28-06-09

MESA 2009 24t./m.27/06

Het is een van de tochten waar ik jaarlijks reikhalzend naar uitkijk . Maatjes van al jaren Wim en Ton halen me weer op dinsdag aan huis op , en zo wordt koers gezet naar de provicie Luxemburg in de Belgische Ardennen  , in de Gaume -streek , ook wel de Famenne , om precies te zeggen . Ons onderdak is daar in het pittoreske stadje Marche- en -Famenne . Daar zijn we gelogeerd in de grote gym en sporthal van een aanhorende school  , het lyceum . Nederland is weer goed tegenwoordig , als gewoon op Int. meerdaagsen . Nijmegen bij ons is de moeder van alle meerdaagsen ter wereld . We kunnen onze plek snel inrichten , want we zijn redelijk vroeg nog in de middag . Even ga ik des namiddags me scheiden van het groepje , om de binnenstad een tien minuten gaans te bezoeken . En opnieuw tref ik er o.a. mij bekende land en streekgenoten op een teras aan de markt . Wordt gezellig bijbabbelen dan . Einde middag begeef ik me terug naar het MESA-camp  , voor het diner in de schoolkantine .

Nog wat nazitten op het buitenbordes van de school  , en dan ga ik mij qua spullen voorbereiden op morgen . Maar ook vroeg gaan slapen , want morgen wacht een lange reis per touringcar naar Florenville , en zo evengoed erg vroeg moeten opstaan . Het ontbijt was weer prima en stevig en zo ook het meegekregen lunchpakket . We hobbelen per bus in begeleide colonne richting Franse grens . Steeds meer colonnes van andere campementen  arriveren nu en het is eerst verzamelen op een groot plein voor de start . De marsleider en de burgemeester houden een welkomst en introductie toespraak , klein deel in het nederlands . Dan wordt het marslied per luidspreker van de Ardense jagers ingezet  , het vierdaagse marslied tevens , en mag de meute vertrekken door een erehaag van stram in de houding staand  battalion , geweer op de schouder en onbeweeglijk . We gaan op weg naar Neufchâteau  , 31,6 k.m. verder de stroom wandelaars trekt door het landschap wat uiteraard erg heuvelachtig is zeker voor ons vlak-land bewoners . Ik kom medebloggers Guy Verhelst nog tegen en René Smets voor een kort praatje . Met Guy zal ik een groot deel van de dag mee oplopen . De zon schijnt volop en na alle landerigheid van akkers en hellingbossen en padwerk smal tot tweesporig krijgen we een geweldige kuitenbijter voor de kiezen , de ruggen krommen , en mijn neus raakt zowat mijn schoenen . gehijg en gepuf alom om me heen een gekreun en geblaas . Nu en dan een windvlaag maakt de temperatuur draaglijker . Op een open wijds ogend landschap volgt trouw mijn schaduw en ik verlang ernaar de mogelijkheid in mijn eigen schaduw te kunnen mogen lopen maar die schaduw schuift ook steeds op ..... Hij blijft wel mijn trouwe gezel . Het gaat door onmetelijke loof en den en sparrenbossen , zonder meer indrukwekkend mooi . En over keiïge en grassige paden  ertussenliggende weide en akkerlandschappen en gekapt bos waar de planten en wilde bloemen zich in zeeën manifesteren . Een genot voor de wandelaar , natuurliefhebber .  Ontmoeten nu en dan de Semois en andere beken en lopen die zomaar ergens uit de bergen komen en het pad oversteken en als je een brug treft of boomstammen eroverheen , mag je heel niet mopperen . We worden onderweg dagelijks elke vijf k.m. bevoorraad met flessen bronwater , fruit , koeken , ijsjes en wat niet meer . De verzorging hoewel bij weer of wind is altijd in de open lucht temidden van moeder natuur . Niks café , dorp of zaal . De hoofdrust is telkens halfweg zowat de route , te velde dus . De prijzen populair toch nog . Neufchâteau komt in zicht gelegen in een dal en mogen over verhard met grind , paden door een park aldaar en een wijdse vijver  en grote draai maken  tot rand stad en daar wacht weer nieuwe mond voorraad in dranken en eten , en de bussen voor de vier campementen  verspreid door het ardense . . Menigeen valt in slaap en het gebebbel verstomt .

