam  plaatsen.   Erg indrukwekkend om te zien .   Passeer een tientallen mtrs. diepe steengroeve.  Ik ga ook nog even de bioszaal van het museum in en zie een documentaire in oude zwart-wit-film die me erg beroerd, en zeer treurig stemt.   Ik niet alleen zo zie ik na de film buiten de zaal....  Nog een stevige klim volgt richting de Mardasson een museum en Amerikaans monument.  Ik ken en bezoek het al jaren en nóg raak ik erg geëmotioneerd door de sfeer.  Het mardasson is een verhaal apart om te zien en beleven dus zoekt u een site op liever.  Met beelden ván.  Ik daal af naar de stad langs diverse monumenten , als standbeelden , plaquettes. bunkers , geschutskoepels van tanks.  Er staan ook paaltjes langs de route die in Arromanches Normandië ,  begint tot aan de Mardasson .  In het frans staat er  Weg naar de vrijheid  , op , met een fakkel.    Ik bezoek aan de rand van het stadje ook steevast  het kerkje , erg mooi .  In de toren zijn klokken gehangen door de duitsers en amerikaanse veteranen zelf betaald , en in de kerk hangt in vier talen de mededeling van hen alsdat ze hopen dat deze klokken het symbool van de vrede zullen uitbrengen , en hier een bijdrage aan zal zijn en een aanklacht tegen zoveel onrecht en verderf.   Het maakt me telkens weer erg emotioneel en ontroerd.    Zo'n mooie geste.   Het orgel speelt ook nog.   Zoals de hele stad en haar geschiedenis mij ontroert.   Nu gaat het dwars door de stad door een gezellige en drukke winkelstraat op aan .   Hier tref ik Patrick Vanderstukken  plots aan en een uitwisseling als immer volgt.   De finish is weer op het centrale plein met borstbeeld , routepaal Arromanches- Bastogne Mardasson en een amerikaanse tank .   Op het plein is het als altijd ouderwets gezellig ontmoeten en samenzijn met gelijken , en de dorst wordt met een pint  weggespoeld . Dan weer op naar de bus die me en anderen natuurlijk naar la-Roche vervoert en het is opnieuw wakker blijven en genieten van een prachtig Ardens landschap.

Ik sta dan toch even voor een dilemma;  wordt het een dag van de Brabantse Tweedaagse in Helvoirt , of de traditionele bedevaart-voettocht naar Handel.             Een traditie die ,  zover uit archieven te achterhalen was , van dik 350 jaar.   Boven dien staat over enkele dagen de Ardense MESA-vierdaagse op de wandellijst.             En teveel is teveel , en besluit ik zo kort voor de MESA  toch maar mijn voorgenomen wandelbedevaarttocht  van dik 80 k.m.  in twee opvolgende dagen in te korten , wetende dat de MESA geen kleinigheid is voor een plat land bewoner.      Ik besluit vanuit mijn woning naar het zuidelijke puntje van Eindhoven  de pelgrims  zo'n 1700 in getal tegemoet te lopen .  Zij zijn uit Valkenswaard in alle vroegte  t.w. zes uur klokvast op start gegaan , onder klokgelui en carillionspel , met achter de colonne zo'n 30 huifkarren met versierde paarden en trekpaarden met veel rinkelend koperbeslag, , en daartussen een samenraapsel van plaatselijke harmonieën en amateurmuzikanten.     Een erg groot muziek-loop-orkest derhalve.     In marstempo spelen deze marialiederen.    Deze bedevaart is ontstaan enige eeuwen terug , toen Valkenswaard dreigde getroffen te worden door de pest-epidemie , en men beloofde als de stad ervan gepaard zou worden , men elk jaar ter bedevaart zou gaan naar welk oord dan ook.    Het werd bij toeval Handel , in Oost -Brabant .   De colonne komt juist aan als ik arriveer , en ter plekke bij een grote sporthal en sportpark  pauze is.     