14-04-09

12/04/'09 Voetje voor Voetje Dommelen

Eindhovense Frans St.  en Peter v.d. V. uit Veldhoven en nog een trouwe oudere wandelaar uit het Bredase maken hun opwachting aan de bushalte .   Aan de startzaal staat het al vol  op de parkeerplaatsen dus de animo  op deze veelbelovende dag hier ter plaatse is kennelijk groot   .  Het belooft zonnig en warm te worden , de warmste Pasen sedert 25 jaar .  Ik kan mijn toch dunne zomerjack niettemin nog goed verdragen .  Rudy en Anneke uit het Arendonkse  zijn ook present .   Even een korte babbel . Het gaat nu de andere kant op met de startrichting . Ga al meteen voorbij een in werking zijnde watermolen over de Dommelrivier brug .  Even vind ik dat er verdacht veel schuim op het water ligt .  Zou de naburige brouwerij zijn gerstenat aan het verspillen zijn ?   Rudy en Anneke komen achter me en vallen op dat ik het watergeweld even in ogenschouw neem .  Ik kan gerust zijn , de brouwer zijn schuld is het niet .  Gedrieën gaan we al keuvelend verder over fietspad en aan randje Valkenswaard gaan we landwegjes op tot zuidelijk stadje  en dan gaan we d'n boer op .  Het joggingvolkje en fietsclubkes zijn ook al vroeg uit de veren zo blijkt .   Steken na wat hoekige weggetjes door open land de weg naar Hamont-Achel over even wat boswerk onder de zolen  ,  en bereiken wat erg vroeg de eerste rustpost . 4.7 k.m .  .  Haal mijn stempel en ga er weer fluks in de hoeven  .  Rudy en Anneke doen het wat kalmer aan .  En blijven achter  . Zandweg en en dan het tracé van een tot 1960  spoorweg naar Neerpelt  volgend  . Weer terug naar voornoemde weg  , over fietspad erlangs en dan weer een zandpad-boswegje in  . Klinkerwegje en daar de velden in weer de boer op langs weide akkers , een schutterij  , dijkpad op slingerend  , een kant boerenland anderzijds de moerassen ruigte rietkragen beemden van de naburig stromende Dommel met de Malpiebossen  .  Graspaden  ,  een wazige zon komt door .  Kippen in een ren geven ons even het Paaskip-idee .   Kom in Schaft en gaan doorgaande klinkerweg over , en passeren een palletfabriek zo aan de stapels te zien .  Graspad en dan een baan modder waarlangs met zaag en kapmes behoorlijk aan de kanten  vlijtig gewerkt blijkt . Paadjeswerk nog en een houten brug over richting sportpark met kantine , aan Borkel .  Tot hier veel al bekend terrein , heel niet gek , maar niks echt opwindends .  Druk is het en ik tref er al diversen die de extra lus voor de 30 k.m. er al hebben opzitten .  Ik twijfel geen moment gezien de tijd die ik achterlig en begin ocherme gans allenig , en na een lange rij wachtende en toch nog kunnen zitten en korte ontmoetingen , ga ik er vandoor . Een achtergelaten trapauto belemmert mijn doorgang op graspad en beland bij de Dommelrivier .  Ik hoor de koekoek roepen , wat lang , dus kan nooit geen koekoeksklok zijn , en anders de tijd helemaal mis . Geniet van de slootkanten al vol met bloemen allerlei en in de weiden laat vooral de paardebloem zich gelden .  Brug over en dan even een lange stille toch asfaltweg en mag dan er vanaf  , het landschap in  , recht op buurmans grenslijn af Belgisch Limburg  , Neerpelt .  Loop even paralel de imaginaire rijksgrenslijn , om dan langs grenspaal no 182 de grens te overschrijden .  Ik ben nu bij de buurman op zijne grond .  Hij ontvangt me met prachtige stille paden , i k zie voor noch achter me wandelvolk , omzoomd met berk , vooral gagel en ander boomwerk hoog en laag jong en oud en struikgewas .  Ook hier heeft toch nog het kapmes nogal zijn werk wat te grondig gedaan .  Kieviten horend en te zien ,  en een specht klopt beleefd  aan ergens in de boom .  Er wordt niet opengedaan kennelijk want het houdt maar aan , wát een geduld !  De fazanthaan roept ook ergens verscholen zittend .   Ik ga door plateau,s beheerd door "Natuurpunt  " de Vlaamse  collega van bij ons Staatsbosbeheer  ,  prachtige natuurweggetjes en paden en totaal geen spijt maar absoluut een must om te doen . omzoomd met rijkelijk groen nog .  