BeneluxWandelen.eu

Het overkomt me opnieuw .   Of de duvel ermee speelt .   Evenals een paar weken geleden onderweg naar Hamont-Achel  , is de bus bij overstap in Valkenswaard opnieuw al te vroeg vertrokken zonder op overstappers te wachten .                             De buschauffeur had nog zo zijn best gedaan om op tijd uit  de stad te arriveren , na oponthoud door de spits .  Hem treft geen schuld .     Ik sta hevig te mopperen , en bedenk dat Patrick Vanderstukken  die ook zou komen , niet zal weten waar  Peterke blijft .   Na enige tijd zie ik  het buske uit België terug komen en parkeren aan de overzijde , om met een draai mijn richting uit te komen .   Ik leg de chauffeur uit wat er misging , en dat ik tijdig verwacht werd .   Hij aarzelt geen moment en rijdt voor mij alleen speciaal , buiten dienst  extra naar Borkel !     Service toch van den diejen .   Pat blijkt er nog niet te zijn , en ik zet me in de wachtstand met een bakske koffie .  Tref met haar vriendinnen onze medewerkster van Beneluxwandelen  Gonny van het bekende duo Jos  Hollanders , en we hebben weer wat bij te bebbelen .  Ze wist van me dat Patje ook kwam , maar  ze zetten er al eerder de benen in .    Kort hierna valt Patrick binnen van een verre omweg -reis  .   Lang sporen en bus en nóg een busje  . Ik heb intussen de drie A4- vellen routebeschrijving  al middels inschrijving in mijn bezit .   Opnieuw rukt het kopje koffie aan om  wat bij te kletsen .   Het altoos lopende treintje tjoekt nog immer onvermoeibaar het hele restaurant en café door langs de muren onder het plafond . We kenden het al , maar het is toch byzonder , en het ding ontsnapt niet aan Pat's camera . .  Het wandelvolkje stoomt ook aldoor maar binnen en ja ik ben zo langzamerhand bekend als de bonte hond met mijn traditionele streektochten .  Begroetingen vluchtig alom dus .  Dan zetten Pat en ik ons op gang . Toch nog gauw even naar een byzonder fontein kijken in de voortuin en aan het terras die merkwaardig rood of rosekleurig water spuit en borrelt . Ik zeg nog tegen Pat , ze hebben zoveel van die drank over , dat ze het weg laten lopen in de fontein . Wijn of rosé zo beweer ik stellig in mijn fantasie . Zonde van het spul toch .   Zou ik even proeven ?   Pat weet me gerust te stellen alsdat het vast maar kleurstof moet zijn . . We mogen weer lussen vandaag lopen en we besluiten eerst de grotere hap te doen van 11.k.m.   Hebben we die alvast in de pocket .    Even een klinkertje en af op asfaltweg naar dorp Borkel om meteen om  te gaan , een brede zandweg op tussen den boer zijn werk en akkers met verderop wat boerenhoeven . Patrick zet er al meteen behoorlijk de benen in , en ik kom adem tekort met lopen en vertellen .         Ne grote mens kanda . .   Draaien een paadje bos in en rand Borkel naar de andere rand van dorp op de velden aan , naar de Dommel , ; ja daar is ie weer } -  Gaan die kruisen met brug en belanden in de modder en drek van jewelste  , overstroomd moeras .   Behoedzaam  sluipen we langs de modderpartij .  Wordt even later goed gemaakt met mooi padje weiland en ruig en bos en perceeltjes wei met houtwallen ertussen , ener en anderzijds ,   de grens met buren op afstand , langs pallet -hout fabriek en weg naar Schaft over   . weer de beemden en broeklanden in met slootjes . Raken even later toch weer de Dommel en gaan  daar brug met waterval over . Parkoersbrief waarschuwt letterlijk medegedeeld voor koeienvlaaien , en ja dus klappoortengebied .  Geen vee gezien trouwens .   Stevenen we op de z.g. wagenrustpost af .    Goed toeven , veel bekenden weer .    Hier kiezen we voor de extra bijlus van 10 k.m.  en onderbreken even  11 .    Terug door gebied brug weer over om dan via landelijk langs een uitstalling van allerlei boerenlandwerktuigen te gaan en weg Valkenswaard Achel overstekende , langs enorm eigen terrein van nat. springruiter Jan Tops te gaan .  En duiken weer de bossen en paden op de lanen in van de Brugse heide .  Draai na klinker , graspad in door beemdgebied met wijds zicht over alles wat rond het riviertje  De Tongelreep ligt .   Gaan diverse malen door hekken en poorten  en over planken bruggen waar het opletten is voor de vele gaten die erin zitten , door baldadigheid zo lijkt het .  . Passeren een merkwaardige rij populieren waar enkel nog de stammen ervan in de lucht priemen , om af te draaien langs grens heidegebied weer over drassige graspaden .   Het is nu en dan springen voor droge voeten ,  met mijn korte beentjes , maar de lange neemt ze gemakkelijker toch .  Maar het lukt met een beetje behendigheid wel .   