BeneluxWandelen.eu

Wandelen is een gezonde ontspanning . dat staat buiten kijf.  Maar wandelen of lopen is ook goed voor de knieën , immers je hoeft  dan  niet te kruipen ....  Op mijn weg naar de bus zie ik tussen de naden van de stoepen  hoopjes zand van mierennesten  en uiteraard duizenden mieren krioelen.  Teken van droog , warm en zonnig weer.   Die diertjes weten dit.   Ook de insecten zijn talrijk aanwezig en ik buk nog juist op tijd voor een wel erg roekeloos vliegende duif , die welhaast blind lijkt.    Verdorie hebben die geen natuurlijke radar ! ?   De busschauffeur heeft het gezien mijn wandeluitrusting al in de gaten ; dit wordt voetenwerk voor dit menneke.   Niet druk in de bus en geen enkele wandelaar..... Ik neem weer plaats op mijn vooraan staande praatstoel.   Het is nog dik twee k.m. lopen vanaf de dichtstbijzijnde bushalte van dorp Beek naar dorp Donk.   Zowat 20 min. gaans voor een doorsnee wandelaar.   De inschrijving is buiten onder overdekt terras van café -resto , en ik ben nog ruim binnen de starttijdlimiet , die naar mijn mening best met een uur verlengd mag zijn.   De eerste schreden belooft veel moois vandaag.   Rand van het dorp wordt de wandelaar, langs een sportpark aan een loverrijk weggetje geloodst  met ruime parkeerplaats en de auto's uit de zon , die zich al flink doet gelden.   Wandelaars -parkeerders zijn ook een aanstaand schutterijfeestdrukte ruim voor.   We gaan rand  parkeerplaats een dorpspark of eerder van oorsprong groengebied in , waar niet lang geleden wandelpaden doorheen aangelegd zijn.   Mooie doordachte opener al meteen dus.  Vijvers en bruggen volgen op , de Donkenaren noemen dit terecht De Groene Long.   Met trots.  Grind en verharde zandpaden worden gelopen.  Boven mij krassen kraaien die vast niet bij een vogelzangkoor geaccepteerd zullen worden zo schor.   Groengebieden volgen met grazende schaapskuddes , die in zulk hoog gras staan , dat ze maar half zichtbaar zijn.

M'n petje gaat nu toch maar op m'n bolleke , want de zon brandt al.  In de vijvers plomp in het water en waterlelies en ander groen , maar een oplettend oog , denkt ook aan opkomend botulisme , zo vies als het er uit ziet.    Ik moet even verder een straat oversteken naar een volgend meer open park , en hier is het gokken  welk pad van de twee.  De pijlen ontbreken , en ik zie sommigen andere routes nemen als variant.  Ik draai linksom weer een grote plas  dan maar op de gok , en passeer een  opbouw gaande voor kennelijk later op de dag e.o.a. muziek of zomerfestival , nu nog in alle rust .  Weer straat kruisende , langs een overdekt zwembad , gaat het een schaduwrijke bomenlaan in.  Geraak aan het "knaal" zo ze hier zeggen , kanaal dus enwel de Zuid-Willemsvaart.  Boffen , de ophaalbrug ligt neer nog ,  en weer terug erlangs . Na honderden mtrs. een draai in ruigtegebied en groen rondom een kasteelpark in , eerst een brede laan naar een monumentale poort , om plotsklaps een draai in een eenmanspaadje  te gaan.  En hier opent een groengebied van een planten kruiden en bloemenrijkdom haast zonder weerga.  Korte broeklopen is niet mijn ding , nooit geweest maar ook de distel , netel en andere doornenplanten versperren haast mijn paadje dat slingert door dit gebied.   Lange broek is mijn credo , mede vanwege het jaarlijks toenemende tekenverhaal en waarschuwingen hiervoor.   Maar ook geen te korte mouwen  , oprolbaar meestal , en een klakske zoals onze Vlaamse vrienden zeggen ; op  ofwel pet voor de doorsnee boven-Moerdijker.   