BeneluxWandelen.eu

Als we de toegangsweg naar Helenaveen rijden,krijg ik zo'n begin voorstelling gevoel. Tussen het  nog dichte bladerdak over deze weg,schijnen nevelige lichtbundels door de spaarzame  openingen in de bomen. Alsof de spotlights aan zijn gezet. Helenaveen,behoort tot de gemeente Deurne,en ligt geprangt tegen de Ned.Limburgse grens met Nrd. brabant en Limburg dus. Dit dorp is in bebouwing voor 50% omsloten door de provinciegrens. Start is buurthuis de Gouden Helm ,genoemd naar de opgraving van een gouden helm even buiten het dorp destijds en nu is de plaats gemarkeerd met een  gedenk-monument. Een Romeinse helm die nu elders in Nederland in een museum tentoongesteld is. Het is even zoeken naar een geschikte parkeerplaats,en we zien Paul,s auto inmiddels ook,maar we vinden toch vlot onze eigen stek voor de dag. Zoals al opgemerkt begint de dag nevelig tot grondmist,en de opkomende zon probeert door de laag heen te priemen. Daar gaan we dan,Paul,Noud met zijn onafscheidelijke Rakker, en ik.Het beloofd een zonnige dag te worden. Lopersgroep Deurne heeft deze tocht overgenomen van w.s.v. St.Willibrord. We gaan van een koepad naar randje bos,ontmoeten daar de routeuitpijler,die samen met Jan Vogelsangs,zich met het parkoers bemoeien mag,maken even een praatje. Hij verduidelijkt de bepijling ter plekke. Die bepijling was overigens vandaag uittermate goed, gesteund door plastic linten. De omschrijving was twee A4 tjes ook zeer duidelijk als hulpmiddel,maar ik besef nu pas,dat ik hem niet een keer nodig gehad heb.....Alles achteraf nalezende kon het niet beter. We slaan linksaf een prachtig bos in. De eerste herfstkleuren zichtbaar met grote bruine varens als ondergrond,en andere begroeiïng. Slingeren over meest eenmanspaadjes soms te veel boomwortels, en gaan langs vaarten of kanaaltjes,sloten.Nu en dan onderbroken met open stukken als weiden en akkers en iets ruimere blik. Overblijfselen en aangelegd in een tijd dat in dit uitgestrekte moeras en veengebied nog turf voor de stook gewonnen werd of afgegraven,en om deze per schuit af te voeren.Er lopen ook schaduwen met ons mee,soms voor de voeten,maar niet hinderlijk.... Grappen wat over die onherkenbare schaduwen soms natuurlijk draaiend  rondom ons. We zijn nu in de Deurnese Peel. "Peel"; Zo heet deze streek op de grens van Oost Brabant en Nrd.Limburg. Romanschrijver Toon Kortooms die ook in deze streek woonde, heeft  heel wat boeken over deze streek geschreven. Niet ten onrechte.Na een schitterend stuk bos steken we de grens over naar Lbg. En gaan de Mariapeel in. Daar is een rustpost aan de boswachterij annex huis. Hierna begint een wijdse lus door de Mariapeel met enkel zowat graswegen en paden,langs uitgestrekte vennen. De berk overheerst,en in een groot ven [een van de], zien we duizenden staken of onderstammen uit het water steken van de berk, passeren geduldige vogelaars met kijkers Zien terloops nog een zowat 5c.m. lange zwarte rups zijn weg zoeken,en lopen langs onafzienbare moerasgebieden,want,naast veengebied is dit de Peel ook.. Gaan door klappoorten,geen vee te zien, en een even zo lege schaapskooi. Krijgen wijde blik met aan een zijde het veengebied en andere velden uitgeschoten asperges,prei,geschoren maisvelden en akkers. We komen weer terug bij  het vorige boshuis. Een straatorgel  houdt er de stemming in. We gaan hierna langs de mooie met brede rietkragen omzoomde Helenavaart ,die we