We tikken bijna de grens van onze zuiderbuur aan bij de Achelse kluis die met gebouwen en terreinen meest op Belgisch territorium staan . De grens loopt door sommige gebouwen van het complex  de tuinen en groentevelden zelf geteeld ,  boomgaard , en dwars door de refter en zelfs de kerk-kapel .   De tuinen en boomgaard zijn meest Nederlands .   De weg leidt ons van de imaginaire grenslijn af .   Over de Tongelreep  , op B. gebied nog Warmbeek genaamd ,  langs onze lieve heer aan het kruis bij splitsing , om een een oude eikenwegje op te gaan en vervolgens rand bos Brugse heide  en landbouwgebied .  Gaan over oud spoorweg tracé naar B. waar de rails niet meer liggen , naar rotonde ofwel rondpunt voor onze vlaamse  buren , weg naar Schaft met een zijpad langs sloot op de velden weer aan .   Geraken via vanmorgen - route weer aan de rust met kantinewagen en terras .   Op aanwijzen van mij , maakt Pat voor het eerst kennis met de sympatieke altijd blije uitstralende  Gonny van Jos dus en Beneluxcollega 's . Een fijne ontmoeting , blije kennismaking .   Beneluxers onder elkaar en met vriendinnen na lang bijpraten besluit ze met vriendinnen mee te lopen met ons , aldoor vertellende .   We zijn na ommetje van 10 weer op de opvolging van de 11 route geraakt .   Even slaat de twijfel toe en lijkt e.o.a. onverlaat aan de pijl te hebben gezeten , en gaan we prompt de verkeerde lus op .  Een Belg moet de problemen in Holland op komen lossen , in verhouding een op vier .    Patrick vindt uit dat de pijl zó behoort te staan in plaats ván , en zo geraken we weer op het goede pad .   We gaan natuurgebied Malpie en de heide en bossen verkennen nu .               Na bossen heidevlakten met vennen groot en klein , slingerpaden , moeten we toch even van de gebruikelijke route af want mastodonten met rupswielen bolderen de heide door de boel flink omwoelend .   Van bos en heidewerkers .      Het is totaal omwoeld ons wandelpad en kiezen voor zo goed mogelijk erlangs lopen . Gaat niet altijd even gemakkelijk , maar ach . . Door struikheide en takkenwerk , moeten de voeten nogal eens hoger opgenomen worden .  Kniekes optrekken .   Onze bladen staan vol padenwerk te gaan .   Wisselen heide met heuveltjes weer in voor  bos , en geraken aan de startplaats nu voor de rust , maar hierna wacht ommetje 7 k.m. nog .  Gonny arriveert met enige achterstand , en schuift aan voor de volgende bebbel , want Pat voor het eerst ontmoeten  is het voor haar .   Nuttig voor uitwisselen beneluxwa. aangaande en wetenswaardigheden  allerlei .   Vragen over en kwesties aangaande . Gon verteld aanstekelijk over met Jos haar wandelactiviteiten in het Waalse gewest vooral  , en wie ze zo treft daar van ons  "cluppie " .  . We gaan met ons groepke de zeuven aflopen nog  die rest te gaan .     Weer de Malpiebossen in  met paden smal , smaller , met tussenliggende velden en weiden of akkers onderbroken .   We komen weer langs vaste lus punt voor de wagenrust , maar zwaaien naar het personeel roepende dat we zojuist al zaten , en verontschuldigen voor hun werkloos toe moeten kijken , en vervolgen met waar onze hoek van onze provincie rijk mee is ; t.w. bos en hei en vennen .  Valt me op in tegenstelling met Roggel voorbije zondag het vogelgeluid het af laat weten en we ze ook nauwelijks te zien krijgen .... .  Belanden na eindeloos bos allerlei samenstelling en groei dan toch weer op het terras van café-zaal Suyckerbuyk .   Het is volop lente en de zon kietelt al een beetje , en Patrick Gonny ik en andere dames zijn ons ervan bewust dat we voor het eerst dit jaar een terrasje kunnen pikken .   We zien bekenden af en aan komen  van de tocht en zijn het er al gauw onverdeeld over eens dat we weer een echte natuurtocht liepen onder een lentezonnetje .   De dames moeten kennelijk nog op tijd de huiselijke keuken denk ik want nemen later de sporen ,  en Patrick en Ik blijven na  vrolijk afscheid van de immer  lachende en glimlachende , positieve uitstraling hebbende Gonny .  Nog achter en wij nemen er nog ene om het af te leren .                De ober op het terras weet het verlossende antwoord op mijn prangende vraag , en nee : Het water in de  fontein is geen overvloedig overbodig alcohol .  Geen verspilling alzo .   En  de kleur die er verdacht veel op leek was kleurstof toch . Een poos hierna moeten ook Pat en ik elkaar stevig weer de handen drukken , en moeten ieder onze eigen weg op naar  "Heimisse "Ba Aantwaarpe "; en ik naar de lempkesstad . Zwaaien elkaar nog eens uit en verdwijnen uit elkaars zicht . Buske ene kant uit en de andere tegenovergestelde richting .  We wandelen gewoonweg door al weet ik het voor de komende weken qua bereikbaarheid niet zeker waar . U blijft vast ook doorwandelen , dan treffen we elkaar zeker ook  . Houdoe ! Tot ergens dan .