Ik herken veel   "echte " wandelaars uit stad en streek , en begroet deze met handopsteken.   Na een half uur zet de stoet zich weer in beweging , gaande zowat dwars door een nog meest slapende stad.  Vanaf zuid naar richting centrum  naar oost afbuigend .  Op Neunen aan . Pauze in en om park aldaar tot de trompetteraar  aan kondigt dat we weer moeten vertrekken .  De tocht heeft onderweg eerder iets bourgondisch dan  plechtig en bidden is er niet of nauwelijks bij.   Het geeft niettemin een sfeer van verbroedering en saamhorigheid  en we blijven als lijkt het bij afspraak achter de z.g. moedervlaggendraagster voorop .   Het gaat hier en daar over verbrede fietspaden en anders over binnenwegjes en deels gewestwegen , wisselend landelijk ,  of bospartijen , en tijdens doortocht der dorpen speelt de muziek en onderweg ook nu en dan en luiden de kerkklokken en zingt men uit volle borst.  Voor de rest is praten onderweg troef over vanalles en  nog wat .  Het gaat Gerwen door  waar we even een buitje incasseren, en de plu even op moet.    Maar verder is het ideaal llopweer, koel , - naar Lieshout , alwaar een uur pauze gepland wordt , en de paarden van hooi en water voorzien worden.  En deze die het wandelen niet normaliter als hobby hebben , zoeken de eerste hulptroepen op voor b.v. blaren.       De start heeft telkens onderweg iets chaotisch en langzaam voegen verderopgelopen pelgrims zich in.  Beek & Donk en Gemert volgen door weer wisselend landschap.       In Gemert treffen we het dat we in de zalen en café's nog juist het W.K. voetbal kunnen volgen en net in die pauze valt het winnende doelpunt voor Nederland ! Grote emoties dus.  Nederland is momenteel alles Oranje wat de klok slaat in winkels straten pleinen , huizen versiert bijna niets raak je aan in deze manie wat niet oranje is.    The talk of the day .    Dan zetten we in voor de laatste k.m . rs.   Opnieuw klinkt muziek en de enorme massa komt langzaam op gang in een tempo wat later van zo'n 6 k.m./p.u.    In Handel worden we verwelkomt door een reusachtig bord  " Welkom Valkenswaard ! "... . In het dorp waar de mensen rijen dik ons opwachten wordt een processie gevormd naar het processie-park.   Daar worden nog toespraken en liederen , kort gebed,  in een vrij korte dienst en gaat ieder zijns weegs hetzij naar huis of onderkomen in dorp of ommelanden.  De zondag daarop heb ik opnieuw besloten het kalmer aan te doen , en wacht ik de meute op in Gemert.   Waar na de pauze opnieuw de dorpen van gister in tegengestelde richting worden aangedaan.  Tijdens onze passage ligt het leven er even stil en verkeer moet stoppen of omleidingen volgen.   Het weer is optimaal voor ons , koel en hoewel nu en dan dreigend , regenvrij  , in tegenstelling tot de rest van het land {!}..... Klokken luiden bij doortocht en de muziek speelt weer en byzonder om te horen toch ,  dit samenspel.  Geestelijkheid en dorpsbewoners begroeten ons en laten de massa die tot c.a. 2.000 pelgrims is aangegroeid  voorbij trekken.  Het gaat na Gerwen , Nuenen en klokvast en vast tempo op weer Eindhoven aan , door n.b. het stadsdeel van mijn jeugd en opgroei , waar de doorkomst mij een weemoedig gevoel geeft  en herinneringen opkomen , en ik ook diverse bekende gezichten van toendertijd mag begroeten.       De stop is opnieuw aan een sportcentrum , en een half uurtje later klinkt opnieuw de trompet van aankondiging voor vertrek.  Speelt de muziek en vervoegen de pelgrims langzaam in de rij een gesloten colonne van zowat vieren naast elkaar.   