BeneluxWandelen.eu

Zaterdagavond  20 maart is om 18.32 U. de astronomische  lente begonnen .   Toen de zon recht boven de evenaar stond .    De vooravond en voorbije nacht  werd mijn regio getroffen door een zondvloed , en de gevolgen ontwaarde ik op mijn weg naar Noud , want moest nogal eens omtrekkende bewegingen maken  door de  vele plassen op mijn weg .    Dat beloofd wat bedacht ik  straks ,  want Olat  betekent Off the road wandelen , verkeersschuw als ze zijn .    Het is donkergrijs en grauw miezerig weer terwijl de neerslagradar droog aangaf  voor ik van huis ging .     Blijkbaar detecteert  deze geen motregen dus .    De temperatuur voelt nochthans inderdaad lente-achtig aan .   Olat zoekt zijn sluitingswinterserietocht ditmaal wel erg ver uit haar regio  in het noord -oosten van onze provincie  .   De Peel ; zo de streek op de grens van Oost-Brabant en Noord- Limburg  heet  .   Kenmerkt zich door meest lange rechte wegen doorheen de natuur .    Arm aan inwoners .    Op zeker moment zegt de tom- tom dat we er bijna zijn .    En ja  in de verte zien we  nogal wat auto's geparkeerd .   Camping en recreatieoord De Bergen is de startplaats bedacht .          Op de immense parkeerplaats zien we de boel deels overstroomd .   Erg veel auto's staan in het water centimeters diep vaak .  .... Meest van vroegerikken , die al op weg zijn voor de 60 k.m. afstand .   Ziet eens zeg ik tegen Noud : Amfibievoertuigen !  Noud pakt zijn terreinfiets achter van de auto , want hij gaat de dag weer op de gevoelige plaat en het album op de site van Olat  vastleggen ,  en ook op zijn eigen Picasaweb gekoppeld  . { picasaweb.google.nl/tongelre 4 } .    Ik loop eerst een hal in waar andere wandelaars weer naar buiten komen .  Nee deze gelegenheid was het niet , die andere verderop .   Na inschrijving en de gebruikelijke begroetingen en al of niet korte woordwisselingen en wetenswaardigheden met deze en gene en een beker in schotse rode ruit  koffie , vang ik in de miezerregen plu op mijn tocht aan .   Draai over grasstrook langs ligstrand van de immens grote recreatieplas heen , later tussen caravans en huisjes door via woonpleinen , de campingpoort door een smalle dreef op .  Even verderop mag ik de bossen van St.Anthonis in , na eerst een modderbad te moeten doorgaan  wordt het pad langzaam beter begaanbaar .  Platte smalle brug beek over , en door sparren en dennenbos en ander loof  . De eerste snelle jongens van de 60 k.m. stormen voorbij soms hijgend , hun eerste lus zat er al op .   Ik hoor steeds meer soorten vogelengezang , en om me heen ziende  botten struiken en bomen al uit .   Ook het grondwerk komt tot leven .   Steken een voorrangsweg over genoemd naar de premier van regering in de 50er jaren vorige eeuw . Prof Dr. de Quay ,  die ook in deze omgeving woonde destijds .   Na boswegjes draai ik de grote stille wijdse  heide op met groepen berken  dennen , vliegden , jeneverbesbomen en struiken .  De wel erg smalle paden overgroeid met struikheide die mijn kleren en schoenen borstelen  .  Service van moeder natuur dus .   Boven de uitgestrekte rust  hangt een loodgrijze zware lucht , dreigend nog ,  maar intussen toch droog geworden , slingert zich een kleurig lint wandelaars over de heuvelachtige vlakten .  Poelen hier en daar vaak kunstmatig aangelegd .  Gaan weer bos in en dan wenkt verderop de "wagenrust " , markttentje met buffet  en uitklapbare zitbanken bij een schuilhut met nog extra zitwerk onder de kap .   Altijd weer een gezellige ontmoetingsplek , goed voorzien met koud en warms en brood met beleg , en ja zelfs op afstand van de plek een toiletcabine . . Steeds meer 60 lopers snellen voorbij of leggen even aan , Willy Timmermans en Rianne  en nog wat wandelcoryfeeën , bekenden vooral in de lange-afstandwereld .   Sommigen nog tijd voor een praatje , anderen lopen alsof ze ervoor betaald worden .   We vervolgen bos en stukjes onderbrekend met wei en veld of akker , en de voeten voelen een tijd grind-kiezel-zand onder de onderdanen .   Een verademing , geen modder .   Bos  weer uit weg over de wijde peel in .   Wat verder wordt het slotenlopen zig-zag overstekend middels brugje of plank , en buizen onder dijkjes of dammen  overgaande .  De sloten staan vol en stromen om het water voorbije nacht te verwerken .  Een tijd sloten divers langs dus en over graspaden gelukkig  .  Een fietspad over en dan langs de Oploose-beek . . De weiden akkers en velden liggen er nog onbewerkt en winters bij .    Met groensingels en bomen en struiken gescheiden .  Heerlijk rustig hier .   Weggetje weer kruisend ziet men pas op het laatst dat we een afscheiding prikkeldraad tot tweemaal toe moeten onder of overheen stappen .  Zonder kleerscheuren lukt het .  Beek met knotwilgen volgend  de Molenbeek {?} , naar fietspad weer later overgaand ., bereik ik dorp Oploo .   