BeneluxWandelen.eu

Mijn onderdanen kriebelden al weer een paar dagen .  Ik wou wel weer eens op pad , en de wekker gebood me uit mijn sponde te stappen .   De bus echter liet het wel afweten zo leek het enige tijd .   Ruim een kwartier na aanvang dienst kwam hij alsnog aanzetten .   Ik plaatste maar geen opmerking naar de dienstdoende chauffeur , en bedacht zelf geldende redenen waarom .  Maar deze verontschuldigde zich al meteen  met de reden dat wegens ziekte hij verzocht was de dienst over te nemen en een vrije dag op te offeren  . Collegialiteit toch .   Vanaf de halte was het voor mij inlopen ,  want  toch nog een dikke twee k.m. gaans .   Start was bij de kantine van  de camping .  Het grote deel was al op weg der lopers .  Ik schreef me vlot in bij de club Eerschotse Jeugd Op Stap , zoals de afkorting van naam wil .  Eerschot een wijk van de plaats en kennelijk is het met jeugd ooit begonnen .  Van jongeren niets te zien .  Verouderd wellicht sinds .... Ik ga met een groepje waarvan twee  "oude " bekenden op stap .  Bomen over de tijd van wandelen weleer .  Gaan rand bebouwing westom  door statige beukenlaan grind/zand eerst  , en al meteen de buiten in  .  We worden kundig langsom  dorp gestuurd , en het onvermijdelijke toch nog  na eerst lommerrijke wegjes en zand en grindpaden langs de Dommel o.a. , toch nog even een wijk in waar nieuw  met oud moet accorderen .  Even monumentaal het dorp door nog  , verval van water schuimend vanonder de brug die ik oversteken moet , en dan via park met het bevrijdingsmonument en grote klomp op sokkel  , want eens een onderdeel van de oude klompenmakerijen ,  en standbeeld van de H. Oda , de patrones van St. Oedenrode ,  { heette vroeger Odarode }  , vandaar dus , ga ik al gauw de buiten in .  Een draaipoortje door langs grassig pad langs de Dommel  . Achter de oude knoptoren van de kerk van Eerschot door  , waar de zoete gezangen van de hoogmis , de dames met hoge stem erbovenuit ,  tot me komen .  Even het zondaggevoel  .  Ga over een weiland en over in keiíg pad duik onder brug door waarover het verkeer zich spoedt naar Eindhoven of Nijmegen-Arnhem  , het was niks voor lange personen , want het was bukken geblazen .   Het was al weer jaren geleden wie weet wel 25 {?}  , dat ik nog eens bij EJOS geweest was , en toen kwam ik er met niet zo'n voldaan gevoel vandaan , afgedaan voorlopig dus , maar wie weet nieuwe heren , nieuwe wetten , nieuw parkoers .  Het leek na de brug weer van 'tzelfde te gaan worden .  Grindpad , wordt asfalt  .  Langs de boer zijne  grond en bijhorend vee , gaat het over een lange weg langs de autostrade een tijd .  Gaan dan door industrieterrein van Nijnsel om in de kantine van een handboog-schuttersvereniging even tot rust te kunnen , mogen komen .  Ik heb een bang voorgevoel dat de geschiedenis zich herhalen zal  , in mijn verre herinnering  .   Na rust gaat het het dorp genoemd uit ,  weer klinkerweg over in brede grindweg , slingerend door velden  en langs weilanden  . Dan gaan we de beemden in en nu ziet het er meteen hoopvoller uit   . Slinger weer over grindpaden om via een brugje  , jawel de Vresselse bossen in te gaan   .  Zonder meer mooi nu .  Even wat huisjeswerk met zelfs een groot stuk grond erbij  waar kamelen ! ....Zebra's , struisvogels ,  lama's met jongen ,  en zelfs kangeroes met jongen zich aandienen en verbaasd het loopvolkje gadeslaan  . Hoe vertederend !   Een struisvogelachtig beest  , met stijlharige kam  , wil ook aandacht en loopt op en neer langs de hekken . Jaloers ?  Een eind verder , schrik ik me bijna een hartverzakking .  