BeneluxWandelen.eu

De naam  "Openingstocht " , gaat eigenlijk niet meer op en is ontleent uit de tijd , dat de wandelsport gedurende de wintermaanden zo goed als stil lag .

In de badkamer zag ik een persoon in de spiegel , die kennelijk met dezelfde reden zich aan de echtelijke sponde ontworsteld had . met slaperige spleetogen keek hij me aan . De busschauffeur bracht me naar de overstapplaats in Veghel gans alleen...... Voorop zat ik ,  als co-piloot op de verhoogde stoel met goed overzicht op de weg bijna naast hem . Eigen chauffeur hé , wie hebben dat voorrecht nou .... De reis schiet goed op en met prachtige bloemenperken aan de Eindhovense uitvalswegen  waar paasbloem ofwel narcissen en crocussen welig tieren , worden we sierlijk de stad uitgeleid .  Heeswijk door volgens opgave van de routeplanner , en uitstappen bij het  schitterende kasteel aldaar . De routeplanner had me verder om willen sturen , maar op afstand ontwaarde ik veel vlagwerk en blikwerk  in de wei . Ik liep een stuk terug en zag een A 4 tje op de boom met pijl voor de inschrijving stond erop vermeld , meer en van of wat  , niet . Een eenzame loper komt uit de zandweg  , en uit die richting , maar toch even vragen .  " Rechtdeur blijve gaôn dan komder vneiges " , was zijn advies . En ja ik kwam er vanzelf .  Passeer een immense weide vol parkeerblik met aan de in uitgangen het oranje -blanje -bleu en de bondsvlaggen .

Even de bosrand voorbij staat dan het natuurtheater ,  De Kersouwe , twee zelfs met meest stenen decor en toneelwanden op de stage . Even wat klimwerk op en af , een trap beneé met ongemakkelijk brede treden  en dan bereik ik het paviljoen . Bestuurslid Martin van het commité bevestigt op navraag , dat ik nog tijd genoeg heb om de grootste afstand te doen . Toch krijg ik al meteen bij inschrijving een dubbele gele kaart . {Dat is toch rood ?} ,   Moet ik nu al bij voorbaat van't veld af ?    Verhaal gehaald bij de scheids van deze dag .  Ik zie diverse bestuursleden der commité en provincie hun opwachting maken en ik kom al niet onopgemerkt binnenstappen derhalve .  En verneem van de voorbij leden-jaarvergadering , die een goede weinig enerverende afloop en dus goed was verlopen .    Gerustgesteld word ik alsdat dit nou eenmaal de kleur van de kaart  vandaag is , en elke deelnemer er zo een ontvangt ,  geel krijgt dus ,  een voor mezelf ter contrôle en een voor de administratie .    De parkoersomschrijving laat er al meteen geen twijfel over bestaan en leest veelbelovend  .  Voor ruim driekwart wordt het parkoers als  "pad " omschreven , en het wemelt op papier van linksaf en rechtsaf .  Dit wordt hét  , weet ik dan al . De poort uit links al meteen in het bos  , en ik let even niet goed op en had meteen weer links moeten gaan .    Al meteen een smal slingerpad en die zouden we vandaag nog heel wat meer krijgen .     Het wemelde er letterlijk van zo zal later blijken .   Parkoersman en bestuurslid van de regio en provincie  , Willy  ; zal een kenner blijken te zijn  vandaag van zijn woondorp en omstreken  .  Hij heeft naar alle paden gezocht die er maar voorhanden waren vandaag zo zou bij afmelding blijken  ,  en hij heeft vast pijn in schouders en of armen gehad dezer dagen want de pijlen hingen er rijkelijk  ,  en ook de splitsingsborden .   Hulde Willy en ook aan je eventuele helpers niet te vergeten . . ......  De bossen beginnen steeds meer te zingen en het zijn de repetities  van het gevogelte voor het komend lenteconcert . De specht ratelt  ook als onderdeel van het lente-orkest .  Het Heeswijker bos wordt van alle kanten bewandeld en Willy en helpers laten niets vergeten van hun omgeving zo lijkt het .   "Benegas"  , staat er ter bemoediging op een gastank in een achtertuin .  Allerlei grondgroeisels komen opzetten , en de knoppen gaan al open . Ik neem me onderweg voor elk genummerde regel op mijn omschrijving af te vinken met mijn balpen   ,   zoveel afdraaiíngen staan er vermeld ,   maar de pijlen zijn conform de regels op papier genummerd .   Zwarte pijl op gele vierhoekige achtergrond .    Rijpaarden staan verbaasd het zo vroege wandelvolkje gade te slaan aan de afzetting  .  Draaien langs eerst sloot en dan kunstmatige plas waar de ganzen snateren en achtervolging spelen met elkaar . Krijgen nu en dan zandverhard fietspad onder de zolen ,   Dwarsen een crossbaan  , na weer wat gebospad  ,  raken we spreekwoordelijk van de wal in de sloot   ,  d.w.z. wal áf door droge sloot welliswaar , en wal op  , symbool van het leven , up en downs en toch weer up   ,  en W. laat ons een lus door een bosperceel gaan en dan even asfalt op . Op een tuinbank zitten  , wat kleiner formaat  , "De dikke en de dunne " levensecht in alle pret  de voorbijgangers te begroeten . Oliver Hardy en Stan Laurel ja .  En jawel even verder vliegt een dikke hommel  ; de eerste dit jaar die ik zie , vlak voor m'n neus weg   .   Als dit geen lente is en de zon doet ook zijn best . Na lle gebos weer het landelijke en de landerijen blijken veelal al bemest  zo ruiken we , bomenwegjes door met wijdere blik .

