BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 22 maart 2008

Kennedy-mars te Sittard

Vandaag alweer voor de 45ste keer georganiseerd door de stichting Kennedy-mars Sittard. De route is over het algemeen genomen dezelfde als elk jaar. Hier en daar wordt een kleine wijziging aangebracht omdat er bv. een autosnelweg de route nu doorkruist. Deze Kennedy mars verschilt ten opzichte van andere. Deze wordt n.l. overdag gehouden en loopt maar liefst door 3 landen! ’s Morgens om 5 uur is de start in de stadssporthal van Sittard. Vroege wandelaars kunnen vanaf 4.30u hun startknipje halen en opstellen in het startvak. Dit doen wij dus niet, wij wachten even tot de massa weg is. Om 5.15 gaan wij, dat wil zeggen, Frans de Haas, Corné, Cees, Miranda, Theo en ikzelf ook op weg en de regen in. Inge begeleid ons een stukje tot aan het hotel waar zij en Cees logeren. De route gaat eerst een stukje door de binnenstad van Sittard daarna Broeksittard in. Hier passeert men ook de grens met Duitsland. Niet dat het duidelijk zichtbaar is maar je loopt Broeksittard uit en Tüddern (Kreis Heinsberg) in. Theo, Frans en ik lopen wat sneller dan de rest dus we nemen afscheidt. In Duitsland lopen we nog door de plaatsjes Millen, Millen-Bruch en Havert. In Havert hadden we een onbegrijpelijke omlegging. In het boekje stond bij de kerk rechtsaf maar we zijn links gegaan?! Bij de boesj of te wel Koningsbosch kom je Nederland weer in. Bij camping Böhmerwald was de 1ste controle en verzorgingspunt. Hier kreeg je o.a. broodjes, stukjes fruit en natuurlijk een paasei. Hier zitten ook de 1ste “pechvogels” bij de EHBO. Na hier gerust te hebben vertrekken we weer op weg door Mariahoop, waar elk jaar een blaaskapel de wandelaars aanmoedigt. Dan gaat het richting Posterholt op 27,6 km is dan de 2de controle en verzorgingspunt, weer broodjes, krentenbollen en druivensuiker. Wij lopen iets verder naar reutje op 29,9 km. Dan gaat het naar Montfort en camping de Reigershorst (37,8 km) voor de 3de controle en verzorgingspunt. Wat leuk was dat we Jeannette hier tegen kwamen. Haar hadden we al niet meer gezien sinds vorig jaar mei! Hier kwamen we rendier, Roland hun maatje Theo en ook peter van de ven tegen. We vertrekken samen maar dat is niet voor lange duur. Voor we de brug van de A73 (hierdoor is de route 700 meter verlegt) raakt het groepje weer uit elkaar. in maasbracht gaat Frans me wat te snel. Ik heb het op mijn heupen, ik bedoel, wat last van mijn heupen. In Wessem is de route wat veranderd vanwege dat stuk bij de A73 denken we. Nu gaat het snel richting Thorn. Het witte stadje zoals het ook wordt genoemd. Hier is de 4de controle met verzorgingspunt. We lopen iets verder om in het door ons jaarlijks bezocht cafeetje te rusten. Er zit nu 51 km in de benen en voor vele is dit ook het eindpunt. Vlak na Thorn krijgen we de grens met België en gaan we op weg naar maaseik. Maar eerst kom je nog door de plaatsjes Kessenich, Geistingen en Aldeneik. In maaseik gaan we de Maas over dat tevens de grens vormt met Nederland. Midden op de brug is een “knoop”aangebracht met handen die de landen symbolisch met elkaar verbinden. Aan de andere kant van de brug staat een grenspaal die ik met 2 armen omvat, zo blij dat we weer terug zijn in Nederland. Want vanaf nu gaat het een stuk sneller lijkt het. In roosteren nemen we nog een rust waar we Jeannette en toon weer tegen komen. In Dieteren krijgen we nogmaals een controle (de laatste van hier zou je ook de bus kunnen nemen) en verzorgingspunt. Hier kregen we ook een veiligheidsvestje omdat het vanaf nu ook sneller donker gaat worden. We hebben er nu 67,3 km op zitten en zijn gestart met ons groepsuitje, dat staat n.l. op de vestjes. Nu nog door Susteren, een stuk langs het spoor waar het rode kruis elk jaar voor verlichting zorgt zodat je daar een beetje zicht hebt, en zo Nieuwstadt in. Hier is het altijd weer een feest om door het centrum te lopen. Veel publiek een orkestje over de weg en veel gezelligheid. Ik kan me voorstellen dat sommige het idee hebben dat ze aan de finish zijn aangeland. Maar helaas! Het is nog 6,4 km en niet 5,5 km zoals het hier in Nieuwstadt wordt aan gegeven. Net na Nieuwstadt passeert ons een man die zegt; “die staartjes waren er vorig jaar ook en het jaar daarvoor”. Kun je nagaan wat ik voor indruk ik heb achtergelaten? Een goeie toch?! Dan krijg je nog een klein stukje industriegebied en 4 km voor het einde wandel je Sittard binnen. Nog door de wijk hoogveld en het einde nadert. Je komt nu ook wandelaars tegen op weg naar de parkeerplaats. We finishen net tegelijk met Jeannette en toon. Jeannette vraagt me om een foto te maken. Ze vraagt aan Theo “en zie ik er nog een beetje fris uit?” Theo; “tuurlijk in het donker wel!”. Vrolijk beginnen we aan de ere ronde in de sporthal waar je met veel muziek en kabaal wordt ingehaald. Voor Jeannette was dit de 1ste keer, Theo 18de keer en mijzelf de 9de keer. We mogen van geluk spreken dat de weersverwachting voor vandaag (flinke regen, hagel en sneeuwbuien) niet is uitgekomen. Buiten 2 flinke regenbuien was het wel aan de koude kant maar voor de rest goed te doen.