BeneluxWandelen.eu

Soms heeft ieder van ons wel eens een bepaald voorgevoel  van wat later te gebeuren staat  en / of  zelfs werkelijkheid wordt  .    De wetenschap noemt dit telepatie  .  Enkel het onfortuinlijke vandaag wat me overkwam voorvoelde ik niet   .  Maar meer hierover later ....   .  Het was toen ik in de bus stapte en zoals gewoonlijk schuin achter de busschauffeur plaatsnam , dat ik dacht ;  Lijk wel de co-piloot  .  En ziet , even later vraagt de chaffeur me onderweg wat mijn bestemming was  .  En of ik de weg kende de route dus .   Toen ik dat bevestigde , stelde hij me voor de route te wijzen  ,  want ; hij had deze nog nooit eerder gereden  .   Dit viel dus onder de noemer  telepatie .   Ik wordt keurig en vriendelijk bedankt als ik uitstap  .  Plukjes lopers komen me al tegemoet  , als ik me naar het Soc. cult. centrum des dorps begeef .   Na de korte contacten met bestuursleden inschrijvers en begroetingen  over en weer zet ik er de benen in  .  Zuidwaarts het dorp uit .  Al na enige honderden meters .  Klein als dit dorp is  .  Half bewolkt en de zon schijnt toch volop en ideaal wandelweer en temperatuur .

Kom langs het beeldje in  parkje en achterpad erlangs van de Koperteut . Koperteutendorp is het hier , waar in vroeger eeuwen marktkooplieden in hun onderhoud voorzagen met de verkoop van  vooral koperwerk op hun weg naar nrd . Duitsland vanuit Vlaanderen  dwars door ons land naar het noord-oosten .  Ik kom al meteen langs weiden met koeien , trekpaarden  , wat geiten , en velden en akkers , maar vooral maïs .   Tussendoor maïsvelden al meters hoog staand en een zanderige weg lijkt de wereld kleiner nu in vergelijking met lente of wintertijd .  Omzoomd door eiken  en andere struiken en beplanting .  Vaak denk ik zelf dat ik de omgeving al ken , maar niets is minder waar .   De parkoersmensen hebben weer diverse nieuwe paden en wegjes gevonden .  Steek weg Lommel -Luyksgestel over  , en loop wat smal padwerk en beland dan weer in wijder agrarisch gebied tot  het bos ingegaan wordt .  Nog even een  uitgestrekte laagstammige appelboomgaard en dan  heerlijk kuieren door overwegend den en sparrenbos .  Pijlen felrood dus veraf zichtbaar en genummerd conform de route op papier .   De paden worden dan weer breed of smal en nog smaller of breder afwisselend en ook de deken van varensgroei en hoge geleige grassen meest tooien de route , en niet te vergeten de spontane nieuwe groei van struiken en boompjes in het opener uitgedunde dennenbos .   Wat fietspadwerk te gaan  en loop langs een grote termietenhoop of kolonie heet zoiets geloof ik  .  Deze mieren ijverig bezig het bos op te schonen en een woonst te bouwen  .  Ik draai er veilig omheen .  Veel maïs en bosranden  langs gaat het .  Boven mij raakt de lucht opener tot half bewolkt .   Evenals in Lommel boven me ook de straaljagers -bromvliegen van basis Kleine Brogel bij Peer .   Ik kom aan de grenspaal 191 met onze buren  met jaartal 1843 toen deze grens definitief vastgelegd is onder verdrag .  Het ging er lange tijd om of Lommel of Luyksgestel bij België zou gaan horen en dat is m.n. aan de vele rode bakstenen huizen en boerderijen nog te merken hier , want rood baksteen is vooral in B. in zwang nu nog .   Herken dit pad uit de jaarlijkse Grenzeloze tocht  .  Balanceren een hele poos op de grenslijn der beide staten  ,  doch wel nog op Ned. gebied , een wild heideveldje en langs omgevallen boom laverend , bos uit weer maísvelden  en weide met akkerlanden ,  gaat het weer bos  naaldbos op de cadiwagen der club aan .  Aan een mooi ven is die post gezet .  Zag al wat paarse heide ondertussen .   Na weldadige rust ga ik weer door via padenwerk en schaduw ook , fietspad weer en dan maak ik een scherpe hoek naar links op hoek maísveld weer en dan belemmert een boomstronk of wortel enigzins geniepig beetje boven de grond liggend mijn doorgang  , schop er tegenaan  probeer mijn val te stoppen  , en kletter ik  vooraf struikelend lopende , maar dan zijg ik toch languit ter aarde op n.b. harde zandgrond uitgerekend op die plek .   Rondom mij lopers hoorden mijn gegil  en gekreun en renden naar me toe om me op te rapen  . Met dank....Maar het is al geschied .  Mijn rechterarm waar ik eerst op viel onder het zand maar mijn zij en uiteinde rechterribbenkast protesteert  als  ik omhoog kom met hulp van omstanders .  