BeneluxWandelen.eu

Aaste ; zoals men het in de streek uitspreekt .   De slogan van het dorp rand bebouwing roept het al toe . " Het is Asten wat de klok slaat " .  En het Peeldorp  laat zich ook toeristisch niet onbetuigd .   Mede bekend om haar klokkengieterij .             De vertrekzaal aan de markt oogt goed gevuld  bij binnen komst .   De 30 k.m. afstand mag ik vergeten zo weet ik en zo strikt als Olat organisatorisch is .   De starttijdlimiet is verlaagd n.l. .    Nu hoop ik stillekes dat Ad Verbakel zijn parkoerspen uitgegleden is tijdens de uitzetting  van het parkoers , want dat doet'íe nogal eens ! ...    Dit is tevens de woonplaats van onze Beneluxwandel-medewerkers  Gonny en Jos  en ik verwacht zeker dat ze hun thuismatch zullen lopen , en ze onderweg te ontmoeten .   Even nog een Paasmopke  vooraf :  Wat zijn paters die op een ei zitten ? ....  Broeders !..      Uw gezicht zit hopelijk in de plooi al ?     Vanuit de lijnbus zien we onderweg al tussen Lierop en Someren  een uitgerekt kleurig lint  wandelaars door het landschap trekken .    De bus doet vrijwel heel Someren dorp aan alvorens koers naar Asten te zetten .    We zitten met een zevental wandelaars in de bus .    Direct na inschrijving ga ik in de startstand .    Het carillion zingt me het dorp uit  langs immens standbeeld van de klokkengieter op het marktplein  en onder de glazen triomfboog .  Klokkengelui  completeert het Paasgevoel .   Langs een wel erg bouwvallig huisje uit de  19e eeuw  wat  flink gestut word  , een onbewoonbaar verklaarde woning met uiteenvallend ingezakt dak , in de trant van villa hou je dak vast .   Kennelijk schroomt men om het bouwval te slopen sinds vele jaren , en zal het vast een monumentale waarde voor het dorp hebben .   Geschiedkundig bezien dan .   Meteen ontvouwt zich              "Aastes " toeristisch .   Passeren direct na de grote markt , de hun bekende trotse klokkengieterij en staat er een anderhalve volwassen denk dik drie meter hoge  grote klok  aan de poort  van het bedrijf .    Ook carillions worden hier gebouwd en gaan de wereld over zelfs .    We gaan een voetpad dwars door de nieuwbouwwijk door een parkaanleg  nog later rand dorp langs het beiaardmuseum , natuurmuseum , , sterrenwacht in park , en het planetarium , op een kasseiweg dorp uit een bospark in .   Zie door de lichte sluierbewolking  tevens nog een zo genoemde bij-zon .     Dit oogt als een regenboogvlek  niet ver naast de zon , en is een zeldzaamheid om te zien . .   Kort na bosje -park , volgt een paar maal eikenbomen zandweg  door akker en weideland .   Een ruitervereniging  passeert juist voor wij het parkoers opdraaien en we worden vergast op  honderden meters  verse rokende paardmoppen  , de hele weg verspreid .   Uitwijken en opletten is het  parool en dat ervaren ook de fietsclubjes die zwalkend  rijden .    Het was me een geknoei !...      Even volgt jeugdsentiment  een oude verbindingsweg van Lierop naar Asten  die ik vroeger vaak fietste .  Herkenbare weg nog .   In een berm bij een oude eik een monumentje zelf opgericht door  nabestaanden .    Er blijkt een 24 jarige Pool te zijn verongelukt .   Op de kanaalbrug zie ik plots Gonny en onafscheidelijk Jos onze mede-benelux-medewerkers .   Gon herkende ik eerst en Jos er vlak achter  Een fijne kennismaking en babbel volgt .  Verdorie !  Jos helemaal live voor me inplaats van áchter de camera .   Ze hielden me wijselijk onwetend wat even later zou volgen , maar ze moeten bij de gedachten ván gegrinnikt hebben .   Ze waren veel vroeger vertrokken en al weer op de terugweg .   Een fijn gesprek volgt .  Te kort nog eigenlijk , maar ja ....  .  Kanaalbrug af , haarspeldbocht  gaat het en dan ...... De blubber in van gemengd gras en modder  langs de beek .   Ad heeft iets met waters als beken en sloten toch . Met satanisch genoegen laat hij ons zwoegen .   Het wordt een omzichtig geploeter , door het landschap  een smal sluisdammetje zeg maar betonen balk over waterval over zonder houvast .   Emmy had me ingehaald en  had de schrik in de benen bij de erg smalle oversteek .   Modder van honderden zoniet duizenden schoenen van  voorgangers , hadden het extra moeilijk voor ons gemaakt  op die betonen balk .  En voort ging het weer als slingerapen aan takken vasthoudend zo ze er al waren .....  