BeneluxWandelen.eu

Na mijn griepje van verleden week kan ik er terug tegenaan .Het was er om diverse redenen nog niet van gekomen , maar vandaag is het zover , de roemruchte 60 km. van de Klypetocht bij de Chatons in Ronse .Alhoewel ik al om 06h15 ter plaatse ben zie ik al her en der troepjes op weg trekken .Na een vlugge inschrijving kan ik er een kwartiertje later ook tegenaan .  Over de speelplaats van het atheneum en dan het nog donkere Ronse in  , eerst wat straten , dan in het schemerduister de vijvers van het domein Saint-Hubert rond , het kasteeltje voorbij en dan terug de stad in . Een eerste stevige bult zet de toon , dit wordt geen gezondheidstripje vandaag .Het wordt licht als wij de eerste paadjes onder de sloffen geschoven krijgen .Tussen de weiden die er na een vriesnacht feestelijk onder de rijp bijliggen gaat het steeds omhoog richting Kruisberg .Wij blijven maar klauteren tot wij op een asfaltwegje belanden .Een eerste prachtig panorama volgt wanneer onder ons de nog verlichte stad verschijnt .Achter de sint-Hermeskerk stijgt een rode vuurbol op , het wordt een mooie dag .De grote weg naar Kortrijk over en dan gaat het met een rotvaart de Spinessenberg af  , dan bezijden de groene Hemelberg terug steil omhoog  .Als de kerk van de Klype verschijnt weten wij dat de eerste lus er bijna op zit .Stille asfaltwegjes op de wijk de Schavaart brengen ons in de parochiezaal achter de kerk op controle 1 na 7,6 km.  Na een versterkend yoghurtje kan het verder .Al heel vlug volgt een stukje vals plat , maar de Scherpenberg heeft zijn naam niet gestolen .Er liggen een aantal stevige steile stukken in .Wij komen heel even Ronse terug in , maar de kasseitjes van de Noordstraat drijven ons terug naar de groene heuvels .Ronse heeft talloze hellingen , onbekend , maar daarom niet onbemind .De Fiertelmeers is er ééntje van .Onder een prachtig bloeiende magnolia beginnen wij aan een stevige klauterpartij die niet van de poes is , dan een duikje tot de kapel van het bedevaartsoord Wittentak om dan terug een kuitenbijter voor de voeten geschoven te krijgen op een bospaadje .Een glibberige afdaling zet ons terug op de weg .Het blijft nu steeds op en af gaan tot wij naar de hoogte van de Hotond trekken .Langs de grote weg wordt het bos rond het provinciaal domein Heynsdale ingetrokken , maar heel vlug zijn wij er terug uit .Wij lopen het ganse domein rond om er langs de achterzijde terug in te komen en langs smalle , steeds op en neer wippende bospaadjes op controle 2 te komen na 14,3 km. Een lus die aan de ribben zal blijven plakken , zoveel is zeker .  Wij keren even naar de Hotond terug om dan een landweggetje af te denderen .Boven mij zie ik andere wandelaars lopen .Hier wacht weer iets .Over het erf van een boerderij beginnen wij aan een zoveelste bergje .Prachtige vergezichten zijn hier alomtegenwoordig , de ene al mooier dan de andere . Tussen de velden hijsen wij ons tot de herberg ’t Oud Konijntje waar wij de grote weg dwarsen om de Ronde van Vlaanderenstraat in te slaan .Wat verder lopen wij de beeldentuin van kunstgalerij Beukenhof door om dezelfde grote weg opnieuw te dwarsen en dan over een tapijt van bloeiende bosanemonen het Feelbos in te trekken . Dit is bronnetjesgebied met een aantal drassige stukken smal bospad .Nu en dan is het zelfs beekje springen .In het bos volgt een pracht van een bloemenparkoers .Paarse boshyacinten steken hier en daar al de kop op , partijen witte bosanemonen en de paarse maagdenpalm , sleutelbloemen en de zeldzame paarse schubwortel . De lange ellendige helling van de Feelbosstraat brengt ons terug naar de realiteit .Boven wachten de scherpe kasseien van Kwaremont .Over de kinderkopjes hobbelen wij het dorp in waar in het ontmoetingscentrum controle 3 wacht na 20,8 km.  