Ik besluit tot een halfweg de stad uitgaande mee te lopen , om dan uit de colonne te stappen en de doorzetters gedacht te zeggen.   Mee naar Valkenswaard waar de aankomst altijd indrukwekkend en emotievol is , zowel in  de rijen als langs de route , is voor mij nu niet aan de orde want de aankomst zal er pas halfavond zijn , en om dan nog terug naar Eindhoven te reizen en nog de laatste zaken te doen als met bagage , en de dag erop vroeg op weg naar La-Roche is een extra belasting in kleine tijd-spanne .         Kijk niettegenstaande toch terug op een voldaan weekeinde , maar vooral uit naar de MESA .  Deze weekendtocht heeft een heel speciale sfeer , die ik qua saamhorigheid en  fijne sfeer onderling niet wil missen .  Maar met de MESA moet men pas echt goedbeslagen ten ijs komen spreekt een gezegde.   Dus ik houd me maar in dit weekeinde .   Overigens  wacht het weekeinde erna een tocht in Lieshout bij een nieuwe club aan de wandelstam ,  welke eerst niet bij een wandelbond  hoorde maar nu sedert twee jaar wel .  Ik leef nu ook al heel erg naar de tocht der tochten in Nijmegen komende maand toe  . De Vierdaagse . De moeder van alle wandelbondstochten , en  meerdaagsen  ter wereld.  Een reunie van wandelaars uit overal ter wereld , ruim 65 landen {!} . Wordt weer een fijne uitwisseling en ontmoeting .   Tussendoor blijf ik de spieren stalen natuurlijk .  U toch ook ?   Wie weet treffen we elkaar ook eens ergens . Blijven wandelen dus . Houdoe !

Peter Heesakkers

Wandelen is een gezonde ontspanning . dat staat buiten kijf.  Maar wandelen of lopen is ook goed voor de knieën , immers je hoeft  dan  niet te kruipen ....  Op mijn weg naar de bus zie ik tussen de naden van de stoepen  hoopjes zand van mierennesten  en uiteraard duizenden mieren krioelen.  Teken van droog , warm en zonnig weer.   Die diertjes weten dit.   Ook de insecten zijn talrijk aanwezig en ik buk nog juist op tijd voor een wel erg roekeloos vliegende duif , die welhaast blind lijkt.    Verdorie hebben die geen natuurlijke radar ! ?   De busschauffeur heeft het gezien mijn wandeluitrusting al in de gaten ; dit wordt voetenwerk voor dit menneke.   Niet druk in de bus en geen enkele wandelaar..... Ik neem weer plaats op mijn vooraan staande praatstoel.   Het is nog dik twee k.m. lopen vanaf de dichtstbijzijnde bushalte van dorp Beek naar dorp Donk.   Zowat 20 min. gaans voor een doorsnee wandelaar.   De inschrijving is buiten onder overdekt terras van café -resto , en ik ben nog ruim binnen de starttijdlimiet , die naar mijn mening best met een uur verlengd mag zijn.   De eerste schreden belooft veel moois vandaag.   Rand van het dorp wordt de wandelaar, langs een sportpark aan een loverrijk weggetje geloodst  met ruime parkeerplaats en de auto's uit de zon , die zich al flink doet gelden.   Wandelaars -parkeerders zijn ook een aanstaand schutterijfeestdrukte ruim voor.   We gaan rand  parkeerplaats een dorpspark of eerder van oorsprong groengebied in , waar niet lang geleden wandelpaden doorheen aangelegd zijn.   Mooie doordachte opener al meteen dus.  Vijvers en bruggen volgen op , de Donkenaren noemen dit terecht De Groene Long.   Met trots.  Grind en verharde zandpaden worden gelopen.  Boven mij krassen kraaien die vast niet bij een vogelzangkoor geaccepteerd zullen worden zo schor.   Groengebieden volgen met grazende schaapskuddes , die in zulk hoog gras staan , dat ze maar half zichtbaar zijn.

