BeneluxWandelen.eu

Het  terugzetten van de klok naar wintertijd , heeft op mijn nachtrust geen effect , en ik ben op mijn normaal vroege uur uit de veren .  De eerste trein n  .b . vertrekt met enige minuten vertraging...... . En op een tussenstation is het schrikken , als treinpersoneel hun ronde langs de trein maakt , en almaar onder de trein zoeken  , zoals bij de wielen , ook weer oponthoud .   Zou er iemand onder de , .....  Nee toch !? De trein trekt even later toch weer op zonder mededeling van reden .   Het landschap snelt weer voorbij .   Op mijn weg in Boxtel komen enkelingen en plukjes wandelaars me tegemoet .  In de kantine van het plaatselijke lyceum is weer de inschrijving .  Na wat vluchtige contacten met o.a. lezers van mijn inzendingen , en overige bekenden , en het bakkie koffie kom ik in de achterste hoeven .  Passeren al in de straat een knus broekgebied en gaan van  zuid naar noord dwars door de stad [je]  over een parkoers stad uit die veel lijkt op de Campina-route in Mei .  Puntje Noord stad , steken we de onvermijdelijke overweg over en gaan  bovenlangs het  buitengebied Tongeren  door het landelijke in   .  Wandel tussen dwarrelend herfstblad , hetgeen mij en de wandelaar vaker zal overkomen  vandaag , want de herfst zet nu onverbiddelijk zijn ruimingswerkzaamheden in .  Mogen kort buiten de bebouwing een mooi met weerszijden heggen omsloten pad in  en her en der overhangend groen als baldakijn .  Later gevolgd met een kerstboomdennenlaantje , kleiner en groter . { Denk erom een mooi Scrabbelspelwoord } . La grande ouverture dus . via grind/zandweg en paden .  De kastanjes , beukennoten en eikels knapperen onder mijn gelukkig nog dikke schoenzolen , en de wegen en paden worden  als een loper of tapijt sierend  , belegd met bladwerk .  Even vermoed ik op de verkeerde afslag gedraaid te zijn , maar kortere afstandloper , kan me geruststellen .  Mijn lus zal pas veel later komen . Even volgt een wat lange smalle asfaltweg , met akkers , weiden met vee en groensingels ,  en weer mis ik een afslag  wat als fietspad was omschreven , maar er niet als zodanig uitzag , en ik vervolgens op privé-erf beland .  Minpuntje bij deze organiserende club is , dat men zolang mogelijk op bestrating kalkpijlen tekent  , en dat is altijd lastig bij of na regenweer , want het wist snel , en het bladval dat zich nu terdege inzet gooit ook roet in het eten dus met de beschrijving in de hand [gelukkig ] , moet ik constant alert zijn .  En inderdaad ; meermalen  zijn de pijlen slecht zichtbaar en soms bedekt met bladeren , of deels . Pas bij bospaden en in de natuur hangen zwartwite pijlen -bordjes aan wikkeldraad , dan ontkomt men er niet aan . Hoewel de herfstkleuren zich talrijk manifesteren , is er nog opvallend veel groen en benevens natuurlijk de nooitverkleurende of bladverliezende bomen als den , spar , hulst  , rododendrons etc.   De akkers liggen nu meest open , kaal en sommigen keurig ge-egd .  De maís is vaak geel nog en evenzo vaak al geoogst toch . Lommerijke groenstroken volgen die de akkers en of weiden  van elkaar scheiden .  De herfstzon staat al erg laag nu , en beschijnt uitbundig het kleurenlandschap .  Asfalt fietspad langs doorgaande weg brengt me in randje wijk , en een doorsteek naar de boorden van de Essche stroom , met flinke val  en sluis erin  . Brug hierin over even weer breed fietspad , om richting Vught te gaan .  Bos in en een klein verscholen ven .

