BeneluxWandelen.eu

Het eerste wat ik deed was uit mijn raam kijken  in de vroege morgen .   De weerberichten volg ik deze dagen , met een intensere interesse dan anders .   Het ziet er naar uit dat het meegevallen is met de neerslag voorbije nacht .....  . Snel bereid ik me voor op vertrek , met logischerwijs  een goede winteruitrusting .   Pas onderweg zie ik  vanuit de trein , dat de sneeuw toch dikker ligt dan gedacht .   Pas als ik in Deurne uitstap , zie ik nog enkele wandelaars .   Ik loop de route naar de start zoals ik me die herinner van vorig jaar .   Net buiten het station bemerk ik al direct dat hier een serieus pak sneeuw ligt .   De wegen zijn redelijk sneeuwvrij geschoven .   En alom zijn bewoners volop in de weer hun stoepen  begaanbaar te maken  .   Ik sta paf ; zoveel verschil met mijn woonplaats .   Aan de start zie ik maar enkele auto's op de parkeerplaats en in de wegberm .    Toch niet echt vroeg meer in wandelaars opinie .  De inschrijving is weer evenals vorig jaar in de wat kleine maar knusse sportkantine  Welke afstand loopt u vraagt de inschrijfster .   Welnu ik zeg meteen dat ik aanziende de plaatselijke situatie het met mezelf nog niet zo eens ben .     Maar de parkoersomschrijving is op ëén blad  ,  en zodanig ,  dat ik onderweg ten alle tijden mijn plan nog kan herzien  desgewenst . .  Is het aangrenzende fietspad  bij de startplaats sneeuwvrij geschoven , door de gemeentelijke arbeiders .   Even verderop afslag rotonde het landelijke in ,  ligt een dik pak sneeuw en kan ik in de sporen van een kennelijk eerder  doorgegane auto  lopen .    Het landschap oogt als een zwart-wit-foto of tekening , donkere grillige kale bomen aftekenend in de witte pracht  .     De sneeuw kraakt niettemin nog onder mijn schoenen  .  Ook blijkt er een buurt-landbouwer met een schep  of schuiver door het platteland te zijn gegaan en zelfs her en der erven aangedaan te hebben .    Even verder zie ik twee tamelijk grote honden  , vanaf hun baasjes erf achter lopers aangaan  , en besluit ik de passage met enkele achterop komende wandelaars te ondernemen , veiligheidshalve  .   Dan gaat het de Liesselse bossen in  .   Borden zeggen en ook de parkoersbrief , dat we over fietspaden en of bospaden en over toeristische fiets en wandelroutes  gaan , maar door het dikke pak sneeuw valt er niets van te zien .     Hier ontvouwt zich het sneeuwdecor van een feeëriek maagdelijk wit landschap als van een kerstkaart , geweldig mooi en indrukwekkend , sneeuw op de bomen als sparren en dennen  , takken   en stammen , en de zon doet ook zijn best .   Ik zie spaarzame voetstappen en wandel door een dik pak sneeuw .    Paden  die onzichtbaar zijn  en of het wel of geen fietspad , asfalt of zand betreft .   De bepijling is gelukkig feilloos , evenals de splitsingen  en overal hangen plastic linten om de wegen en paden te duiden ,   en nog de dag ervoor las ik  op de site der vereniging , dat de routepijlers hun werk al op vrijdag en zaterdag deden .    Ziedaar de liefde en inzet voor het welslagen van deze tocht , door de leden .     Ik zie wildsporen in de sneeuw nu en dan   .  Aan een routesplitsing besluit ik zonder dralen de 25 route te nemen in plaats van de voorgenomen grootste , want het blijkt een zeer zware tocht om te lopen te worden .   Slinger opnieuw heerlijk over boswegen en paden  en beland een weide overstekend de eerste rustplaats van een scoutinghut {Chiro  , noemen onze vlaamse vrienden dit } , te bereiken . Het is in de zaal niet druk . Raak even met wandelorganisator Jan in gesprek  over de eerste ervaringen en zie terloops Nicole ,  Ruud v. Rooy alias "rendier " , en medewerker Beneluxwandelen Roland Weijers .    