BeneluxWandelen.eu

Het is duidelijk voelbaar,als je eenmaal buiten bent; De "R" is in de maand,een paar graadjes boven nul zelfs. Wat wordt het vandaag? We zullen zien zei de blinde.

De weersverwachting zou zijn rond 17-18 gr. overdag en zonnig maar schrale wind ,noord-oostelijk. Al vroeg op weg naar Noud hindert me de laagstaande zon. Dwars Eindhoven door het Villapark en onderweg veel gevogelte allerlei aard die in de ochtendstilte op zoek naar voedsel zijn,op de wegen. Aan een gracht aldaar wordt ik luid snaterend begroet door de ganse eendenfamilie, ze wensen me waarschijnlijk een goede dag toe. Bij Noud aangekomen de gebruikelijke begroeting met Rakker en juist als ik mijn voet over de drempel heb gezet, posteert hij zich ongeduldig bij de voordeur. Hij weet het al; wandeldag! Op weg door de Kempen worden we getracteerd op een wondermooi herfstig decor aangeschenen door de nog laagstaande zon. In Hechtel blijkt de startplaats niet het Rode Kruisgebouw,maar opnieuw het Don Bosco-instituut. Heeft alles van doen met de wegwerken aldaar aan de baan naar Leopoldsburg nu, maar de omlegging van vorige keer blijkt in alle geval opgeheven dus kunnen we via het grote kruispunt gemakkelijk de startplaats bereiken. Het staat er al propvol en de parkeerseiners staan te overleggen, waar nu. Driewerf hoera! En: Nendikkeproficiat" "zoals de Vlamingen plachten te zeggen . Want het blijkt dat De Anjertrippers hun dertigjarig bestaan vieren en dat wordt met een tournez general,gevierd. Elke deelnemer krijgt een gratis consumptiebon uitgereikt. Da's aan die Ollanders wel besteed,maar nu ook aan de landgenoten dus van eigen grond. Verschil mag er niet zijn....Noud zet zijn stappenteller aan,en zijn watch,en hup daar gaan we weer door het Hechtelse. Rakker heeft er ook duidelijk goesting in en besnuffelt  de route. Onze routeverkenner of voorloper. Hij spant zijn leidsel en trekt  Noud met zijn korte pootjes vooruit. Zeker een hond van de vooruitgang. We krijgen al te vaak opmerkingen van meelopers,die het tafereel bezien en bezorgd afvragen wat moet ie lopen ,en; haalt hij dat wel zo'n afstand. Dan houd ik mijn hand tafelhoog boven de grond en zeg hen dan: Toen hij begon met lopen was hij nog zo hoog, maar zijn pootjes slijten wel af ja, maar een skatebord zal uitkomst bieden. Binden we'm met riempjes erop. Begeleid door een heldere hemel dus felle zon gaan we op weg. Eerst een asfaltweg en dan al snel een slingerpad door. De oude dennenbomen staan met de wortels boven de grond als staan ze klaar om ook aan de wandel te gaan. We herkennen de omgeving van de atletiekbaan van vorige keer,en gaan weer richting Hechtelse heide.Wat ons ook opvalt meteen is hee: vandaag geen geschiet in het gebied, {rijmt!]. Geen oefeningen op de schietbanen van Hechtel en Leopoldsburg en we zitten op millitair oefenterrein. Nu en dan wijde blik heuveltjes, terpen,bunkertjes ,wacht of andere posten,diepe tanksporen of andere zware voertuigen. Schuttersputten,stellingen. We krijgen even een wijde blik door een beekdal,met mattenbies en verwilderde begroeiïng, een eind verder overheerst de groene brem een heel veld.We lopen even over brede betonbanen afgewisseld met eenmanspaadjes later,  en de paden verend al lopend op dikpolig tapijt van oude dennenaalden. lekker. Veel overdekt parkoers en dat voor een inschrijving van maar € 0.90 ct.!.... Rakker moet weer eens zo nodig door een diepe modderplas lopen,en ziet er niet uit! Dat heeft hij begrepen dat hij op z'n kop kreeg, en tracht dat goed te maken en te drogen door steeds maar weer ergens door het gras op zijn zij en rug te rollen. Wat mij doet opmerken: Noud kijk! Je hond valt telkens om,hij kantelt! We komen aan de rust van een kantine van de Hechtelse politiehonden vereniging,en laten ons het fris wel smaken. Zetten een raam open....