Een mededeling aan een boom om als men een reekalfje vind  het te laten liggen , het is veilig tegen natuurlijke vijanden omdat het geen reuk verspreid , en de mamma komt terug en vind het vanzelf om het te verzorgen .  Hoe mooi is de natuur toch . Ik steek weer de Dommel over en kom in een heuvelige heidevlakte nog steeds in Hageven  . Steek wildrooster over en vermoed hier de landsgrens ergens weer over te gaan maar noch paal noch grenssteen te zien .  Kom in gehucht Achterste brug terecht een vredig buurtschap . Ga tijd lang randje sloot met ene kant den boer zijne grond en anderzijds bosrand zig-zag , en mag dit bos eindelijk in  een eindweegs  langs een groep imposante oude populieren  Twee eenden schrikken op en verlaten de sloot roepend .  Ga over weide en langs randen ervan , eindelijk sloot over  .  Een vlieg komt meelezen blijkbaar op mijn parkoersbrief die ik toch oplettend afvink per regel zowat , en een koolwitje , [witte vlinder]  , lijkt voor me uit te vliegen om me de weg te wijzen .. Passeer het kanostation aanlegplaats en dan asfaltweg op even een lusje nog en ik was hier in het begin van die lus al .   In de berm staat een granieten zwart monument met bloemen , in de vorm van een schuin afgezaagde boom met middenin boomranden als binenkant stam , met het plaatje alsdat hier op 1 Augustus 2000 een 35 jarige jongeman de bocht gemist moet hebben met fatale gevolgen .  Ik sta even stil bij zulk zwaar verlies , van nabestaanden .  Krijg weer een zand-graspad langs sloot en achter sportpark door en ben weer terug in kantine sportpark . Personeel is al ijverig aan het vegen en ruimen en de laatsten zijn nog aanwezig die nog verder moeten .  Raak in gesprek met Digiwalker  Wouter , over wat kwam ging en bleef en , dan ga ik voor de laatste 10 k.m. op weg  .  De voetzolen worden nog even gekieteld of gemasseerd  op keiïg weggetje ,  blijven buiten Borkel en mag de molen op afstand aanschouwen en ga dan de onvolprezen Malpie-bossen en heide gebied in . Parkoersbouwer Ad Phiferons , in een eerder leven een echte padvinder , verkenner , scout , heeft een weergaloos mooi padenwerk gevonden en benut dit gebied ten volle . Hij laat ons een padenwerk en bossen lopen om van te smullen . Stuurt ons langs vennen , verscholen weidjes en heidevelden met knuppelbruggen houten paden met eerder latwerk boven water dus , en verwent de wandelaar ten gronde . Wat een zaligheid ruimte en rust en de heide van een schitterende wijdsheid . Boswerkmachines hebben hun werk ook grondig gedaan trouwens  .  Steek de weg naar Hasselt over en weer randje bos en boerenbedrijf een tijdje  later komt Dommelen in zicht .  Toch nog even asfaltfietspad op en rand bebouwing afslaand stukje door woonwijk  recht op C .  Zl . Dommelstroom aan . Had het gevoel dat ik de laatste was , maar hoorde van de admi . dat er nog enkelen mijn voetstappen  moesten volgen . Limburgse Ger en Frans St. begroetten me luidruchtig toen ik in beeld kwam , het hele terras was er even beduusd van zoveel kretologie . Die dachten er juist rustig te zitten . Ad : [ Phi. ] en ook de overige leden  , hadden me weer opnieuw een heerlijke wandeldag bezorgd . Hulde voor zoveel inzet , en moet gezegd ik kom er al zolang en de band met helpers en leden is geweldig en altijd vriendelijk en gemoedelijk . Het is hun handelmerk geworden . Gastvrijheid t.o.v. de bezoekers-wandelaars . Daarom staan ze ook elk jaar op mijn programma . Wel misste ik de aangepaste pijlen als voorheen uitbeeldende een paashaas of kuiken dat uit een ei brak . Morgen wordt het Asten bij Olat . Misschien zie ik u daar ook  . Houdoe dan . Hou je , en tot ziens .

13:49 Gepost door Peter Heesakkers in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) | Email dit | Tags: neen |  Facebook |

Commentaren

Hallo, Bedankt voor het mooie verslag dat U weer over onze tocht geschreven hebt. Op naar de Samenloop op 24 mei 2009. Marjo Groenen, VWC "Voetje voor Voetje".

Gepost door: marjo groenen | 15-04-09

Post een commentaar