BeneluxWandelen.eu

Zondag 16 maart 2008

O.L.A.T.

Nijnsel - St. Oedenrode

Vandaag hebben we een OLAT winterserie wat ook een jubileumwandeltocht van de K.N.B.L.O.-NL is i.v.m. het 100 jarig bestaan van deze bond. En omdat het vandaag de laatste winterserie van seizoen 2007/2008 is hebben ze vandaag ook 60 km te wandelen. Het rode gevaar, Willy Timmermans, en nog wat andere bekenden waren ook van de partij. Het inschrijven verliep vanmorgen niet zo soepel als anders omdat er gebruik werd gemaakt van speciale startkaarten. Vandaag slaan we het slechte weerbericht in de wind en beginnen om 7 uur aan deze 60 km. Langs de watermolen van wolfswinkel, die er niet meer is maar waar nog aan herinnerd wordt door een infobord. Over en langs de Dommel richting de A50 waar we over het viaduct, van die A50, gingen. We naderen nu al snel de 1ste wagenrust op 7,2 km. Wagenrust is zelfs hier nu een groot woord want de dames waren gedropt onder een oranje bouwzeil en bleven zelf amper nog droog. Eddy en Nicole hadden ook het slechte weer getrotseerd om vanuit België naar hier te komen. Het is vandaag moeilijk om over de route te vertellen aangezien je meer in je muts of onder de paraplu verstopt bent. Langs een boerderij met een oude waterput doet je denken of je terug in de tijd bent geslingerd. Op een verlaten veldweg staat een auto wat weer een wagenrust was. Hier mochten we naar koek happen en genieten van een warm kopje thee. Het regent ff wat minder dus gauw de rust op de foto zetten. Onze volgende rust zal weer in de startlocatie zijn. De route is afwisselend zover we het kunnen zien. Over een mooi houten brug over de Dommel komen langs een spandoek van de k.n.b.l.o. Hier staat op te lezen "de laatste loodjes". En dat op zo’n 44 km voor het eind!!! Na 18,8 km zijn we weer terug bij af, aan de start dus. Vanaf hier volgen we de 40 km route. Het blijkt dat er niet veel wandelaars op de 60 km zijn gestart en sommige besluiten zelfs om na deze 18 km te stoppen. Wij niet, nat zijn we toch al dus eventjes rusten en dan weer verder. We krijgen een grappig stukje door het bos langs de Dommel en een stukje contra van de 1ste lus. Bij het spandoek "het loopt prima" wil Theo even demonstreren dat het goed gaat en stapt bijna in een plas water waardoor het lijkt of hij aan het dansen is. Voorbij de splitsing met 10/15 km lopen 2 oudere paren die in mijn ogen echt geen 20 km of meer zouden kunnen wandelen. Brutaal zijn, vragen en die mensen (liepen inderdaad maar 10 km) terug op de route wijzen. Onze volgende wagenrust is op 25,2 km en wordt bemand door o.a. Inge en Esther. Natuurlijk moeten we bijkletsen maar we lopen 60 km dus niet te lang. We halen weer dezelfde man in die ook 60 km loopt maar korter rust en langzamer loopt. In het bos krijgen we na zo’n 2 km na de rust een splitsing met de 20/30 km. We lopen nu alleen buiten die eene man dan. We gaan het water over via een ophaalbruggetje. Hé, deze kennen we hier komen we met de Kempische Wandeldagen ook wel eens langs. Op 30,8 km hebben weer een wagenrust waar de beide Regina’s, moeder en dochter, staan. Het regent nog steeds maar toch doe ik de regenbroek uit omdat het allemaal niet zo prettig zit. We stappen lustig verder want de terug weg is nu verder dan de restant kilometers. Het is hier en daar goed soppen op de route waardoor je nog minder van de omgeving ziet als dat eerder al deed. We komen langs Bavaria, waar ons duidelijk wordt wat hun slogan inhoudt. Tussen de fabriek/brouwerij in ligt een gigantische, overdekte, loopbrug. Als je die door bent gelopen kan ik me voorstellen dat je roept; Zo, nu eerst een Bavaria! Onze volgende rust is in een café waar een sanitaire stop wordt gehouden. Dan lopen we door omdat de volgende ook een binnenrust is. We zien nu weer wat wandelaars zelfs nog wat 40 km lopers! Door de bossen hobbelen we weer verder langs het hondenterrein, waar nu geen hond te bekennen is want hun baasjes wilden niet naar buiten, krijgen we de samenkomst met de 30km. Niet dat je daar wat van meekrijgt het is al wat later op de dag. Onze rust is op 46 km in Mariahout. Hier komen de pijlophalers binnenvallen. Wat ons verwondert omdat wij dachten dat die ééne man nog moest komen. We krijgen nog een mooi stukje route voorgeschoteld langs een vennetje waar begraasd werd door maar liefst 2 schapen, één witte en één zwarte! Onze volgende wagenrust is op 51,7 km. Toen wij daar aankwamen sprong nasibal gauw in de bus en reed ervandoor. Niet getreurd want er was nog een auto achtergebleven om de laatste wandelaars en de pijlophalers te verzorgen. Hier kregen wij onze jubileumsoep. 2 dames vroegen om water maar omdat hun dat te lang duurde liepen ze door. Dat vond ik niet zo aardig omdat Willem (hij verzorgde ons) extra voor ons laatste wandelaars was achtergebleven. Om 17.30u vertrokken we voor de laatste 9 km. Normaal zou ons dat binnen de tijd nog wel lukken maar gezien het "vettige" parkoers zouden we het toch niet gaan redden. Er kwam nog een splitsing van de 10/20 km die vanuit hier rechtstreeks terug zouden lopen. We zijn niet in de verleiding gekomen omdat te doen. We gaan nog een natuur stukje in met aan het einde een overstap wat nu niet meer zo soepeltjes ging. We krijgen nog een wagenrust waar wij nu echt de laatste waren. De andere waren net voorbij maar er was nog thee en een bammetje verkrijgbaar. Het laatste stuk werd voor ons vrij moeilijk begaanbaar daar het nu vlug donker werd. Er liep één pijlophaler met ons mee. Die verloren we onderweg omdat hij oponthoudt had i.v.m. het afpakken van de pijlen, om 19.20u klokten we af. Er was met geduld gewacht op de laatste wandelaars. Er werd ons van o.l.a.t. nog een drankje aangeboden. Van wat wij gezien hebben was het een afwisselende wandeling. die werd bezocht door zo’n 1500 wandelaars, merendeels op de kortere afstand, wat je ze niet kwalijk kan nemen met dit weer! Na afloop dronken we nog wat met Peter, Adje en Frans die geduldig op ons hadden zitten wachten. Al met al dat hebben we toch maar mooi geflikt!