BeneluxWandelen.eu

 De weergoden hadden weer clementie met het vroege wandelvolk , en de voorspelde nattigheid in al zijn hevigheid  was vannacht uitgerekend gepasseert.  Onderweg naar Tilburg vallen me nog de vele ongeoogste velden maís op . Snel glijdt het landschap aan me voorbij . Het treinstation in "west" ligt voor mij ideaal , recht tegenover de startgelegenheid C.R. Zaal Boerke Mutsaers . Kan direct bij de inschrijftafel komen . Het is niet druk en de eerste categorie is reeds lang vertrokken.  Ik ga op weg, onder het spoor door , meteen langs de trappen op van het talud , en we worden geleid langs dit spoor , en andere zijde een reeks lage flatgebouwen . En na enige honderden meters zijn we dan al uit de bebouwde kom , en betreden  we het Warande-bos.  De routeman heeft  mooie plannen voor ons in petto zo lijkt het meteen .   Een prachtige eye-opener , de natuur volop in haar herfstige pracht . Gaan nog achter de gebouwen van de universiteit door , en dan zijn we temidden van moeder natuur . Hoekige drassige dikbebladerde  smalle en brede  paden , en het is even goed opletten , want  bladeren drijven op waterplassen en dus zijn deze meest onzichtbaar. Het is het rondkijken waard hier , de herfst nu op zijn mooist . Even ben ik mijn richtingsgevoel kwijt , waar ik mogelijk kan zijn na alle gedraai .  Krijg een fietspad en ga dan de oude Bredaseweg over , herken dit gebied van eertijds de Tilburgse Zoo .  Krijg weer een aantal paden en stuk verhard en steek even later de Gilzerbaan over . Weer even stuk bos en dan randje woonwijk met aardige huizen ,  door een wandelpark en dan stuk asfaltpad en dan mogen we zeggen dat we buiten Tilburg zijn . Tot nu was de routeman zeer inventief omgegaan om buiten de stad te geraken . Loop door bos en meest rand weiden en broekland, met jawel ze zijn er weer , de schotse hooglanders. Willy T. zou met ontzag aanduiden: "Die met die grote sturen op hun kop". Nietwaar Willy?... Na weer aan een asfaltpad beland ik op een traject van het vroegere  Bels Lijntje . De spoorverbinding Tilburg-Turnhout via de enclaves van Baarle Hertog/Nassau . Nu een evenlang fietspad . Ga onder de autoweg A58 door en kom even later door het onvermijdelijke zaken en industrieterrein, meest transport. Saai!  Het staat ook langs de straat vol trucks , en even later partytenten en aankomend volk . Lijkt op een open dag vandaag . Helaas er zijn ook krijt of kalkpijlen op de grond aangebracht, en dat is opletten , met de nog natte grond , wissen ze gauw . Ook papieren pijlen zijn aangebracht, gelukkig ook meest in de natuur .   Ga het terrein weer af , een weg over , en dan via een landelijke oude bomen zandweg op zowat Riel aan . Weer ,n weg over en dan eindelijk daar komt het bord Regte heide , [ja met een G]. Hier wordt ik extra alert , want jarenlang gaf de bepijling en omschrijving hier stevast problemen . Hou balpen bij de hand , lees vooruit , en check per regel mijn parkoersbrief af .  Het is al meteen heel mooi hier , ga solerend door bos en heidevelden , met weide blik . Een altoos waterige zon , dat wel vandaag . Zie kleine vennen , zoek almaar verharde stukken zand op , hoger en droger , stukken ruiterpad en mtb. routes. Dan door een dichtbegroeid ruig pad meest gras. Ga over een visgraat klinkerweg , die ik al van decennia geleden herken , naar de rust bij een manege behorend onder Goirle . Een zijde van de kantine daar biedt glaswand met blik op arena en deels de stallen . Daar tref ik ook Frans Staal . Frans en ik hebben bij H.v. B. een heel oude traditie van bezoeken , en veel oude herinneringen komen weer ter tafel. We rekenen ons al bij de veteranen . Deze vereniging bestaat immers al van 1959 vorige eeuw . En heeft een evenzo lange winterserietochten traditie . Te velen van toen zijn door de jaren uit het oog verloren, tja dat is de tijd. Tempus fugit , Tijd vliegt .  Voor ik er erg in heb is het een stuk later, dus hup in de hoeven weer , tenen gekruld ,Hijs me van tafel ,  voet gedraaid en op koers weer . Even route stukje terug , de weg Turnhout-Poppel - Tilburg over , waar al een levendig druk intergrenslijk verkeer , de toon voert.