Verder gaat het dan, nu meteen echt door de duinen en zandvlakten De dertigers splitsen af en we lopen wat grind-zandpaden knisperend onder onze zolen. Slingeren op en af heuveltjes, komen langs een "executieoord1940-1944",een herdenkingsplaats met kerkhofje, toegangspoort mooi smeedijzeren hekwerk.

We steken over de weg Hechtel-Leopoldsburg naar noorderlijker streken nu en na nog wat klimmen en dalen en een steile trap na open veld, [hier kwam een roltrap van pas?], Dalen we langzaam al slingerend af naar een grasveld waar het gras nog en kontje hoog staat. Hier staan de barmhartige samaritanen die ons wensen te voeden en laven, met hun tenten en zitjes opgesteld. We blijken aan de rand van Hechtel te zijn want zie daar priemt het kerkje de lucht in. Nee-nee Heesakkers en Wijn, niks ervan bijna thuis, we krijgen weer een lus. We klimmen dezelfde afdaling weer omhoog Een niet te versmaden lus zelfs. De Hechtelse natuur in optima forma. Weer mooie begroeide paden smal en breed en op en af dwarsen  voor de tweede maal een lang zanderig duinenveld en komen weer bij dezelfde rustplatts uit .Mon,Anneke Rudy en het groepke van De Voskes,[en nu ontschieten me de andere namen], komen er ook aan. Een korte begroeting en een babbel en dan wil Noud al weer weg.De eerste omloop zou volgens tellers twee k.m. langer zijn want 17 i.p.v. 15k.m. We gaan weer op weg en worden even op het verkeerde been gezet door een oude inmiddels verweerde pijl,zo bleek. We zagen voor ons velen terugkomen en toen bleek dat op een punt eerst een pijl rechtdoor en 10mtr. verder pijl links te staan.laatste was onjuist en die hebben we maar verwijderd. Dan blijken we op de goede weg te zijn. Stukken open landschap in het bos,erg mooi en een prima afwisseling na alle ge-bos-loop.. De laatste k.mrs zijn ingezet. Zie nog een medelander die een toepasselijke wandelnaam draagt. Verstappen: Hee; "Ver---stappen",of als hij zich maar niet "verstapt". Zou minder zijn. We passeren een weiland met i.p.v. prikkeldraad afgezet met staken horizontaal aangebracht wat vriendelijker oogt ook. We halen groepjes meest oude Belgisch Glorie van weleer in in,kennelijk met bussen aangevoerd uit o.a. Sleidinge,maar ook een groep uit Haelen {Ned.} waar we vorige week te gast mochten zijn. We herkennen ook maar nu tegengesteld veel stukken route van enkele weken terug hier bij de Bosdravers,en komen aande rand van een villawijk in aanbouw en direct al ook bij het Don Bosco-instituut waar we ons weer afmelden. Zien op de immense parkeerplaatsen veel Nederlandse nummerborden die kennelijk hier ook hun goesting vinden. We drinker er nog ene op,om de dorst te lessen,want de droge wind en zonnig weer ,een mooier cadeau konden de trippers niet hebben na de regen van gisteren nog. Maar ook het deelnemersaantal mocht er zijn,t.w. 2.229! Daar moogt ge heel fier op zijn! Wij hadden weer een prachtige natuurrijke wandeldag,pittig dat wel, maar de moeite van naar onze zuiderburen afzakken waard.Zien Monne Rudy Anneke en "?' gezessen ook arriveren en weer even een babbelke,met deze sympatieke mensen uit Turnhout en Arendonk e.o. Volgende week blijven we toch wer het Vlaamse land opzoeken. Zeer waarschijnlijk is ons doel Lozen-Bocholt niet ver van Weert. Verwachten we veel van. Tot dan hier. We houden U op de hoogte. Toi-toi!