BeneluxWandelen.eu

Op het perron tref ik Rudolf v. Rooij , ook wel in de kringen bekend onder de naam rendier . Moet ik nog iets uitleggen ? En gezamelijk reizen we per trein en bus naar ons wandeldoel . In Waalwijk de huiskamer van de w.s.v. is het als immer weer die huiskamersfeer met bijhorend geroezemoes ,en bekenden . Ruud raakt na inschrijving al snel uit zicht . Vlak nadat ik de startplaats Buurthuis De  Wierd verliet in de St. Crispijnstraat vielen mij en andere wandelaars op dat in deze straat  vanachter een dak in het rijtjeshuis aan de overkant verderop in de straat wel wat verdacht en ongewoon veel rook zwart tot bruin opsteeg . Het eerst vermoede ik een schoorsteenbrand , maar de schoorsteen was niet zichtbaar , althans van de straat af . Ik besloot direct poolshoogte te gaan nemen . Een grote rookwolk trok over de straat en wijk . Ik besloot aan het betreffende huis aan te bellen en te kloppen , maar er werd niet open gedaan , en evenmin de buren aan weerszijden reageerden . Overbuurman vond het ook maar ongewoon , en ik vroeg hem of hij eventueel de brandweer moest oproepen  Ik twijfel of ik zelf moet gaan roepen : Brandweer het brandt weer !! . Na nog wat op wacht gestaan te hebben werd de rook na een tijdje wat minder , en besloot ik maar op weg te gaan . Eerst door wat woonstraten , waar her en der de kerstversiering achter ramen in tuinen en op balkons al zichtbaar was . We werden ook met klokkengebeier uitgeleide gedaan , gelukkig in de goede zin des woords . De zon leek er vandaag een mooie dag van te willen gaan maken , onze lieve heer hield de lamp wel laag aan het uitspansel , kennelijk bijdragend aan het milieu om de verwarming  en opwarming van de aarde wat te temperen .  Zal schelen in de energierekening.....Het wegdek glinsterde van de nattigheid dus was het de oogskes nogal eens dichter knipperen . Hoog boven ons de condensstrepen van allerlei vliegwerk , op weg naar mogelijk warmer oorden . Als  ik een van de doorgaande straten  oversteek ,  zie ik aan de noordkant van Waalwijk de wieken van de metalen windmolens  ons uitzwaaien .  De parkoerman  stuurt me linea recta  de stad uit oostwaarts .  Gaan de brug van het Drongelens kanaal over en zijn dan buiten de bebouwing , na brug rechtsaf het pad over maar eerst door een hek . Geweldige koeienhopen liggen op dit pad en dus wordt het een soort moppendans om ze te ontwijken . Wat een taarten ! Uit zeker zo geweldige k#ntn . Na enige tijd mag ik dan het pad van de kanaaldijk af naar beneden  stij l af en kom aan een ven , het gebied behorende aan de " Baardwijkse overlaat " . Meteen mooi en een slingerend pad smal meest , oppassen over boomwortels en stronken , en kuilen in dit pad . Naast me de wereld op zijn kop .... , in het water dat zo stil en glad is als een spiegel . Windstil dus . Raak zo afgeleid van dit schouwspel dat ik bijna een routepijl mis . Fotogeniek gezicht . Even verder een ven waar een ijsvlies op ligt .  Blijf een tijdlang langs waters lopen en sloten . Steek een doorgaande weg over en weer langs een sloot en dan bij twee brede sloten kruis ik een pad door gras , en blijf dan onderlangs een dijk met fietspad waarachter zich de villaatjes en andere woningen van Drunen bevinden .  Met maar een heel smal pad , rustig maar lang , met bijna geen passeermogelijkheden . Rechts van me open wijde blik met meest weiden , met vredig grazende kudde schapen , en dan zie ik een nogal groot uitgevallen [zwarte?] , reiger donker van kleur althans aan de slootkant zitten . Onverstoord .  na lang maar mooi pad een smalle brug sloot over en graspad richting asfaltweg waar een grote nevelwolk hangt , maar later het neerslaan van rook van een reuze open haard schoorsteen blijkt te zijn . Ik moet er door lopen maar parfum geniet toch mijn voorkeur . Even verder zijn ploegmaten van een lokale voetbalclub aan de warming-up bezig , en knotst de bal in de rondte .  Komt er even open gebied met verre bos en dijkrand - ; blik en komen dan aan de brug van voornoemd kanaal , dat we vandaag wat vaker zullen zien . Ziedaar is een witte partytent te zien met wagens eromheen en het wandelvolk volop aanwezig . De wagenrust  noemt men dit in deze streken . De plek is smaakvol versierd voor de kersttijd a.s. met slingers een kerstboompje en kerstkleden op de tafels en kerstschalen , heel uitnodigend , gezellig en je zou zo blijven zitten . Nee Peterke dakannie . Speciaal koeken in de vrije aanbieding die gretig aftrek vinden , als altijd iets speciaals op deze tocht met een gratis toetje . Willy Tim .  