BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 29 Maart 2008

THOR Roosendaal

10e Kees Knappers boswandeltochten

Het gebeurt ons zelden maar voor dit weekend hebben we maar één wandelplan. Zaterdag herdenkt Thor Kees Knappers met inderdaad …een knappe bostocht vanuit camping De Posthoorn in Rucphen. Voor ons is het dorp makkelijk te bereiken over Antwerpen, Markiezaat en Roosendaal. De startzaal vinden is andere koek, de eerste keer zeker niet evident en niet gepijlt, het enige minpuntje aan deze tocht. De brede zandweg naar de ruime grasparking ligt er wat hobbeliger bij dan andere jaren. Naast ons stopt nog een wagen met Belgische nummerplaat. We knipperen even met de ogen …toch juist gezien, het is Tonia maar zonder paardenstaart. Tussen de deur blijven steken zegt ze lachend, een paar Nederlandse dames lopen in de Antwaarpse val. Kunnen tot onze verrassing ook Rotterdamse Danyell begroeten die hier voor het eerst komt. Benieuwd wat zij van deze tocht vond.

We zijn ruim op tijd weg om de sluitingstijd van 17:00 te halen (was vroeger 16:00 en wat nipt). Duiken meteen de bossen in van de Rucphense Heide. Het is heerlijk wandelen in het nog jonge hout. Zanderige en smeuïge paden wisselen elkaar af, brede lanen met smalle slingerpaadjes. Bij een heldere blauwe lucht is dit echt ons ding. Komen even het bos uit randje Schijf maar duiken er meteen terug in. Een reetje staat de wandelaars vanuit het kreupelhout aan te staren en wipt er dan elegant vandoor, prachtig. Bewandelen een fietspad dwars door een prachtig stuk heide en lopen langzaam terug richting start. Bij de parking slaan we echter linksaf. Een dame heeft haar auto muurvast gereden in de smurrie. Ik raadt haar aan bij een boer te gaan aankloppen, op eigen kracht geraakt ze nooit meer los. Een paar asfaltwegen langs boerderijen zetten ons af bij de eerste rust, een kampeerboerderij. We hebben er 8,610 km opzitten. Het piepkleine zaaltje zit bomvol maar we vinden toch een paar plaatsjes om even te pauzeren.

Het parkoers is erg gelijkend op dat van vorig jaar maar dat deert ons allerminst. We komen hier toch anders al niet en door de Rucphense bossen hossen is echt wel een leuke bezigheid. Slingerpaadjes zetten ons af in de buurt van De Oliepot. Traditiegetrouw krijgen we een grote, sappige appel aangeboden. Paard en ruiter, die toevallig passeren, mogen meegenieten. Vrijgevig zijn ze bij Thor altijd al geweest. Er volgen nu erg brede, lange, rechte zandpaden langs een militair domein. De Zeepestraat zorgt voor een verhard intermezzo en dan is het opnieuw al bos wat de klok slaat. Achter ons drie Hollandse dames die kwetteren als een stel ruziënde mussen. We verhogen even het ritme, kwestie van terug onze geliefde rust te vinden. Eén pad is herschapen in een zwemdok, het is even uitkijken waar je de voetjes neerzet. Bij de volgende brede zandweg zit de Snoepjesman, net als de vorige jaren. We laten het ons smaken en gooien de papiertjes netjes in de voorziene vuilniszak. Deed iedereen dat maar !! Achter Tonia en haar vriendin aan, volgen we de 30/40 km richting waterwinning en Schijf. De rust is als vanouds in D’Hoge Dries. Het zaaltje zit bomvol wandelaars en dus vinden wij een hoekje met een paar stoelen en een tafel achter een muurtje. Tijd voor de boterhammetjes. Martin komt ook binnenvallen en zal de rest van de tocht nooit ver uit de buurt zijn, wandelend met iemand die wij niet kennen.

De lus van de 40km stuurt ons naar de Witte Moeren, verharde wegen door landbouwgebied. Er staat een vrij strakke wind. Rondom ons her en der nog wat dapperen, we zijn dus niet de laatste! Na een paar kilometer stappen we over onverhard door een prachtige beukendreef. Deze zet ons af bij de volgende bosstrook. Het begrip wandelpad is hier soms erg relatief. Wat ooit paden waren is nu vrijwel dichtgegroeid met mossen en/of omgevallen bomen. Een gammel bruggetje stuurt ons richting pad tussen gracht en open ruimte (met gelige grassen). Dit is een prachtig stuk parkoers! Bij een Y vinden we niet meteen pijlen meer. Eagle’s Eye bemerkt linksweg een wit exemplaar, we blijven op het juiste pad! Bos wordt geruild voor de open ruimte van de Oude Zoek. Lange rechte lanen voeren ons terug naar het centrum van Schijf en onze laatste rust. Tijd voor een gezellige babbel met Will Pardon, altijd de goedlachse vriendelijkheid zelve. Rond 14:30 beginnen we aan de laatste 10 km.

We volgen even wat asfalt om het dorp uit te raken en de bossen in. Zijn opnieuw in de Rucphense Heide met zijn stoere sparren, lange, rechte erg zanderige paden (baggeren dus) en de prachtige open ruimtes met hoge witgele grassen. Lopen hier nu vrijwel alleen en genieten. De Snoepjesman, die is intussen al lang verdwenen als wij voorbij zijn stek wandelen en de 20km oppikken. Langzaam nadert de bewoonde wereld in de vorm van fietspaden en chalets (De Oliepot). Toch is het nog wel een paar kilometer lopen tot de finish. We zijn netjes binnen de vooropgezette tijd terug in De Posthoorn en krijgen meteen een lekkere Grimbergen aangeboden van onze Thor maatjes. Op één been kan een mens niet lopen en dus ‘maken we een tweede soldaat’ in het gezelschap van Roosendaalse inwijkeling Martin. Onder ons drieën zijn we weer eens de laatste wandelaars om huiswaarts te keren. Beste vrienden van Thor, bedankt voor deze tocht. In al zijn eenvoud is het steeds weer een plezier ze te kunnen lopen. Hoe verder we vandaag vorderden, hoe leuker we de tocht vonden. Altijd een barometer voor de kwaliteit van het gebodene. Ja, jullie zien ons vast nog weer bij één van jullie volgende organisaties.