BeneluxWandelen.eu

In het lokaal waar  het inschrijfburo geïnstalleerd is  ,  voel ik nietsvermoedend van wie  ,  een tikje op mijn schouder . Het blijkt Gonny Hollanders te zijn , de wederhelft van ons  mede beneluxwandelpaar Jos , met haar wandelmaatje Miriam .

Jos er niet bij ?  Nee ;  "Jos moet werken " . Wasdannu Jos ? Daar gaat toch veel te veel vrije tijd inzitten ?   Startlokatie is een ontmoetingshuis en dienstencentrum in Steensel , vlak onder aan de autoweg E34 en naast Eersel gelegen  .  Een gemeenschap van hooguit enkele honderden inwoners . .   Het betekent  dan ook tevens dat we na de start al zowat na twee straten uit het kleine dorp geraken  . Ideaal dus .  Al meteen vertaalt zich dat in een erg smal paadje  ,  langs boomkwekerijen vooral  , en dan even een asfaltwegske op .  Een pad moeten we laten liggen wegens snoeiwerkzaamheden  ,  en gaan paralel langs  over een akker , en gaan vervolgens met blik op dorp onderlangs de E34 een wegje op ene kant bos en ook nog een grafheuvel uit de préhistorie anderzijds tuin en akkerbouw  .   Het zou droog en meest zonnig zijn zo belooft ons KNMI  ,  maar het is nog zwaar bewolkt voorlopig al sturen zonnestralen als lichtbundels  door de spaarzame openingen , ze verplaatsen zich met de bewolking alsof we van bovenaf begluurd worden  .   Zouden dat ex-wandelaars in het hemelrijk  zijn  , die nieuwgierig zijn geworden ?... We stuiten bij een oprit naar viaduct op enige groene mastodonten  van de club  die ons in bange dagen moeten beschermen , het leger dus .  Maar een iemand in ' skonings wapenrok stelt me gerust  ,  het betreft een oefening op mijn vraag of  "ze"  er al aan komen  .  Gaan lang onder een hoogspanningsleiding door boven het wegje en draaien tussen Veldhoven en Steensel een buurtschap door langs een golfterrein  ,  over de provinciale weg en dan het Koningshof  en Riethover bos in  .  De langste afstand vandaag bestaat uit drie losse bladen beschrijving ,   t.w. ; elf , zeven en een lus van negen k . m .   . Voor die extra lus bekomen we een toevoegsel op de eerste rustpost waar de kantinewagen tegen de bedrijfsschuur staat geparkeerd en ons weer het opgewekte personeel der vereniging vewelkomt  .  En nattigheid en warms en gebak en broodjes  voorzien .    Binnen vertelt een iemand me in het gesprek alsdat hij nog ongehuwd is ,  "vrijgezel " , omdat zijn schoonmoeder geen kinderen kon krijgen .......{??}

We hebben dan al een mooie opener gehad middels bospaden  . En zie , daar komt de zon piepen  .  Ik ontvang mijn  9 k . m . papierke  , en ga na een koffie weer er van tussen  . Weer wat padwerk en dan beland ik in een Veldhovens buurtschap met mooie grote dorpsbrink  , Heers genaamd  .  Fietspad langs weg met nogal wat paarde-achterlaatsels  , oppassen dus ; en dan brugje  over graspad langs beek  , De Run  .  Zijrivier van de nabije Dommel die juist ten zuiden van Peer {B} ontspringt  . Er liggen nogal wat drassige weiden en klappoorten in het verschiet vervolgens . Lopen dwars over weidevelden  , en gaan tijdlang tegenstrooms Dommel die hier enigzins gehaast passeert , wild eigenlijk .  Dan tussen beemden en rietvelden  ,  moeras draaien we om een machtig mooi ven heen en parkoers-architect  stelt ons in de gelegenheid om dit ten volle te laten bewonderen  .  Langs nogal wat stuwen en dus mede watervallen  vandaag her en  der . Nog een wijds veld en maisakker over spring over een gegraven sleuf voor bekabeling en kom dan weer terug bij voornoemde rustplek uit  , na wat landerigheid  . Nogmaals een hartversterkertje en dan hervat ik de 11 k . m .  route  .  Passeer een tredmolen met paar paarden die gedwee hun rondjes draaien  . Randje bos en akkers  , weiden gaande , fietspad door broekland en moeras . Vogels zingen hier al de verwachte lente toe .  Ik zie nu pas voor het eerst groepjes sneeuwklokjes ..... . En zelfs in het landschap crocussen al zag ik ze heden morgen ook al op de boulevards in Eindhoven volop in bloei staan en de straat hiermee een extra kleur geven .    Stapelwolken geven het zwerk boven ons een prachtig cachet , aan het even  maar wijdse landschap  .  Weer gaat het na brugje graspad op langs een beek De Run weer . Kluitig  en wat ongemakkelijk , en nattig .  Het weer geeft vandaag een regenpauze , enig respijt van Pluvius dus .