 In de refter van abdij van Berne hebben we de rust . Willy kraait mijn naam   ,  Willy Timm . dus , en mijn wandelmaat van Grave eind vorig jaar   , uit Schijndel volgt ook een korte begroeting .  De Koffiestraat ,   [hoe bedenken ze zo'n naam] ,  was duidelijk een aankondiger  hier . Gaan na rust via straatjes en achterpaden dorp weer uit .  Komen onderlangs Dinther zien statige dorpskerk in al zijn majesteit vanachter , dorp uit , klaphek door en gaan tussen de schaapskudde door keutels ontwijkende en langs voetbalveld waar evenveel spelers als supporters zijn en schreeuwen de spelers elkaar toe  ,   weer poortje uit langs een vennetje en over boomstam-plank  , sloot over  , klimmen een taludje  het asfalt op .   Nu landelijk .  Brug van de Aa over en die volgen we heel lang . over graspad .  Asfalt overstekende weer verder langs rivier  .  Kruisen Aa weer en gaan langs een prachtig gerestaureerde windmolen  via wegje met jonge aanplant  met een stadgenoot verder .  De Kilsdonkse molen .  Weer de  nieuwbouwwijk  van Dinther in middels parkpaden en zie hier de madeliefjes volop bloeien , mooi toch   .  De tweede rust na 21 k.m. weer bij de Abdij . en nog wel recht onder de abdijkerk . en op zijn terreinen . We hebben het in Heeswijk en Dinther al reeds langer gehoord , de luidsprekers van een wielerkoers die door dorp en ommelanden raast   .  We krijgen ook ruimschots de gelegenheid om het wielerparkoers en criterium tot twee maal toe te kruisen   .  De hekken gaan voor ons als het toelaat opzij  .  Om het dorp uit te geraken . Via de Larie-straat , hoe komen de naamgevers erop ?  Willy en Co 's laten ons landelijk het dorp uitgaan en ja het wordt eentonig maar mooi  ,  ik houd de pen paraat en streep alle linksaf-rechtsaf rechtdoor-paden aan  .    Het zijn er zovele .  En  laat ons intens genieten van doorkijkjes nu en dan in de Heeswijkse bossen en ons duintjes op en af rennen paden op en paden neer  ,  de knieën laten het weten ,  het is even weer werken voor de sloeber die het op apostelvoeten doet in deze moderne motorische tijden  . Ouderwets dus . Het ïs me een gepaderij !  Will heeft ze duidelijk en een heel jaar lang voor ons uitgezocht  .  Het blijft pad-den op papier  .  Dit is echt veel werk geweest en fantastisch !   Ook veel beschutting tegen de nog koud of kil aanvoelende voorjaarswind die je dus voelt op wat opener gebied  .  En die wind horen we gaande weg  deze tocht door de boomtoppen jagen .  Er komt een stempelpost in zicht en we krijgen een appel  , [voor de dorst ? ] aangeboden die heerlijk wegknaagt  .  Terstond geef ik de uitdeler  ervan het advies als hij mijn kaart bestempelt , erop bedacht te zijn morgen zijn arts te raadplegen .  Verbaasd niet begrijpend en mijn ernstig gezicht ziende ,  wil hij wel even weten waarom .  "Je krijgt misschien het stempelitis vandaag "  ,   is mijn antwoord .   Ah !  Ja , niet eens bij stilgestaan   .  We padderen verder en nauwgezet  , streepjes na regels zettende , wordt het duidelijk dat de finish niet ver meer kan zijn . En ja ; eensklaps ís die er dan ook .  Het inschrijfburo telt 998 inschrijvers . Verdikkeme , net geen afgerond 1000 -getal , maar ik zie glunderende gezichten . Zeker ook bij de binnenkomenden en ze zijn het hartgrondig eens met elkaar ; Dit wás 't . Nou zeker weten , ook ik kwam met een voldaan gevoel binnen en kon Willy nog persoonlijk van mijn bevindingen kond doen    . En ja zijn neus krulde , want daar doe je en doen zé  , het voor   .  De consumptie-beprijzing op start / finish en rustplaatsen was zonder meer een lokkertje om terug te komen , in deze Euro-tijd . Een eerlijke prijs .  Volgend weekeinde staan Weert en Groesbeek -Bredeweg op mijn programma aangekruisd . De laatstgenoemde gaat vrijwel geheel over het onvolprezen Reichswald , en deze tocht gaat voor 90 % over Duitsland  en wat bergdorpjes , inderdaad heuvelachtig gebied daar . Aan te bevelen voor de echte rust en natuurliefhebber . Misschien tref ik u daar ook . Blijven wandelen dus en ;  Houdoe !  Tot ziens !.....