BeneluxWandelen.eu

Hoor de wind waait door de bomen(beginstroofje van een sinterklaasliedje)is vandaag letterlijk van toepassing maar daar trekken we ons niets van aan want wandelen is gezond en vatten we de reis aan naar de boetestad Veurne voor hun jaarlijkse herfsttocht die raar genoeg vertrekt vanaf een café maar dat de organiserende club goed heeft bedacht want je kunt ze bereiken met alle soorten vervoermiddelen. Eens ingeschreven vatten we de tocht aan en wandelen we voorbij waar ooit de site van de suikerfabriek was maar je er nu niks meer kan zien behalve een uitgangbord aan de poort. Bij de brug over de Lovaart gaat de 5km naar het centrum toe terwijl wij links de Lovaartdijkweg langs de Lovaart verder wandelen tot aan de Kortewildebrug die we overgaan en richting Steenkerke wandelen maar voor we die bereiken volgen we eerst het Titanenpad waar 2 beelden van de plaatselijke bekende beeldhouwer, zanger, schrijver&schilder Willem Vermandere kunnen bezichtigen en daarbovenop tegenover de kerk zijn woning voorbij wandelen en onze 1ste controleplaats in de basisschool zich bevind. Nadat we afscheid genomen hebben van de andere afstanden wandelen we alleen nog met de wandelaars van de 24km doorheen het uitgestrekt landschap waar de koeien graag in de modder staan het dorpje Eggewaartskapelle binnen die we al snel verlaten en via een fietswegeltje het kleinste dorp van België(Zoutenaaie)bereiken en aan de taverne onze kaart voor de tweede maal laten afstempelen. Doordat we gekozen hebben voor de langste afstand moeten wij nog een lusje trekken en wandelen we het voorgeborchte van Diksmuide binnen en kiezen we het Volcravenpad een reiger zijn rust vind en als we een paar stappen naar links deden zaten we in het centrum van Lampernisse maar we gaan met de wind in de rug terug richting onze controlepost en kunnen we hier prachtig genieten van de rust en kunnen we zelfs de vogeltjes horen fluiten. Ondertussen zitten we weer op Veurn’s grondgebied en wandelen we na de rustpost met de andere wandelaars onze tocht terug waarts onder het oog van de Heilige Maria bereiken we nadat we de Oude zeedijkmolen van 1745 gezien hebben Avekapelle. Hier moeten we opletten want we belanden in een doolhof(omdat er een controlepost is voor de kleinere afstand, maar niet voor ons)en na het gewirwar volgen we een drukke baan waar we een gevaarlijk kruispunt oversteken en het hoekje om gaan om vervolgens wéér een drukke baan dwarsen en ons even als president wanen want de volgende en tevens onze laatste rustpost bevind zich in ’t Witte huis. Voor de resterende kilometers volgen we een weggetje langs een hoeve die hier investeert in fruithaarden(denk ik toch want het is moeilijk uit te maken door de herfstperiode)en belanden we in een wijk waar we nog enkele lusjes maken en zo belanden aan de achterkant van het station en dat wil zeggen dat onze tocht erop zit en gelukkig bespaard bleven van de hevige buien die nochtans voorspeld waren.