M'n petje gaat nu toch maar op m'n bolleke , want de zon brandt al.  In de vijvers plomp in het water en waterlelies en ander groen , maar een oplettend oog , denkt ook aan opkomend botulisme , zo vies als het er uit ziet.    Ik moet even verder een straat oversteken naar een volgend meer open park , en hier is het gokken  welk pad van de twee.  De pijlen ontbreken , en ik zie sommigen andere routes nemen als variant.  Ik draai linksom weer een grote plas  dan maar op de gok , en passeer een  opbouw gaande voor kennelijk later op de dag e.o.a. muziek of zomerfestival , nu nog in alle rust .  Weer straat kruisende , langs een overdekt zwembad , gaat het een schaduwrijke bomenlaan in.  Geraak aan het "knaal" zo ze hier zeggen , kanaal dus enwel de Zuid-Willemsvaart.  Boffen , de ophaalbrug ligt neer nog ,  en weer terug erlangs . Na honderden mtrs. een draai in ruigtegebied en groen rondom een kasteelpark in , eerst een brede laan naar een monumentale poort , om plotsklaps een draai in een eenmanspaadje  te gaan.  En hier opent een groengebied van een planten kruiden en bloemenrijkdom haast zonder weerga.  Korte broeklopen is niet mijn ding , nooit geweest maar ook de distel , netel en andere doornenplanten versperren haast mijn paadje dat slingert door dit gebied.   Lange broek is mijn credo , mede vanwege het jaarlijks toenemende tekenverhaal en waarschuwingen hiervoor.   Maar ook geen te korte mouwen  , oprolbaar meestal , en een klakske zoals onze Vlaamse vrienden zeggen ; op  ofwel pet voor de doorsnee boven-Moerdijker.   De vogels zingen in dit gebied hun hoogste lied , ik ken helaas de soorten niet maar ze zijn talrijk.   Nog een draai om witgekalkt kasteel .  Ga over brug van de Aa-rivier  met  klaterende waterval  over eikenpaadje op de prov. weg aan .  Het houdt jammer op.     Kruis verbindingsweg en even op fietspad om bij een  bloemen en planten verkoop en kwekerij , veldweg in te gaan een populierenpad in.   Een hoek om even van die weg af te zijn , en langs weiden met sierlijke paarden en dartele even zo sierlijke veulens.  Moedergeluk.   Toch weer weg naar Gemert langsop, en tunnel onder rotonde door.        Een rustpost voor korte afstanders vooral laat ik voorbij gaan.   Eindelijk weer weg overgaand even groengebied in.   Door Groenendaal en Galgenveld , en dat zal ontleent zijn aan de geschiedenis ter plekke.   Harrie uit Alphen a.d.Rijn , in de buurt op vakantie, sluit bij me aan , en we kouten erop los .  Hij is druk in voorbereiding voor zijn eerste Nijmeegse Vierdaagse.   Via veldsteegjes bereiken we uiteinde Gemert , zien amper dorp en gaan weer steeg in  draaien . Even lijkt het een doodlopend weggetje , maar de pijl staat vanwege bevestingingsproblemen mogelijk tegen een aan een oude schutting geparkeerde bloempot aan. Voor kasteel langs  kies ik paralel asfalt  gaande langs bedoelde hobbelige kasseiweg. Verderop een rode en groene beukenweg in , vlak aan de kerk is de wagenrust met terras voorzien.   Drinken in overvloed , gratis jawel , en dien Ollander had daar toch echt niet op gerekend .  Alle fris was gratis , koffie en ander warms en voeding erg laag in prijs als 0.80 verkrijgbaar.   Gratis fris hadden we ook , want we konden in de schaduw verpozen in een zucht wind.   Harrie en ik vervolgen en gaan even wat rotondes opvolgend het dorp dwars door.   De routewijziging van i.p.v. rechtsaf , moest om e.o.a. reden rechtdoor op punt omschrijving no.45 , maar de reden ontging ons.   