BeneluxWandelen.eu

 De buienradar die ik bezag alvorens ik van huis ging , gaf aan dat het in Nrd.-Antwerpen en West-Brabant en m.n. Breda nog regende , en alzo besloot ik mijn anti-regenwapen , de plu wel te verstaan , mee te nemen . Dan is of wordt het meestal droog zo leert de ervaring .   Breda staat op mijn programma , een weerzien sinds járen , toen ik nogal eens uitzwermde naar deze regio , en er menige voetstap alzo achtergelaten heb , ook qua lange-afstand lopen en jawel ik vond onderweg nog verfpijlen op de bestrating van onderhand decennia geleden ....!  En inderdaad in Breda aangekomen regende het nog flink . De bus stond al klaar en vlak aan het stationsgebouw , kon niet mooier . Ik zei tegen de chauffeuse , Viandenlaan eindpunt der lijn , en ze knikte en zei daar moeten ze allemaal uit . En mijn blik door de bus gaande zaten er inderdaad veel herkenbaar uitgedoste wandelaars  . We hadden de halte vrijwel direct voor de deur  . Het regende nog immer vrij ferm , maar wat me direct opviel dat de parkeerplaatsen al vol stonden . De knusse zaal binnenkomende is het er al eivol , en is het moeilijk bij de inschrijftafel te komen . De West -Nederlandse tongval overheerst . Ik tref hier ook  mede-beneluxwandelaars  Patrick & Linda .  Buiten  kijkende zien we de regen in [natte ] sneeuw overgaan . Na alle laatste nieuwtjes uitgewisseld te hebben gaan we ieder ons weegs .  Ik zie ook nog sinds zeer lang geleden "Jan" , een ex-Interlimburger , waarvan de jaren al gaan doortellen ,  uit Geleen Limburg . Met hem besluit ik het eerste deel van de tocht even mee op te lopen . Na wat stratenwerk geraken we toch al gauw buitengaats voor wat Breda betreft in zuidelijke richting . Gaan door een brede bomenlaan als uitgeleide om na een k.m. naar rechtsaf achter een mooie monumentale grote boerderij het eerste pad op te mogen gaan .  Na wat pad een Dreefwerk , gaat het dan de bossen van De Baronie  zoals deze streek heet , in . Mijn anti-regenscherm voorkomt dat stijl haar in krullen veranderen .  Mijn afdak dunt toch al uit dus geen gespetter , op mijn dak liever . Het gaat nu door de bossen Ulvenhout en we zigzaggen om de drogere stukken die maar spaarzaam voordoen op te zoeken , ja het is me een gemodder . Met wat zweef en vliegwerk gelukt het om er langs of door te komen . Als je n.l. stilstaat , zak je snel dieper in de prut . Hoekig als betreft het stratenwerk worden we door de overigens prachtige bos gestuurd tot de eerste huizen van Ulvenhout  te zien zijn . Gaan over twee planken bruggen achtereen over langs een bosven  , en krijgen even een asfaltfietspad onder de onderdanen gelegd . Een verademing even na alle modderdans en gespring . Gaan onder een tunnel van de A58/A27 door hé daar is het wel droog ....Maar ziet de hemel trekt open en zelfs wat blauw tekent zich af . Hier moet "Jan " afscheid nemen want doet het kalmer aan en kiest voor de kortere afstand , ik bemerk nog juist op tijd de onjuiste aanduidingen van ook de splitsing-afstanden en  kan hem met stemverheffing nog  op het juiste pad dirigeren .  