BeneluxWandelen.eu

Al bij het busssation wachtende worden de passagiers , ik incluis  , op de vroege zondagmorgen in de liturgie ingewijd , door een prediker  , of moet ik zeggen godsdienstwaanzinnige {?} . Die kenmerken had van epilepsie  aanvallen vanwege het dragen van een lederen valhelm zoals vroeger de wielercourers dit droegen . Tot m'n verbazing stapt hij n.b. in dezelfde bus als ik  , waar hij zijn geloofsverkondiging en luide liederen voortdurend voortzette . De vroegerikken , hadden in de ochtend  "koeienpotenmist " . gezien .  Grondnevel dus . En dan zie je de poten niet.......

In Valkenswaard was ik van 'm verlost want stapte ik uit ..  Wát een energie had de knaap , wellicht van god gezonden , en gekregen  . Het was nog een dik kwartier gaans naar de jeugdherberg , vanwaar  het startburo was .  De meest jonge gasten stonden bepakt en gezakt na hun overnachting wachtend op hun vervoer [der] [s] .  Was al aan de late kant voor een beetje afstand dus na inschrijving ging ik fluks op weg .  Beseffend dat het achterhoede lopen was  .  Wordt het nu een 25 óf 35 ?  We zien onderweg wel .  Randje bos en zo gebeurde het dat ik meteen het bos in mocht van parkoers-uitzetter en voorzitter Ad Phiferons .   Heerlijk schaduw want de zon liet zich ook qua temperatuur niet onbetuigd en het zou dik tot 25  grad . oplopen vandaag .  Voor het eerst dit jaar in de blousse  korte mouw .  Even nog moeten we dit bos later weer uit en door een jonge villawijk  , rotonde oversteken , landweg op om na een honderdtal meters de velden in te gaan .  Met veel wijdse gezichten , maar ook onze gevleugelde dieren lieten zich vandaag  horen .  Het was al meteen duidelijk , dat Ad zich weer als kenner ontpopte .  We krijgen een letterlijk gestoffeerd parkoers al meteen want de droogte slaat toe in de regio hier , maar later toch ook graswegen en paden .   Wijde blik eerst dus en toch boeiend , met de achtergronden vooral .  Ga dan even verhard en duidelijk op Waalre aan  later  tussendoor vooral hoge heggen  , beuk , smalle oude kerkepaden .   De opening was al meteen een treffer dus  .  Kom hierna in het gehucht Loon  met een driehoekige dorpsbrink met eiken omzoomd waar de eerste post al is na kleine 5 k.m.  Hierna weer heggepaadjes .   Onder klokgelui op naar rand Waalre  .  Weer veld , sportpark langs  en na omwegen fietspad op naar een der watermolens waar deze streek rijk mee gezegend is .  Kom langs een terrein waar juist een kindercircus voorstelling heeft , en de kinderschaar geneugt zo te horen geweldig  , reagerende  op de spreekstalmeester  .  Bij restaurant van bijhorende camping over het campingterrein even  en dan langs de Dommel .  Door hoog gras en kruid en onkruid en drassige grond  , vele bloemsoorten ook , waar planken liggen om de voeten droog te houden en tussen wuivend riet .  Smal pad slingernd door beemden ..  Het wordt na velden gelijk weer bossen .  Na veel gebos , komt de kadi-wagen van De Grenslopers in zicht ,  en ontmoeten we tegenvoeters die in Riethoven gestart zijn  .  Al of niet op weg naar omgekeerd Valkenswaard . Hier ontspint zich de discussie welke richting nu , en voor wie en welke afstand , want het parkoerspapier wat we in Nederland altoos meekrijgen , is niet iedereen duidelijk .

