BeneluxWandelen.eu

De wekker is onverbiddelijk. Eruit! Wissel de droom voor werkelijkheid.. Met enige moeite ontworstel ik me van de echtelijke sponde,even een blik door het raam. Spleetoogjes wennen langzaam aan het ochtendgloren. Hoor de kraaien buiten flink krassen en de duiven koeren,en volgens onze provinciale radio-weerman die zijn weersvoorspelling enkel op signalen in de natuur vaststelt betekend dit regen of hoge luchtvochtigheid. Later neem ik de fiets om door een langzaam ontwakend Eindhoven op weg te gaan naar wandelmaatje Noud Wijn. Even ter introductie: Noud ken ik eigenlijk al als buurtbewoner als schoolkind van weleer,en in die tijd als klasgnoot van de tweede klas lagere school. Enige jaren terug kwam ik hem op een wandeltocht weet tegen en werden oude herinneringen weer levendig ,en omdat we samen wandelen als hobby bleken te hebben ,zijn we sindsdien meestal gezamelijk op stap,dus komt u zijn naam vaker tegen in mijn verhaal. Maar ook zijn onafscheidelijke hond "Rakker"die een beetje, of heel veel wandelverslaafd is geraakt door baasjes hobby.Rakker is een Jack Russell-reu.

Altijd wanneer ik bij Noud arriveer,ontvouwd zich het ritueel,hij hoort de poort opengaan en vervolgens na een blaf stormt hij dan naar buiten en springt als dol en hoge sprongen, in het rond en rent een paar keer van poort naar binnen en terug.En slipt in zijn dolle bui over de gladde huiskamer en keukenvloer Hij weet dan;het wordt weer  wandeldag voor hem. Fier is hij ook omdat hij sinds deze zomer in zijn halsband een medaillestrip draagt vanwege het behalen van zijn twaalfde avondvierdaagse. Een hond met onderscheidende medaille dus. Niet mis. De A4d. is een zomers nationaal gebeuren in Nederland, elke zichzelf respecterend dorp of stad heeft wel zo'n mars binnen zijn grenzen..Een paar weken lang. We gaan op weg naar Hechtel-Eksel en fusie gemeente in Belgisch Noord Limburg,en bekend om zijn vele groen is de provincie maar ook dit dorp dus. Even moeten we een wegomlegging vanwege uitgebreide wegwerken in het centrum van het dorp volgen,maar we zijn met de startplaats niet onbekend. De start bij het instituut Don Bosco,de evengenaamde school een uitgebreid complex aan dezelfde genaamde straat.We kunnen de auto dichtbij parkeren,bij de bouwwerf van een villa. Passeren even een kerk waar uit de openstaande deuren gregoriaans gezang,de hoogmis dus, klinkt. De parkeerplaatsen op het terrein en in de buurt vertellen ons dat het al erg druk is.

Na een vlotte inschrijving gaan we verwachtingsvol op pad het gebied kennende. En inderdaad we krijgen al meteen een mooi zandpad in de aanbieding na uit de poort te zijn gegaan. Stoffig wordt het zeker niet ,want de regen van gister en voorbije dagen belet dat de grond opstuift. We genieten van het nog steeds uitkomend nieuwe groen en bermbegroeiïng planten en bloemen van een veelheid aan kleur en soort. Moeten nogal eens omtrekkende bewegingen maken vanwege grote plassen op de paden,maar het lukt. Soms maakt het Rakker geen verschil en gaat desnoods tot net kop boven water door de plassen en schijnt modderwater lekker te vinden. Tsja....De hond heeft een ontembare energie en holt op en neer,met zijn korte maar stevige pootjes. Daar waar het kan en mag natuurlijk, even los van de leiband.Maar enige tientallen k.m. rs lopen is hem niet te veel. We gaan volgens het plan in de vertrekzaal eerst ziuden zuidwestwaarts over de Hechtelse heide ,millitair oefenterrein,en dat tekent zich op onze paden ook geregeld af.We komen in een beekdal en dat blijkt De Zwarte beek te zijn,en herkennen ook de markeringen van het Kapellekes-pad,een wandelrondweg door de gemeente van 50 k.m. Passeren een amfibiepoel en de Katershoeve,waar volgens de infoborden vroeger vroeger een gelijknamige familie woonde die nogal veel voor de natuur deed; nu info en museum van Natuurpunt We zien tevens later even verder de heide paars worden. De rust is in de kantine van atletiekvereniging "De Duinen"want temidden van bossen veelal dennen en oude stuifduinen en stuifzandgebieden,maar ook loofbos. Na deze rust mogen we een lus doen door de prachtige bossen van Hechtel. Maar blijven de vallei van de zwarte beek ook nu en dan terugzien,en kruisen nu en dan deze beek. Na opnieuw de rust in de kantine van de atletiekclub en baan, waar het dan erg druk is besluiten Noud en ik omdat het daar vochtig en benauwd aanvoelt om om de tribune van de atletiekbaan onze consumpties te verorberen. Noud zet zijn gekochte vlaai ver van Rakker,want ervaring is dat rakker niet vies is van vlaai en dus was een paar tochten geleden Nouds vlaai plots verdwenen,tijdens het wegzetten van zijn glas sap.Voorzichtigheid is dan de moeder van de porseleinkast. Dick uit Geldrop meldt zich bij ons en zal de rest van de tocht ons ook vergezellen,en ons buitenvertoeven doet ons nog meer landgenoten en als vanouds Vlamingen van weleer ontmoeten.. We gaan op pad weer voor het restant van de tocht en steken al gauw de baan Lommel-Hasselt over, voor een oostelijke lus Weer die prachtige bermflora Noud en Dick kennen vele namen blootshoofds,maar ik ken bij manier van spreken het klavertje vier van een grasspriet onderscheiden. We gaan weer langs de bekende beek zijn kronkels en over bruggetjes en door stukken bos en heide dat Resterheide noemt,wat we later mogen wisselen voor mooi open agrarisch landschap met kleine percelen bos en struikgewas , eenmanspaadjes,met mooie houtwallen gescheiden,en het vee als koeien ,schapen,paarden. Terecht zijn onderweg enkelen op de voorziene bankjes gaan zitten om al dat moois te genieten. Weer steken we de baan Eindhoven -Lommel-Hasselt over,we zien in de vele bermbloemen twee lichblauwe vlinders stoeien,en komen in de Don Bosco-wijk terug en dus de zuidelijke wijk van Hechtel,en zien het bordje Don Bosco straat en dan weten we dat we er zowat zijn.We hebben in de kantine nog even klets met Geldropenaren Jan,Diny en Ann,en Dick,Gerard, en nog wat landgenoten en bekende wandelvlamingen,en keren na al die Vlaamse gezellighied en gemoedelijkheid tevreden huiswaarts van een mooie wandeldag. Volgende week is Lommel-Kattenbos de afspraak.