BeneluxWandelen.eu

Wanneer OLAT op het program staat hoef ik normaliter  geen seconde na te denken, en is al jaren eerste keus op zo'n dag. Nu aan de vooravond, zit ik wat langer voorover gebogen de kaart van de omgeving te bestuderen, en zoek naar groene vlekken in de directe omgeving. Kan ze n.l. niet zo gauw bedenken, ze zijn inderdaad erg schaars.  Landelijk eerder.  Toch vertrouw ik weer geheel op parkoersachitect Ad Verbakel. Met opstaan 'sochtends vroeg, verschijnt er eerst een lichtvlek aan de horizon. Eerste tekenen van de dageraad. Even later ontvouwd zich een machtig mooi schouwspel. Wit, naar rood, naar rose en dan geel, en daar is'tie dan.  Zou hij dat per ladder doen? Als ik me buiten begeef, voel ik me betrapt door de nog hoogstaande  halve maan. Het is met een beetje fantasie, alsof hij een gezicht heeft met de mond wijd open. Hij ligt op zijn kant, [komt door de draaiïng en stand van de aarde]. Het lijkt alsof hij over een rand van de muur kijkt alsof hij  wil zeggen, wie komt daar zo vroeg buiten, maar anderzijds  zou ik zeggen hij ligt met open mond te snurken. Verzakend aan zijn nacht-wacht-dienst... Ik ga op weg naar Noud, dwars Eindhoven. Rakker  voelt a.h.w.  Hee weer wandeldag vandaag, want daar is Peter in de poort en blaft meteen speelt me uitgelaten tegemoet. Het vaste ritueel, en hij zoekt meteen zijn leidsel. Ongeduldig laat hij zijn halsband om doen door mij . Op naar Boekel . Deze plaats naderend zien we Ko de snelle , nu wachten met oversteken en allengs steeds meer vroegerikken langs de baan. Ze krijgen een wenk en claxon ter begroeting. In de startzaal de gezellige bekende OLAT-taferelen, begroetingen in het kort, handenschudden kort woordje , je kent dat wel. J a hoor het is weer OLAT-dag.   Noud schiet zijn eerste plaatjes binnen ,zijnde "hoffotograaf". Zie olat.nl fotoalbums en ook olatnieuws.nl.  Dan gaan we op pad. Moeten eerst een wijk door, dan een groenere wijk, en vervolgens een park door waar het oppassen is want door het al veel vallend blad zijn op de grond de erg laag afgezaagde stam-plateau's bijna niet te zien. bereiken een asfaltweggetje waar geen verkeer kan komen en toch staat ddar een verkeersbord '60 k.m. -zone{??}  . Een asfaltwegje dient zich aan, en asfalt zal het voorlopig blijven want ; inderdaad landelijk, open gebied, met sloten en sluizen,  Boerderijen en huizen , akkers, hooi ,dat ligt om opgehaald te worden, vee , de laatste maïs prei en andere voeding. Koeien bezien het wandelvolkje dat stevig doorstapt geïnteresseerd We gaan dicht langs een loods,  onderlangs de gevel , en dan is het opletten voor op de grond liggend prikkeldraad. Gaan langs een kapel; "Esdonk", gaan door open gebied naar links een lange weg, Horen kerkklokken oproepen tot gebed, en komen dan bij de OLAt-rustpost. De aanvankelijke  zon maakt langzaam plaats voor betrokken lucht. Na die rust zien we enorm veel paddestoelen in groepen in de bermen staan, aller kleur en aard, vliegenzwammen vooral. Gezwam in de berm dus...  We zullen ze nog veel vaker onderweg ontwaren . Het is duidelijk volop herfst. Na oversteken van een weg mogen we dan van Ad de meer variabele natuur in . Aha!  Dus Ad heeft het toch nog kunnen vinden!  We slingeren richting Handel [ mariabedevaartplaats] , door meer omsloten bos , en door een regen van neervallend blad en geritsel door onze voetstappen, komen weer bij een kapel en steken de Pelgrimsweg over Het Handels bos weer in over een grind/zandpad en wenden onze steven richting de bossen van Elsendorp.  Opnieuw door knisperend blad wadende. Onze rust zal zijn op een kampeerboerderij, "De Kastanjes".  Noud ziet vanwege voetklachten af om voor een langere afstand te gaan ,  Neemt het zekere voor onzekere , en in overleg ga ik toch maar door.  Na de rust ,stap ik stevig door via groensingels en langs jong  bos, om een aangelegde poel heen , pijlen wijzen de route want paden zijn er nauwelijks zichtbaar,  even later moeten we door een diepe steilwandige sloot, droog, dat wel.  Meen me aan een grote lange graspol aan de overkant veilig naar boven te zeulen , maar die laat het ook afweten alsof die zeggen wil; je zoekt het zelf maar uit , mis dus . Klim moeizaam aan de kant en reik enige achteropkomenden een hand ter  oversteek. De laatste blijkt Annemarie uit Vught een vrolijk gestemde vrouw. Dat uit Vught blijkt later in het hele gesprek pas, en zo blijkt ze ook nog zowat om de hoek van mijn Annemie's vroegere woonstraat te komen!  Hoe klein kan de wereld zijn!... Een van de verrassende elementen tijdens wandeltochten; Spreekt; en je hebt gemeenshappelijke kennissen ,wetenschap en hobby's , en soms zit het nog een beetje in de familie ook!  Al keuvelend gaat het in stevige pas, door moeder natuur in haar herfstpracht. Verdorie!  Die Ad heeft het toch nog voor elkaar gekregen...We passeren een dame die al tijden met een wandelstok steunend loopt, moedig hoor voor de 30 k.m. Tja zegt ze: "Rust-Roest", Chapeau!   En nog waar ook! Dan komt de 40 k.m. afstand terug na hun lus op onze route. Willy Tmmermans, op die afstand gaande, laat luid horen dat hij me opgemerkt heeft en klinkt mijn naam door het bos.  Weer een gesprekspartner erbij, en een variatie van wandelaangelegenheden passeren de revue. We gaan weer draaihekken door en over wildroosters, en langs slagbomen, door heidevlakten ,afgewisseld door stukken bos, en aan een prachtige herfstige boslaan omzoomd door gekleurd blad bomen is het genieten aan een wagenrust. nemen een boterham en een kop boullion.  Ener zijde heide met her en der een groepke bomen andere kant agrarisch,en menen we een buurtschap te ontwaren . Willy Timmermans besluit met iets meer ongeduld verder te gaan. Heerlijk al die passanten ,we zien weer voortdurend kennissen voorbijstomen. We gaan stevige pas verder Annemarie en ik, en vanalles komt onderwijl ter sprake. We zouden goed in een regeringscoalitie passen, want we zijn het meer eens dan oneens over allerlei zaken, en zo blijft een kabinet ook in stand.