Ruud weet me blootshoofds de eerste twee en half maand van  zijn tochtvoornemens mét data op te dreunen beide weekenddagen  .   Knap toch .   Ik verwijl niet lang toch , me voorbereidend op een nog moeilijk te belopen parkoers  . Even na de rust op een bospad rand boerenland tref ik een dure auto aan in pad  geparkeerd en geheel ondergesneeuwd . Geen zuivere koffie vermoed ik meteen en veeg het portierraampje sneeuwvrij voor de inkijk .   Leeg... Ik noteer meteen allerlei gegevens want ik vermoed joyriding en wagendiefstal  en wie weet meer .   Even verderop meld ik het voorval aan een bewoner ,  die juist buitenkomt , en die kan me geruststellen alsdat de eigenaar bewoner verderop woont en door de sneeuwlaag , het erf niet kon bereiken .  Ben opgelucht  .  Draai hierna buurtschap Leensel  in  , onder de snelweg A67/E34  door , even bewandelbare weg met papsneeuw , om eindweegs verder de Dennendijkse bossen in te gaan  via hondentrainingscentrum , waar zowat alles een rust uitstraalt , weer even wat huizen om dan een eindweegs klinkerweg te volgen , redelijk begaanbaar  over Rinkveld en buitengebied Voordeldonk richting Asten .    Onder weg Meijel- Deurne even Asten in naar Villa Kakelbont ,  maar deze aangeboden rustplek laat ik voor wat het is en besluit door te gaan .   Ik ben u geheel op temperatuur , en via landwerk  kom ik opnieuw in de Dennendijkse bossen , winterwonderland .   Ik bemerk aan de erg schaarse voetstappen , dat er maar enkelen op de routes van 30 en 25 zullen zijn .   Zeker de dertig reken ik vier personen , mogelijk een Lommelse Belg zo lees ik later ergens . , en de 25 telt even zo weinig moedigen ,  zo zie ik later op mijn route  aan de sporen in de sneeuw .     Ik zak behoorlijk ver weg in het sneeuwtapijt , en bemerk koude voeten , maar probeer in spoor van voorgangers te lopen .  Mijn schoenen onder sneeuw en voel natte sokken , en dus ook voeten .   Het is hier trouwens wel als een sprookje zo mooi al dat wit en op de bomen .   Het slingert aardig lang door dit bos , en ik loop in alle eenzaamheid , niemand voor noch achter me te zien .   Dan gaat het bosrand en bos uit omhoog naar en over viaduct , dezelfde autoweg  beter begaanbaar want geschoven , gaat het Liessel in .  { Pat en Linda herkennen jullie nog !? } ,  Gaan over een straat recht dorpskom in om  nog de woonstee uitbundig versierd  van de plaatselijk prins carnaval  , waar een touringcar op dit gezelschap met onderdanen wacht voor weet ik waarheen .  Draai direct achter de mooie en imposante grote kerk  direct onderlangs  ,  het kerkwegje in en dan door plantsoenenwijkje  dorp uit via  nieuwe wijk met  mooi grote huizen , en daarna weide en akkerpaadjes en brugjes zig-zag , langszij sloten  .  Nu loop ik over een smal pad met platgetrapte sneeuw van voorgangers en kan ik  weer even meer doorstappen , hekjes en draaipoort door weer de Liesselse bossen in , draaiend op de scoutinghut weer af . In buurt en gebied Hazeldonk . Ongemakkelijk en voorzichtig lopend tot nu , maar een alleszins prachtige niet te missen route , meld ik me weer binnen en zijg met mijn  bakske koffie neer aan lange tafels . Nu toch wat andere bekenden , die duidelijk vandaag voor korter hadden gekozen . Tot hier was het genieten met een grote G .  Jan uit Mierlo o.a. met onafscheidelijk klein wollig hondje .  Na rust nog enig repijt met sneeuwhoogten  over vrij goed bewandelbare Hazeldonkseweg  gaat het bij oud boerderijtje met 1816  vermeld in muurankers via een pad op de grote A-weg weer aan , langs de Astense Aa weg linkerkant waar de weg weer schijnt te noden tot hoge snelheden . Dan mogen en draaien we weer een uniek gebied met  sterk meanderende Aa-beek in  , een nooit vervelend deel van het parkoers  , supermooi ruig en bosgebied .   