BeneluxWandelen.eu

 Op het perron meldt zich ook Ruud ; "Rendier" voor de trip naar Deurne .  De vroegere woonplaats en jeugd , van romanschrijver Toon Kortooms , die het leven in Deurne en de Peel beschreef .  Bij vertrek van tussenstations horen we boven ons een vuurwerkachtig geknetter , en tegelijk enorme langdurige lichtflitsen .  Het lijkt wel een wagen van enige hulpdienst in aktie naar onheil onderweg . Het is de eerste trein vandaag op dit traject en het blijkt te maken te hebben met de ijsafzetting op de bovenleiding . Het heeft voorbije nacht gevroren met mist , zodoende . Ons valt op dat pas voorbij Helmond het landschap er  witberijpt bijligt . Vanaf station Deurne is het nog zo'n twee k. m. lopen naar de kantine van het sportpark , "De Jump " , aan de Vloeieindsedreef  aan de rand van Deurne . Ook de wegen en stoepen zijn door mistaanslag berijpt , en het is omzichtig lopen . Ruud doet zijn naam eer aan en verdwijnt voor deze dag al gauw uit zicht .  Ik ga na  inschrijving op weg en doe het nog maar even kalmpjes aan op de gladde  fietspaden en wegen .  Het is helder dus zonnig . Aan de parkeerders te zien zijn er niet zo veel  onderweg .  Het gaat door wat landelijk voorlopig , en paarden  en overig weidevee , bezien  belangstellend het vreemde vroege voetvolk . Wat rondscharrelende kippen tokken als ze verstoord raken . Niet ver van me staat de beltmolen van  Vlierden , we toucheren even dit kleine peeldorp en gaan over een terrein van de waterwinning en dan mogen we  de bossen in .  Vandaag zal het vooral veel over de z.g. toeristische koppaaltjesroutes gaan , die  een  onderkant schoenzool uitbeelden op metalen plaatjes . Gaan langs bolle akkers van het beekdal van de Astense Aa en via buurtschap Baarschot . Even klopt het niet met de toch verder uitvoerige beschrijving en vervolg ik maar mijn weg , en gelukkig is de route naast de bepijling rijkelijk voorzien van witte  tapelinten , en is verkeerd lopen zowat onmogelijk .  De zon staat laag en ik houd mijn parkoersomschrijving nogal eens als zonneklep boven mijn ogen . Parkoersman Jan V. en zijn helpers sturen ons over bosweggetjes en lanen en langs nieuwe aanplant bos en paden versmald met allerlei jonge boompjes , maar Jan weet als  zelf l.a. wandelaar wat we wensen en stuurt ons over eenmans paden en slingerpaden die ook wel eens voor a.t.b. fietsers bedoeld zijn . Op zeker punt zien we aanhangers en  kleine vrachtbusjes met crossmotoren verschijnen en juist verderop is het geknetter al aan de gang , en wordt de natuur omwoeld .  Vernuftig haast worden we om de crossbaan heengestuurd met mooie smalle paadjes , en sterft het geluid der motoren langzaam weg achter ons .  We komen aan een gebouw waar de naam blokhut aan is toebedacht al is er erg weinig hout mee gemoeid en waar voor ons de eerste rust bedacht is . Het is even aanschuiven , maar met een beetje geduld weet ik mijn hartverwarmertje te bemachtigen in de hal en ga naar de ruime zaal .  Na de pauze miste ik bijna direct buiten de splitsing voor mijn afstand , niet goed gelezen , en moet ik direct achter het hek door  van het blokhutterrein , over de rand van een moeilijk begaanbaar maisveld om verderop even asfalt te voelen onder mijn onderdanen . Kom op een weg uit die me  over de Astense Aa brengt , onder de A67 /E34 weg ,  om zuidelijk ervan door weer een klein buurtschap Leensel , langs een hondentrainingsterrein gaat het de Dennendijkse bossen in . Hier heeft "Jan "zich voor ons uitgeleefd en de mooiste paden uitgezocht , maar toegegeven daarvóór ook al . Vooral oude sparrebomen  domineren hier en weer de koppaaltjes , vormen de leidraad . Heel even kom ik op een routesplitsing in de verleiding om korter te nemen , maar ik herpak me , loop terug en kies voor de langste afstand . Keek op mijn polsklokske en mat de k.m. en voorbije tijd en vond voorts dat het er best inzat , dus door . De parkoersomschrijving gaf ook de te lopen meters tót , aan , en was dermate uitvoerig , er kon niets mis gaan . Wel zag ik voor of achter niemand meer , moederziel alleen op de wereld , en blijkbaar was de rest van de vroegerikken me al [ver] voor . Moet gezegd , het was een niet te missen deel van het over het geheel toch al byzonder