Even asfalt langs de razende A-weg , langs een ven en dan mogen we weer de bossen van de Baronie in ,  onverhard met fietspad . Na wat wegjes komen we aan de Chaamseweg alwaar de rust in een garage gepland is , met helaas schaarse zitmogelijkheden , en ruimte , dus wordt de koffie staande gedronken  . Na alle vergaap aan wat een doorsnee garage mee volgestouwd kan zijn  ga ik direct een verharde zijweg op en wordt de wandelaar vergast met mooie plukken bos ,  weiden gescheiden door houtwallen in bosgebied de Hondsdonk . Zie opnieuw enorme rododendronsstruiken , en allengs gaat het over in steeds meer  dichter begroeid bos . Een verademing . Boswerkers treffen we ook en dat is weer aan de paden te merken natuurlijk , werkende op zaterdag nog wel . Nu kom ik op de Strijbeekse heide via klaphek en wildroosters en nu ontvouwt zich de echte ruimere hei  . Worden gewaarschuwd dat grazers onze paden kunnen bezetten . Gaan achter door een speciaal aangelegde amfibiepoel . Nu wordt de natuur ook even wat dampiger , nevelig , vast niet van de jenever . Laat een mooie pick-nick-schuilhut liggen of staan en ga over wat slinger door bos en heivleden a la Olat-achtig , het bos uit . Een prov. weg met fietspad en een wegwijzer vertelt me dat ik nu recht op Meersel-Dreef , zijnde België ,  afsteven . Een landelijke 60 k.m. limietweg , volgt . Ga over de Mark en op een T-splitsing rechts , om links niet direct in Vlaanderen te staan . De politie Noorderkempen ,laat zich zelfs met twee auto,s hier zien maar keren terug naar eigen territorium . Ook valt de voorbepijling op voor de tocht van morgen aangebracht vanuit het nabije Meerle . Die zullen we rondom Galder nog een paar maal treffen .. De weg is afgesloten , verkeer omgeleid , geen stoep of fietspad te zien , alles opgebroken , en een sleuf voor de nieuwe riolering ligt open . Het is even ploeteren en dan komen twee wandelaars teruglopen , vindende dat ze verkeerd zouden zijn gegaan .  Navraag leert in de buurt dat we hoewel de route-aanduiding ontbreekt we deze weg moeten vervolgen . Stuk Galder door , om bij een goed geoutilleerd ontmoetings en sportcentrum onze voorziene rustplaats in te mogen gaan .  Inge voorziet ons van een contrôlestempel , en Cees en Corné , pauzeren even om achter de laatsten de pijlen weer op te gaan halen . P.& L. zitten er ook en hebben hun eerste lus over het Belgische erop zitten . Na weer wat nagekaart te hebben scheiden onze wegen weer want ze hebben nog een lus extra te gaan weer over hun moederland . Even het "thuiskom" gevoel voor ze , onze bekende Nederbelgen . Mijn route door het dorp vervolgt en weer de Meerle tochtbepijling dient zich aan , ga over een oude kasseiweg , route gaat mee links door landschap dorp uit en kom ik aan de Mark , hier kiezen onze buren van Meerle weer koers te zetten naar Vlaamse bodem , terwijl ik naar links een eindweegs langs de Mark moet langs een val van water een meter lager onder een brug voor landbouwers . De A16 ,of A27 ter linker hand wordt het nu een beetje saai , met als enig afleiding een weide met veulens . Juist ; gekrompen paarden dus . De Scheele-brug over , [wat een vreemde benaming !?] , en dan volgt een slingerweg waar het gaspedaal eerder gevonden wordt dan het rempedaal om het maar fijntjes te zeggen en verkies ik voorzichtigheidshalve vaker de berm en kijk ik met naderend motorgeronk waakzaam om . Een lantaarnpaal toont een nummer overeenkomstig mijn blad , mogelijk woont er ook iemand daar bovenin omdat er 'savonds licht placht te branden maar dat moeten dan wel smalle mensen zijn {!?