BeneluxWandelen.eu

Er zijn door de jaren heen  tochten waar ik me kind aan huis voel .  Zo ook bij deze  grensclub .    Ik kom al vanaf de bushalte lopers juist gestart tegen  , en ik volg ze tegendraads gaand .    En vind gemakkelijk  het startgebouw .    Voorzitter Hans en eminence grise en grondlegger der club Joop , en een bekende dame bemannen en bevrouwen het startburo .    Opnieuw een stralend mooie dag  , maar weer een overvloed aan wandelingen op programma vandaag .    Na inschrijving gaat het via achteromgangetjes  naar de Dorpsstraat , en langs pleintje met muziekkiosk  , linea recta dorp uit  gaat het op de landsgrens aan .     Na een goed half uur gaans  bereiken we de grens geduid met een paal of kegel zo het erop lijkt met jaartal 1843 en paal nr  187 .   We zullen vandaag zig-zaggend over de grens met de zuiderburen kuieren , langs  diverse grenspalen en grensstenen .   Het eerste deel is landelijk .   Een kraaienkolonie  op afstand en weidevogels vooral kieviten , te zien en te horen . Duikelend over akkers gealarmeerd door het dagvolk voorbijgaand .    Beek Keersop over .    Draai voor grenspaal 187 af en asfalt verandert in beton  op de grens met Lommel .    Betonweg volgt uit 1998  zoals de kervingen in het wegdek aangeven .  Een grensbeekje en de Watering vlakbij .     Gaat het lang op deze weg op Lommel-Heideheuvel aan , met een draai  hoekig min of meer , naar Vossemeren een vakantie bungalowpark  via landelijk als akkers en weide .    Tegenliggers nu en dan vroeg volk , nog weinig enerverends te zien als wat huisjes her en der en passerende groepen motorenclubs en fietstourtochters .   Een kerstboomkwekerij  .  Kantinewagen met terras staat langs de kant van de weg op 7600 mtr.      Niet echt veel byzonders tot nu .  We horen jagers aan het werk in de verte .  Balanceren vervolgens op Sengelsbroekse hei en Bleeker hei  achter vakantiepark om .              De velden zinderen al , de lucht trilt in de warmte .    Pad is nederlands nog net .            Aan grenspost ex-douane ;  even fietsweg op en oversteken het bos in  , dennenaalden en sprokkelhout  bedekken het pad .    Nieuw betonfietspad pal op grens volgt naar Paalnr . 191 .  Na een erg smal pad op grens gaat het de velden in waar tractoren van werkers stofwolken produceerden .    De droogte slaat duidelijk toe .    Door buntgraspad dennenbosje door .    Grenssteen  en  paal 193  naar paal 194   een brede zandweg op door wijde akkervelden .  De felle zon doet zich gevoelen .   Ver weg zie ik acht hoge metalen windmolens  in het zwerk priemen van industrieterrein Lommel .    Er volgt een pittig lang deel in de zon randje bos , bewerkte akkervelden ,  en het wordt steeds eenzamer , zoals merkwaardig of niet op menige tocht grotere afstanden .  Steeds minder lopers voor en achter je te zien  . Een draai met weer toeristisch beton fietspad  gaat het weer straight-on  .  Net in Belgisch gebied Mol mogelijk als gemeentegrond al .   Diverse palen en grensstenen ernaast .  Op 16 k.m. dient zich de rustpost aan juist achter paal nr. 196  weer in Ned. lnd.       Hier komen wandelmaten Wim en  Martin  , vooral MESA -mede-gangers van hun langere lus terug .   Het is goed toeven op de post na lange stukken door boerevelden , onder een al erg warme zon .  Maar nu in de schaduw toch .  Een passerende groep zomaar Belgische wandelaars wordt genoodt om mede aan te zitten door de posthouders , al zijn ze geen meelopers met ons , en deze tocht .   Dat nemen ze dankbaar aan , want ook zij hadden allang geen oase gezien . Vanaf hier gaan 26 en 38 k.m. samen op .  Stap met W. en M. mee  voor de laatste  11 k.m.  Het gaat via graspaden en smal bospadwerk  , heerlijk in de schaduw .  Langs een mooi gelegen ven  en even bos onderbroken door akkers een weg op , maar opnieuw het groen in  .  Meest schaduw is ons deel en mul zand .  Een kuilig en bultig motorcrosspad   gaande , doet de gewrichten kraken  , snel op en afgaand .  Verderop wordt het bos opener door her en der veel kap en kaalslag , en gaat het weer door rul zand heuveltje op en af  slingerend door  oud en jong groen .    Het is oppassen waar je je voeten neerzet om niet te zwikken ,  en waar mogelijk nemen we verharde zandstukken of gaan door gras erlangs .  . Dan krijgen we eindelijk meer rust en kunnen onze blikken ronddwalen zonder te verstappen .  Padenwerk volgen op , overwegend  door dennen en sparrenbos .  We horen steeds meer geschiet in het gebied .   We vermoeden jagers .   Later naderbij zien we rode vlaggen geplaatst alsdat er een schietbaan in de buurt is ,  in de zijpaden staan , maar wel buiten onze route gelukkig om geen bonen rond onze hoofden te verwachten en op veilige afstand van het schietgebeuren .  Er volgen nog donkere boswegeltjes , en smal en een uitspanning met terras laten we voor wat het is en vervolgen .   Weer even volgen bospaden om dan in een open landelijk deel aan te komen .    Grind wandel en fietspad gaat het op  volgen een oneindige slootkant , en dan verschijnen de contouren van Luyksgestel  in het landschap , twee oude windmolens en dat voor zo'n klein dorp .  Een mist zijn wieken , kennelijk in verbouwing of restauratie , en de haast stompe toren van de oude dorpskerk .  Het grind knarst onder onze schoenen  en we horen  onze  ritmisch stappen .   Komen aan een kerkkapelletje  aan grote rusttuin van degenen die  het aardse voor het hemelse verruilt hebben .  Rustig en vredig gelegen .  Gaan de weg op naar dorp met en langs bakkerijmuseum met oude molen ernaast .   En komen aan bij het dorpse vermaakscentrum .  De finish .          Paul Skivington zijn wagen herken ik aan de kant staand , prompt gaat het portier open en  komt ie zijn  auto uit .   Na een kort gesprek besluit hij nog mee een afzakkertje te nemen in de zaal , en zetten we ons bij W. en M. aan tafel .  Ik bemerk dat mijn onderbenen  zwart zien van het stof van vandaag .  Duidt dus op inderdaad veel rul zand en stof vandaag en voor het eerst dit jaar  een compleet zomers gevoel  als gewoon dan .  Een stadgenote  pas aan de wandel besluit naar de bus tijdig te gaan , maar meester Hans besluit ons naar de halte te vervoeren . Een aardige geste toch . Service van de club .  De grenstocht vandaag was toch heel byzonder en de route voor elk wat wils . Als altijd de moeite zeker waard .