met Rinda , komt er ook aangestormd , heeft er al een lus opzitten . En meldt even trots dat hij nog maar 5 k.m. van zijn 50.000e zit nog dit jaar te behalen . En Roosendaalse Martin verschijnt evenzo , en we wisselen nog wat nieuwtjes en wetenswaardigheden uit en ook de vraag of het span ;   de nederbelgen uit Heimisse al gesignaleerd zijn eventueel . Dan verdwijnt even voor mij Martin langzaam uit het vizier , langs weer de kanaaldijk . Ga de dijk weer af en over een asfaltwegje dat nauwelijks zichtbaar is want zowat geheel bedekt met glibberig blad . En ga weer een natuurgebied in met een omtrekkende beweging om een schaatsvijver , zal welhaast gezien de vierhoekige vorm en ondiepte met lichtmasten eromheen . Daarachter weer een groot ven en na boswerk even open gebied met in de verte de windmolen van Nieuwkuyk en de torens van Vlijmen en deze plaats .  Tussen bielzenbalken door en terug over kanaal na div. geel-blauwe en geel-witte routepaden . Door een diepe droge greppel ,  en dan definitief het nat. park Loonse & Drunense duinen binnen , een onvolprezen Europa's grootste stuifzandgebied , maar ook enorm veel bos .  Volgen bospaden en lanen door bossen met berk ,beuk, den, spar ,eik en wat al meer , met hoge gele grassen eronder en nu en dan uitgedund bos . slingerpadenwerk  en aldoor bedekt met rottend , nat nog , afgevallen blad .  Bossen met doorsneden smalle droge sloten . Zie vandaag opvallend veel meerstammige bomen...  Dan na 16 k.m. ben ik weer terug bij de gezellige wagenrust mooi in kerstsfeer versierd .  Ontmoet daar Jan & Martha Rodenburg die twee weken geleden hun 50jarig huwelijksfeest herdachten . En kan ze nu feliciteren . Voorwaar geen film en ander sterrenhuwelijk  die doorgaans iets korter duren  ,hm hm , ja toch ?... .  Na de rust aan dezelfde brug weer het kanaal over en weer inruilen voor weer bossen en smal padenwerk .  Langs een tennispark , niets te zien , geen weer voor korte rokskes en broekskes   {?} . Een kapel verderop , Een groep ruiters en dan nog  m.t.b. ers komt voorbij  , en mag even later links een erg smal slingerpad op de bossen in . Komen door het gebied Fellenoord met paar huizen en rieten dak boerderijen , terug op twee en half mtr. breed fietspad [asfalt] . Zien vandaag ook de nodige ruiterclubs en rijtuigen met bespanning passeren . Geheel in contrast met de vanochtend vroeg al motorcrossers en quads die al knetterend door de natuur jakkerden .  Krijg doorkijkjes in de natuur over stukken heide en veldjes en nogal eens met bomenrijen omzoomde paden en weggetjes . Dit gebied en park verveelt nooit ! Na padenwerk en fietsroutes allerlei , spitsingen , driesprongen , kruisingen van paden  , dient zich een groot bosrestaurant en immens terras De Roestelberg aan ,  en alom tot in de verte zichtbaar staand parkeerwerk. Enorm druk , want de zon staat nog aan een heldere hemel en heeft veel dagjesvolk gelokt . De aanblik doet me besluiten door te gaan , en zo hoorde ik om me heen dezelfde besluiten vallen . Links van me de hoge wal van het echte duinengebied , maar dat is weggelegd voor de lus voor de langste afstand . Ik geniet van de grillige vormen van de kale bomen als de oude acacia,s  en dikke kastanjebomen . Moet dan over een smal asfaltfietspad met tegenliggend wandel en fietsverkeer en soleren maar met de anderen mee . Even een puinafvalpad en vervolgens kiezelweg ,  een tegelfietspad waar de boomwortels het wegdek optillen , opletten dus ,  ....om dan definitief weer de Waalwijkse bebouwing  binnen te gaan .  De parkoers-architect  stuurt me als immer zo groen mogelijk en rustige straten en wegen door de stad ,  door groene wijken , met meestal grachten en sloten en plantsoenen en villa en bungalowtuinen , en toont degelijk te begrijpen wat wandelaar wil . Helaas onverlaten hadden die laatste k.m. pijlen afgehaald [twee maal] , maar de omschrijving loodste me feilloos naar het buurthuis toe . Zie ook nog de jonge esdoornbomen koppig hun [gele] , bladeren vasthouden .  Tja ;  als je aan je bladeren gehecht bent.... Onze lieve heer doet langzaam het licht boven ons weer uit , ziende dat de grote hoop in veilige haven beland  is . Een prachtige zonnige dag . In de zaal is het nog even nakouten met bekenden , sommigen al decennialang . Nu komende zondag staat Grave op de rol , in de uiterste noord-oost hoek van de provincie . Nog nooit geweest . Shame on you Pete ! In hun al ruim 40 jarige bestaan . Een oude vestingstad leunend tegen de provinciegrens door de Maas gevormd , en tegen Gelderland . Verwacht de zuidelijke omgeving te mogen bewandelen , bekend als Het land van Cuyk .  Kan het meteen combineren met een bezoek aan voormalige wandelaars .Tot dan !