Toch ook veel asfalt vandaag. OLAt voorzitter Joop Wesseling zal later zeggen; Tja en anders moppert men over te veel zand en modder, het is ook niet gauw goed; maar zoals al eerder opgemerkt door mij, maakt Ad de verwachtingen weer waar, en waar mogelijk stuurt hij ons weer door bos en natuurpercelen . We gaan t.o. camping de Rooise As weer de paden op, en dan plots ziet Annemarie een pijl in een takje hangen die ik niet zie en slaat haaks links,  en ik volg een pad naar rechts, beiden denkende dat we even afwezig zullen zijn. Ik kom na enige tientallen mtrs. weer op een gedeellte dat ik zeg, hee , was ik al geweest. Toen daagde het in't koppie. Annemarie al lang uit zicht, niet wetende van mijn foutlopen, en denkende , die komt wel weer.... We draaien om het dorpje Handel heen via landelijk. Voorbijgaand en inhalende vroege "40'rs". Gaan over de gemeentegrens Gemert -Boekel, begrenst door de terreinen van Huize Padua, en mogen over hun uitgestrekte terreinen, met paden,  een vijver en natuurlijk de diverse paviljoens langs. Mooi , maar merkwaardig stil, geen patiënten of bezoekenden, enkel die wandelaars. Gaan dan de poort weer uit, de weg Handel-Boekel over, en er ligt eerst een graspad met aanloop naar een groot stuk bos in het verschiet. Ad is nog venijnig op bos en heidejacht geweest, zo blijkt vandaag . Het is drukker op parkoers , want alle afstanden zowat zijn inmiddels ingevoegd.  Gaan weer slingerend door bosgebied met klimminkjes nu en dan, en belanden dan op weer een wagenrust met kramen en tenten en klapbanken, Hier heeft Tilly me betrapt , dat ik een tiental mtrs. van het parkoers afweek in het zicht van de haven en lavenis , en de soeppost. Til is de latere vrouw van een actieve wandelfamilie uit de omgeving van Arnhem. Haar man Jaap ken ik al van eerste wandeltochtstappen van jaren her en we zeggen wel eens ,wandelveteranen. Tilly roept me tot de orde en moet beloven dit Nooooit meer te doen. o.k. Til, zal beter opletten of je niet toevallig in de buurt bent , vooraf. We laten ons de kop soep goed smaken, en voor je het weet is het al een lange zit. Want altijd ontmoet je weer heel veel bekenden en zijn snel een paar woorden, verhalen en opmerkingen en belangstellingen, de post en route gepasseerd. Na wat begroetingen gaan we voor de slotkilometers.  Weer gaan we via een dijkje door het bos of is dit een heuvelkam, heuveltje op en af ons nog enigzins pijnigend op die laatste k.m.'s tussen andere afstand deelnemers en overig dagtoerisme-wandelvolk langs vijvers,over bruggen, door parkachtig gebied, verharde padenwerk, wandelpoorten en fietspaden, zijn we plots in Boekel bebouwing om nog via achterommekes en volkstuinen en kleine natuurgebiedjes en veldenwerk de kortste weg naar zaal Nia Domo aan het centrale plein St.Agatha, uit te komen. Na afmelding en zeker bij het binnenkomen, komt de immer gezellige OLAT-sfeer, en het traditionele blije weerzien je tegemoed. Ad wa zedde gij togunne keeij, degget wir zu goe vur mekoor kregt mee oew route. je hebt er alles uitgehaald wat er uit te halen was vandaag. Na enig argwaan mijnerzijds vooraf, is het jou weer gelukt een prachtige grandioze route uit de hoed te toveren. Echt OLAT!  We zen iel content; zou de Vlaming  zeggen. Die waren er hier ook zo op de parkeerplaatsen te zien,terloops. Ook in de zaal weer een feest van weerzien en gesprekken met de vele bekenden en OLAT- vaste klanten ,maar zag toch ook weer evenzoveel nieuwe [blijde ook], gezichten. Moet nog gezegd, dat OLAT al ruim 40 jaar kan steunen op nijvere werkbijen en vrijwilligers, altijd paraat, om de wandelgasten een byzonder fijne dag  te bezorgen.  Er heerst een geest binnen die club, die dit mogelijk maakt . Ook Noud, Rakker en ik toogden weer tevreden huiswaarts. het verhaal van Willy zal niet veel anders zijn. Zie www.wandelervaring.nl. Ook Noud zal op zijn: picasaweb . google  .com / tongelre 4 : mogelijk v.a. do. zijn fotoimpressie van de tocht tonen. MAAR OOK OP OLAT.nl FOTOALBUM