BeneluxWandelen.eu

Het is al weer lang geleden dat ik deze club bezocht . Het moest er zeker weer eens van komen . De omgeving herinnerende kan het alleen maar een klapper worden . Kiekoet , Haarterheide , Varkensbos , Gastelse heide , en De Warande zo beloofde een strooifolder ergens op tocht opgepikt . De bus komt door verkeersperikelen en spitsdrukte zelfs via aparte busbaan maar moeilijk de stad uit . Tot overmaat van vertraging rijdt de bus voor overstap op de markt in Valkenswaard voor m'n neus letterlijk , weg . Kost me een half uur extra onderweg . Chauffeur is later ook nog coulant om twee jonge schone deernen , afwijkend van zijn route , immers die stuur je niet alleen door bosgebied … . Af te zetten op een sky-trainings gebouw . De weg erheen is minder plezant en zanderig kuilig en mijn rug protesteert met het geschommel . Knusse 8 persoons buurtbus . . Hierna stevenen we op Hamont-Achel aan in de kern van Achel zelf . Het regent voortdurend door , en de chauffeur heeft van mijn plannen horende met me te doen . Plu gaat open en ik zet er de pas is als warming-up . Loop door villawijk dorp uit waar zeker meer gevluchte Ollanders in zullen wonen , weg door een werkelijk schitterend en wisselend natuurgebied door . Dik 'n half uur gaans tot de voetbalkantine van Hamont . Zie geen straatnaamborden soms die in mijn koppie zaten gepland , maar mijn eigen radar stuurt me toch feilloos namen en afslagen herinnerend van Google-maps op de startplaats af . De parkeerplaats is bezet met maar enkele auto's . Het regent nog gestaag . Na de " tas " koffie , ga ik op weg , in de drensende regen . Steek wegje over naar en door een wel zeer glibberige modderige parkeerplaats . Moet deels over een motorcrossparkoers heuveltje op ; en kies voor bosrand smal pad naast het motorparkoers . Even verder even respijt met asfaltwegje en nog een draai door een prachtig enerverend landschap , met bosperceeltjes , weiden , akkers , houtwallen . Draai weg af een jong dicht beplant bos in met wilgen en ander boompjeswerk , omzoomd met brede rand jonge beuken bomen die koppig door de winter heen hun bruine herfstblad vastgehouden hebben . Graspaden volgen door de Kiekoet , Limburgs voor kijk uit ; wilde begroeiïng en drassige graspaden het is oetkieken inderdaad . Ik zie honderdtallen vogelnestkastjes in de jonge dichte bossen . Slalommend over plassen groot en klein worstel ik me naar weer een weg , waar moeder Maria haar behuizing heeft en rijen banken buiten haar huis uitnodigen tot bezinning . Militaire weg heet de weg , en een bord leert me , dat na het verdrag van Zonhoven in 1839 de Hollandse legers van toen koning Willem , na hun debakel in Vlaanderen , en de wapenstilstand , toestemming kregen om over ook deze weg komende vanaf Maastricht Bocholt , Bree naar Achel te doortrekken terug naar wat hun krachtens verdrag toekwam , het vaderland . De terugtrekking of aftocht . Volg deze weg waar beide kanten al voor de verwachte paddentrek vroeg voorjaar , schermen in de bermen geplaatst zijn . Dan moet ik toch weer nieuwe aanplant bos de ruigte in ziepende schoenen en broekspijpen al onder de modder tot m'n knieën door de almaar gestaag neerkomende regen . Boven in de hemel staat beslist iets te lang open of ook daar is wateroverlast mogelijk . Loop door het piepjonge Warandebos door . Mag even weg Hamont Neerpelt oversteken en dan weg op naar enkelspoors lijntje De IJ zeren Rijn genaamd . Maar zelden in gebruik , Bedoeld voor Antwerpen haven door Nederland naar Ruhrgebied . . Het is net een springprocessie op het parkoers , om enigszins droog te kunnen lopen , of heet dit regendans ?..... . Voorbij een stoeterij . Eindelijk ik toucheer enigszins kanaal Bocholt-Herentals en draai haaks ervan een lange eenzame erg smalle asfaltweg op . Eenzaamheid troef voor Peterke , blijkbaar kiest zowat elkeen voor een kortere route . Vermoed aan de einder een ook eenzame stapper te zien , maar naderende blijkt het een paal midden op de weg om verkeer te weren . Beken te over deze route en plassen op akkers en weiden , en het regent ferm door . Ik krijg even een mentale