Tweede dag Bastogne- Houffalize :  25 Juni

We worden na een weer lange busreis gedropt aan het oude nu resto geworden station van weleer van Bastogne .  Lopen over een voormalig spoortracé dat nu gebetonneerd is met een nog uit die tijd daterende seinpaal als monument erlangs en aan de talrijke lantaarnpalen hangen fotoportretten van wellicht burgers die zich ergens mee voor de gemeenschap verdienstelijk hebben gemaakt .  Gaan nog een paar rustige bungalowstraten de stad noord-oostelijk uit . Een weide met moeder ree en haar jongen en pa ram erbij , aan de tuin des huises .  Er loopt een oliespoor over onze route en een eindweegs verder staan brandweer-auto's om dit spoor op te lossen , kennlijk een ferm ongeval geweest eerder . . Stad uit volgt een keiíg pad stukjes bos velden en een rijke vegetatie van wilde bloemen en planten sieren ons parkoers , fantastisch . volgen glooiend landschap en gaan onder de E25 door , de route du soleil . Het gaat weer langs bruggen al of niet professioneel aangelegd en langs beken  en enorme bossen  . Het vee in al zijn ras en grootte staan verbaasd bij zoveel passanten langs het hekwerk en sommigen zijn kennelijk trots op hun achterkant alzo staan ze naar ons .. Glooiende landerijen trekken voorbij en een landbouwer verpakt zijn hooi in zo lijkt het afgemeten balen plastic .  De geur is het parfum voor ons wandelaars . Ook zien we prachtige typisch ardense huisjes en boerderijen uit hout en of leisteen opgetrokken , byzonder om te zien voor ons polderlanders .  Fotogeniek ook , oogstrelend . en vernuft in schakering en architectuur . Dorpjes onderweg dezer dagen zijn vaak niet groter dan een paar en soms tientallen huizen , maar we zien ze ook hoogstzelden , tenzij op afstand . Velden koren , gerst , maïs en meer trekken voorbij . Legerhelicopters  ronken meest laag over de parkoersen regelmatig ook dezer dagen , scheren zowat de boomtoppen gedurft .  We komen later de dag na veel bossen in zijn verscheidenheid in het Ourthe dal in de buurt van Houffalize , een van de voeders en zijarmen van de Maas . . Nu komen grote groepen schooljeugd mogelijk vierde en vijfde klassers met hele horden om ons heen lopen . Ze lopen de route speels , druk en gillend  , terwijl de meesten van ons hun  laatste k.m. rs trachten tot een goed einde te brengen .  De kinderen zijn ergens halfweg de route gedropt en lopen de mini de helft van onze route dus . Liepen we nu vooral op de drukke en smalle paden voor of achter elkaar ?.... In rijen van een of twee vaak . Wie zal het weten . Het Ourthedal toont ons al haar schoonheid . Maken een wijde bocht om het dal waar Houffalize diep in genesteld ligt , en duikelen dan het dal in op de stad af . Steil dus . Op het plein van aankomst is animatie voorzien en zeer velen blijven hier hangen of zitten beter . Er is muziek en dans en een markt voorzien en touristische kraampjes ontbreken ook niet . Oergezellig zoals immer hier die aankomst . Het stadje kan de drukte maar nauwelijks aan en zo gebeurt het dan de pendelbussen mondjesmaat verschijnen , en ons een eindweegs buiten de stad uit de grote kuil ergens in niemandsland afzetten waar de bussen wachten die elkeen rechtstreeks naar hun onderdak of campement zal brengen .

Derde dag : 26 Juni  Houffalize- La Roche :

