BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 1 November 2008

Les Roteus di Houssaie

33e Marche Int. Du Houx te Beyne-Heusay

Vandaag weer dicht bij huis en wel Beyne Heusay, Liège oftewel Luik. Het schemert nog als wij onze 1ste stapjes zetten. Dit komt vooral door het donkere weer van vandaag. Al gauw verlaat de rolstoel afstand ons zodat wij het bos in kunnen duiken. Bij de splitsing met de 6 km worden we ingehaald door Claude en zijn wandelmaatjes. Het stijgt langzaam wat wij kunnen zien aan een wandelpad naast het onze dat steeds dieper komt te liggen. Hier in België wordt Halloween gevierd, zelfs een foto van Theo ziet er een beetje spookachtig uit. We komen in Moulins – Sous – Fléron (Liège). We moeten een grand route (grote weg) oversteken en lopen Moulins uit en Queue – du – Bois (Beyne Heusay) in. Hier komt Ivan ons voorbij. Bij het laatste huis hadden ze zich moeite gedaan om te versieren voor Halloween. Het zijn wel erg grote spinnen wat hier rond hangen. In Queue hebben we de 1ste rust in een school op ongeveer 8,5 km. Na de rust passeren we een monument van WO1, hierbij hing ook een plaquette. We lopen de plaats Saive (Blegny) binnen. Hier zaten zelfs 2 heksen langs de weg, waarschijnlijk een speurtocht voor kinderen i.v.m. Halloween. We gaan door Saive heen om dan richting het oude mijnspoortje te gaan. Dit blijven we meerdere kilometers volgen langs een terril (afvalberg van de mijnen), door Retinne (Fleron) en het station van Melen. Daarna, bij Battice, slaan we af naar onze volgende rust. Het is dan wel lang rechtdoor maar omdat het hier gevarieerd uitziet, langs dit spoor, is het voor ons niet saai of vervelend. De rust was ondergebracht in een garage. Het was er lekker warm wat heel prettig is na 9,5 km en toch wat regen. Er konden 6 wandelaars zitten maar net na onze binnenkomst werd het plotseling druk. Ook kwamen de Belgische vader en zoon binnen gestapt. Wij hadden hun nu een paar maanden niet gezien maar het leek wel of zoonlief ponkon had gedronken want hij was behoorlijk uit de kluiten gewassen. Na vertrek van bijna alle wandelaars kwam de drank fles te voorschijn. Dit was een soort cognac, en was als opwarmertje bedoeld. Er was n.l. een vrouwtje in korte broek die wel wat sterkers kon gebruiken. Ook ons werd gevraagd of we een slok wilde. Theo die ging dus om maar liefst 11 uur aan de (gratis) drank, waar hij het lekker warm van kreeg. Na deze rust werd de route wat minder. We gaan n.l. weer lang rechtdoor, maar nu over een geasfalteerde weg. We komen uit in Bolland (Herve) waar we langs het château lopen. Hier zijn we in het verleden vaker geweest maar de weg die we nu inslaan hebben we nog niet eerder gehad. Het nieuwe is niet van lange duur want bij de 1ste zijweg wordt het weer bekent. We lopen door tot in Cerexhe – Heuseux (Soumagne). We zien een heleboel paddenstoelen langs de weg en in een tuin. Dan gaat het een weiland in waar een paar planken liggen over de modder. Eronder is het dan ook erg drassig. Bij Institut Notre Dame is onze 3de rust in een oude kapel van dit voormalig klooster. Hiervoor moesten we trap op maar daarvoor konden we rusten op de plaats waar normaal het altaar stond. Na een lekker stevig soepie gaan we weer op pad. Bij het verlaten komt Mon aanlopen. We passeren nog een kapel met maar liefst 3 beelden. Even later een gedenksteen voor een onbekende soldaat. Het gaat naar Evegnée – Tignée (Soumagne) waar een kleine molen in een grote tuin stond. Het gaat nu weer snel naar Saive waar het een smal pad op gaat, achter de huizen langs. Zodra je weer tussen de huizen komt laat Halloween zich ook weer zien. Zo is ook Dracula van de partij. We krijgen de mot in de kleren. O, nee, ik bedoel we komen in Motte (Saive) waar de mist langzaam begint op te rukken. We komen nu over een stuk route die Theo op 5 oktober ook heeft gelopen vanuit Blegny (ik ben toen op de rust blijven wachten). We hebben dadelijk nog een mooi zicht op Luik zei hij. Normaal klopt dat inderdaad wel maar nu is het helaas wat heiig. Na de volgende rust waar we nog ff met Mon hebben gebabbeld gaat het weer omhoog. Het is hier en daar een prachtig gezicht hoe de mistwolken over de velden drijven. Weer gaat het over het oude mijnspoor tot de laatste rust waar we er van af gaan. Dit was trouwens alleen voor de rust want erna gaat het weer na het mijnspoor om dat nog een paar km te volgen. In Beyne Heusay komt de rolstoel afstand er weer bij. En nadat we onder en over een oude spoorbrug zijn gegaan, nadere we met snelle stappen de finish. Als laatste hoogte punt het mooie gebouw (gemeentehuis?) van Beyne Heusay dat ook op een van de stickers staat afgebeeld. Aangekomen treffen we Rene en Marina die vandaag 20 km hadden gewandeld.