BeneluxWandelen.eu

  Ik voel een por achter op mijn rug als ik het perron op de trein wacht .    Het blijkt  Huub  uit Weert te zijn , die zojuist  uit zijn richting komende uitgestapt is en  op zijn overstap wacht .  Huub heeft ook al het nodige op zijn palmares  in een lange   wandel  en ook lange-afstandcariérre , en schroomt niet om door weer en wind kou , gladheid etc . zijn wandeldoel te bereiken en legt desnoods  tientallen k.m. per fiets af vanaf zijn woonstee , om evenzovele k.m.  'rs elders te gaan lopen .   Wandelaar dus letterlijk in hart en nieren .    Een conditie als een paard zegt men wel eens  .     Het is nog mistig tot nevelig  deze zondagmorgen  .  We blijken dezelfde reisdoelen te hebben  .   Deze vereniging viert einde dit jaar haar  vijftigjarig  bestaan  .  Niets wijst er nu nog op  , dat de temperatuur vandaag  voor het eerst dit jaar in de dubbele cijfers  zal komen .   Zal toch gaan gebeuren ,  al lukt het vandaag de zon niet  , om door de bewolking te prikken .   Het voorstadstation ligt tegenover de startlocatie , en dat is op zich ideaal  , al zien we verder geen wandelvolk uitstappen   .  Wel staat de omgeving en het toch  bepaald niet kleine parkeerterrein helemaal vol .    Huub en ik vangen de tocht aan .  Door de Vijverlaan ,  wat zijn naam  al verbeeldt door inderaad een langwerpige vijver met allerlei zwemvogels erin .  Over stoepen waar het oppassen is vanwege boomwortels die de stoep opwrikken  . Na een drietal straten geraken we op de Wandelboslaan , en gaan we het Wandelbos annex park in   . Meteen mooi   ,  en een meevaller in zo'n grote stad dus , maar niettemin toch al gauw aan de rand ervan  .  We gaan door een deel van dit bos-/- park ,  en het moet gezegd nadien door mooie dreven  rijk aan bomenrijen en plantsoenen  en parken  , ook hier zijn de asfaltpaden opengesprongen door wringende boomwortels  , oppassen dus  ,  blijven we goeddeels randje bebouwde kom  .  

Brug over het Wilhelmina-kanaal  noordwaarts ,  om dan na een poos rechts een brede verharde zandweg in te slaan en het natuurgebied Wolterbeek  in te huppelen  , langs vee allerlei  dat prima met elkaar overweg schijnt te gaan .   We horen de lente en zien het ook onderweg , lentegepiep vanuit de bomen en struiken en crocussen komen al overal uit    .  Dan gaat het door  uitgestrekte gebieden met jonge bos-aanplant  ,  en belanden we na wat geslinger , aan zoiets als wat de noordelijke omleiding van de stad moet zijn . . Hier is de splitsing bepijling  ontbrekend  en onstaat uit de gelederen enige twijfel en discussie welk pad en voor welke afstand . Simpelweg omdat de pijl voor de langere afstanders , te vroeg hangt    ,  en eerder op het gaas hekwerk om wildoversteek te belemmeren bevestigd had moeten worden .   Lang blijven we over een tamelijk ongemakkelijke   grasstrook wat eigenlijk geen pad was langs die afrastering gaan  .

Dan onder het viaduct door van de ringweg een opstapje te nemen om wild geen doorgang te verlenen   . Over prikkeldraad heen  middels opstaande boomstamresten  .   Een rustgebied voor dieren in en met permissie van Natuurmonumenten  . Gaan richting een berkenbomen bosperceel en daaruitkomend zien we links van ons een reusachtige  afvalberg a la Limburgse heuvelen -idee  , liggen  , maar daar worden we middels zig-zag asfaltwegen omheen geleid . De Spinder genaamd  . Volgen een eikenboomweg   ,  paralel lopend met de autoweg die tevens langs de Efteling gaat .

Een wat hoge aarden wal ontneemt ons de blik op de voornoemde bergen en omgeving plas het Blauwe meer tevens recreatiegebied  .   Gaan toch weer  het bos in van "Huis ter heide " , en mogen daar wat ronddollen  over smalle en bredere paden  .

