BeneluxWandelen.eu

Zondag 23 Maart 2008

vwc Voetje voor Voetje

Paastocht te Dommelen

Zoals gezegd wandelen wij op deze Paasdag in Brabant. Echter, we doen noch Vlaams noch Waals Brabant aan maar wel Noord-Brabant. Een zekere P.H. had ons helpen herinneren dat de tocht in Dommelen al een paar jaar op ons verlanglijstje stond. Het weer is zonnig en koud als we ons naar het oosten spoeden, binnen de spelregels van Vadertje Staat. We vinden nog net een plaatsje op het dorsplein bij de kerk en startcafé. Binnen is het opvallend rustig. Bij een koffietje bekijken we de routebeschrijving. Naar goede Nederlandse gewoonte zijn er lange etappes bij.

We gaan op pad richting woonwijken van Valkenswaard. Lopen langs de bizarre watermolen op de Dommel, geprangd tussen twee hoeves. Vrij snel ruilen we de huizen voor brede paden door de weilanden. Het mooiste stukje is een dijk tussen dicht met riet volgroeid moeras enerzijds en de weilanden anderzijds. Vanaf watermolen De Malpie lopen we slingerpaadjes door de bossen, in den beginne nog even een glimp van de breed meanderende rivier opvangend. Rusten doen we na zo’n kleine zeven kilometer in de gebouwen van Scouting St-Maarten. Een medewandelaar komt mij vertellen dat hij onze stukjes bij Wandelmee mist. Ik wijs hem de weg naar Beneluxwandelen. Zouden we hem intussen al kunnen verwelkomen vraag ik mij nu af ?

Wij zetten onze weg verder door zonovergoten sparrenbossen. Bosbouwers hebben hier lelijk huis gehouden. Ook de wandelpaden zijn danig beschadigd. Gelukkig blijven ze toch goed begaanbaar. Wij ruilen de bossen voor een schitterend stuk duinen, begroeit met heide en gele grassen. Naaldbomen nemen de grilligste vormen aan. Hebben rond Eindhoven al dikwijls zulke stukken bewandeld maar het blijft een uniek schouwspel. De zon weerspiegelt zich in kleine vennetjes. Dit is genieten. We worden terug de bossen van De Malpie ingestuurd. Er zijn niet veel wandelaars meer rondom ons en wij kunnen dus genieten van peis en vree. Die rust, daar is het ons om te doen. Even later weerklinkt in de verte fanfare muziek en het gejoel van kinderen. We naderen terug de bewoonde wereld. Aan de rand van het bos is een ‘zoek de paaseieren’ actie aan de gang. Het kleine grut loopt zich te pletter. De meesten gewapend met plastic tas om de gevonden schatten in op te bergen. Wij lopen een dorp binnen, dat later Borkel zal blijken te zijn. Interpreteren een pijl fout en stappen dus het stille dorpsplein heen en weer. Een paar straatjes verder ligt de echte rust.

De 30km maakt hier een extra lus van ruim 10 km. We vertrekken langs de Dommel. Kiezen al gauw voor een slingerend asfaltbaantje. Even verder een gedenksteen en bloemen ter herinnering aan een onfortuinlijke fietser. Het maakt ons even stil. Verhard wordt snel opnieuw onverhard en we volgen nu kristalheldere beekjes dwars door de nog kale velden. Algen wuiven in slierten over de bodem al was het groen koren. Een bosstrook verder worden we afgezet bij de N69. Deze zullen we een eindje volgen over een goed afgescheiden fietspad. Opvallend veel auto’s met Belgische nummerplaat rijden ons voorbij. We verlaten de drukke baan voor nog meer veldwegen en bospaden. Er zit heel wat afwisseling in het parkoers en dat zint ons wel. Na het opnieuw oversteken van de N69 worden de boswegen even een BMX parkoers. Zo krijgen alle spiertjes wat extra training. Bij een boerderij zitten drie pauwen hoog in de bomen. Hoe geraken ze daar zonder hun lange staart te beschadigen, vraag ik mij af. Nog een paar straten en we kunnen terug rusten. Hebben vandaag nog geen bekenden gezien tot …Anneke en Rudy binnenvallen. Zij zijn dicht bij huis gebleven na een nachtje …stappen, in de andere betekenis van het woord dan toch.

Even een babbel en we beginnen aan de laatste loodjes. Het overgrote gedeelte van deze etappe lopen we in sparrenbossen over zanderige paden. Meestal vlakke wegen behalve enkele tientallen meter BMX. Lopen voorbij wat ik vermoed het motorcross circuit van Valkenswaard te zijn en dan komt de Dommelsche brouwerij in zicht. Nog enkele straten scheiden ons van de aankomst. Net bij de kerk staan twee beroemde heerschappen op de bus te wachten : Frans S. en Peter H.. Meer tijd dan voor een korte babbel is er niet meer. Wij gaan onze dagstempel halen en genieten van goede bruine van ’t vat. Samen met Anneke en Rudy zoeken we een uurtje later ons karretje op. Zijn zeer tevreden over onze keuze van vandaag. Dit was een aangename tocht met aardig wat variatie in de landschappen en een uitstekende verzorging. We hebben er weer een speldje bij, zou Hennie zeggen.