Dik 10 c.m. diep door het drek .  Ad liet zich wijselijk niet zien op dit almaar doorgaande slijk-graspadwerk .   De rustpost dient zich aan ,  het tentdak erafgenoemen , dat was door de speelse wind eraf gewaaid  , en we modderen weer voort  ,  veebruggen en ander oversteekwerk negerende .  Eindelijk komen we in de Somerense bossen aan en zijn de paden weer begaanbaarder .   Door Philipsbos en natuurgebied Beuven .  later dit bos uit langs wat bewoning in den buiten  en licht golvende landerijen , zien we de koepelkerk van Lierop aan de einder .    Daar is in het jagershuis de rust voorzien . .   Na deze rust dwars het dorp door langsvoor de koepelkerk , en weer dorpje uit .   Tot tweemaal toe zien we robotgrasmaaiers hun toertjes door de tuinen doen .  Sensoren detecteren de obstakels , dus botsen op , is er niet bij .   Net stofzuigers  lijken het .     Vernuftig gevonden toch .    Achter dorpssportpark door  weer langs sloten wiselend van zijde door oversteek dammen  en bruggen  .    Bereik ik weer de kanaalbrug waar ik Gonny en Jos ontmoette .    Met wijdse lus brug af langs ingestort talud als van een aardverschuiving maar zoiets dus .    Onder brug door en even overvalt me het gevoel , dit is niet Olat .    Langs de Zuid-willemsvaart / kanaal met wuivend riet enerzijds en  haastig verkeer en een wijdsheid weinig enerverend .    In de verte de contouren  van de stad Helmond  .   Onder viaduct van de weg Venlo Duitsland - Antwerpen door ,  en een poos langsheen deze autobaan  door saai open landschap . Haastig paasverkeer weekenders , de duitsers terug op weg naar hun " heimat " anderzijds houden nederlanders vanuit het oosten komend  Duitsland voor gezien .  Wijde blik , saai toch . verwend als we zijn in deze streek .   Ezels in de wei en iemand vermoedt politici  er in te zien .     Die hier hun paasvakantie zouden doorbrengen .  Wuivend riet weer .     Een hommel zoemt laag over het wegdek .     De eerste paardenbloemen zijn te zien en netelplanten en de paarse dovenetel , en ander groen en stekeligheid komt uit de grond piepen .    Ahaa !    Ad had dit stukske nodig zo blijkt om ons weer een groot bos in te geleiden .    Op een wegje weer een ongevals monument met dodelijke afloop .   Niet ouder geworden . 46 Jaar oud ,  zo maak ik op .   Het Herselse bos vangt aan met rijkelijk  berkenaanplant  overgaand in eik en den  spar en meer ander loof en kleine jonge boomkes ertussen meest spontaan uit de bodem ontsproten . . Plukjes hei en zandduinen  ertussen en slingerwerk weer .  Ad heeft hier duchtig gezocht voor ons .   Met zijn kilometerteller op wieltje .  Hij heeft zich de krampen geschreven om elk pad en afslag te noemen , en het papier is geduldig , ook voor hem .    Olat's fameuze wagenrustpost komt weer in het vizier .   En gezelligheid en ontmoetingen troef weer .  Tempus fugit  ofwel tijd vliegt .         Jaap en Tilly hebben het ook verloren in het brabantse land en tekenen ook weer present .    Met hen vervolg ik ,  Jan uit Almelo op sleeptouw nemende .   We moeten na rust met bos uit , toch weer bos in en opnieuw  slingeren we op en af oude zandduinen en , gaan talud op later .   Brug E 34 . A67 weer  over .   Om langzaamaan op Asten af te stevenen  , via allerlei achteromwegjes en padenwerk .  Jaap heeft geen last van insecten  en rookt sigaren als een schoorsteen onderweg .     Plots gangetje uit bereiken we Asten .    De oude molen is ingepalmt door de na-oorlogse groei van het dorp en in plantsoen ingepast .   Wat straten volgen snel   op  , bereiken de kern van Asten , waar apartementen  de straten en dorp verdichten , en oude architectuur stoeit met modern  .  Vlak voor het einde is een ooievaarsnest gebouwd  in een voortuin , in afwachting met aanduiding voor snel naderende gezinsuitbreiding , nu eens  geen andere normaal gangbare symbolen van blijdschap voor het huis  bij een geboorte .  Veel wandelaars hebben zich in de zon op het buitenterras geposteerd  van de aankomstzaal .   Enfin Gony en Jos :     Jullie verwachtingen van parkoers naar Liessel kwam ditmaal niet uit .     Het was weer " Echt Olat " ,  zoals de slogan van de club telkens luidt .   Nu zondag komende ,  staat Deurne bij Helmond weer op de lijst .  Wie weet tref ik U daar ook .   Blijven wandelen dus .    Houdoe , tot ziens !   Peter  Heesakkers