BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 22 December 2007

W.I.E.G.O. Breda

1e Winterseriewandeltocht

Voor de afstanden stappers valt er dezer dagen in België weinig te beleven. Gelukkig draait het Nederlandse molentje vrolijk door. Vandaag kiezen we voor Wiego vanuit het vertrouwde lokaal aan de Viandenlaan in Ginniken. Gewoontegetrouw komen wij aan wanneer de meute zich op gang trekt. Eén bekende Vlaming slechts, Waaslander Daniël, zonder maatje paardenfluisteraar vandaag want die moet werken. Hij keert op zijn stappen terug en we zullen vandaag een ‘allochtoon’ wandeltrio vormen.

Het is erg druk in het kleine startzaaltje. Na de koffie trekken we ons op gang. Passeren langs café ‘Moeke’, ons als Belgen uiteraard welbekend, wordt onze après-marche. Voorbij het kerkje leidt de parkoersbouwer ons naar riviertje de Mark. Wat een pracht zeg! Bomen en grassen zien nog spierwit van de aangevroren mist, eerder deze week. Een stralend winterzonnetje doet zijn best. Dit wordt dus een echte, witte kersttocht, de pracht is met geen woorden te beschrijven. Het lijkt wel een prentkaarten landschap. Bijwijlen lijkt het te sneeuwen als de wind het wit van de bomen jaagt. En we mogen er ruim van genieten want trekken het Mastbos binnen. Behoudens de wandelaars opvallend veel ochtendlijke joggers. Heelder groepen rennen ons voorbij. Lopen lange tijd in bos tot voorbij landgoed De Klokkenberg, herkenbaar van op de autobaan met zijn twee toren kerk. De eerste wagenrust komt er aan na ruim 10km. Enkel koffie hebben de twee dames in aanbieding, in ruil voor een meegekregen bonnetje. Zij die kortere afstanden dan onze 40km lopen, komen voorbij maar krijgen niets. Moeten doorlopen tot hun rust even verderop. Eén wandelaar maakt duidelijk zijn beklag over de gang van zaken. Ook wij vinden dit alles maar dunnetjes.

Maar we trekken verder. Voorbij de autobaan richting Daesdonck en het Vonderpad langs de Mark. Opnieuw dat feeërieke landschap van berijmde bomen en grassen. Op het traagstromende water drijven ijsschotsen. Gelukkig staat er nauwelijks wind want dan was het vast wel berekoud geweest. Het Vonderpad leidt ons naar Galder en de St-Jacobskapel. Vanaf hier krijgen we heel wat beton onder de wandelsloffen geschoven, al lopen we dan in een weide boog rond een prachtig blauwkleurend meer. Gelukkig duiken we even verder de Galdersche Heide binnen en krijgen we opnieuw zandpaden aangeboden. Het valt ons op hoe het wit ...als sneeuw voor de zon ... nu snel verdwijnt en plaatsmaakt voor het bronsgroen eikenhout. We hebben er ruim 21km opzitten in café “Dennenlucht”. Naar ‘goede’ gewoonte is de soep er op en houden we het bij koffie met de meegebrachte boterham. Menig Nederlander doet er zich al tegoed aan de Westmalle, maar dit is voor ons nog veel te vroeg op de dag.

Even mogen we nu genieten van de Krabbebossen maar het gaat al snel de autobaan over. Verhard en onverhard wisselen elkaar af terwijl we door open (prei)velden lopen. Randje Ulvenhout halen beton en asfalt zo stilaan de bovenhand, zelfs al wandelen we bijwijlen langs de Mark. Enkele luchtballons zorgen voor een welkome afwisseling. De volgende wagenrust blijft redelijk lang weg. Hij blijkt ook zo ongeveer opgedoekt. Er is enkel nog thee te verkrijgen en wat frisdrank. We bemachtingen ook nog drie stoeltjes. Erg pover allemaal. Dezelfde man als daarstraks is hier niet over te spreken, wij vinden het ook beneden de verwachtingen. Verder lopen maar. Terug een stukje Krabbebossen maar ook overwegend asfalt dwars door het woonplaatsje Effen. De laatste rust bij km 34 – een sappige appel, wat frisdrank ...we beginnen aan de laatste loodjes.

Het wordt zo stilaan duister. Grondnevel komt hardnekkig opzetten. We duiken opnieuw het Mastbos binnen, het werd zowat tijd! De volle maan houdt ons gezelschap. De laatste kilometers zijn nog best leuk en maken wat goed na het vele beton lopen. We genieten een laatste keer van het uitzicht over riviertje de Mark. Afmelden en dan ...is het tijd voor Moeke! Een paar lekkere Maredsous van ’t vat en we nemen afscheid van maatje Daniël. Het was leuk eens met hem op stap te zijn. Helaas heeft Wiego deze keer niet echt aan onze verwachtingen voldaan. Parkoers, afpijling en verzorging, het was allemaal nogal dunnetjes. Jullie zijn ons nu toch wel een klinkende revanche verschuldigd hoor jongens!