vandaag menig keer zullen oversteken,met leuke huizen erlangs richting Evertsoord. Worden vergast op veel tuinbouwkassen en volkstuinen en velden met groenten aller aard. We zijn onderweg naar Grashoek. Paul knauwt met  smaak op uitgedeeld zoethout,op de laatste rustpost. Noud dacht me een gewone stuk twijg te laten kauwen,maar dat was buiten de waard gerekend.Ik zag  meteen het verschil,dus geen eikentak eten.Jammer voor,m, plan mislukt. Geen pret. Na een mooie maar wat lange weg langs een even zo mooie vaart, gaat het onder de A67 door.Een hellinkje op en dan slingerend eerst door overwegend den, dan berk vooral, en  hierna donker sparrenbos. na enige tijd open landschap prikt de lange spits van de kerk van Grashoek in het zwerk.. Maken nog een wijde linksom lus,en hebben dan hartje dorp een plek in de zon op het terras gevonden..Een grijze roodstaart papegaai houdt ons gezelschapin een prachtig grote kooi op het cafeterras.  Gaan na rust het kleine dorp uit,langs een schutterij en in de buurt van "Belgenhoek" weer het bos in. Vandaag rijkelijk aanwezig. Middenin daar een z.g. vliegtuigmonument,waar vlakbij een lancasterbommenwerper in de jaren ,43 vorige eeuw,neerstortte. Even wat in het gastenboek aldaar bijgeschreven.

Enige tientallen meters daarachter is nog de de bomkrater te zien waar hij neerkwam... Na wat geslinger door mooie bossen en velden,gaan we weer de Helenavaartbrug over,en ontmoeten nog een gezellige groep solexrijders. De populaire motorfiets in de vijftiger en begin zestiger jaren van weleer.. Na een lang maar mooi beschut fietspad langs de vaart,gaan we linksaf door eikelanen en zandwegen. Opnieuw weer de tuinbouwkassen die overheersen. En na wat zig-zag gaan we de vaart over en gaan Helenaveen in. Helena; was de vrouw van de grootste turfdelverfabrikant in deze streek. Helena van de Griendt. Een eind verder ligt Griendsveen. Met de naam van dit  tamelijk jonge dorp wilde hij zijn vrouw eren,en ook een turf-afvoerkanaal..Het was een byzonder mooie enerverende tocht. Geen betere mogelijkheid om de Peel te leren kennen en terug te dromen in de tijd hoe het vroeger hier was. Er was aan vanalles gedacht in de route. We zien nog een oude auto-rally voorbij gaan ,gaan weer de brug over langs goedgevulde terrassen,en zien links in een plantsoen nog een paar oude turftrein,kiepwagens staan ,herinnering aan vroeger en armere tijden van hardwerkende turfstekers.We meldden ons af en gingen op het buitenterras ons drankje nuttigen,misschien wel voor de laatste keer dit jaar buiten,want zou de winter wel eens vroeg kunnen komen. Om ons heen hoorden we geregeld eikels uit de bomen neerstuiteren. Veel eikelvruchten,vroege en lange winters ,beweren "kenners".. Het orgel was er ook hier weer.. Ik drink geen "ice-tea" nu. want die is toch altijd gesmolten....{.} Op dit buitenterras wordt het nog even gezellig bijbabbelen terwijl we almaar bekenden zien binnen en buitengaan. We hadden een groepje met Servëe,Marianne of Rian{?}, Paul,Noud,Tine[ke] en Sjef en gade{Voetreis naar Rome},en Goodold Jan uit Mierlo,die niet terugdeinst om lange fietstochten te combineren met een wandeltocht op de dag. We konden terugblikken op een mooie zonnige verscheidenheid rijke wandeltocht. In Helenaveen woonde tot voor wat jaren terug ook bekende componist,liedjeschrijver,entertainer pianist,helaas blind door het leven gaand;Jules de Corte,die ook alhier zijn laatste rustplaats heeft.