}..... Wisselend verhard en onverhard almaar rechtdoor vervolgend , weer een zand-modder landweg , en als klap op de vuurpijl een totaal weggereden door landbouwvoertuigen , -pad nou ja dit was als zodanig niet meer te herkennen en moet de modderdans weer opgevoerd worden . Drassige akkergronden . Kennelijk recent gebruikt om de maïsvelden die tegenover elkaar liggen te oogsten . Tanks hadden het niet grondiger kunnen doen . Een geploeter van jewelste . Ook een wandelaarspad gaat niet altijd over rozen , zie je maar weer . De rustpost dient zich wederom aan op privaat terrein , op papier opnieuw in tegenstelling tot de feiten "wagenrust ", genoemd . De "40 rs" komen er ook aangestormd als betreft het een wedstrijd  met punten of trofeeën . Niets is minder waar.... Weg gaat voor mij tegenstrooms en over viaduct rijksautosnelweg door een oudebomenweg Ulvenhout in . Behorend bij Breda . Dan volgt dwars door de haast oneindig lange dorpsstraat , Annevillelaan , een saai deel door zelfs de hoofdstraat van dit annex -Breda -dorp . Dorp uit langs drukke verbindingsweg naar randje Breda-zd . , zal ik het maar noemen . Mag verkeerd rechtdoorlopers nog tijdig terugroepen , want de route-aanduiding was deze dag niet altijd duidelijk zichtbaar en evident , dus goed lezen was het parool . Weer door een oude beukenstraat die eindigt aan de Mark die we oversteken en weer zullen gaan volgen een tijdlang . Dé rivier van Breda die door de stad stroomt  . Door het Markdal zo een aanduiding ons tracht te verzekeren . Over fietspaden al of niet nu en dan halfverhard en over dijkjes waar we diverse soorten watervogels mogen bezien , met oude 19e eeuwse villa's aan de overkant , en links van me ontdek ik tussen het geboomte  kasteel Bouvigne . Weer wat geklaphek door , goed sluiten anders vliegen de vogels weg......{!] Vraag me af waarom  daar nu juist klaphekken moesten staan n.l.

Maar goed ik doe ze dicht om de dieren niet in de tocht te laten staan , zelfs een kip  of e.o.a. waterkip kan er niet onderdoor . Dan bereik ik bebouwde kom wat het aanzicht nog heeft van stratenwerk en infrastructuur van een eertijds zijnd dorp , Ginneken , destijds geannexeerd , en opgeslokt door de Bredase oprukkende bebouwing . Het doet inderdaad heel dorps aan nog en een oud raadhuis met trappen geeft in de bovengevel nog aan : 1792 . Knusse , smalle straatjes nog door met even nóg smallere stoepen . Klein plein met dorpskerk en aanverwante dorpsachtige taferelen , draai naar het stadse ,  de Viandenlaan alwaar de finish in het wat kleine schutterslokaal en tevens clubhuis van WIEGO . Het geen een afkorting is en staat voor : Wandelen Is Een Gezonde Ontspanning . Ik tref hier good old Henk uit omgeving het Haagse ,Voorschoten {?} . Die het wandelen er voorlopig bij moet laten , maar ons toch weer eens wilde treffen en bijpraten .  Een beproefd monster-afstandwandelaar van toen . Het wordt alsmaar rustiger in de tent , tot o.a. Patrick & Linda binnenstruinen , is de gezelligheid en uitwisselen van belevenissen en wederwaardigheden te berde komen. . Altijd weer a lot of fun met de Nederbelgen en Beneluxwandelgenoten . Helaas de busdienst die niet erg frequent is 'savonds , noopt me om op tijd weer afscheid te nemen . In donker van huis gegaan en in donker weer op weg naar huis . Maar de dagen lengen alweer volop . Volgende week  staat Olat alweer op program , vanuit Helmond -west ditmaal . Verwacht er best veel van het gebied daar kennende , en ze hebben dan ook een reputatie hoog te houden . Voor mij bijna a.h.w. een "thuismatch " . De laatste zondag deze maand is het vanwege Carnaval , in het zuiden des lands een zeer pover tot not -wandelweekend . Waalwijk echter schrikt hier niet van terug en trekt dan juist meer wandelaars , immers ; Je bent wandelaar , of Carnavalvierder , en de doorsnee wandelaar wil dus wandelen . Wordt dus weer Waalwijk voor mij . Gewoon door blijven wandelen , misschien tref ik u daar dan ook . Tot  Helmond en Waalwijk dan .