Nu een ouderwetse bolle kasseienweg , die me terugvoert naar opnieuw de Regte heide. Weer divers padenwerk , en even verder op een open terrein is vlieger te zien hoog in de lucht wat lijkt op een parachutisten-matras . De menner heeft er zijn handen vol aan. Doet me dromen naar vroeger tijden , toen je veelvuldig velden met talloze mooie vormen van vliegerijwerk in de lucht zag hangen .  Veel later ga ik de heide weer af , ga onderdoor fiets/voetgangerstunnel van voornoemde weg door , meteen linksaf , beklim een talud van die weg, en zal voorlopig op een lange dijk metershoog boven het verkeersgeraas blijven gaan, omzoomd dicht met bomen allerlei , en struikwerk .  Zig-zag oversteken bij verkeerslicht, en dan een lang tweezijdig fietspad wend ik de steven richting Tilburg. Weinig aantrekkelijks te zien nu , en in de verte tekenen zich de contouren van hoge [re] gebouwen van een gemiddeld grote stad af .  Dan tunnel onder door, en daar staat het blauwe gemeente[bebouwde kom toegang] van "Tilburg"met daar onder hun promotie-slogan , "Je bent er". Nou ik nog niet dus. Het Tilburgs volkslied kent een strophe als "De schôônste stad vant láánd". ....Nou ja ieder zijn trots . Het dialect lijkt al erg Vlaams . Brabants trouwens ook . Ik hoor plots mijn naam roepen , kijk eerst de verkeerde kant op en zie dan een duo zich vanaf een kortere afstand bij de mijne voegen . Peter v.d.V. uit Veldhoven , en Jan uit Mierlo met ook zijn haast onafscheidelijke viervoeter . Ik kom weer in een park randje Tilburg , en ik vlei me neer op de eerstvolgende bank en gebruik wat broodjes ,en bezie intussen de passanten dagjesmensen , fietsers  , stelletjes , hondenuitlaters , joggers enz. De parkoersman vecht of liever stoeit maar door om ons door de stad te loodsen middels zo veel mogelijk groen en parkwerk . Gaan over de A58 autoweg , dan met een grootse bocht naar deze weg toe en dan over een graspad langs sloot er van af ,Via allerlei groenwerk , maar dan moet ook de uitzetter de pijp aan Maarten geven , en loodst hij ons de kortst mogelijke weg op de finish aan  door het stedelijk gedoe , langs helaas wat wegopbrekeingen en werken . Voetpaden omhooggewerkt door boomwortels , is het weer door lagen gebladerte oppassen waar je de voeten zet want u raad het al de tegels zijn omhooggewerkt . Eigenlijk saai stadswerk nu , en dan dient zich de spoortunnel weer aan , klimmen weer de trap op , [waar blijft de roltrap{?} Meen ik niet hoor..Sta ik weer bij Boerke Mutsaers binnen . Ik voel er me unheimisch , weer is het niet druk binnen. En ben na wat heen en weer gepraat in kort zo weer weg . Eigenlijk vraag ik me al zo lang af waarom de organisatie niet hun kansen uitbuit door in omliggende gemeenten of telkens ergens anders aan de stadsrand te gaan zitten , a-la Olat . Maar een van de antwoorden hierop is ; Deze zaal is hun sponsor..... Nu gaan er meestal kostbare k.mrs verloren aleer men buiten de stad is , en toegegeven , daarbuiten begint het dan ook meestal pas . De tocht in punten , twijfel ik op 7 of 7+ Voor volgende zondag behoef ik geen moment te kiezen of na te denken; Olat ! Here I come ! Maar eigenlijk kriebelt het al nu bij me om een midweektocht er bij te doen . Ook die omgeving heeft veel moois te bieden.