mooie parkoers van slinger , zand en graspaden , en warempel ik had dit keer bij binnenkomst eens geen slijk aan de broekspijpen [ ! ] . Gras en bladpaadjes hadden hier toe bijgedragen . Even liep ik paralel met de weg Asten -Meyel , en draaiden een prachtig bosgebied in in al zijn variatie . Allerlei zand kruisingen en T-splitsingen  Y -splisingen , en wat dies meer zij door , onderbroken met weide -landschappen  en velden ter afwisseling . Later voegen zich de minder grote afstanden  weer bij ons en is de eenzaamheid verdeven , en valt er weer wat te kwekken her en der , langs een brede sloot , Gaan Dennendijk weer uit en met een wijde slinger over voornoemde autoweg die de verbinding vormt tussen Antwerpen en Ruhrgebied . Komt wat van Liessel in zicht maar blijven er buiten om weer via wat boerderijen gegroepeerd , door wat bos te gaan . Terug in Leensel via wijds landschap waar ik Annemarie van de tocht van Boekel met haar maatje tegen het lijf loop . Ik kom langs een uitgebrande manege  en alras dient zich weer de blokhut aan van Jong Nederland  . Hier tref ik Rinda uit Zwolle toevallig veel gelezende hebbend nu in levende lijve met Roel uit Uden . Die herkenning begint met een simpel praatje van ken ik u niet ván ?. Met Rinda en Roel vervolg ik een heel stuk het nog altoos mooie parkoers over koetjes en kalfjes . Na deze rust ging ik nog even de fouterik in , ik liep even alleen en miste de altijd tegenwoordige linten plots . Dus weer terug naar het nog juiste punt en daar hing wat te laat eigenlijk het lint dat me over een weide/akkerlandschap en houtsnipperpaden  en bruggetje sloot over , tot in Liessel bracht , en weer was het even twijfelen met de omschrijving en hier pikte ik Roel en Rinda op .  Liessel kort door en weer uit , en dan via brede zandweg weer het bos in . Na wat zigzag links -rechts padenwerk loop ik "Jan " V. met camera  tegen het lijf , die de wandelaars en dag op de gevoelige plaat en ook voor de website van de organisatie vastlegt . Hier even tijd voor een praatje en kan ik meteen mijn idee kwijt van de dag vandaag de route enz.  R & R. raken daardoor volledig uit zicht en opnieuw ga ik aleen verder . Afleiding genoeg vandaag en ook hier weer  . Door de Voordeldonkse bossen , draait het  almaar . De kortere afstanden voegen geleidelijk zich bij ons en dat is natuurlijk het teken dat het niet ver weg meer kan zijn . Ik tref ook Servé en Marianne . Servée heeft dit weekend de k.m. s duidelijk nog in de benen van de "Bossche 100" maar heeft manmoedig de draad vandaag weer opgepakt .  Het lijkt voorbij met de bospret zullen we maar zeggen want de contouren van Deurne komen in het vizier . Door alle gebosloop en geslinger is mijn natuurlijk kompas en richtingsgevoel aardig op de proef gesteld , zoniet ontregeld , en zeg als we op een bredere weg komen ; Waarom niet dat pad ter afkorting op de finsh genomen in plaats van op deze weg te gaan ? Welja Peer ! Nou was het toch wel genoeg ! Om de hoek links is het sportpark , de finish ! Was ik dolgedraaid vandaag ?  Nou , het mag gezegd , ik heb genoten vandaag  . Ze hebben ons de Peel weer eens laten zien in al haar schoonheid en glorie .  Parkoers was een juweeltje  . Een bekend beneluxwandelechtpaar had me al eens de complimenten gegeven door te zeggen : Wat is de omgeving van oost brabant vooral toch mooi .  "Gij leeft toch in ne schoone omgeving ".  Dan krult mijn neus . Ja; ik glim van trots . De kantine bleek te klein met zo'n grote opkomst en binnenkomst , het buitenterras was vanwege de koude onbruikbaar , en met o.a. Tineke  Helmond en nog een tafel vol  om niet ieder te noemen , werd het nog even beregezellig . Roel bood aan om Rinda en mij naar het station te brengen , en dat greep ik met beide handen aan .  Buiten nog even een dolletje met een touringcar vol wandelaars uit het Belgische Hasselt . Opnieuw fijne kennismakingen vandaag weer en tja , de trom wie ik ben gaat rond en dat bewerkstelligd ook veel nieuwe contacten en reakties en lezers -lezeressen . Een zonovergoten zonnige dag was het . Het is a.s. zondag Boxtel en Nijmegen . Boxtel heeft me nog nooit teleurgesteld dus die zal het worden . Misschien ontmoet ik U daar dan ook . Blijven lopen dus en tot ziens dan .