Gaat het ? Pijn ergens ? Nee dit gaat niet goed....  Maar wat te doen in niemandsland ?  Ik besluit door te gaan onder mijn motto ; als je stilstaat komen de spieren tot rust  en dat wordt pijnlijker .  Je lichaam maakt n.l. endorfinen aan een soort stof dat pijnverdovend werkt..... .  Uitgerekend na dit voorval of ongeval verzwaart het parkoers  , immers het gaat door  veel gekapt veld , en toch ook heide , ex-bos heuveltjes op en af zonder einde over erg smalle paadjes en ik ben nu extra op mijn qui-vive .  Rondom wordt ik zorgzaam door medelopers en getuigen van het voorval geobserveerd , en gevraagd gaat het nog , óf?  ... Mijn looptempo lijdt er niet onder maar ik voorzie toch na de tocht verergering van pijn..... . Vraag me af  zijn  er een of meerdere ribben gebroken of gekneusd ?   Door dit min of meer open deel vol terpjes en zandheuvels  zie ik reuze denneappels liggen , het was zonder meer een prachtig deel der route .  Duinen en los zand paden blijven aanrollen , maar de pijn trekt meest mijn aandacht . Het gaat weer het bos in en paden schelpenzand knarsen onder mijn zolen  nu .  Een prachtige lus niettemin , niet te missen en dan kom ik weer op dezelfde rustpost uit .  Wespen zijn op zoek hier om mee te eten en te drinken en volgens kenners en voorspelling zullen ze ons de komende weken  blijven plagen en wemelt het van meldingen van wespennesten .  . Ik stel sommigen op post in kennis van het gebeurde en men besluit me in de gaten te houden , want wie weet  , maar ik wil toch zelf die laatste k.m. vervolmaken .  Het gaat opnieuw door bos met hoge graspaden vaak verborgen onder het hoge gras en eensporig....   Opletten Peter dus .  Rode bessenstruiken vooral omzomen de paden en dan geraak ik opnieuw in open veld , rand bos en uit ,  en blik op  rand dorp Luyksgestel  .  Via gehucht Boseind  en waterreinigingsstation even asfalt en toeren er sportfietsers voorbij en een rollerskater ,  links grindpad in en weer wordt de wereld kleiner  opnieuw door akkers vol onafzienbare maïsvelden en tussenin ook ander veldwerk en gewassen gelukkig om de eentonigheid te doorbreken .   Weide landschappen en vee .   Bezie de bloemenpracht in al zijn gevarieerdheid weerszijden de bermen  om aan een kapel uit te komen welke ik even van binnen ga bekijken .  Parkoersman let er op dat een asfaltweg van Boseind naar Luyksgestel vermeden wordt en kiest voor pad en veldwerk achterom , en na wat huisjes oude windmolen en bakkerijmuseum aanpalend  ,  kom ik weer op de finish aan de statige oude kerktoren in het dorp tot monument verheven en men is er dan ook zuinig op .   Nog even een praatje met clubnestor Joop , voorzitter Hans  , en  Marlies die vrijwel altijd de aan en afmeldburo's bevolken  .  Het voorval heeft allang de ronde gedaan  , een soort van draadloze communicatie van b.v. een vroegere dorpsomroeper  , en zeg het voort , zeg het voort . De route mocht er weer zijn vandaag , veel nieuwe plekjes ontdekt , en opnieuw de moeite waard om er weer bij te zijn ..  Ook veel Belgische nummerplaten op de parkeerplaatsen en een Vlaams koppel die nog even bezorgd informeert ,  maar ja een paar k.m. verderop ligt al de grens met Mol en Lommel...... Ik besluit niet te lang na te blijven en ga op de bus aan waar ik als ik er eenmaal inzit ergens achteruit een kreet van herkenning hoor . Jan en Diny uit Geldrop die er dus ook waren , en even later ga ik verzitten en kouten we wat na over de dag en andere wandelaangelegenheden . Thuis doe ik natuurlijk mijn verhaal en bezorgde blikken van mijn Annemie  volgen .  Nu krijg ik er toch steeds meer last van , en zoek toch maar de sofa op , en later mijn bed .  Ik weet niet of hoe er aan de hand is en zich de pijn en ongemak ontwikkelt de komende dagen , weken..... Zal kalm aan doen worden .  Per dag bezien en als ik rechtop blijf zal het mogelijk wel meevallen , maar voorlopig op zijn minst op de kortere afstanden ,  want een stilzitter ben ik nou ook weer niet .  Mijn wandelplanningen voor komende weken blijven overeind dus maar wie weet . {?}....  Gelukkig is het niet voor de Nijmeegse Vierdaagse gebeurd .   Eersel , Weebosch  , Geldrop -- { Kempische wandeldriedaagse } , en Veldhoven {Oerle} staan sowieso gepland , daarna zien we wel weer . Blijven lopen dus en wie weet treffen we elkaar daar  ergens . Houdoe en tot ziens . Ik houd er de moed maar in .