BeneluxWandelen.eu

Zondag 28 september 2008

WSP Heverlee-Leuven

2de Vlaams-Brabantse wandeldag

Een paar maanden geleden kreeg ik een reclamepaneel in het oog, een tocht vanaf zaal Roosenberg aan het Zoet Water aanprijzend. De combinatie van deze locatie en organiserende vereniging klonk meteen als muziek in onze oren. Neen, deze keer behoeven we geen plan B of C, zelfs de Padstappers moeten het afleggen tegen Oud-Heverlee. We vertrekken uit Hemiksem bij dikke mist maar vanaf Mechelen klaart de lucht uit en in het Leuvense is het al prachtig doch fris weer. Wij hebben er zin in!

Vallen de ruime startzaal binnen samen met een buslading Egmonters. Gaan op zoek naar een welbekende Brusselse Ket maar kunnen hem niet vinden. Zal zeker ’t onzent gebleven zijn in Viane. Bij het verlaten van de zaal botsen we op de Jef en Martin, die twee komen we zeker later tijdens de tocht nog wel tegen. Duidelijke panelen per afstand verstrekken tekst en uitleg. Het wordt een heel andere tocht dan dewelke wij hier meestal in het voorjaar wandelen en dat is goed nieuws. Mistslierten zweven over het Zoet Water, dat bruingeel kleurt door toedoen van de eerste ochtendlijke zonnestralen. Vanaf het Spaans Dak stappen we het donkere Meerdaalwoud in. Vrij snel wandelen de grotere afstanden weg van de rest. Een gezapig klimmende holle weg zet ons af bovenaan de beboste heuvel. Gezien het al bijna 9:00 is zijn wij hier moederziel alleen. Heerlijk vinden wij dat, zo flaneren in de rust van lange beukendreven randje militair domein. Bij het speelbos even halt houden en de prachtige houten sculpturen bewonderen. Steeds maar rechtdoor gaat de reis over vlakke bospaden. Bij het kerkje van De Kluis wordt het parkoers even golvend en we verlaten het bos op Waals-Brabants grondgebied ter hoogte van Nethen. Wandelen mee langs de weilanden van een valleitje en even verder parallel met de spoorlijn Leuven-Ottignies tot in Pecrot. Martin heeft ons hier al te pakken. Samen stappen we door het dorpje en verder naar de rustpost in St-Agatha-Rode. Hier is het zowat ‘de zoete inval’, we kennen er vrijwel alle wandelaars. De meeste hebben de extra lus van de 50km al in de kuiten zitten.

Martin zet nog aan voor deze lus, wij beperken ons gewoontegetrouw tot 40km. Wandelen verder in het gezelschap van Herrn Peter. Lang geleden dat we hem nog tegen het lijf liepen en we moeten dus dringend bijpraten. Tot onze verbazing volgt het parkoers de steenweg tot St-Joris-Weert. Gelukkig houden de doorkijkjes over de traag meanderende Dijle ons bezig. Bij een appelfabriek (wat moeten we ons daar bij voorstellen ?) gaat het dan toch richting Doode Beemden, eindelijk. Tussen Weert en Korbeek-Dijle ligt een pracht van een natuurstrook, de vallei van de Dijle. Weilanden en kleine bosjes wisselen elkaar af terwijl we de rivier stroomafwaarts volgen. De wandelaars van de kleinere afstanden voegen zich bij ons en het wordt behoorlijk druk. Een kasseitje voert ons terug richting Heverlee. Een kort klimmetje vanaf het station zet ons af in Don Bosco, onze tweede rustpost na ruim 17km. Tot onze niet geringe verbazing heeft Martin ons hier al terug te pakken. Hij ziet er dan ook afgepeigerd uit en wij pauzeren even langer Barendrecht indachtig.

Als viertal trekken we Heverlee in. Martin houdt er een stevig tempo op na samen met Linda. Die is ook weer niet te houden vandaag! Voorbij het prachtige St-Annakerkje (1758) kiest Peter wijselijk voor zijn eigen ritme. Ik ben best tevreden het tempo opgelegd door de twee TGV’s te kunnen volgen al kost het mij wel enige moeite. We duiken terug de bossen in, Heverleebos deze keer. Mogen opnieuw flaneren door heerlijke, statige beukendreven. Deze etappe wordt afgesloten met wat huisjes kijken aan de bosrand tot het schooltje van Woudlucht. Hier is het Kempen Boven met busladingen uit Oud-Turnhout, Lichtaart en Max die de eer van de Voskes hoog houdt. Martin neemt afscheid en loopt gelijk door, hij moet nog helemaal naar Utrecht vanavond. Ik besef te laat dat hij de terugweg heeft ingezet en hierdoor de lokale lus zal missen. Sorry maatje, was te druk aan het palaveren met de vele bekenden.

Peter pikt zijn karretje terug aan en wij trekken verder voorbij de spoorbaan richting schitterende kasteel van Arenberg. Het park er rond is studentenstad met een veelheid aan sportterreinen. WSP beslist ons er elk hoekje van te laten bewandelen. We pikken Hennie & Theo op en gaan als vijftal verder. Na de speedmars van daarstraks houdt Linda nu ‘babbeluurtje’ met de Witte Petten. Heb ik het altijd moeilijk met tempowisselingen, voor haar is dit de gewoonste zaak van de wereld. De jonge bossen randje E40 komen nu aan bod. We maken er een gezellig tochtje van, hebben tijd zat. Nog even langs de woonhuizen van daarstraks en een laatste keer rusten in Woudlucht. De Jef, Jacqueline, Luc en Mark nemen ook ruim hun gemak en genieten mee van de stralende najaarszondag. Ons groepje vertrekt natuurlijk vrijwel als laatste terug het Heverleebos in. Het laatste uurtje wordt uitgebreid genoten van het heerlijke loofwoud. Bijkletsen is de boodschap en als Hennie er bij is mekaar zo veel mogelijk ‘de kast opjagen’. Het kleine mormel is mij telkens weer de baas en ook Theo doet meer dan zijn duit in het zakje vandaag. Belooft wat te worden deze winter bij WS78 en Olat! Als een vrolijke bende bereiken we terug het Zoet Water. Tijd om na te kaarten bij een stevige bruine. We hebben genoten van een prachtige tocht vandaag, met een heel ander parkoers dan we vanuit deze zaal gewend zijn. Jan en zijn team verdienen dan ook een welgemeende proficiat voor deze piekfijn uitgekiende organisatie en …de rijsttaart aan een vriendenprijsje heeft achteraf nog heerlijk gesmaakt!

We hebben een leuk en boeiend wandelweekend achter de rug. Kijken toch al vooruit naar het volgende. Zaterdag start het WS78 seizoen in Rhenen. Lijkt ons een trapperige opener te zullen worden. Uit het erg ruime aanbod van zondag hebben Ramsel en Temse een streepje voor, een echte keuze maken we op het laatste moment wel. Tot dan …