De vogels zingen in dit gebied hun hoogste lied , ik ken helaas de soorten niet maar ze zijn talrijk.   Nog een draai om witgekalkt kasteel .  Ga over brug van de Aa-rivier  met  klaterende waterval  over eikenpaadje op de prov. weg aan .  Het houdt jammer op.     Kruis verbindingsweg en even op fietspad om bij een  bloemen en planten verkoop en kwekerij , veldweg in te gaan een populierenpad in.   Een hoek om even van die weg af te zijn , en langs weiden met sierlijke paarden en dartele even zo sierlijke veulens.  Moedergeluk.   Toch weer weg naar Gemert langsop, en tunnel onder rotonde door.        Een rustpost voor korte afstanders vooral laat ik voorbij gaan.   Eindelijk weer weg overgaand even groengebied in.   Door Groenendaal en Galgenveld , en dat zal ontleent zijn aan de geschiedenis ter plekke.   Harrie uit Alphen a.d.Rijn , in de buurt op vakantie, sluit bij me aan , en we kouten erop los .  Hij is druk in voorbereiding voor zijn eerste Nijmeegse Vierdaagse.   Via veldsteegjes bereiken we uiteinde Gemert , zien amper dorp en gaan weer steeg in  draaien . Even lijkt het een doodlopend weggetje , maar de pijl staat vanwege bevestingingsproblemen mogelijk tegen een aan een oude schutting geparkeerde bloempot aan. Voor kasteel langs  kies ik paralel asfalt  gaande langs bedoelde hobbelige kasseiweg. Verderop een rode en groene beukenweg in , vlak aan de kerk is de wagenrust met terras voorzien.   Drinken in overvloed , gratis jawel , en dien Ollander had daar toch echt niet op gerekend .  Alle fris was gratis , koffie en ander warms en voeding erg laag in prijs als 0.80 verkrijgbaar.   Gratis fris hadden we ook , want we konden in de schaduw verpozen in een zucht wind.   Harrie en ik vervolgen en gaan even wat rotondes opvolgend het dorp dwars door.   De routewijziging van i.p.v. rechtsaf , moest om e.o.a. reden rechtdoor op punt omschrijving no.45 , maar de reden ontging ons.   We deden het wel maar we vonden dat het wat lang duurde aleer er weer een routepijl verscheen, en keerden we we terug naar, en vervolgden de route toch maar.    Even bebouwing met oranje versiering ; ja de Oranje-gekte barst los.   Sportparkgebied langs en  een hoge heggen wegje bij schaarse bewoning.   Teunisbloem , paardebloem,  wilde lupine , pinksterlelies en wat al meer strelen het oog.   Wat tuinderijen en maïs en korenvelden en boswerk wisselen af.   Ander akkerbegroeiíng is er ook.   Bossen volgen , een welkome schaduw vandaag ,   en we bereiken later het dorpje Handel.    Ik heb een droog gehemelte en plakkerige lippen bemerk ik , en aan een meneer die in zijn voortuin werkt , vragen we laving .   En we nemen beide de druk van de plaatselijke waterleiding af, de man is verbaasd over onze dorst of misschien ook niet , maar die blikken.   We worden gastvrij naar binnen gevraagd , achterom zoals doorgaans op het platteland in Brabant gebruikelijk is.   En gaan na een kort praatje weer onze gang.   Onder uitdrukkelijke dankzegging.      De veertigers maken hier een afslag maar wij kiezen voor iets korter gezaam.    Weer het bosgebied in buiten dorp.   Welkome schaduw.   Geslinger door ook velden en dan de "Peelse loop ",  langs en brug kruisend laag op waterlijn.   De vegetatie hier is weer rijkelijk en hartverwarmend mooi ,  en een vochtig paadje dient gevolgd een poos.   Toch weer op fietspad geraken we langs een verbindingsweg.  