BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 29 December 2007

Gemeentebestuur Koksijde

35e Winterwandeling

De weersvoorspelling is het minst slecht aan de kust en daarom kiezen wij niet voor Hoogerheide maar voor Koksijde vandaag. Het regent van Antwerpen tot Gent, maar eens we de E40 richting kust opdraaien wordt het licht en helder, in alle betekenissen van de ochtendlijke uren. We moeten even halt houden wegens een gesloten overweg bij het station van Koksijde. De gemeentelijke bus staat klaar om wandelaars op te pikken. Onder hen de onvermijdelijke en onvermoeibare Bruggeling Xavier. Vinden nog een plaatsje voor ons karretje op z’n 50 meter van de startzaal, ideaal voor een wandelaar! Het is trouwens nog opvallend stil of zijn wij dan toch eenmalig erg vroeg ?

Trekken ons op gang bij een blauwe hemel voor een natuurwandeling van 30km die er 32 zullen blijken te zijn, dat is hier elk jaar zo. Mogen al meteen langs en door de Noordduinen, aan weerszijden van de Leopold III-laan. Hier staan prachtige lage vissershuisjes – ’t Rozemarijntje met z’n rode luikjes is al enkele jaren mijn favoriet. Stappen door het losse zand en smalle paadjes ingebed tussen planten met gemene doornen, richting Hoge Blekker. Lopen over het asfalt rond deze 33 meter hoge puist en dan domein Doornpanne binnen. Brede grintpaden in het natuurlijke achterland voeren ons naar de eerste rust. Rusten kan je er wel, catering is er niet. Stempeltje afhalen en wegwezen dus.

Even verder, bij het enige café van de eerste 20km, ligt de splitsing voor de grote afstanden. Wij duiken nu de villawijken in richting Witte Burg en verder door de Oostduinkerkse woonwijken. De naam Duinrandwandelpad is hier meer dan op zijn plaats. Lopen verder langs de rand van natuurdomein “Ter Yde” en het Hannecartbos (in herstel). Het is een heel eind straatjes lopen tot aan de Oostvoorduinen. Hier wandel je letterlijk over een éénvoetspad, zo smal is het, maar puur natuur. De 30km gaat nu resoluut voor de desolate polder richting Wulpen. Akkers liggen er troosteloos bij, wachtend op het volgende seizoen van de polderpatat. Lopen langs de Conterdijk en het kanaal Veurne-Nieuwpoort, Wulpen binnen. Tot onze verbazing geen binnenrust dit jaar maar een tent op een pleintje. De ‘vrienden van de brandweer’ maken hier de dienst uit. Hun garnalensoep smaakt heerlijk bij de meegebrachte boterham. Vroegtijdig gebrachte karnavalsliedjes zorgen voor wat sfeer bij een fris winderig weer. Ook hier is het opvallend stil, blijkbaar weinig wandelaars voor deze tocht dit jaar.

Wij stappen terug richting Conterdijk en door de verlaten polder richting Oostduinkerke en café Visserswelzijn. Hier binnen is het lekker warm en al wat drukker. Krijgen vervolgens eerst nog wat straatjes onder de wandelslof en dan asfaltpaadjes door de duinen richting Doornpanne en Koninklijke Baan. Hier wacht ons de ‘masterpiece’ van de tocht: ’t Schipgat’. In feite een drietal duinenrijen met tussenin zandvalleitjes. Dit is prachtig en pittig. Ploeterend door het mulle zand en vruchteloos trachtend de venijnige doornen van planten te ontwijken, komen we verder. Maar we lopen dit kilometertje graag. Hebben we het zeitje nog niet gezien dan kunnen we er nu uitgebreid van genieten. Gaan voor een paar kilometertjes de dijk op ...met de wind van voren! Hier ook vinden we het opvallend rustig met vrij weinig toeristen. Het is wel knokken tegen de zuidwester tot onze snoeten glimmen. Gelukkig ligt het zand er nattig bij zodat de gesel uit ons gelaat wegblijft. Het is een heel eind tot aan het Toerisme stranddienstencentrum en je rustpost moet je zelf maken. Een cafeetje dan maar en een Corsendonk van ’t vat, die hebben we nu wel verdiend. Terwijl wij daar zitten genieten vallen er enkele druppels regen met een regenboog boven zee tot gevolg. Prachtig is dit.

Verlaten de zeedijk voor de winkelstraat van St-Idesbald en gaan dan terug straatjes lopen voorbij het Delvauxmuseum en Huize Antwerpen. Afsluiten doen we met een laatste stukje mooie Noordduinen, nog één straat, we zijn voor donker binnen. De zaal blijkt afgeladen vol te zitten. Nochtans zagen wij vandaag nauwelijks wandelaars, bizar. Claire en JP zijn er ook, hebben wij al een eeuwigheid niet meer gezien. Blijkt dat JP voor paus gespeeld heeft en dit hem niet zo goed bevallen is, of was het gevallen ? Zijn kwinkslagen heeft deze oude vos gelukkig nog niet verleerd en lachend zoeken wij ons karretje terug op. Kennen we deze tocht haast met de ogen dicht toch komen we telkens graag terug. Ze laat ons werkelijk alle facetten van de kuststrook zien en dat vinden wij leuk. De afpijling was perfect, de rustposten op z’n ‘Ollands’. Bij mooi weer hadden wij een leuke dag. Nog één tocht te gaan en wandeljaar 2007 zit er op.