In de zaal weer de vaste en bekende gezichten en ik zwerf van hot naar her weer om ten leste bij Nijmeegse Iris aan tafel neer te zetten .   Overige afstanden druppelen nu ook binnen .  Gezelligheid kent geen tijd en zo tikt ie door en ga ik weer in de hoeven .   Ad parkoersman  stuurt ons door de dorpsstraat op een parkje met watermolen af  en een oude steltkorenmolen ertegenover .  Een levensecht beeld van een dorpsschavuit een zwerver en flierefluiter in leven toen ,   vertelt ons op paneel zijn geschiedenis , zittend op een bankje een dorpskabouter want dwerg toen , met lange haren , grote frots van baard , mutske op lacht hij de bezoeker toe .  Genaamd en bekend toen als ,  "Tontje de dwerg ".    De Molenbeek stroomt onder de schoepenraderen door  van de watermolen een rustgevend geluid toch . . Gaan langs dorpskerkje met merkwaardig opvallende trans van toren die japans of chinees doet denken .  Nieuwbouwstraten even door en weer fietspad de velden door .   Opvallend veel kadavers van kikkers of padden op onze weg vandaag die de overkant niet gehaald hebben om achter de vrouwtjes aangaand de liefde te gaan bedrijven .  Na deze fietsroutes de buurt van Ledeacker op aan en stroken weg met weidevee en paarden en pony's divers ras .  Na dit gehucht  gaat het weer het " Anthonisbos ",  "De Breuk "  , in .  Geologen vonden hier de z.g. Peelrandbreuk . Aardplaten die op een breukvlak liggen en aardschokken kunnen veroorzaken wat in de late 80 er jaren ook gebeurde .....  Op en af duinen gaat het weer bossen op een vroegere zandverstuiving geplant .   Bossen zijn uitgedund en doorzichtig  en heus los zand baggeren volgt om de gewrichten te testen .  . Een vage zon komt piepen  .  Bouwvallen van schuren hout en steen met ingezakte daken  volgen even .  Dan volgen de z.g. Ullingse bergen , nou ja duinen zo blijkt .   Ad haalt nog een geintje uit met de gasten--lopers . Weer afzetdraad over middels rechtopstaande boomstammen weerszijden .  Weer broeken gespaard en geen spanning stond erop .  Maar ouderen en strammen werden  op de proef gesteld en fungeer ik even als schoudersteun .   Vogels keren hoorbaar steeds meer terug uit de bewoonde wereld , hun biotoop , de natuur in , van wintervoedsel naar eigen natuurvoeding , en de bossen zingen steeds meer .  Na slingerpaden omhoog en laag  kom ik aan leeg maisveld en ga rand bos op de wagenpost  af .  Verzorgingsteamleider Willem is nu als cowboy verkleed en biedt ons een kom soep aan onder de naam  Wanroijse wandelsoep .  Ik proef tomaten-groentesoep echter , maar vooruit .   Ik loop weer vertraging op met alle gekwek  en ontmoetingen .  Voort gaat het nu met oude schoolmakker Walter , door de dreven van het boerenland , huis hier en daar of boerderij en nog een onbewoond ooievaarsnest .  Een afslag bos in moeten we vergeten want verboden toegang zo staat er , het waarom ontgaat me . Maar we laten vast een heel mooi stuk liggen ..... .  "Route-omlegging alternatief " zo zegt Olat's wandelwegwijzer .  Even volgt weer weide en velden  en erf-vee of pluimvee . . Dan tóch !  We mogen weer de veldwegen op modder en gras wegskes langs sloten en beken met vallen van zowat een meter per stuk erin .  Ploegen nog door een maisakker en dan rand bos blijkt de bepijling en omschrijving weer te kloppen .  In de verte door de bomen rand bos -akker zien we de contouren van Wanroij .  De kerk , een geweldige silo , een bouwkraan priemt omhoog .  Nog wat asfalt door bos en paadjes en al snel zegt een aanwijsbord dat we recreatie-oord  De Bergen naderen .  "Campinglaan " zegt al genoeg later .  Parkeerplaatsen met heggen tussendoor om het nog natuurlijk te doen ogen .  Houten poort door ; we zijn op het terrein , gaan slingerend op en af en speeltuin langs , , vijver , caravanplaatsen , zijn weer om grote plas gedraaid , en stommelen met kassietjes aangelegde vloer recreatiezaal binnen .  Het was vandaag weer de slogan van toepassing ; " Echt Olat  "!   Ad en zijn helpers hadden weer uit de omgeving gehaald , wat erin zat .  Hulde beste man !   De zon begeleidde ons wandelaars op de laatste k.m.'s .  Een diashow in de zaal van  Olatgebeurens recent en past , en verenigings welvaren  gaf tevens  aan dat 1060 liefhebbers het aanvankelijk slechte weer getrotseerd hadden .   Ik kom na omzwervingen in de zaal toch weer bij Iris uit , die op haar wandelmaatje grootste afstand geduldig wachtte . Het is in de zaal weer erg gezellig nablijven . Ja : Echt Olat .   Ik kijk ook terug op een alleszins geslaagde tocht .  Nu komende zondag staan Weert of Groesbeek Bredeweg aan de grens met Duitsland op de kalender . De laatste goeddeels door het Duitse Reichswald , met zijn heuvels ten zuiden van Nijmegen gelegen .  Een echte bossen en natuurtocht  met wat Duitse dorpjes ertussen .  Misschien tref ik u ook hier ergens .  Blijven lopen dus . Houdoe ! Tot ziens !

Peter Heesakkers