We deden het wel maar we vonden dat het wat lang duurde aleer er weer een routepijl verscheen, en keerden we we terug naar, en vervolgden de route toch maar.    Even bebouwing met oranje versiering ; ja de Oranje-gekte barst los.   Sportparkgebied langs en  een hoge heggen wegje bij schaarse bewoning.   Teunisbloem , paardebloem,  wilde lupine , pinksterlelies en wat al meer strelen het oog.   Wat tuinderijen en maïs en korenvelden en boswerk wisselen af.   Ander akkerbegroeiíng is er ook.   Bossen volgen , een welkome schaduw vandaag ,   en we bereiken later het dorpje Handel.    Ik heb een droog gehemelte en plakkerige lippen bemerk ik , en aan een meneer die in zijn voortuin werkt , vragen we laving .   En we nemen beide de druk van de plaatselijke waterleiding af, de man is verbaasd over onze dorst of misschien ook niet , maar die blikken.   We worden gastvrij naar binnen gevraagd , achterom zoals doorgaans op het platteland in Brabant gebruikelijk is.   En gaan na een kort praatje weer onze gang.   Onder uitdrukkelijke dankzegging.      De veertigers maken hier een afslag maar wij kiezen voor iets korter gezaam.    Weer het bosgebied in buiten dorp.   Welkome schaduw.   Geslinger door ook velden en dan de "Peelse loop ",  langs en brug kruisend laag op waterlijn.   De vegetatie hier is weer rijkelijk en hartverwarmend mooi ,  en een vochtig paadje dient gevolgd een poos.   Toch weer op fietspad geraken we langs een verbindingsweg.  Lodderdijk , ken hem al jaren her.  Moeten uiteindelijk dan toch Gemert weer binnen na enig gedraai, en geraken dan voor de tweede maal op de vorige rustpost ,   rand dorp.   Even oppassen met oversteken want anders rijdt men de vouwen in de broek.   Het verpozen in tuinstoelen en ligstoelen is andermaal aangenaam.   En de vrijwilligers zijn weer volop in touw met liefde en plezier voor de wandelgasten.    En de Brabantse gemoedelijkheid werkt aanstekelijk.    We lessen opnieuw een enorme dorst en zelfs ijswater is voorzien.   IJsthee is niet aan mij besteed want die is toch altijd gesmolten....  Na deze tweede passage gaat het weer de hoeven in de achterste dan dus, op weg.  Een dame , stadgenote van middelbare kwieke leeftijd voegt zich bij ons en gedrieën bomen we wat over ons drietal Vierdaagsevoornemens.  Wandelen is ook ontmoeten toch, en gezellige gesprekken.   Een routeomlegging volgt , maar dit bleek een padroute te worden i.p.v. asfalt zo bleek later verderop .  We gaan dwars door een groot paardengebeuren zonder morren van beide zijden via veld en bosjeswegjes.   Begroetingen van paardenhobbyïsten zijn ruim ons deel en we oogsten bewondering bij het antwoord wat voor afstand we doen.   Ja ik weet het wel ; in wandelen gaat inderdaad veel vrije tijd zitten.  Ieder zijn hobby toch.    En veelkleurig kunstwerk van hout en ijzer trekt onze aandacht Klaïda genaamd.  Zegt me niets .... We draaien van een doorgaande tussenweg af de weiden , akkers enz. meer in , en merk nu tegendraads van wat ik hier kortelings met de  Gemerttocht liep.  Zien we nu wat we toen vanachter konden zien.  Heel andere blik dus.  Tenzij ik achteruit liep.  Verhard en overhard wisselen af.  Bomenwegjes en even wijde blik.   Een wijde bocht brengt ons over viaduct nieuwe autoweg regionaal , en met een haarspeldbocht  na afdaling weer landweg op.  Komen aan weg B.& D. - Gemert , even fietspad en we komen even in de verleiding om weer het groengebied van daarstraks in te gaan.  