Kwaremont is een  stemmig , pittoresk dorp met een gezellig dorpsplein en een mooi witgeschilderd kerkje .Langs de vele tavernes en kunstgalerijen lopen wij het plaatsje uit en dan volgt een duizelingwekkende duik waar maar geen einde schijnt aan te komen .Wat je hier cadeau krijgt betaal je echter al heel vlug cash terug .Op de flanken van de Kluisberg wordt een pad gevolgd dat steeds maar oploopt .In geen tijd staan wij hier enkele verdiepingen hoger .Het zicht op Kwaremont en de omliggende heuvels en dalen is hier aandoenlijk mooi .Waar de Kluisberg en de Knokteberg ofte Côte du Trieu samenkomen draaien wij rechtsaf om het Kluisbos te bewandelen .Het 300 ha.grote bos is een welkome verpozing want eindelijk krijgen wij een stuk vlak parkoers  voorgeschoteld . Het gaat dreef in , dreef uit tot Amougies onder ons opduikt en wij een stukje Wallonië intrekken .Voor ons op de volgende heuvelkam verschijnt Anseroeul , links Russeignies en recht onder ons Amougies waar een snelle afdaling ons naar toe leidt .In een cafeetje op het dorpsplein ligt controle 4 na 27,8 km.  Wij lopen nu eerst het dorp door om vervolgens langs enkele grote hoeves terug de Kluisberg opgestuurd te worden .Langs het arboretum bij het protestants centrum gaat het nog eens het prachtige kathedraalbos in . Zonnestralen tussen honderden imposante beuken geven het geheel een feeeriek tintje .Het is heerlijk stappen hier , steeds lichtjes dalend kunnen wij even verpozen . Het blijft steeds naar beneden gaan tot wij het bos uitkomen en op kalme asfaltwegjes naar Kwaremont terugkeren .Er volgt nog een flukse klauterpartij over de kasseien om in het dorp te komen .Terug het parochiehuis binnen voor controle 5 en om de inwendige mens wat te versterken .Er staan 35,2 km.op de teller .  Wij dalen de heuvel af .Aan de einder verschijnt Oudenaarde even en heel ver verschijnt de witte molen op de Hotond en daar moet het ergens naar toe . Over een akker komen wij de Biesputhoeve voorbij en dan volgt een parkoers langs smalle soms glibberige paadjes op de flanken van de Paterberg . Dwars door weiden wordt het Fonteinbos bereikt en dit is nogmaals bronnengebied  , met alle toestanden vandien . Een Nederlander uit Roosendaal komt even een praatje slaan , maar die gaat al vlug te snel voor mij en ik moet hem laten lopen .Later zie ik hem nog terug op de laatste controle in De Klype .Langs kabbelende beekjes , over hobbelige weiden en vettige akkers komen wij dan toch bij de Hotondmolen , er voorbij tot Heynsdaele .Hier mogen wij nog maar eens het ganse domein rond zoals deze morgen om controle 6  na 43,5 km.te bereiken .  Het bos rond het domein wordt nu helemaal doorlopen tot de spitse kerktoren van De Klype verschijnt .Wij komen tot heel dicht bij de controlepost , maar een graswegje stuurt ons terug de wijde wereld in .Voorbij het Langveld krijgen wij nog eens een nijdige helling in een bosje gepresenteerd .Ik voel dat mijn pijp stilaan aan het doven is .Het nijpt langs alle kanten , het wordt trekken en sleuren , maar het moet vooruit .De drukke N36 wordt eventjes gevolgd .Die kerktoren staat nu al een hele tijd naar mij te geelogen maar wij blijven maar rond het plaatsje lopen .Wij dalen een grasberm af om een minuscuul pad langs een beekje te volgen .Eindelijk tussen wat huizen en wat later een laatste maal controle na zowat 51 km.  Eerst wat drinken , wat eten en wat bekomen en dan de laatste lus . Een graswegje , wat asfaltwegjes , maar vooral het is vlak nu , alhoewel …Er is een “ schurend scharniertje “ op weg .Het piept en kraakt in al zijn voegen , het is afzien bij de beesten , la Berezina . De eerste huizen van Ronse , de industriezone geven nog wat moed , achter het voetbalterrein ,de wijk Floréal , steeds komt de verlossing dichter en dichter . Dan het rond punt en tussen de struiken de straat in die naar het einde voert .Een hoopje miserie zeult over de koer van de school naar de startzaal .Rond de klok van 17h.is de klus geklaard .  Eerst wat administratie .Wij krijgen een tapijtje en een prachtig T-shirt cadeau  ; Walk or Die Hard , je moet het mij niet meer uitleggen .Een dijk van een tocht , een onvervalste klassieker die zijn gelijke niet heeft , alles erop en eraan , maar o zo lastig . De opeenvolging van hellingen en afdalingen , bonkige kasseitjes , slijkerige paadjes , bosjes waar je soms bijna in verdrinkt maken dit geheel tot een onvergetelijk gebeuren .Stukje bij beetje ga je kapot .Dit voel je dagen in je knoken , maar toch staan wij hier allen volgend jaar , bij leven en welzijn , zeker terug want dit zijn de Vlaamse Ardennen op zijn best .