BeneluxWandelen.eu

 Ik was er op bedacht , dat ik naar buiten gaand de diepvries in zou stappen , althans zo had de meteoroloog voorzegt tevoren . Nou kan bevroren vlees niet bederven , blijft langer goed dan , dus niks aan de hand . Maar Koning Winter  gaf gelukkig niet thuis . {Afgetreden?] .  Al vroeg op weg naar Grave , per bus .  Een oud vestingstadje pal aan de provinciegrens met Gelderland , ik verwijs naar mijn uitleg van mijn artikel vorige week . Aan de Maas in de uiterste Noord-Oosthoek van Nrd. Brabant . D.E.W. staat voor De Esterse Wandelaars , en bestonden in 2005  Veertig  jaar .  Ik was er nog nooit geweest en  vond nu wel de tijd gekomen er eens kennis te gaan maken .

Ken de plaats en omstreken van de jarenlange doortocht van de vierde dag van de Nijmeegse Vierdaagse , en daar bleef het bij .  Grave ; Onderweg bedenk ik , zou iemand uit Grave repectievelijk  graaf en gravin heten ? Nee flauwekullie dus ,  ze noemen anders .  Onderweg geniet ik van de vele kleuren van de trage  zonopkomst en laagblijvende zon . Het is even een stukkie lopen naar  het clubgebouw in de Essinklaan . Vind de weg erheen probleemloos .  De toch vele parkeerplaatsen staan al mudvol tot in de omgeving toe .  Heb bij binnen komst al meteen een goede indruk van de startgelegenheid , vriendelijke ontvangst en populaire prijzen zonder meer .  Krijg een uitvoerige routeomschrijving mee en ga op weg .  De route wordt ondersteund met een vooral in Gelderland gangbare manier van gekleurde vierkante bordjes .  Al meteen de bebouwing uit middels een park en vijvers , zo willen we het . Tref meteen tientallen bruine ganzen , wellicht op doortocht naar het zuiden vanuit Scandinavië .  Een tussenlanding voor de nodige energievoorziening . Die zich tegoed doen aan gras en ander groen .  Mollen doen ook hun best , de zaak te mollen , en komen in December de mollen , laat de winter met zich sollen .  Her en der ligt nog een ijsvlies op het water en de paden zijn nog bevroren . Geen modder aan de broekspijpen dus.... Even nog door een stukje wijk en dan de velden in , wat fiets en wandelpadenwerk om dan een asfaltpad op te gaan . Gesloten kazerne langs .  Hier raak ik in gesprek met Leo uit Schijndel , en zullen we elkaar voor de rest van de tocht vergezellen . Doe je mond open en je vind uit dat je bij manier van spreken nog net geen familie bent , maar wel veel gemeenschappelijk hebt qua namen woonomgeving kennis etc . en zo was het bij ons ook het geval . Leo is een nieuwkomer in het wandelgebeuren en heeft al van meet af aan de smaak te pakken . We gaan een oude rijksweg over de polder in  over weggetjes zandweggetjes en fietspaden en dijken , niet hoog hier . De bewegwijzering is wat anders dan ik gewend ben maar toch ook de splitsingen duidelijk en vindingrijk . Voor de routes tekenen bepijling : Jan Rossen en Rudy v.der Wijst ,  en omschrijving Ad Willems en Tom Alders , namen met permissie genoemd . Ze hebben het maximale er vandaag uit weten te halen en blijken routeuitzetters van professie .  Krijgen nu wat rustige asfaltweggetjes en paden wat wijde blik . Zien een buizerd in een nog jonge boom op wacht voor zijn prooi , een weiland met kudde schapen wat waters , en komen dan in Velp  .  Zien op afstand de hoge Maasdijk  en opnieuw hele kolonies ganzen , en gaan door een oude populierenweg , pad beter . Lopen Velp een heel klein dorp binnen recht op oude kloostergebouwen  ommuurd , en opvallende oude huizen en boerderijen . Gaan dan weer op Grave aan middels padwerk en oude knotwilgen weerszijden , om even een wijkje aan te raken ,en weer via parkpaden en kinderboerderij  over oude rijksweg weer een park in te mogen gaan . Nooit geweten dat Grave nog zoveel parken binnen zijn grenzen had . We liepen langs de grachten die de vesting vormen van het oude eertijdse stadje als verdedigingslinie tegen boze legers als destijds de Geldersen onder Maarten van Rossum . Komen door de parken weer bij het clubhuis aan en hebben dan een ronde van ruim 10 k.m. erop zitten . Leo en ik besluiten niet te lang te kwekken en zijn na zo,n 20 min. weer op weg . Schoolpoort door , schoolplein over , en jawel ; weer parken ,  vijvers  , riet , stuurt het viertal verantwoordelijk voor de route ons geniaal door de bebouwing zo groen mogelijk en rustig . Onverlaten hebben toch nog ergens aan de bepijling geklungeld en het is op goed geluk op het juiste [wandelpark ] pad te komen .  