Moerassig ook en aan een draaipoort worden we middels aanplak  op gewezen twee verschillende keuze-routes te volgen . Het is even twijfelen , want ik ken hier het gebied al jaren en kies dan maar voor gebied links-buiten-om .  Het loopt nu stukken gemakkelijker in een smal spoor platgetrapte sneeuw  van de voorgangers .  Het gaat door talloze klap en wat draaipoortwerk achtereenvolgend , ga de Aa over plankenbrugje en zie landbouwgebied  Voordeldonk voor me met een bomenlaan . Plots steekt een eindweegs voor me  gezwind een nog jonge ree over het veld in . Ik loop juist het Aa-rivierbos uit en probeer het beestje te traceren om nog te zien . Dan :...... Dit is supermooi !  Een kleine 200 of  300 {?} , meter van me af , staan   in de sneeuw op groot open veld , weide of akker , in de sneeuw een roedel  reeën te grazen . Ik houd me muisstil , verberg me achter groensingels en lang hol wegje  met slingerpad langs de bosrand , en sla minutenlang dit byzondere  unieke tafereel gade . Ik tel er tien !..... Dit was een zo'n fantastische ervaring en nog niemand die het tafereel kwam verstoren middels te hard praten . Ze hebben niks in de gaten .... Waren er op moment meer wandelaars en verkeer geweest .... . Ik kan er nog juist aankomenden met een stil zijn gebaar en wijzen op het gebeuren  . Even hierna is het uit met de pret want ze willen niet stilstaan  , en rustig zijn , en rent de meute over pad richting bosrand de beschutting in .  Mijn dag kon toch niet meer stuk .   Volgens borden volg ik nu het Aa-fietspad maar ja door de sneeuw niet te zien  .   Pad gaat na open land bos weer in  de Vlierdense bossen mogelijk  en na weer ge-bos-padderij  , weer open gebied in .  Links van me zie ik de contouren van het Deurnese dorpke Vlierden liggen met overheersende windmolen want kerk is nog een vijftiger jaren vorige eeuw met lage toren . Kom nog een oudere dame met hondje tegen die op onvervalst Deurne's dialect met me een praatje begint .   Pad met weg kruisende zie ik dat men met een clubje bezig is de voortuin en huis van dorpscarnavalsprins   "Rini d'n Urste " te versieren  .  Tja de voortekenen  van het grote feest .   Slibber vervolgens bijna armenzwaaiend   het  kombord " Deurne " voorbij , over  fietspaden  platgetrapt door wandel-voorgangers ,  wegjes en straten platgereden sneeuw .   En randje dorp bereik ik als finale over schoongemaakt fietspad de finishkantine  .  De parkeerplaats tegenover is wel wat voller dan toen ik vertrok , maar heb qua deelnemersaantal toch een bang voorgevoel .   Op mijn vraag bij afmelding , bleken er maar 200 {!}.... moedigen op weg gegaan te zijn .    Ook aan de afmeldtafel hadden ze gehoord van veel minder sneeuwlaag in  " Rotjeknor ",  {Rotterdam } , Nijmegen e.o.  , West brabant en zelfs zuid ,  heuvelachtig Limburg ...   Nou wegblijvers : Jullie hebben een grandioos mooi parkoers en dag gemist met een uniek mooie winterse natuur .   U kunt het nog goedmaken met de tocht  in April a.s.   En geloof me maar gerust :   Niet te missen . Toch sneu bedacht ik op de terugweg naar het station met schoongemaakte stoepen en straten . De aanwonenden hadden zich het schompes gewerkt , om goede  gezonde doorgang te verzekeren .  Mede-Beneluxwandelaars Roland Weijers , hij zal zeker prachtige foto's gemaakt hebben . Maar zeker  Gonny en Jos Hollanders hebben  al een schitterende  foto-reportage-indruk van deze dag op  deze web geplaatst  , zag ik  . Jammer ik heb ze niet ontmoet  .   Maar wie weet ; treffen we elkaar in April in Deurne dan of ook elders .   Boxtel , Someren en Tilburg zijn voor volgende zondag de  eerste opties .  Blijven lopen dus , zien we elkaar zeker wel  . Met Brabantse groet  Houdoe  , en tot ziens .