We vinden het maar vreemd dat de bus colonne ons voert naar tot aan Bastogne en dan naar het noorden draait over de E25. Vreemde omweg . We verwachten volgens program de "omloop " La Roche - La Roche te doen . De verbazing is nog groter als we er midden in Houffalize eruit moeten ......Er is niets van verandering ook maar enigerlei wijze medegedeeld in de vorm van luidspreker , pamfletten of wat dan ook .....  We klimmen meteen de grote kuil uit  , met een prachtige blik op de stad onder ons die steeds kleiner lijkt te worden . Even vals plat en dan door velden , akkers ,  tot we een erg mooi beeld vanaf een plateau hadden op de wijde omgeving waar we ook al stapelwolken snel zien groeien . Geeft ook een schitterend decor aan het landschap meteen . . Het gaat over weggetjes en karresporen en smalle gras en leisteen keienpaden . En de zon legt langzaam het loodje en dat vind denk ik niemand erg..... Opnieuw scheren helicopters laag over en draaien soms ronden . Passeren schilderachtige kleine dorpjes in rust enkel in Wibrin hangen opvallend veel vlaggen uit . Het blijkt ook dat er plechtigheden bij een monument voorbereid worden . Deze streek staat bekend om zijn slag om de Ardennen en het Ardennenoffensief in de eind jaren 44 -, begin 45 en deze mars staat daarvan en daarover ook in het teken . Halfweg dient zich voor ons weer de grand-halte aan . . De zon verschuilt zich steeds meer achter de groeiende stapelwolken . Lopen na de gr. hlte.  , een lasig hooiveld langs de balen hooi verspreid op het land en de schuine helling laat ons tamelijk scheef lopen overdwars . Wat lastig soms .  Weer omzoomd het talloze jonge schoolgrut ons , spelletjes doend en schreeuwend en springend  met een beweeglijkheid en onvermoeibaar lijkende conditie . Het wordt zuidwestelijk donkerder en nu en dan klinkt gerommel . Ik besluit daar waar mogelijk steviger door te lopen . Na wat mooie bosgebieden en paden smal en breed , duikelen we het diepe dal van La Roche in .  We boffen niet want de aanvankelijke asfaltweg naar beneden is erg stenig zoniet een puinzooi , en bekomt zo te zien mettertijd een nieuwe asfaltlaag , maar nu voorzag men zo lijkt het voor ons een voetmassage . La Roche stad ontpopt zich met een oergezellig centrum met knusse winkelstraatjes , en als altijd hier de huizen gesiert met bloembakken onder aan de ramen . In de hele Ardennen trouwens , wat een dorp of stad veel vriendelijker doet ogen .  Het finishplein is weer gezellig ingericht , met ook de menselijke voorzieningen . Kramenwerk allerlei , en het leger geeft een zware voertuigen en rupsvoertuigenshow hier .. Hierna ga ik weer naar de bus voor Marche-en -Famenne . Als we daar aangekomen uitstappen lijkt het voor de argeloze voorbijganger juist of er een invalide  en of bejaardenuitstap is , want men schommelt en kreupelt de bus uit stoep op en naar benee . Leggen ons even te ruste om voor het diner een douche weer te nemen . Des 'savonds klettert het van de regen erg lang een wolkbreuk !...

Vierde dag : 27 Juni Vielsalm- Vielsalm

Nu wel de "omloop " dus , zo heet dit hier voor de Vlamingen ;  en de Walen zeggen  " boucle " . Het is donkergrijs weer als de bussen weer op weg gaan . Het wordt gaandeweg de reis steeds mistiger . We gaan dus " De mist in ", gelukkig niet in de negatieve zin . Ik was ermee "  in de wolken " , want nu eens geen brandende koperen ploert . Het zicht voor panorama's die we ook al wandelend dezer dagen hadden genoten , ontbraken nu ,  want onze lieve heer had de vitrage erg laag hangen . Herken tijdens de reis weer allerlei kleine dorpkes uit al mijn MESA-jaren .

In Vielsalm worden we gedropt en gaat het wat lang de slapende nog stad uit . Dalen af naar Salmchateau om weer een geleidelijke maar venijnige en lange klim naar boven te moeten nemen . De mist onthoud ons de anders zo mooie panorama's . We gaan weer over gras en landbouw en tractorpaden en over leisteen al of niet in de vorm van losse keien , maar ook vast leisteenrotsgrond . De vrees voor modder door de wateroverlast van gisteravond bleek onjuist want leek niet tot hier geraakt te zijn ..... Droge grond overwegend hier dus enkel op vals plat b.v. lagen oude waterplassen . Gelukkig en die barrage's zijn gemakkelijk te nemen via alternatieve paralelle paadjes . We gaan soms dezer dagen over brugjes of balken en stappen over talloze boomwortels en springen over beekjes en rotsblokken , als je geluk hebt over het water . Ligt aan de recente regenhoeveelheid . Met het optrekken van de mist worden we toch nog vergast op mooie vergezichten de zon probeert door de laag heen te schijnen maar moeizaam en toch lukt het hem of is het haar {?} een hij of een zij . ?.... Een eind voor de grand halte komt de etappe Houffalize erbij . Dit gebeurt dagelijks dat ergens halfweg de etappe en omlooplopers vervoegen . De bomen druppen nog na van het opgevangen mistvocht . Ik tref Guy hier opnieuw en Willem de intussen vermaarde doedelzakspeler van de twee eigenlijk die gebroederlijk optrekken , en hun klanken plaatselijk het landschap insturen onder applaus en grote belangstelling van de medewandelaars , en voortdurend gefotografeerd worden . Het is vandaag minder hard klimmen en eigenlijk is nu ook de daling geleidelijker . Gelukkig {!}  De zon piept er nu en dan door en de bewolking wint het weer langzaam  . Op de 25 k.m. punt mogen we zonder roltrappen , af gaan zakken een blik limo wordt verstrekt en ijscokoekjes of wafels beter en rolbroodje en dan gaat het op Salmchateau af dwars door het stadje of dorp eerder en nog opnieuw genieten van de mooi ardense architectuur . Langs de Salm rivier en dan langs de spoorrails gaande brug erover en dan denk je er te zijn . Nee ! We krijgen een oud zijspoortracé te gaan weer stenig los werk . Een kasseiweg van zeker  wie weet 70-80 jaar oud . Langs de boorden van het meer en talloze apartements en vakantieverblijven al goed gevuld en na asfalt en wegbarrages om hardrijders af te remmen gaan we prompt weer over een losse stenenweg waar een nieuwe weg bedoeld is te komen .. Nog even de voeten kietelen dus en de evtle. blaren leeg of wegmasseren . We moeten door een smalle gang van tientallen mtrs lang met tegenliggend wandelverkeer al afgemeld . Een gang of pad van amper een meter breed moet u zich voorstellen . Niet handig in drukte als dit nu . Ook een wandelwagen wil er qoute que qoute door...... Hoe verzinnen ze het toch zo'n parkoers ? Op het lyceum schoolplein is de ontvangst , en bekomt eenieder zijn/haar beloning . En is het haast marktachtig ingericht weer . Ik neem van Guy afscheid want die wil van hier  nog naar topje Oost-Vlaanderen  , we hebben dezer dagen lange stukken samengelopen . Ook Patrick was er bij verrassing een paar dagen bij , maar die trof ik enkel in Houffalize . Iemand zoeken of wachten is geen beginnen aan hier . Ik zie dreigende luchten opkomen , en zoek weshalve rap mijn bus naar M-e-F. op .

