BeneluxWandelen.eu

Eigenlijk is de naam van de organisator S.O.V.- Groot Duckenburg  :- { Sport Ontspannings Vereniging }.  Nijmegen vandaag dus.  Het zowat meest besproken onderwerp in wandelkringen en op wandelingen.   Het streven en doel naar de magische datum in Juli , waar velen voor "trainen".  De wandelstad waar de wieg stond  van alle wandelingen in Nederland en de meerdaagsen hier en ver daarbuiten.  Ook bij mij gaat het hartje sneller tikken richting de Vierdaagse, want Nijmegen was en is de eerste Vierdaagsestad, onbetwist.   Je kan ook merken dat hoe mee de datum nadert , hoe meer het weer leeft.   Vooral in stad en ommelanden , die deze tocht der tochten aandoet.  Een int. sfeer van wandelverbroedering , en medewandelliefhebbers van over de wereld.   Noem het voor mijn part een reunie.   Sinds begin dit jaar was ik er al niet meer geweest , en gezien het wandelprogramma in mijn streek , dacht  ik ; vooruit , want ja ook mij overvalt weer de Vierdaagsekoorts.   Het wordt gezegd en is onder medelopers publiek geheim ; eenmaal meegelopen heb je het virus te pakken .   En ja hoor het gonst nú al weer van de verhalen in de stad.   Kan het ook merken aan de drukte op de tochten hier ter voorbereiding.         Ik stap uit aan het voorstation Duckenburg .  Stadsdienstbussen heten hier merkwaardig "Breng"....  Ik laat ze en ga op apostelvoeten naar mijn bestemming .  Duckenburg is  genoemd naar de enorme uitbreidingswijk  sinds midden zestiger jaren vorige eeuw.       Het is hiervandaan nog zo'n twee en half k.m. gaans naar de schitterende wijk  en club accomodatie .   Deze uitbreidingen van Nijmegen kent een stratennummering behorende onder wijknaam  a'la New York , en had Nijmegen de primeur in het land van genummerde straten , wat een buurgemeente later ook overnam.    Ik had doel "Malvert" , straatno.51 , huisno. 34  ofwel 51-34.   Aan groen in de wijk  houden is destijds duidelijk met opzet gedacht , en zo ben ik opweg door een giga tuinwijk  naar "De Turf "  aan straat 51.   De start vanuit dit paviljoen der wijk stuurt me eerst wat straten door en dan door een asfalt eikenlaantje tussen twee naamswijken door naar de Staddijk  snel de bebouwing uit.        Al meteen ben ik afgeleid van het rijke groen , der wijk met groenstroken grassen ,vijvers , en schaduwrijk , want de lucht is wolkenloos.   Enorm veel grassen hoge en lage , wilde bloemen , en planten en kruidensoorten , van een indrukwekkende  variatie en schoonheid  zullen mijn ogen opnemen .   Ga volledig op in het rijke groen van een duidelijk doel verwilderd Stadspark "Staddijk " . Langs waters en plassen .  De bepijling is wat schaars,  hier en oppassen lijkt me meteen het devies.   Ik vink nauwkeurig mijn routeomschrijving af naar volglokatie en padenwerk.   Deze is wat summier aangegeven , vond ik.    Het groengebied maakt alles goed , zo mooi en zo verwilderd en ruig en pracht.    Passeer gemeentegrens met tunnel onder de autoweg A73 , en beland in Wijchen .  Recreatiegebied en plassen van De Berendonck.     Het wordt bossig vooral en golvend landschap met akkers boerderijen en weiden met nieuwsgierig vee.      Veulens van paarden , pony's , schapen,  e.d. leiden me af.     Herken vandaag diverse delen  van de route , van even zo diverse wandeldagen der Vierdaagse.        En mijn dromen gaan die richting vanzelf.   De bos-rustpost laat ik en ga door , wetende dat ik een achterstand heb in te halen.    Wat landerige asfaltwegjes volgen  de bermen vol met wilde bloemen , langs korenveld met korenbloemen , klaprozen,  boter en paardebloemen .   Tuinen bij huizen met paarse en witte seringen , volgt een peppelbomenweg met ruisende populieren.  In de verte zie ik Nederasselt en Grave een oude vestingstad aan de Maas welke de grens vormt met  Noord-Brabant en Gelderland.  Zie een molen draaien.   Een fietspad asfalt , erg smal  slingert hoekig door open landschap  op.  Stalmest nu en dan bij boerderijen dringt mijn neus binnen .   Agrarisch aroma dan.    Zie markeringen van het Airbornepad .     Een wandelpad van Lommel naar Arnhem .   De rust in café is voorzien in De Zon maar voor mij uit de zon binnen dus , in Overasselt .   Hierna even wijk dorp door  grind asfalt wisselt af  sportparken dorp , gaat het recht op de Maasdijk aan en via slingeren  hierop met wijds uitzicht op de provinciegrens  naar Brabant over de Maas .   Dijk slingert langs de uiterwaarden om vlakbij Heumen er weer af te dalen .   Deze dijk met aanloop naar ; is deel vierdaagseroute de vierde dag 'sochtends .  