Lodderdijk , ken hem al jaren her.  Moeten uiteindelijk dan toch Gemert weer binnen na enig gedraai, en geraken dan voor de tweede maal op de vorige rustpost ,   rand dorp.   Even oppassen met oversteken want anders rijdt men de vouwen in de broek.   Het verpozen in tuinstoelen en ligstoelen is andermaal aangenaam.   En de vrijwilligers zijn weer volop in touw met liefde en plezier voor de wandelgasten.    En de Brabantse gemoedelijkheid werkt aanstekelijk.    We lessen opnieuw een enorme dorst en zelfs ijswater is voorzien.   IJsthee is niet aan mij besteed want die is toch altijd gesmolten....  Na deze tweede passage gaat het weer de hoeven in de achterste dan dus, op weg.  Een dame , stadgenote van middelbare kwieke leeftijd voegt zich bij ons en gedrieën bomen we wat over ons drietal Vierdaagsevoornemens.  Wandelen is ook ontmoeten toch, en gezellige gesprekken.   Een routeomlegging volgt , maar dit bleek een padroute te worden i.p.v. asfalt zo bleek later verderop .  We gaan dwars door een groot paardengebeuren zonder morren van beide zijden via veld en bosjeswegjes.   Begroetingen van paardenhobbyïsten zijn ruim ons deel en we oogsten bewondering bij het antwoord wat voor afstand we doen.   Ja ik weet het wel ; in wandelen gaat inderdaad veel vrije tijd zitten.  Ieder zijn hobby toch.    En veelkleurig kunstwerk van hout en ijzer trekt onze aandacht Klaïda genaamd.  Zegt me niets .... We draaien van een doorgaande tussenweg af de weiden , akkers enz. meer in , en merk nu tegendraads van wat ik hier kortelings met de  Gemerttocht liep.  Zien we nu wat we toen vanachter konden zien.  Heel andere blik dus.  Tenzij ik achteruit liep.  Verhard en overhard wisselen af.  Bomenwegjes en even wijde blik.   Een wijde bocht brengt ons over viaduct nieuwe autoweg regionaal , en met een haarspeldbocht  na afdaling weer landweg op.  Komen aan weg B.& D. - Gemert , even fietspad en we komen even in de verleiding om weer het groengebied van daarstraks in te gaan.  De pijlen van de kortere afstanden hangen er n.l. nog.  Geraken niet eens en vervolgen maar.  Bij kanaalbrug Beek overgaand gaat het even tegengesteld van vanmorgen  weer door parkgebied en later groengebied vanochtend bij de start aan ; om toch nog met een grote slinger op de finish aan te gaan.  Zo licht als buiten , zo donker is het mede door het donkere interieur binnen.   Later op mijn wandelende terugweg naar de halte vind ik een andere welliswaar wat langere buslijn naar Eindhoven , maar wat geeft ,er leiden immers ook vele wegen naar Rome.  Ga uit de zonnestand de bus in en mijmer na over een wisselende wandeldag door de Laarbeekse en Gemertse natuurgebieden.  Soms wat lange stukken m.n. over de fietspaden langs de doorgaande wegen , maar toch zeker niet slecht.    En waar mogelijk nam ik een graspad wat in de zomerhitte aanmerkelijk koeler loopt.  Integendeel , het leek dat aan alles was gedacht , zeker aan schaduw die in de zomermaanden uiterst welkom is.   Maar daar heeft mijn deel der provincie helemaal geen gebrek aan.   Nu komend weekend wikken en wegen.   Waarheen.  De week erna op bedevaarttocht ,  traditioneel toch .   Is ruim 80 in twee dagen weekend.   En direct daarop de Ardense Vierdaagse ofwel MESA-mars  { La-Roche } , en hierna de marsen van Lieshout .   Een nieuwe tocht in de streek aan het wandelfirmament.  Daar zal ik u vast ook  mogen ontmoeten.  Blijven wandelen dus.  Houdoe en tot ergens , vast en zeker.

Peter Heesakkers