Komen  na wat gebosser weer aan een  grote vijver , waar vissers met engelengeduld naar hun dobber staren . Gaan een verhoging op bospad in  , dat ons oerwoudachtig zo dicht aandoet en snel op en neer gaande en slingerend aan een bredere bosweg brengt . . Met een grote haakse hoek komen we op een keurig groot grasveld waar de grote partytenten met tafels en banken en de kantinewagen met daaraanvast de toiletten..... , ons opwacht .   Ga na rust , een asfaltpaadje langs sportvelden  en een groot sportcomplex Health City genoemd  , na enige tijd het bos uit om de bebouwing van Vught in te gaan . Mijn Miek haar kinderjaren zijn hier beleefd .  Jonge wijk , keurige huizen , groen voorzien , bruggen over waterpartijen , maar toch wat lang en niet mijn ding .  Kom aan rand plaats en mag dan wat langere bos in ,  met weidelaan en groenstroken omzoomde weg met oude bomen , beuk , accacia , linde , eik ,  en zomeer te volgen  .  Afslag Hoevenweg  , { Ho-even-weg  , HI-hi } ,  idem dito rijkelijk groen maar lang .  Niet ver van me vandaan loopt de rijksweg Tilburg -Den Bosch  met het ronkend verkeer .   Een k.m. nog van Helvoirt zegt een ANWB-paddestoel  .  Een monumentaal klooster voorbij en weer even de lange openheid in .  Draai op een helft asfalt en andere helft verhard en wat later haaks langs slagboom , en smalle kleine boompjespad , weer de geborgenheid van moeder natuur , bos in  , met veldwerk onderbroken .  Het papier zegt het al , dat ik even verderop de route moet herkennen en zo blijkt al gauw ook .  Weer langs de loze vissertjes die hun engelengeduld nog immer beoefenen , en opnieuw als voorheen op-af-gaand en met hindernissen van gevallen boomstammen  , maten allerlei . Op een splitsing nu rechtdoor weer op rand Vught af maar met draai weer het graspadenwerk bos door op weer de rustplaats als eerder . . Hierna lopen we de vijver driekwart langs de andere zijde  vlak langs de waterkant en helaas de dagtoerist maakt er een zwijnenstal na aangenaam verpozen van .  Een hele kolonie vliegenzwammen proberen nog wat sier te brengen  in die triestheid , en de rommel te doen vergeten .  Veel groen groei  toch nog en zelfs witte bloempjes op de gazons  als is het lente...... Duidelijk klimaatwissel ? Straks komen nog de cactussen en palmbomen  en is op vakantie gaan voor warmte en voor zon niet nodig .... .  Na het Vughterbos , de kinderjaren en tienerjaren van mijn Annemie , uit ,  het open landelijke in .  Een landschap door met oude witte boerderij opvallen kolossaal en later volgen er meerderen , en ouderwetse hooimijten achterom , weidevee  en wat lang asfalt toch en een keer moet ik de berm in omdat een tegenligger achteropkomend , er niet aan denkt om af te remmen .  En red ik het vege lijf .  Links van me loopt een van 'slands drukste sporen .  Gaan brug stroom over en kom in Esch  een vriendelijk dorpke .  Heel even straten en dan in wilgen omzoomd fietspad op  .  Langs Mariakapel waar Maria er warmpkes bijstaat met zoveel kaarsen aan haar voeteneind , maar ze blijft toch roerloos staan ...... Kleinbehuisd als ze toch al is .  Er volgt opnieuw een wat lang parkoers op Boxtel aan en  als goedmaker mogen we inplaats van het sparrenbos waar juist een bosloop plaatsheeft , en de aangekomenen al met grote medailleplak met lint trots op de borst uit het sparregroen opduiken , het noordelijk B. gelegen molenpark ter compensatie in .  Een viertal k.m. voor de finish toch nog een rustplaats voorzien .  Wat routemannen hierna bezielden was wat onbegrijpelijk en ben ik in Boxtel heel niet gewend .  Er volgde een stratenloop en tot overmaat van ramp had baldadige jeugd op de krijtpijlen ingehaakt en de wandelaar op een dwaalspoor gebracht en belandden we bij de privé-eigenaren op hun grond , achterom en achtertuinen ..... Klopte heel niet op papier , die hebben ergens achter een bosje of gordijn staan gniffelen en hadden hún dag .  We ondergaan de stratenloop gedwee lezende en wetend dat de finish loert .  Maar toch jammer van de k.m. rs die m.i. anders opgesoepeerd hadden kunnen of mogen worden .  Door kort na-oologse wijken en nieuwe  met huizenrijen en flats toch nog een parkje , langs een brede beek met park , achter oude en daarna nog oudere kerk door met speelvelden , en waar oud en nieuw-Boxtel se architectuur met elkaar vloekt en stoeit , dwars door het eigzins oud uitziende binnenstad met winkelstraten en marktplein door , met beeldwerk van plaatselijke legendes  , Stapke Voets  , en de Keistamper . Een oude kasseienweg  ,  de volksmond wil dat dit een van de kleine delen geplaveide weg van de Romeinen is of was ,  en de oude verbinding was tussen Luik en Den Bosch  , met oude vooral witte huizen en gebouwen , loodst ons de binnenstad uit ,   Recht op de finish af via startrichting deze morgen  , wegen . Tegendraads  gaand . In de schoolkantine was het nog een gezellig samenzijn met trouwe tweevoeters , bekenden en nieuwkomers en boomden we na over de tijd van wandelen en personen weleer en hun al of niet opmerkelijke levenswandel . Het was een tocht waar ik geen spijt van had  , en Frans de secretaris kon mij plausibel uitleggen van de oorzaak van soms wat tegenvallende delen der parkoers . Zijn routecommisie zat deels in de ziekeboeg , helaas .  Het stratenwerk begin en eind was de enige echte dissonant . Na lang zitten voelde ik bij me de stramme spieren wat  opspelen , bij opstaan en veroorzaakte enige hilariteit aan tafel .

Respect voor de ouwe ; ho maar !!