Ik hoor alle opmerkingen aan van binnenkomende meldingen van verkeerdgaanders en pijlen die weg zouden zijn .   Twijfel hierdoor over de te nemen afstand  . Er was gisteravond hier een dropping van vele scoutsgroepen geweest , vandaar misschien .  Na alle overweging en twijfel mijnerzijds besluit ik toch de extra lus naar Riethoven te doen .  Zou zes k.m. zijn verzekert me een der medewerkers .  Nou vooruit een uur gaans om hier weer terug te zijn .   Het wordt voor mij op de valreep 35 dus . Laat ik maar meteen samenvatten ,  dat de route vandaag puur natuur en een juweeltje was , veel schaduw dus meest uit de brandende zon , afwisselend door heideveldjes en akkers en open stukken klein en groot in het bos van deze onvolprezen Kempen .  Over de afstanden van punt naar punt had menigeen zo zijn /haar twijfels  . De lus leek mij zo'n  drie k.m. meer .......Gezien tijd stevig doorlopende .  En het uur werd zowat een komma veertig minuten .  Erg mooi en zeker waard om te doen , maar toch.... In Riethoven  gauw na stempel verder om de achterstand op de voorgangers te verkleinen .  Weer veld en langs  huisjes en boerderijhoven , veldje met struisvogels [fokkerij ] , geen bekende politici herkend zo gauw , want ze lijken zo op elkaar .....Over brede zandpaden of wegen door de velden wijde blik weer en dan fietspad op door weer een prachtig bos en veldjes ertussen .  Even een echte modderweg , boer had zijn groentelanderijen zojuist besproeid  .  Kom weer na lus op wagenrustplaats met kantinewagen .  Er is al veel gedronken want de voorraad is snel slinkende ,  en veel hebben ze al niet meer .  Rien uit Ewijk meldt zich ook  en na de zitting besluit Rien mee te gaan  met me .  Nou ja alleen is ook maar alleen en zo gedaan .  Op zeker punt zijn we het niet eens door de lusroutes welke nu te volgen , en we gokken zo bleek later verkeerd , want de zonnestand vertelde me dat we terug Riethoven gingen .  Het parkoers en wandelaars was uit het oog geraakt , en na ampele overweging besluiten we rechtsomkeer , op de gok richting eigenlijk parkoers te gaan .  Dit mislukt echter later en we geraken op een asfaltweggetje met soms auto's en meest fietsers .  Navraag leert ons dan dat we richting Waalre en weer die Volmolen zitten .  En even later herken ik wat delen op onze weg .   En inderdaad komen we voorbij de camping van vanmorgen en zien we lopers uit de juiste richting naderen .  Weer langs het circus en richting Loon - Waalre  de bekende mooie dorpsbrink  .  Als ik bij de rustplaats , Loon-Waalre opnieuw , mijn bestelling doe hier , wordt ik zorgzaam door de bekende dienster bij de bovenarm genomen , en vertelt  heel voorzichtig met omhaal het onthutsende bericht dat Marcella ruim een uur geleden vrij plotseling is overleden ter hoogte van de watermolen .  Het gaat al als een lopend vuurtje rond , en de schok en verslagenheid is enorm .  De aanvankelijke opgewekte stemming slaat om in treurnis .   Begrijp het nog steeds niet .   Ik zag haar deze morgen nog wel bleek herinner ik me nu , maar ze was nooit zo kleurig in gezicht .   Ook op deze post is de drank zowat uitgeput want ook hier is enorm gedronken vandaag , en de afbouw van de tent met terras is begonnen reeds .  Na de lafenis  gaat het brink af , onder Waalre door naar weer bos en veld en heeft  "Ad Parkoers " een verrassing in petto . De etappe gaat nu door prachtig natuurschoon met vele vennen groot en kleiner en de zonaanbidders liggen ook het en der te plonsen of strandjes  en walkanten . Gaan door gerooid bos waar de vegetatie zich herstelt en er niet voor onder doet , de grondbegroeiïng tiert er welig en tot genot van de loper .  