De pijlen van de kortere afstanden hangen er n.l. nog.  Geraken niet eens en vervolgen maar.  Bij kanaalbrug Beek overgaand gaat het even tegengesteld van vanmorgen  weer door parkgebied en later groengebied vanochtend bij de start aan ; om toch nog met een grote slinger op de finish aan te gaan.  Zo licht als buiten , zo donker is het mede door het donkere interieur binnen.   Later op mijn wandelende terugweg naar de halte vind ik een andere welliswaar wat langere buslijn naar Eindhoven , maar wat geeft ,er leiden immers ook vele wegen naar Rome.  Ga uit de zonnestand de bus in en mijmer na over een wisselende wandeldag door de Laarbeekse en Gemertse natuurgebieden.  Soms wat lange stukken m.n. over de fietspaden langs de doorgaande wegen , maar toch zeker niet slecht.    En waar mogelijk nam ik een graspad wat in de zomerhitte aanmerkelijk koeler loopt.  Integendeel , het leek dat aan alles was gedacht , zeker aan schaduw die in de zomermaanden uiterst welkom is.   Maar daar heeft mijn deel der provincie helemaal geen gebrek aan.   Nu komend weekend wikken en wegen.   Waarheen.  De week erna op bedevaarttocht ,  traditioneel toch .   Is ruim 80 in twee dagen weekend.   En direct daarop de Ardense Vierdaagse ofwel MESA-mars  { La-Roche } , en hierna de marsen van Lieshout .   Een nieuwe tocht in de streek aan het wandelfirmament.  Daar zal ik u vast ook  mogen ontmoeten.  Blijven wandelen dus.  Houdoe en tot ergens , vast en zeker.

Peter Heesakkers 

Eigenlijk is de naam van de organisator S.O.V.- Groot Duckenburg  :- { Sport Ontspannings Vereniging }.  Nijmegen vandaag dus.  Het zowat meest besproken onderwerp in wandelkringen en op wandelingen.   Het streven en doel naar de magische datum in Juli , waar velen voor "trainen".  De wandelstad waar de wieg stond  van alle wandelingen in Nederland en de meerdaagsen hier en ver daarbuiten.  Ook bij mij gaat het hartje sneller tikken richting de Vierdaagse, want Nijmegen was en is de eerste Vierdaagsestad, onbetwist.   Je kan ook merken dat hoe mee de datum nadert , hoe meer het weer leeft.   Vooral in stad en ommelanden , die deze tocht der tochten aandoet.  Een int. sfeer van wandelverbroedering , en medewandelliefhebbers van over de wereld.   Noem het voor mijn part een reunie.   Sinds begin dit jaar was ik er al niet meer geweest , en gezien het wandelprogramma in mijn streek , dacht  ik ; vooruit , want ja ook mij overvalt weer de Vierdaagsekoorts.   Het wordt gezegd en is onder medelopers publiek geheim ; eenmaal meegelopen heb je het virus te pakken .   En ja hoor het gonst nú al weer van de verhalen in de stad.   Kan het ook merken aan de drukte op de tochten hier ter voorbereiding.         Ik stap uit aan het voorstation Duckenburg .  Stadsdienstbussen heten hier merkwaardig "Breng"....  Ik laat ze en ga op apostelvoeten naar mijn bestemming .  Duckenburg is  genoemd naar de enorme uitbreidingswijk  sinds midden zestiger jaren vorige eeuw.       Het is hiervandaan nog zo'n twee en half k.m. gaans naar de schitterende wijk  en club accomodatie .   Deze uitbreidingen van Nijmegen kent een stratennummering behorende onder wijknaam  a'la New York , en had Nijmegen de primeur in het land van genummerde straten , wat een buurgemeente later ook overnam.    Ik had doel "Malvert" , straatno.51 , huisno. 34  ofwel 51-34.   Aan groen in de wijk  houden is destijds duidelijk met opzet gedacht , en zo ben ik opweg door een giga tuinwijk  naar "De Turf "  aan straat 51.   