BeneluxWandelen.eu

Soms krijgt men wel eens een voorgevoel van de dag zo die worden zal of zou kunnen  worden .     Derhalve neem ik in tegenstelling tot anders dit maal mijn g.s.m. mee  , omdat iets  me deed voorgevoelen  , dat ik hem vandaag wel eens nodig zou kunnen hebben .     Het  motsneeuwt flink als ik buitenkom en verwacht ergens te stranden o.i.d.   En vreemd ... Uit een raar voorgevoel gaat het apparaat mee . .   Mijn Annemie vindt , dat ik het ding beter mee kan nemen altijd , mocht er me onderweg ergens iets overkomen b.v. ........ .                              De trein snelt in goed 18 min. naar 's-Hertogenbosch . Het sneeuwt nog  en wat intenser fijne poedersneeuw  . Ik zie het maar als hemelse confetti , want de Carnaval regeert het zuiden des lands .           Enkel Nicole uit Helmond meldt zich korte tijd later terwijl ik op de bus wacht  en zo reis ik vanaf Lampegat Geinhoven , via Oeteldonk   , Kwastenlaand , Dwergonië , naar Schoenlapperslaand  , zijnde Waalwijk , immers de plaatsen dorpen en steden kennen hun eigen Carnavals naam dezer dagen . Alle feestgangers schijnen nog in diepe rust , enkel in Den Bosch  aan het station verschijnen al de eerste groepjes Carnavalisten op weg naar de binnenstad , toch erg vroeg al .     Ik ben niet verkleed hetzij als wandelaar.... , en een rode feestneus verwacht ik door de koude op te lopen .     De buschauffeur manoeuvreert behendig  de gelede lange bus over de gladde wegen soms .   Knap !    En hij krijgt mijn complimenten bij uitstap . Hij weet zelfs waar we beter uit kunnen stappen , en ik volg zijn advies .     Had ik dat nou maar niet gedaan , maar dat is achteraf bezien .     Ik steek achter de bus de gladde weg door platgereden sneeuw voorzichtig en feilloos over .      Echter ... De zijstraat inlopende ga ik plots gigantisch ongelukkig en hard onderuit  op de weg nog lopende ; op een miniem hellinkje van een verkeersdrempel  afgaand .    Val op mijn rechterzij en voel een schok in mijn ruggewervel .....     Ik krabbel overeind terwijl een hondenuitlater  afwacht of en hoe ik omhoog kom .    Pijn in m'n rug en heup en knie en rond mijn maagstreek ..... . Ik schuifel naar de startplaats buurthuis  De Wierd aan de St. Crispijnstraat .   Nog steeds pijn en al had ik onderweg al besloten korter te gaan vanwege sneeuw en gladheid , nu sloeg de twijfel helemaal toe .    Ik neem twee routebeschrijvingen mee na toch maar inschrijven met het voornemen evtl. korter te gaan als het niet lukt .   De Blijde Incomstelaan is voor mij nog niet aan de orde , en voorzichtig dribbelend ga ik met Jaap en Tilly op weg .  Steek die laan over , stoep op en parkpad in , het is even wijken  lopen .   Passeer moeder Maria haren woonst , klein behuisd dat wel maar ach , voor een persoon .... { kapel } .   Ze staat er wel warmkes bij door de kaarskens .    Eigen verwarming dus , dat wel .   We gaan rustig en behoedzaam  randje bebouwing en komen op een asfaltweg met natte plekken en die pak ik dankbaar mee .   Bocht terug naar Waalwijk door wat open gebied nog even ,   maar dan een afslag het bospad in , bevroren grond , geen modder ....  Komen toch door groot stadspark en al na  5 k.m.  is er de openlucht-rustplaats met open tentdak en banken , met campeerwagen als keuken .   Op de grote parkeerplaats .   Ik besluit mijn afstand drastisch in te korten veiligheidshalve naar 20 k.m. .... . Na deze rust opgesierd vanwege carnaval  gaan we gedrieën verder na een bak koffie met altijd een speciale toegift hier nu koek zo groot als mijn hand .   Groen landschap vorige week is opnieuw ingewisseld voor wit nu .    Twee c.m. sneeuw zou er volgens de weerman kunnen komen .    Klimmen een gladde trap naar bosdijk op en volgen tijdlang een diepliggend eenmans pad , met barrage's van boomstammen  , waar we voorzichtig voor uitwijken of waar mogelijk overheen stappen  .           Haast is een slechte raadgever .    Niet blij met die trap dat begreep je .    Gaan dijk verder weer af en door weidestukken in bossen van Loonse en Drunense duinen Nationaal park  in .  Een rietendak huis ex-boerderij doet in het witte landschap idyllisch aan .               Berk voert de boventoon , naast later sparren en den jong en oude .    Ouders met sleetjesrijdende kinderschaar komen ons tegemoet gelopen .   Het  "bost " weer onophoudelijk en het is weer een kerstkaartenlandschap .   Het zou nu even fietspad moeten zijn , maar de sneeuwlaag belet dit te bevestigen .    Fellenoord heet het gebied nu .   Boslaantjes met beuk , berk en eik enz.  , begrenst de bospercelen .  Banjerend in de sneeuw .    Voorzichtigheid is hier de moeder van de porcelijnkast . Het lukt in mijn omstandigheid ondanks de pijn vooral in mijn rug nu .  , maar ben het al gauw met mijn beslissing vanmorgen eens .    Zo is het beter , wandelen is ook bewegen en een dag uit .     Een groepje jongeren passeert met minuscul kleine motoren , maar veel herrie navenant .    We volgen toeristische koppaalroutes , klimmen weer een bosdijk op  en bosseren zo op de wagenrust van daarstraks aan terug .    Erg mooie route tot nu  , ook bekende paden maar ook tegengesteld van eens , maar opnieuw weer veel onbekende delen nog erin .   Ik zet me voorzichtig op vouwbank aan klaptafel neer , en laat me de erwtensoep goed smaken , met een goede beker koffie ná .   Frans Staal en Veldhovense Peter , doorgewinterde ervaren lopers arriveren ook  , en Frans weet weer leven in de brouwerij te brengen met zijn opmerkingen en verhalen .   Altijd weer gezellig die rustpauzes hier , met extra toetjes van de club , en wat carnavaleske tooi .    Frans en Peter sluiten zich bij ons drietjes aan .   We hebben vele oude wandelherinneringen te vertellen , van toen en weet je nog dát .   Door het immense stadspark rand Waalwijk gaat het weer  , met allerlei vermakelijkheden , maar denk dat nu het er rustig is velen voor de kijkbuis zullen zitten vanwege de Olympische spelen , maar ook dat evenzovele wandelaars vezaken vandaag door het weer te gaan lopen ...... Maar ook de stadsmensen hier laten het afweten onze rust ten goede komende .    Langs allerlei spielerei als joggingsbaan , klimrekken en wat dies meer zij , vervolgen de grote speelwei weer het bos in en bosdijkjes op .   Blijven later langs het Drongelens kanaal wat , een afwateringskanaal  is tussen Dommel en Maas . , lijken even Waalwijk in te gaan , maar toch weer een extra buitenom lus .   De pijl was misschien iets te laat geplaatst maar ik herinnerde me een pad nog te gaan langs verlaten kraakboerderij , en we liepen achter overdekt zwembad in aanbouw door nog een bosperceel in . De parkoersman { nen } haalt er uit wat er in zit  nog .    Komen langs een plek waar sinds jaren her een ruïne herinnerde aan een brand van een groot strandpaviljoen  met resto , nu eindelijk opgeruimd  en  open vlakte , waar het eens stond .   Bekend als het Lido . . Toch weer even hoek naar plas en vijver door Lido-park  .   Gaan langs een kinderboerderij met  allerlei vee , bokken , geiten , herten , lama's met jong .  Deze hoorden plastic cover ritselen waar ik mijn parkoersbeschrijving tegen vochtigheid ingestoken had , en snelden op me af en liepen een eind mee denkende dat er wat eten te halen viel .     Wat jammer ze hadden blijkbaar hun voeder nog niet gezien vandaag ?..... .    We komen de bebouwing van de stad weer in en dan weten we , dat het even stratenlopen wordt .    Eerst beuken omzoomd voetpad , bungalows , koophuizen  en plantsoenenstraten , rijhuizen later  .   Frans en Peter wijken af en gaan een alternatieve route .     Wij laten ons niet kennen en volgen mak de route als gepijld en beschreven .   Nog wat achteromtegelpaden weer wat straatwerk  en dan zijn we terug in de knusse wijkhuiskamer van het buurthuis een voormalige school ., zo laat het gebouw zich herkennen .   Het noodt , mede door de populaire beprijzing , en gezelligheid met zo langzamerhand bekende bezoekers als buurtbewoners , tot langer na te blijven .   De t.v. aan het plafond houdt ons van O.L. Vancouver  en de teletekst , stand voetbalcompetitie op de hoogte  .  Later stommelen Stefan , Willy , Herman , en grote afstandlopers binnen die erkenden of gevallen te zijn , en dat het toch wel zwaar was .      Het heeft delen van de dag  gesneeuwd , motsneeuw } .   Misschien moeten de gladheidsbestrijders ook maar eens    het bos of hei ingaan .....   Het is met de binnenkomers weer oude jongens krentebrood oergezellig , mede met belangstellende bezoekers .   Ik heb het er redelijk vanaf gebracht vandaag de pijn aan knie heup en achterwerk wat verlicht , maar mijn rug is nog wel erg pijnlijk .   Zoals ik het nu ervaar , zal het wandelen voorlopig zeker qua afstand op een lager pitje moeten  , en bekijken van week op week . .   Toch lonkt nu a.s. zondag in Dommelen-Valkenswaard de winterseriedag van Olat weer ...    Hoop dan er onder betere omstandigheden te kunnen zijn  , maar nu  voorlopig kalmpjes aan .               Wie weet , zie ik jullie of U daar dan ook  { weer } .  Blijven lopen dus . Houdoe , en tot ziens .