BeneluxWandelen.eu

Zondag 16 December 2007

wsv Waalwijk 82

Winterserie

Een zondagse dertiger in Waalwijk, daar zijn wij altijd voor te vinden. Met de Loonse en Drunense duinen hebben zij er een serieuze troefkaart en daarbij zijn het heel vriendelijke mensen. Ons karretje kent de weg naar de St-Crispijnstraat en de parkeerplaats tegenover de lokale bowlingtent zowat uit het hoofd. Het blijkt er -5° C te zijn, brrr …berekoud dus. Bij het binnenkomen botsen we meteen op Corné, Rudolf, Ingrid en Kees, begint ook een gewoonte te worden.

Een koffietje later gaan we op pad, geen Peter H. gezien, tegen de gewoonte in. Het is wat straatjes lopen tot voorbij de voetbaltempel van RKC. Daarna wordt het puur natuur. Voorbij een eerste plas kiest de parkoersmeester voor een bebost dijkje langs een waterloop. Baardwijksche Overlaat noemt het hier blijkbaar, ons bekend van de zomerse Fellenoord of Halve Zolen tocht. De grotere afstanden splitsen af en we mogen langs prachtige, half bevroren plassen onze tocht verder zetten. Merkwaardig genoeg geurt het hier naar look, iets waarvoor wij geen verklaring hebben. Konijnenpijpen dwingen ons uit te kijken waar we de voetjes neerzetten. Komen uit in meer open veld en wandelen langs grachten randje Drunen. Uit de luidsprekers van de plaatselijke voetbal vereniging knalt georganiseerd lawaai. Zo bereiken we de eerste wagenrust na 8,5 km. Het is behoorlijk druk hier randje kanaal. Nemen de tijd voor een gezellige babbel met ondermeer Lia. Volhouden kindje, waar en wil is, is een weg.

De extra lus zal ons in een rechthoek rond het voornoemde kanaal leiden. In het nog jonge bos niet zo gek veel wandelaars. Alleen zij die een hond hebben, lijken op pad in de koude ochtend. Bij waterwingebied De Margriet ‘keren we onze matras’. Worden ingelopen door Martin met wie we de rest van de tocht zullen afhaspelen. We rusten een tweede keer bij de camper en de super vriendelijke en vrolijke helpers, na 15,6 km . Trekken daarna verder door de bossen en voorbij Fellenoord. Kronkelende paadjes en prachtige beukendreven wisselen elkaar af. Corné’s team zijn tijdelijk onze wandelmaatjes. Maken dankbaar gebruik van Martins terreinkennis om in gestrekte draf naar rust drie te trekken, café Roestelberg na 22,1 km. De erg ruime taverne zit afgeladen vol met mensen … en honden! We worden toch vlotjes bedient en gaan er vrij snel weer vandoor.

Mogen de Roestelberg over, eigenlijk een zandbak met niveau verschillen. Hierna duiken we heerlijke naaldbossen in. De schoonheid van het parkoers wordt even verstoord door kaalslag aangericht door bosbouwers. Hierna volgt echter het mooiste stukje van de tocht. Een strook heide lijkt in vuur en vlam te staan dankzij het licht van een laagstaande avondlijke winterzon. De rossige en bruine gloed is onwaarschijnlijk mooi. Meteen daarna volgt een veld van hoge gele grassen, afgezoomd met het donkergroen van grillige naaldbomen. Werkelijk schitterend is dit allemaal. Tot onze verbazing moeten we opnieuw de zandbak over. Een lus van ruim vijf kilometer dus om bij dezelfde taverne uit te komen! Maar het was een beauty, zeker weten.

We hebben het nu eigenlijk gehad. Rustige straatjes door stille moderne wijken leiden ons naar de aankomst. Corné en co. zijn al binnen, ze hebben de pijlen naar de lus gemist. Met z’n allen genieten we na van een werkelijk schitterende tocht met veel variatie. Denkelijk was dit de mooiste wintertocht die wij de laatste twee jaar in Waalwijk liepen. Reken daarbij de super vriendelijke en joviale helpers en het was een dag om in te kaderen. 6 januari is er opnieuw een tocht vanuit de St-Crispijnstraat, een aanrader, zeker weten! Tot slot ook een woordje van dank aan Martin in wiens gezelschap het altijd heel aangenaam wandelen is. Ja, wij zijn overtuigde Nederbelgen!