terugval , met de gedachte wil ik na rust zo verder . Druppels hangen als parels aan de takken . Ijskoude regen . Gasverwarming boven was vast op . Haal zowaar een jong stel in ; dacht ik ; maar bleek bij passage licht bejaard te zijn die er ook aan het ploeteren waren . Weer spoorlijn over en wat industriegebied door , weg Neerpelt weer over , en dan komt gauw de kantine weer in het vizier . Spreek o.a. parkoersuitzetter , te biechten , maar ik raap me toch weer bijeen en ga op weg voor de volgende lus . . Nu wacht een noordelijke lus over de Haarterheide . Gaandeweg blijkt het hemelwater toch op te geraken op die lus . Na start weer crossbaan over en modderbad door parkeerplaats en langs een immense dampende mesthoop op veld . Weg over nu rechtdoor pad bos in { splitsing } , en dan volgt een route die ik absoluut niet had mogen missen . Het water boven raakt langzaam op en mag nu door Haarterheide Asbroek , Beverbeekse bossen met gelijknamig kasteel , De Tomp een eeuwenoude vestingtoren , het Planetenpad met uitleg over de planten middels fotobebording . De Waag , een ruïne en fundamenten van een oude boerderij graanmolen , en de geologietuin met rotsen en stenen aller kleur en maten . met uitleg . Prachtig gebied hier met oude en jonge bomen en groensingels en bos allerlei , de modder vergeet ik door al dit mooie en variabele . Het landschap wisselt sterk , als velden tussen bossen en landgoederen . Kom langs het Mulke {molentje} , een oude watermolen zonder schoepenrad met schilderachtig huis langs de weg , waar de Warmbeek passeert die ik onderweg al vaker tegenkwam . Het is smullen hier van de natuur en onze lieve heer laat me en zet de kraan boven dicht ongemerkt . Hij heeft compassie met diejen sloeber daor beneé' . Kiezel en fijn grindige bospaden meest , en graspaden evtl met oud herfstblad bedekt , zijn mijn deel , een verademing toch . Ook hier laat de parkoersmeester de kleine eenmanspaden niet onbenut en het is regelrecht genieten . Het blijft zowat de hele tocht erg stil om me heen . Lijkt wel alleen op de wereld van Hector Malot . het is me wel duidelijk dat de opkomst vandaag een sof zal zijn , erg jammer voor deze hardwerkende sympatieke club. Beekjes slingeren om me heen en zie ook nog een viertal koolmeesjes vlakbij neerstrijken . Volstrekte rust hier , enkel nu en dan kraaien te horen. Pure natuurtocht ook . Ik ben weer terug in mijne hum . Het mooie parkoers werkt opbeurend , en aanstekelijk , na de terugval , inzinking de vorige lus . Toeristische objecten onderweg geven afleiding . Krijg na bosgeslinger nu de Waag van daarstraks nog even anderzijds in het vizier , en voort gaat het weer smal smaller . Eindelijk komt ruimte in zicht en ik herken in de velden ver weg de kerktoren van Hamont en de watertoren . Rand bos nu weer even asfalt en langs hondenkennel -geblaf dan een zandbergen grondopslagbedrijf terrein over weer een pad in en plots dient zich de voetbalkantine aan . Ik ben er ! In de kantine herken ik achter de tafel gezichten van toen . Ex-voorzitter sinds jaren nu af , is juist weg , op bezoek geweest . . Ja de opkomst viel erg tegen vandaag en dat was doodjammer want de Grevenbroekers hadden weer een parkoers neergelegd dat klonk als een klok . Na nog wat opwamermertjes en de verhalen en complimenten en lof aan de clubleden zet ik de benen weer aan het werk om naar Achel te stiefelen , opnieuw een ruim half uur gaans . De cooling down nu dus . Tegen de richting door opnieuw een schitterend snel wisselend landschap . Zag toch ook nog aardig navenant weer nog Nederlandse nummerborden op de parkeerplaats staan , maar ja dicht aan de grens ook . En de vereniging is ook Belgisch/ Nederlands samengesteld van leden . Zijnde dicht bij Budel en Weert . Zet de tochten van deze club maar gerust op uw wandelplannen lijstje , ze hebben het dik verdiend !! Een byzonder mooie omgeving hebben ze ook , die zich er enorm goed voor leent en ook ingepast wordt . Nu zondag , is nog onbeslist . Zal zien nog . U blijft ook doorgaan met wandelen , dan tref ik u zeker ook ergens wel . Houdoe ! Tot ziens en lezens dan .

PETER HEESAKKERS