Mijmeren dus .   Ga weg Overasselt-Heumen oversteken en weer landelijk met afwisselend bospercelen .   Weer weidevee , maar ook kalkoenen roepen en pauwen pronken  en wat struisvogels.  Ik neem  meteen even de tijd of ik soms bekende politici herken.   Je weet maar nooit waar die hun weekendverblijven hebben.... {.}    Groenig landelijk zicht voorlopig op de wandelweg.    Ik haal steeds meer afstanden als 40 en 50 en vroege starters in  welke dik twee uren voorsprong op me hadden vaak .  Verstrooide boerderijen  , schilderachtig en alzo gelegen kom ik voorbij .  Korenvelden , { vind ik mooier dan afzienbare maïsvelden} , - staan er al goed bij , en aldoor de hele weg die wilde grassen en bloemenpracht .   Hommels en bij-achtigen o.a. zoeken hun gading.  Vanochtend zag ik bij de wateren ook al een slak over droge grond nota bene oversteken.   Of die de overkant gehaald heeft ?....  Ook zie ik nu en dan torren en zwarte exemplaren ervan  haastig pad of weg overgaan.   Op stoepen mierenkolonies . Ik steek tot tweemaal  toe twee klappoorten door.   Bebording waarschuwt alsdat dit voor passerend vee is die van de ene naar het andere weiland wil .   Op een zo'n poort raak ik bijna een paar c.m. lange groene rups.   Paaltjes toerroute voor  wandelaars volgend door bos en veldgroensingels kom ik op open bos veld met de rustpost  stands .   De bediening is oranje gekleed , in de aanloop naar het W.K.- voetbal , en tussendoor moet  opgemerkt dat huizen straten en pleinen al steeds meer in oranje tooi veranderen .    Oranjegekte slaat toe dus.  You name it ; alles verandert van kleur, de moed zit er dus nu al in , maar zal met de dag erger worden.   Na deze post weer asfaltwegjes.    Er wordt beweerd ; dat het op verzoek van vele wandelaars met Vierdaagse-aspiraties is om te "trainen voor ".  Want ja ; dik 45.000  wandelaars , stuur je niet over bospaden en zeker niet smalle.  Toch laat men ook niet de paden loos gebruikt liggen vandaag.   Weer landelijk draaien we o.a. in U-vorm om een enorm veld heen , bos door voor de nodige schaduw .  Een smal eenmans tarmacje volgt wat bij een fietsroute hoort .   We gaan toch nog de bossen en heide van de Hatertse en Overasseltse vennen  in  middels zand en grindpaden en wijde blik op het enigzins  heuvelachtige .  Steken weer een bekende Vierdaagse-route weg hier over , gaan smal weidepad tussen weerszijden prikkeldraad door opnieuw dit gebied weer in .  Een stevige klim met trap dwarsliggende boomstambalken omhoog tot heideveld , en opnieuw nu de bossen van St. Walrick in .   Komen aan Diervoort gebied , en steken  over viaduct A 73 Nijmegen-Venlo ; waar Vierdaagselopers door passerende auto's ., bussen, vrachtauto's  altijd onthaalt worden door een kakafonie van toeters en horens in die dagen , ter aanmoediging en begroeting .  Dan geraak ik aan rand stad met namen wijk en straatnummers , nu de Weezenhof .    Goed dat de pijlen hun werk doen hier want de route-uitschrijver lijkt even van het wandelpadje af , omdat hij/zij tot drie maal toe links of rechtsgaand met elkaar verward , en de straat-nummering is ook niet altijd evident  , maar Peter is hier gelukkig al jaren bekend.   Steek natte wijsvinger omhoog en ziet de zonnestand-richting van uur, en volg mijn route  en via de 90e -91 , 53 , -52 beland ik in de 51 e straat terug , op honk.   Geen bekenden gezien .... Behalve Iris dan , en aan tafel nazittende achter mijn drankje ben ik spontaan onwetend ván ,  bij drie stadgenoten van me aangeschoven  zo blijkt .   Zo klein is de wandelwereld ook dus.   Kende ze niet van eerder.  Alles terugblikkend:  Een byzondere tocht met veel afwisseling . Wat meer asfalt dan ik  { ver } -gewend ben , maar toch ook landelijk , bossen , vennen heide , en eigenlijk vanalles wat en vooral de wilde begroeiïngen die mijn wandelweg omfloersten .  Delen van Vierdaagse routes terugzien .  En eigenlijk al weer vooruit dromend op het geweldige Vierdaagsefeest .  Hoewel de eerste grote Vierdaagse zal zijn de Mesa  Ardennen ; stand en verblijfplaats La-Roche .   Daar tussendoor  natuurlijk nog de andere reguliere wandeltochten . Ach ja; wandelverslaafd zullen we maar zeggen .  Na wat nablijven vandaag gaan de voeten weer richting voorstadstation terug naar Eindhoven .  Als ook u blijft wandelen ; wie weet ontmoeten wij elkaar ook eens hier of daar .  Nu komend weekeinde  staat voorlopig Beek & Donk  Gem. Laarbeek  op programma . Houdoe ! Tot ziens dan.

Peter Heesakkers