Dat is nog een best eind door de stad lopen en een wandelaar heeft toch al zo'n hekel aan ver [der] lopen ?!......Het blijkt aan het stationnetje te zijn . Op het kasseienplein . Opnieuw zie ik schommelende wandelaars alsof ze weet niet wat liepen . Ze ljken bejaard en zeker kreupel , zullen met een lift straks de bus uitgehesen moeten gaan worden . En de man van 85 jaar bijna 86 zegt hij me , kwam fris als een hoentje aanwippen . Als je dan de " jongeren " zag..... In Marche zijn we net uit de bus als een hevig onweer losbreekt met een stortvloed die de straten en het schoolplein blank zet en het bleef maar  regenen , donderen en bliksemen . Gelukkig hadden wij het er allemaal dezer dagen droog wandelend vanaf gebracht met fijne herinneringen en toch blij naar huis maar ook met weemoed aan deze fantastische natuurdagen . Er werden bij ons onderkomen loopplanken uitgelegd want moesten anders door metersbreed water waden om onze spullen bij de auto te krijgen . Onderweg werden we telkens met plaatselijke gietbuien vergast , maar in mijn woonplaats was geen druppel gevallen.....Voor de belangstellenden vermeld ik nog graag de website dezer mars : www.marche-mesa.be .

17:18 Gepost door Peter Heesakkers in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: neen |  Facebook |

Commentaren

à l'année prochaine Ik heb ondertussen al veel fotoreeksen bekeken en verslagen gelezen.
De wandelingen waren weer de moeite waard, en het kampleven in die 4 dagen, geeft de MESA zijn speciale charme.

Gepost door: G.U.Y. | 28-06-09

MESA, het Ardennenoffensief, maar nu door sportievelingen Het waren weer 4 fantastische dagen. Veel bekenden opnieuw ontmoet. Bij de stortbuien de laatste dag zaten we gelukkig droog in de wagen ergens op de autosnelweg ergens tussen Bastogne en Diepenbeek. Tot Nijmegen of volgend jaar tijdens de Mesa,

Gepost door: Smets René | 08-07-09

Peter, wat beleef jij toch intens je wandelingen. Je verteld het zo beeldend dat de lezer als het ware met je mee loopt. Zo ervaar ik het. Nog heel veel wandel plezier.
Peter

Gepost door: Peter uit Veere | 18-07-09

Peter, ik heb weer genoten van je vierdaagse wandeling in Luxemburg. Je maakt per jaar heel wat kilometers ! Helaas kan ik niet naar Geldrop vanwege een verzwikte enkel. Had er zo naar uitgekeken, maar helaas het is niet anders.
Hartelijke groet uit een warm Veere


Gepost door: Peter uit Veere | 06-08-09

De commentaren zijn gesloten.