De start vanuit dit paviljoen der wijk stuurt me eerst wat straten door en dan door een asfalt eikenlaantje tussen twee naamswijken door naar de Staddijk  snel de bebouwing uit.        Al meteen ben ik afgeleid van het rijke groen , der wijk met groenstroken grassen ,vijvers , en schaduwrijk , want de lucht is wolkenloos.   Enorm veel grassen hoge en lage , wilde bloemen , en planten en kruidensoorten , van een indrukwekkende  variatie en schoonheid  zullen mijn ogen opnemen .   Ga volledig op in het rijke groen van een duidelijk doel verwilderd Stadspark "Staddijk " . Langs waters en plassen .  De bepijling is wat schaars,  hier en oppassen lijkt me meteen het devies.   Ik vink nauwkeurig mijn routeomschrijving af naar volglokatie en padenwerk.   Deze is wat summier aangegeven , vond ik.    Het groengebied maakt alles goed , zo mooi en zo verwilderd en ruig en pracht.    Passeer gemeentegrens met tunnel onder de autoweg A73 , en beland in Wijchen .  Recreatiegebied en plassen van De Berendonck.     Het wordt bossig vooral en golvend landschap met akkers boerderijen en weiden met nieuwsgierig vee.      Veulens van paarden , pony's , schapen,  e.d. leiden me af.     Herken vandaag diverse delen  van de route , van even zo diverse wandeldagen der Vierdaagse.        En mijn dromen gaan die richting vanzelf.   De bos-rustpost laat ik en ga door , wetende dat ik een achterstand heb in te halen.    Wat landerige asfaltwegjes volgen  de bermen vol met wilde bloemen , langs korenveld met korenbloemen , klaprozen,  boter en paardebloemen .   Tuinen bij huizen met paarse en witte seringen , volgt een peppelbomenweg met ruisende populieren.  In de verte zie ik Nederasselt en Grave een oude vestingstad aan de Maas welke de grens vormt met  Noord-Brabant en Gelderland.  Zie een molen draaien.   Een fietspad asfalt , erg smal  slingert hoekig door open landschap  op.  Stalmest nu en dan bij boerderijen dringt mijn neus binnen .   Agrarisch aroma dan.    Zie markeringen van het Airbornepad .     Een wandelpad van Lommel naar Arnhem .   De rust in café is voorzien in De Zon maar voor mij uit de zon binnen dus , in Overasselt .   Hierna even wijk dorp door  grind asfalt wisselt af  sportparken dorp , gaat het recht op de Maasdijk aan en via slingeren  hierop met wijds uitzicht op de provinciegrens  naar Brabant over de Maas .   Dijk slingert langs de uiterwaarden om vlakbij Heumen er weer af te dalen .   Deze dijk met aanloop naar ; is deel vierdaagseroute de vierde dag 'sochtends .  Mijmeren dus .   Ga weg Overasselt-Heumen oversteken en weer landelijk met afwisselend bospercelen .   Weer weidevee , maar ook kalkoenen roepen en pauwen pronken  en wat struisvogels.  Ik neem  meteen even de tijd of ik soms bekende politici herken.   Je weet maar nooit waar die hun weekendverblijven hebben.... {.}    Groenig landelijk zicht voorlopig op de wandelweg.    Ik haal steeds meer afstanden als 40 en 50 en vroege starters in  welke dik twee uren voorsprong op me hadden vaak .  Verstrooide boerderijen  , schilderachtig en alzo gelegen kom ik voorbij .  Korenvelden , { vind ik mooier dan afzienbare maïsvelden} , - staan er al goed bij , en aldoor de hele weg die wilde grassen en bloemenpracht .   Hommels en bij-achtigen o.a. zoeken hun gading.  Vanochtend zag ik bij de wateren ook al een slak over droge grond nota bene oversteken.   Of die de overkant gehaald heeft ?....  Ook zie ik nu en dan torren en zwarte exemplaren ervan  haastig pad of weg overgaan.   