Moeten dan ; kon niet anders , toch even door een jaren 70 wijk  straat van dezelfde naam slingeren , gaan langs rood-wit schrikhek  buiten bebouwing een verharde zandweg op de velden in welke later in asfaltgrind en nog wat verder asfaltweg wordt .  Begroeten even een paar nieuwsgierige paarden die het tweevoetig volk ook byzonder vinden . Zijn dan op de  Cuijksesteeg , komen aan autoweg met fietspad erlangs even , om dan naar rechtsaf een oude windmolen op aan te gaan en daar direct een bosgebied in . Zien een byzonder tafereel van een bevroren waterzuil  van een fontein in een voortuin . De vorst nog in de grond want is plaatselijk nog verhard . Leo en ik zien onder aan een oude boom veren van waarschijnlijk een duif liggen ,die er door en of andere roofvogel smakelijk opgepeuzeld moet zijn .  Weggetjes en paden zijn ons deel , zien links van ons Gassel de bebouwing met vierhoekige stompe toren er boven uit . Schampen Gassel ,  en krijgen weer even landweggetjes  Zien een oud boshuis met wat de mooie raamluiken het huis byzonder maakt . Mogen helemaal over een wel zeer rommelig boerenerf , met allerlei werktuigwerk ronslingerend  , en veestallen waar o.a. de stieren achter veilige dikke balken staan , en ander min of meer loslopend vee . Duidelijk iemand die daar de boel de boel maar laat . Gaan tussen schuren en gebouwen door . Leo en ik dachten even van het padje af te zijn om zo over iemands erf te lopen , maar het mocht kennelijk zo . Wat een rommelige toestand !!   Na weer een wegske mogen we naar rechts een verharde vol kuilen zandweg op richting een bosperceel met kleine vennen en komen we door velden in het dorp Escharen uit behorende tot Grave . Dit dorpje is de wieg van de vereniging .  Achterompad langs school belandden we op een monumentaal huis of gebouw wat naar het zich laat aanzien eertijds het gemeentehuis was met weerszijden hoge trappen en bordes . Oude  wellicht al twee eeuwen , met leilinden verborgen oude huizen en rieten daken . Gaan direct ook langs de monumentale kerk , dwarsen middels dorpsstraat vredig en stil weer de open ruimte even in . Fietspad op en dan op de bebouwing van Grave zuid aan , om via wat rustig straatwerk weer bij het clubhuis aan te belanden . Dit noodt hier tot langer verpozen , tref nog wat '" oude getrouwen " uit m.n. de Nijmeegse regionen . Die per fiets nog heen en weer zo,n 35 k.m. aflegden , en ware lange afstandlopers zijn . En al een lange l .a . geschiedenis achter zich hebben . Even bomen over die goede oude tijd nog en bekenden van weleer .  Even nog alle trofeeën  foto , s e. d. meer , bewonderen van de clubs glorietijd van gejureerd lopen van eertijds . Een indrukwekkende tentoonstelling van een wandelglorietijd , dat tijd tekort schiet . De tocht vandaag was heel afwisselend en Leo verzekerde mij dat er nog mooiere tochten zijn van D.E.W. in deze omgeving , m.n. het loodsen door de bebouwing middels parkpaden was zonder meer  uitgekiend door kenners . Parken is deze plaats rijk aan zo vond ik uit . Jan , Rudy , Ad en Tom bedankt voor jullie inspanningen om het beste uit jullie omgeving te halen want zo tegen de Maas geprangd , moet alles zuidelijk van de rivier blijven , en jullie bleken kenners . Ook de overige leden , gaven blijk van gastvrijheid en gemoedelijkheid de streek eigen . Ik kom er zeker nog eens gauw terug . Leo kwam een beetje in tijdnood wegens familiezaken , en moest al bij aankomst de hand drukken ten afscheid .  Volgende zondag geen nadenken , wordt de gezellige kerstwandeltocht bij De Grenslopers , vanuit de Cambio  [campingkantine] Zwarte bergen te Luyksgestel  {Bergeyk } vlakbij het Belgische Lommel . Een must welhaast . Tot dan !!  Ik kijk naar u uit .