En mogen weer de beschutting van een uitgestrekt bos opzoeken  . Telkens haal ik Gonny en Miriam weer in  vandaag  .  Nog wat padversmallingen en trap op dam  en nog wat straatwerk en dan zit die 11k . m . lus er op  .   Hierna weer direct dorpje uit  , achterommetje voor vijver wegdraaiende en er omheen gaande  . Tussen in de weg staand schuttinkje met paal en prikkeldraad  ,  mogelijk om  bos en veldcrossers hinderlijk te maken toegang te krijgen maar het lijkt me ook iets voor hondentrainingen  .  De paden van weer een bos , zachte grond zodat ik geen geluidshinder behoef te produceren  . Tijdelijk over randje bos en akkers , merkwaardig  als op een plateau gelegen paar meter hoog volgend . Ik loop hier moederziel alleen en een eindweegs voor me een dame die ik langzaam inhaal  .  De omschrijving vermeldt een hele reeks links en rechtsaf paadjes en weggetjes in een trits onder elkaar , en later herken ik de samenkomst van mijn eerste wandeldeel de 11 k . m . gangers die vervoegen . Dit voor mij derde blad van derde aansluitende route , vermeldt  de rustplaats [ dezelfde van heenweg eerste ronde ]  ; 3 , 620 mtr. van de lus van 7 .   Betreed nu de schuur met verzorgings kantinewagen  pal ervoor , waar het nu een stuk rustiger is dan daarvoor .  Ik herken vandaag paden  , fietspaden en weggetjes uit  eertijds lange afstand en nachttochten  ,  uit mijn nog fanatieke prestatie-drang-tijd  .  In geen jaren meer hier geweest en altijd gehoopt er nog eens middels een wandeltocht te komen  .  Weer langs de tredmolen waar paardjes nog immer hun rondjes wandelen . Ocherme wat saai .  Gaan na deze laatste rustpost even verderop het Riethovense bos weer in  ,  en weer een tapijt van bladeren en takken allerlei , tegen geluidshinder en comfortabel onder onze schoenzolen .  Het wordt een kers op de taart route . Parkoersman verwent ons ten gronde om er een mooie finale uit te peuren . En dat lukt hem of hen .

Loop opnieuw op Gonny en Miriam in en wisselen de laatste nieuwtjes uit , en Gon verhaalt me op onze  Benelux-wandelvrienden die  Jos en zij in het Ardense en Luikse telkens ontmoeten  .  Goed te horen hoe het ze daar vergaat  . Gon is een opgewekte sympatieke meid en een spraakwaterval , maar verveelt nooit  .  Onze tocht vervolgt door opnieuw bospaden en dan horen we Steensel naderend een sirene  ,  die eigenlijk haast en onheil bericht .  Dan randje Steensel is plots de weg  even afgezet door motor-ordonances die zigzaggend tussen een passerende  ,  jawel weer ; militaire colonne soleren .   Aha !  Dat was het dus , er was een colonne in aantocht  . En daar verschijnt dan opnieuw voor een oefening of rit 'slands glorie en verdediging . Sommige voertuigen bezetten zowat driekwart van de weg . Tankdozers , pantserwagens , en andere wiel en rupsvoertuigen zoeken grommend hun weg  .  Een korte maar ontzagwekkende parade .   Kinderen roepen en zwaaien naar de  bemanningen in de koepels  , en op de voertuigen en in wagens en jeeps  .  Zo moet het ook zijn geweest toen 65 jaar geleden onze bevrijders ons bereikten  .  Wat is er toch met Steensel aan de hand ? Hebben we wat gemist ?  Ach nee , het heeft toch ook iets geruststellends , beschermends . Gon en Miriam geraken op de finish snel uit het oog en een ander stel dat ik al geruime tijd miste dient zich aan .  Dat wordt even achter een bruin bakske bijkletsen  .  Over wat kwam ,  wat ging , wat bleef  ,  plannen ervaringen elders  . De bus bracht me weer terug naar het Eindhovense  . Nu komende zondag geen kiezen  . Het wordt de laatste tocht van de winterserie van Olat  ,  nu vanuit  St. Michielsgestel  . Misschien tref ik u daar ook langs 'sheren wegen .  Houdoe dus , en tot dan .