Op stoepen mierenkolonies . Ik steek tot tweemaal  toe twee klappoorten door.   Bebording waarschuwt alsdat dit voor passerend vee is die van de ene naar het andere weiland wil .   Op een zo'n poort raak ik bijna een paar c.m. lange groene rups.   Paaltjes toerroute voor  wandelaars volgend door bos en veldgroensingels kom ik op open bos veld met de rustpost  stands .   De bediening is oranje gekleed , in de aanloop naar het W.K.- voetbal , en tussendoor moet  opgemerkt dat huizen straten en pleinen al steeds meer in oranje tooi veranderen .    Oranjegekte slaat toe dus.  You name it ; alles verandert van kleur, de moed zit er dus nu al in , maar zal met de dag erger worden.   Na deze post weer asfaltwegjes.    Er wordt beweerd ; dat het op verzoek van vele wandelaars met Vierdaagse-aspiraties is om te "trainen voor ".  Want ja ; dik 45.000  wandelaars , stuur je niet over bospaden en zeker niet smalle.  Toch laat men ook niet de paden loos gebruikt liggen vandaag.   Weer landelijk draaien we o.a. in U-vorm om een enorm veld heen , bos door voor de nodige schaduw .  Een smal eenmans tarmacje volgt wat bij een fietsroute hoort .   We gaan toch nog de bossen en heide van de Hatertse en Overasseltse vennen  in  middels zand en grindpaden en wijde blik op het enigzins  heuvelachtige .  Steken weer een bekende Vierdaagse-route weg hier over , gaan smal weidepad tussen weerszijden prikkeldraad door opnieuw dit gebied weer in .  Een stevige klim met trap dwarsliggende boomstambalken omhoog tot heideveld , en opnieuw nu de bossen van St. Walrick in .   Komen aan Diervoort gebied , en steken  over viaduct A 73 Nijmegen-Venlo ; waar Vierdaagselopers door passerende auto's ., bussen, vrachtauto's  altijd onthaalt worden door een kakafonie van toeters en horens in die dagen , ter aanmoediging en begroeting .  Dan geraak ik aan rand stad met namen wijk en straatnummers , nu de Weezenhof .    Goed dat de pijlen hun werk doen hier want de route-uitschrijver lijkt even van het wandelpadje af , omdat hij/zij tot drie maal toe links of rechtsgaand met elkaar verward , en de straat-nummering is ook niet altijd evident  , maar Peter is hier gelukkig al jaren bekend.   Steek natte wijsvinger omhoog en ziet de zonnestand-richting van uur, en volg mijn route  en via de 90e -91 , 53 , -52 beland ik in de 51 e straat terug , op honk.   Geen bekenden gezien .... Behalve Iris dan , en aan tafel nazittende achter mijn drankje ben ik spontaan onwetend ván ,  bij drie stadgenoten van me aangeschoven  zo blijkt .   Zo klein is de wandelwereld ook dus.   Kende ze niet van eerder.  Alles terugblikkend:  Een byzondere tocht met veel afwisseling . Wat meer asfalt dan ik  { ver } -gewend ben , maar toch ook landelijk , bossen , vennen heide , en eigenlijk vanalles wat en vooral de wilde begroeiïngen die mijn wandelweg omfloersten .  Delen van Vierdaagse routes terugzien .  En eigenlijk al weer vooruit dromend op het geweldige Vierdaagsefeest .  Hoewel de eerste grote Vierdaagse zal zijn de Mesa  Ardennen ; stand en verblijfplaats La-Roche .   Daar tussendoor  natuurlijk nog de andere reguliere wandeltochten . Ach ja; wandelverslaafd zullen we maar zeggen .  Na wat nablijven vandaag gaan de voeten weer richting voorstadstation terug naar Eindhoven .  Als ook u blijft wandelen ; wie weet ontmoeten wij elkaar ook eens hier of daar .  Nu komend weekeinde  staat voorlopig Beek & Donk  Gem. Laarbeek  op programma . Houdoe ! Tot ziens dan.

Peter Heesakkers