Het wordt ook een slingerpad-parkoers door oneindig lijkend bos , met kleine heuveltjes op en af en die boomwortels die lijken er op te vlassen ons beentje te lichten .  Het gaat nu voortdurend snel links naar rechte splitsingen , Y-sprongen , kruisingen paden en zo meer  .  Het hele parkoers zoals eerder gezegd gestoffeerd en met groen behangen .   Het is een grand finale van de dag .   Even stop ik toch want opnieuw vandaag staat mijn keel droog alsof ik een kilo zand in m'n mond heb .  De reserve fles wordt aangsproken , en Rien kijkt smachtend hoe ik mijn laatste teugen neem .  Had nog een fles in mijn rugzak , en op mijn aanbod zegt Rien gretig ja en leegt  in zowat een teug mijn laatste voorraad .  We hobbelen verder uitgezongen door de boom en struikfluiters aller soort , de hele dag al trouwens , zongen de bossen en velden ons toe . We tellen nu de genummerde routepijlen af richting het einde van de tocht zijnde de jeugdherberg van Valkenswaard .  Het bladerdak vandaag heeft ons goeddeels beschermd tegen de warme en felle zon . Op de finish doen we de dorstlessing nog eens dunnetjes over . Langzaam druppelen de laatkomers en laatsten binnen .  Mijn twijfel vamorgen , was 25 of 35 vandaag . het werden er 35 dus en het lijkt erop dat de routek.m.rs met elastiek gemeten zijn , gezien de tijdsduur .  Zeker de lus naar Riethoven .  Deze "Samenlooptocht "  , is ontstaan vanwege de gebeurtenis enkele jaren terug , toen twee verenigingen op dezelfde dag , twee bonden , op luttele k.m rs afstand van elkaar een tocht hielden .  De vrede is gesloten met de oplossing van vandaag in de vorm van de traditionele kersttijdtocht gezamelijk door Olat en Milieu 2000 Lommel , zijnde de Grenzeloze tocht .  De enige grenzeloosheid vandaag , waren de gemeentegrenzen . Tussen Bergeyk en Valkenswaard en zelfs Waalre dus .  De tocht vandaag was superbe!  Absoluut mooi en een aanrader .  Nu is het even rusten op het terras buiten onder de parasols , er wordt uiteraard veel nagekaart over het ploselinge overlijden van Marcella en haar medeloper die erbij was toen het voorviel stort zijn hart ook bij ons uit .  We hebben enorm met hem te doen .  Rien spoedt zich weer richting Nijmegen -Arnhem  , en zo ook de rest van het groepje aan onze tafel .  Net als ik zie dat het start-finishburo sluit en opruimt ,  meld ik ze nog dat er iets niet klopt ,  want Patrick Vanderstukken en Linda moeten nog aankomen , hun regelmatige bezoekers uit het Antwaarpse , en ik veins , als ze maar niet ergens de route gemist hebben , en zoekende zijn .  Of er wat anders misgegaan zou kunnen zijn . Oei !  Nee , ze dachten toch echt dat alles binnen was . Wachten -wachten en ik ga even privé w.c.   Kom terug de zaal in en ,  ahaa !  Daar zijn de verloren kinderen van maria . De begroeting is allerhartelijkst en Patje , { nou ja ; Pat-je } ,....{?} ,  blij van mijn melding dát .  De burolisten spoeden zich na de afmelding en als verlorenen binnengehaald zijn ter huize .  Wij gaan nog het terras op Ad voorzitter en parkoersman komt er ook nog bij , en gedrieën kunnen we hem prijzen tot en met voor de inzet van een werkelijk schitterend parkoers vandaag voor ons . Tja en dan het nieuws :  We zijn de laatsten die er weggaan , na een hartelijk afscheid . Alleen behoefden we nu niet de sleutel te hebben voor de verbruikzaal , want het personeel de herberg zette het werk voort . P. & L. hebben hun harten toch wel verloren in het Brabantse hier . We zien elkaar zeker weer binnenkort zo blijkt . Patrick & Linda zwaaien en toeteren nog en Wrrrroem ! Ze zijn op weg naar hun " Heimisse ". Een mooie dag , met onverwacht een zeer zwarte rand dus door het overlijden .