BeneluxWandelen.eu

Zondag 03 februari 2008

De Wase Steinbockvrienden

Lichtmiswandeltocht in Sint-Pauwels

Ik kan lekker uitslapen want lijnbus 295 komt pas iets na achten voorbij. Stap af op ’t Zuid en wacht zo’n twintig minuutjes op het ijzige perron. Het boemeltje zet ons af in Sint-Niklaas. Andere wandelaars zitten al te wachten in het hypermoderne station, omringd door het jonge volkje dat naar Antwerpen trekt. Busje naar Hulst komt zo …10 minuutjes en we zijn in centrum Sint-Pauwels. De bus stroomt er leeg. Er komt een stadswacht in mauve vest op mij af …blijkt Tony te zijn die te voet van Sint-Niklaas komt. De aangeboden 30km is wat kort voor deze rakker! Bij de startzaal een reuzenbord dat IJsetripperstochten in de kijker zet. Ik snap het niet tot ik in de zaal heel wat clubgenoten tegenkom. Ze zijn hier op clubuitstap, schande dat ik het niet wist!

Ik vertrek op mijn eentje in omgekeerde richting van vorig jaar en dus vrij snel de Waaslandse polder in. De waterplassen op de brede zandpaden zijn lichtjes bevroren, het is dus inderdaad lekker fris, net als vorig jaar overigens bij deze tocht. De eerste kilometers hebben niet zo veel om het lijf. Er zit nogal wat beton in. Is eerder een kennismaking met het Waaslandse vlakke land. Eén van de mooiere stukjes van deze tocht vind ik nog altijd de kasseiweg die op gelijke hoogte ligt van een gracht. Gelukkig zijn beiden gescheiden door een stevige grasberm. Na 6,24 km rusten we in de bibliotheek van Puivelde. Een even klein zaaltje als dat andere vorig jaar. Ik kan toch een zitplaatsje bemachtigen om rustig een broodje en koffie te verorberen.

Als ik terug vertrek komen Nijlense Linda en Dirk er net aan. Niet veel zaaks, merkt Linda op. Ik kan haar geruststellen, deze tocht wordt goed. De tweede etappe begint inderdaad met leuke wegeltjes, de Weduwe Vos Wegel, Dryschouwwegel en Belselewegel. Ze leiden ons door jonge bosjes met een ondergroei van rododendrons, langs grachtjes en stukjes weiland. In open veld leidt een breed graspad langs een kronkelende gracht ons terug naar de bewoonde wereld. We komen in een heuse werfstraat terecht. Gelukkig ligt ze er droog bij! Maken hier het ommetje dat we vorig jaar om onduidelijke reden misten. Het is niet veel zaaks al vind ik natuurlijk het strookje dorpskassei aller-schattig. Na ruim 7 km bereiken we het fraaie dorpsplein van Sinaai en even verder de caférust ‘Het Park’. Hier kan Tony zijn Duvelse vitamientjes inslaan!

Na een gezellige babbel verlaat ik het café en trek verder langs de Bockwegel en het lokale waterzuiveringsstation, de Waaslandse beemden in. We bewandelen even het Ettingpad dat overgaat in de ‘moment suprème’ van deze tocht : de Fondatie van Boudelo. Weilanden en natte beemden, doorkruist door grachten en vaarten. Hier heerst de stilte en daar kan ik immens van genieten. We bereiken de Stekense Vaart en mogen ze een tijdje volgen om bij een water-T rechtsaf te gaan. Volgen nu een ander waterloopje over een paar kilometer. Een troep krijsende meeuwen vormen een tapijt van witte vlekjes aan de overkant van de vaart. Een immense watertoren is de ganse tijd ons baken in dit vlakke land. Na ruim een uur lopen bereiken we terug onze gracht en kasseitje van daarstraks, de rust van Puivelde is niet veraf meer. De aangegeven 8,7 km zouden er wel eens 10 kunnen geweest zijn maar ik heb intens genoten en daar gaat het toch om nietwaar.

Ik vertel Linda (N) dat ik er over denk ter aankomst een lusje bij te doen. Pienter merkt ze op dat de volgende etappe die mogelijkheid al biedt (2 km extra). Daar heb ik wel oren naar! Bekijk aandachtig het parkoers en wat blijkt …de laatste twee etappes kunnen elk met 2km verlengd worden. Ik kies voor de tweede, hopend op meer groen. Heb geen tijd voor beiden want …busje komt zo! De Marktstraat en zijn beton lijkt mij minder lang dan vorig jaar. Voorbij de zandbak, bedoeld als verkeersremmer, zoeken we terug rustiger veldwegen op tot aan Hof ter Voorde, een hoeve met gracht eromheen. Moeten even door het dorp langs het beeld ter ere van de molenaar en gaan rusten in de Romanmolen. Het is een unieke, leuke rustplaats. Heb helaas geen tijd om naar de uitleg van de molenaar te gaan luisteren …busje …. Neem toch de tijd voor een Sinpalsken, het lokale biertje.

De laatste lus stuurt ons opnieuw de velden in en ik ben wat blij de langere afstand gekozen te hebben. Bij een stralend weer is het uitzicht echt schitterend. Links de fraaie kerk van Sint-Pauwels, de Romanmolen met wentelende wieken en de eerder vermelde watertoren. Rechts een andere ranke kerktoren met erachter een witte rookpluim als waren het wolken …is de kerncentrale van Doel. Het geheel, onder een dapper katoen gevend winterzonnetje, heeft iets van een feestelijk afscheid. Ik hou er stevig de pas in en ben ruim op tijd voor de bus van 17:00. Een volle trein naar Antwerpen, bus 1 tot in Hemiksem, het wandelweekend zit er weer eens op. Vond ik de tocht in Mons wat minder geslaagd, de Steinbockvrienden hebben mij ook dit jaar overtuigd, al moest je er wel minstens 20km lopen om ‘iets’ gehad te hebben.

Na het avondeten kruip ik achter mijn computerke. Eerst linken leggen voor Beneluxwandelen. Stel met plezier vast dat wij onze bezoekers weer een brede waaier aan reportages kunnen aanbieden. Ook dit blijft een passie voor mij. Voor het slapen gaan de eerste plannen maken voor volgend weekend. Zaterdag is er keuze uit Twello (WS78), Clermont en Cortil-Noirmont. Zondag blijven we in ons eigenste Hemiksem waar de buren van wsv Schelle voor het eerst een startplaats hebben gezocht. Hun voorbeschouwing (www.wsvschelle.be) overtuigd ons, dit wordt een leuke tocht.