Aan en onder een hoogspanningsleiding lees  op een bord aan de  enorme mast   , dat hier  380.000 volt op staat .    We gaan door een droge greppel heuveltje op en langs omgevallen bomen . om weer paralel aan voornoemde autoweg te komen  , en gaande hierlangs komen ons voortdurend tereinwagen s en 4wd werk en jeeps  tegemoet , kennelijk een ralley .  Weer even bos en dan afslaand een veld met graspad door  stevenen we recht op Lôn opsáánt  heen , ofwel Loon -op-Zand . Verdulleme !.... Hier was ik vorige week nog !    De   "Eeterij " wordt hier plots overspoeld met wandelvolk en kan ruimtelijk zowel als personeel het even niet aan .  Na deze rust vervolgt de dorpsstraat , en dan meteen maar ook dit dorp uit en wordt het nog oppassen voor een hele strook randje bebouwing waar het letterlijk wemelt van de hondedrollen  , blijkbaar uitlaatplaats der wijk . Smerig en wansmakelijk gezicht  ,  wát een toestand !   Ik krijg het warm , en rits mijn jack open , alhoewel de lucht bedekt blijft spelen de lente-achtige temperaturen me toch al parten .

 Gaan paadje weiden  , akkers en kleine bosjes dorp weer uit .  Rechts van mij een enorme communicatietoren  ,  ronde betonnen kolos van zeker  100 mtr. hoog waar een even enorme zendmast op ten hemel piekt , dominant  in de streek aanwezig .

De mist is ongemerkt inmiddels vrijwel geheel opgetrokken  .

Een pad met jonge knotwilgen  ,  pas geknot zo te zien en waar mogelijk een belastingambtenaar of iemand van het min. v. financiën   al geoefend heeft hoe we in onze portemonee beknot moeten gaan worden .   Persoon [en] heeft zich duidelijk uitgeleefd hierin , beloofd weing goeds dus .      Weer bos in na veldwerk en ga over een onzichtbaar slingerpad want is geheel onder het gevallen lover verdwenen  ,  en gelukkig is iets kwistiger met pijlen omgegaan , hierom .  Even oversteken doorgaande weg om na honderdtal meters  langs deze weg een nieuw aangeplant natuurgebied in te gaan . Van akkers en weiden is hier gevarieerd bos gemaakt en er is zelfs een Geboortebos . Ik ga sommige labels hieraan lezen . Allemaal nieuwe borelingen vernoemd dus .  Er zijn zowaar gemarkeerde wandelroutes uitgezet . Gras i.p.v. zandpaden  , houden de broekspijpen vrij van modder .  Steeds meer lentegepiep doet zich horen hier .    Het nieuwe bos weer uitgaande zijn de contouren van de noordelijkste wijk van Tilburg weer zichtbaar .

En wat ik vreesde gebeurde :   Het wordt vanaf nu door wijken gaan  . Steken een drukke gevaarlijke kruising van de noordelijke randweg over  . Gaan nog even een hellend fietspad over om dan vlak aan viaduct   , steil over een lange trap , geen roltrap {  !  }   , het  hoge talud van deze weg af te dalen , even nog een bosperceeltje , en dan is het uit met de pret .    Parkoersman leidt ons welliswaar door de bebouwing middels parkachtige paden om te redden wat te redden valt , half op en naar beneden gaand op de hellingen van een talud van andere verbindingsweg , vijver , dierentuin van de wijk , sportveld door talloze molshopen omwoeld  , almaar oplettend op de schoolbord-krijt-pijlen  , geluk dat het niet regent ....  Dwars langs industrieterreinen  , Een saai dood , stil businesspark ,  kanaal-ophaal-brug over , om verder door het stedelijke en wijken uit 50-60 er jaren tijd op de finish af te stevenen .  Via rotondes  , verkeerslichtkruisingen , straten door en langs . Het razend stadsverkeer .   Wijkwinkelcentrum  . Toch nog een parkje dwarsend   . Maar voor het overige een wat lange stratenloop . Dit laatste stuk was een dissonant in kilometers met het voor het ingaan van de bebouwing  gebodene  . Zonde van de kilometers  .....Heb voorzitter al eens voorgesteld om aan de rand van de stad of e.o.a. dorp eromheen te gaan  gebruiken als start-finish-lokatie ,  kan hij meer doen met zijn afstanden ,  maar helaas ; vind geen luisterend oor .  Ken clubs die er wel bij gevaren zijn , middels deelnemer-aantallen  .  Mogelijk zie ik mede daarom weinig bekenden vandaag . Het programma en aanbod van wandelingen ten zuiden van de grote rivieren was pover vandaag  .  Eén ....   .  Zuid-Limburg had er twee . Volgens Huub was er een hem niet interessant .

Mogelijk , zie ik mede daarom ook heel weinig bekenden vandaag .   Mijn verblijf na aankomst is dan ook niet lang . Tegenover wacht het boemeltreintje naar  Eindhoven , op een doodlopende rail .  Er is al vanouds een stadslied van Tilburg .

"De schôônste ,[door de neus uitsprekend ] stad vantláánd " Ik heb het verschil met andere steden in geen jaren kunnen ontdekken . Ach : Ik heb vandaag de benen weer eens kunnen strekken , en behoudens enige stukken vandaag . Ik was er weer eens uit .