Plots blaft er vanuit de stilte een gevaarlijk uitziende Rottweiler me toe .  o.k. Hij staat veilig achter een hoog hek , dat wel ,  gelukkig .  Probeer snel als mogelijk uit zicht te geraken .  Macadamweg en klinkers ruilen voor zandpad   , en er volgt een prachtig bos en vennengebied .  En ja ik ben extra op mijn hoede voor boomwortels .  Loop behoedzaam  .  Nog langs een reeën en bokken / geitentuin  weer bos in en dan in alle rust  neem ik de paden smal en breed .  De routebebording is overigens niet altijd logisch en opletten ,  en hangen soms ook voorbij de bedoelde afslagen ,  genummerd als op papier ,  en die houd ik in de aanslag .  Langs hele stapels boomstammen gaat het  van de boswerken en de wegen en paden zijn ongemakkelijk omwoeld  .  Asfalt wisselt met  zand  door dit Vresselts bos .   Vennen groot en klein en soms al ver droog staand wisselen af  . Snaterend eenden volkje .  Plomp en waterlelies ,  rietkragen  .  Poortje door begrazingsgebied in  , maar kom geen grazers tegen ...... .  Wat pover gepijld ook door dit gebied en lezen is het credo .  Ik lees intens .  Door gebied Hazenputten gaat het en dan bos uit asfaltwegje op .  Fietspad geel/rode route volgend  langs waters   .Weer zandwegjes nu echt bos uit  , kapelleke langs met merkwaardig veel pick-nick banken .  Links wegje af  , grasveld in  ,  en nu is het opletten want pijlen zijn nog schaarser geworden en papier zegt  dat we pad hoekig draaiend moeten vervolgen , met links van ons diepliggende haagbeemden , moerassig  en in open veld ter rechter zijde  ,  komen de kerk en ander hoogtewerk van St. Oedenrode in beeld .  Ene zijde onmetelijke grasvelden andere kant moeras  slingert een enkelspoors pad , maar ook vaak over platgetrapt gras door voorgangers als er geen pad is .  Achter me kijkend wuift Wilma [van Willy Timmermans ,  toen } ,  welbekend ,   me toe als ik zie je , en ik kom eraan  .  Nu dat mag en kan , want ik doe voorzichtig vandaag na mijn lange afwezigheid  ,  tempo ligt niet als vanouds , maar het gaat goed nog .  Wilma sluit aan en is mijn maatje tot de finish  .  De grote baan naar Nijmegen -Eindhoven komt lawaaierig in beeld weer en met velden en bossen en natuur lijkt het gedaan . Twijfelen , en vinden een pijl teruggezet achter een schrikhek rood/ wit  .  Gaan hellingweg op en vervolgens viaduct weg over langs en over fietspad noordelijke omleidingsweg . Steken rotonde over om veilig en beschut door eikenlaantje met groenwal en padenwerk  , langs eerste huisjes dorp  , opnieuw groenig  wegje de weg naar Schijndel over te steken . Even noordkantje wijk door en dan toch weer een afbuiging naar natuur  , grindweg omzoomd met rijk groen naar een asfaltwegje recht op de camping aan . Daar laten we ons een verfrissing op terras goed smaken  . Wilma gaat alweer gauw op huis aan per fiets , want woont hier sinds kort  , dus een thuiswandeling vandaag voor d'r .  Ik besluit op puur eigenrichting denkend  een kortere weg richting dichtstbijzijnde bushalte te vinden , wat me lukt . Want een wandelaar wil nu eenmaal niet {te ] ver lopen als nodig...... Hoe waar is het .  De dag en tocht was mooi ,  heel anders als toen , vroeger , nieuwe heren weet je wel ?... Heel voldaan en een opening met vertrouwen naar meer en verder weer  , al voel ik mijn gekneusde ribkes nog wel ..... Van zowat eind Juli . .. Groesbeek wenkt volgende week met een uitstap naar naburig Duitsland .  Daarna Gemert .  We zien wel  .   Als U ook blijft lopen zie ik wie weet u daar ook dwalen langs 'sheren wegen .  Houdoe dus en tot ziens .