BeneluxWandelen.eu

Zaterdag 13 december 2008

WS ’78 te Voorhout

Bollenstreektocht

Vandaag alweer de 5de wandeling van de serie, en de laatste van 2008. We lopen het centrumpje van Voorhout uit om langs de Leidsevaart te gaan lopen. Na het lange fietspad van 1,2 km komen we uit in Noordwijk wat ook bloemenbadplaats wordt genoemd. Langs oude gebouwen met prachtige gevels gaat het dwars door Noordwijk, ook passeren we diverse oude waterpompen op het dorpsplein. Hier hebben zelfs de giraffen een kersttintje. Na wat heen en weer geslingerd te zijn langs o.a. een watertoren en door een winkelcentrumpje gaat het richting het strand. Even lopen we fout omdat wij boven over de boulevard lopen maar hierdoor hebben we wel al een mooie blik op de zee. We lopen langs het oranje hotel met tegenover dit hotel het standbeeld van wijlen koningin Wilhelmina. Ter hoogte van de vuurtoren gaan we dan toch het strand op. Theo met Corné lopen voorop en ontdekken al gauw dat zelfs het strand bevroren aanvoelt. We hoeven nu dus niet door mul zand te ploeteren. Hier en daar lag tamelijk veel rommel op het strand. Daar ik dat geen mooi gezicht vind heb ik er geen foto van gemaakt. Op één uitzondering na, want dat was een fotomoment. Na 1300 meter gaan we alweer het strand af en de duinen in. Na een paar km kregen we een trappetje dat we op moesten om nadat we boven zijn gekomen het volgende trapje weer af te gaan. We krijgen nu een wijziging in het parkoers. Uiteindelijk komen we weer op de originele route uit en ook bij onze 1ste rust de soeppost. Hier krijgt Corné een belletje van Miranda, dat zij W.S pijlen heeft gezien terwijl zij bij een andere wandeltocht aan de wandel is. Miranda heeft n.l. de pech dat ze last heeft van hielspoor. Niet alleen pijnlijk maar ook heel vervelend want daardoor kan ze (nog) geen W.S ’78 tochten lopen. We vertrekken weer voor onze volgende etappe van zo’n dikke 10 km. We verlaten nu de duinen voor de Bollenstreek in te trekken. Langs het recreatieterrein Piet Florisdal gaan we langzaam aan het opener gebied in. Het is wel leuk dat ze deze tocht de Bollenstreek tocht hebben genoemd maar hoe weten we of er echt bollen in de grond zitten? De omgeving komt ons bekend maar kaal voor. Wij zijn hier al eens eerder geweest maar dan in het voorjaar. Langs het veld dat wij (nu) passeren stonden toen rode tulpen in volle bloei. We komen in Halfweg (gem. Lisse) wat nog niet de helft is van de route. We lopen voorbij het voormalige station van Lisse dat tegenwoordig de verloren koffer heet. We komen nu bij een hek uit waar gekozen kan worden uit 2 routes. N.l. de schone (voor toeristen denk ik?!) of de originele route. Je kunt wel indenken welke wij genomen hebben. Tuurlijk gaan wij het hekje over en het laarzenpad (zo heet het) op. Op een beetje modder na waar men makkelijk omheen kon was het niet een “vuile”route te noemen. De “schone”route liep bijna evenwijdig langs de verharde weg dus….. We komen in het gebied van de Keukenhof. Dit is niet het welbekende Bollenpark maar zo heet dit landgoed, waar ook de bekende Keukenhof op te vinden is. We lopen langs kasteel Keukenhof waar nu een kerstmarkt te vinden is. We volgen nog wat bospaadjes en komen uit in Lisse centrum. Hier is ook de grote rust op 22,8 km. Een beetje door Lisse crossen en we gaan het buitengebied weer in. Ook nu kennen Corné en Rudolf de route redelijk goed. Het blijkt dat je hier met de Keukenhoftocht ook vaker komt. We passeren de zemelpoldermolen die de molenaar net aan het klaarmaken was voor te draaien. Stukje over een grasdijk en langs het water waar we nog een molen passeren. Het gaat richting Sassenheim (Teylingen) als Ger van Hattum eventjes bij ons komt fietsen. Hij is aan het klungelen met zijn veiligheidsvestje. Die moet je ook goed dicht maken zegt Theo want anders vat je nog kou. Vlak voor de koffiepost komt uit de heren die, bij mij zijn, niets als onzin en schunnige taal, wat mij weer de slappe lach oplevert. We komen nog door het centrum van dit plaatsje te lopen waar we zomaar een ontmoeting hebben met de Kerstman en zijn rendier. Tenminste het paard moest er voor doorgaan. Door het park en richting Warmond (Teylingen). We moeten hiervoor een lange asfalt weg trotseren. In Warmond lopen we een privé terrein op. Hier staat Huys te Warmont die door meerdere mensen word bewoond. Bij de plaatselijke pizzeria op het terras is onze fruitpost. Hier kon je kiezen uit een heerlijke banaan of een tja recessie(!) geval? Na de rust maak ik nog gauw een foto van een muurschildering want het begint langzaamaan te schemeren dus wordt het steeds moeilijker om duidelijke foto’s te maken. We passeren een oud/nieuw klooster waar psychiatrische patiënten worden geholpen (dat hopen we in ieder geval voor deze mensen). Al hadden we Rudolf wel graag eens willen laten nakijken, maar ja, we nemen hem maar zoals hij is! We lopen stilaan door de woonwijk richting de finish. Het was zeker niet de mooiste W.S ’78 wandeling met naar mijn gevoel veel asfalt en lange wegen. MAAR, ze hebben alles uit de kast gehaald wat in dit gebied mogelijk was!