BeneluxWandelen.eu

Maandag 24 maart 2008

Berg en Boswandelaars Voeren

17de Paaswandeling te ’s Gravenvoeren

Vandaag zouden we eigenlijk richting Nuland gaan. Maar ja, sneeuw, wat ga je dan ver weg als het naast de deur ook mooi is. En de kans dat het snel weg is moet je dus misbruiken om nog wat mooie plaatjes te schieten. Door veldwegen en holle wegen op weg naar de 1ste rust op 6,1 km in jawel, Nederland. Onze rust was in St. Geertruid. Ook vandaag komen we 3 keer op dezelfde rust. We lopen de 1ste keer door want als de dooi inzet is het voorbij met de plaatsjes schieten. Het is een ronde half door het veld en half door het bos over zo’n 5 km. Het blijft een bekend terrein maar nu alles wit is doet het “nieuw” aan. Na onze rust zet de dooi dan toch in. De zon begint (helaas) te schijnen. We gaan nu door Eckelrade (gem. Margraten). Hier ligt tussen de huizen een oud steenfabriekje wat inmiddels als woning wordt gebruikt. We lopen de bebouwing uit en de veldwegen in. Deze ronde gaat meer door het open veld en alles ziet weer groen uit alsof er geen sneeuw is geweest vandaag. We lopen bij de rust verder omdat we nog een rust krijgen en daar willen rusten. Via diverse veldwegen gaan we op weg naar Mheer. Voor ons zien we Rob, Aartje en Rene lopen. Rene had ons blijkbaar ook al gesignaleerd want hij had tegen Rob gezegd dat wij eraan kwamen. Rob reageerde daarop met; kan niet, ze zijn naar Nuland! Euh! Niet dus….. ik haal Aartje bergop in omdat zij niet zo lekker loopt vandaag. Ook zij had samen met Rob en Rene de Kennedy mars gewandeld. We komen in Mheer aan terwijl er een donkere wolk komt aandrijven dus gauw naar binnen! Deze wolk haalt echter niets uit. Nu nog 9 km te gaan. We hobbelen wat door het bos tot we bij een weiland komen. De 5 km en 8 km nemen afscheidt en wij worden het weiland ingestuurd. Over een gammel bruggetje en omhoog. En er komt me toch een sneeuwbui!!!! Boven gekomen ploeteren we nog langs de bosrand door de modder. Het wordt inmiddels weer aardig wit om ons heen. Ik lijk wel de verschrikkelijke sneeuwvrouw. Maar het geeft weer zo’n mooi plaatje. Langzaam gaan we weer de grens met België over. We komen weer in ’s Gravenvoeren waar de sneeuw sneller smelt dan dat ie is neer gekomen. Onze wandeling van 30 km (ruim 32 km) zit er weer op. Wie weet hoelang we weer op sneeuw moeten wachten. Het was in ieder geval nu een apart begin van de lente.