BeneluxWandelen.eu

 24/06 Weris __ Marche-en -Famenne                                                                                                                                                             Opnieuw vroeg uit de veren en na dagelijks ritueel op naar de kantine voor het ontbijt en het mee te nemen lunchpakket.   Immer weer gezellig , en gezellig geroezemoes , lopers onder elkaar.  Ook des 'savonds bij het diner .     De busrit is weer fantastisch mooi op weg naar Weris.    We zien tot twee maal toe een groep everzwijnen in het landschap.   Bosrijke rit ook .               In Weris krijgen we al meteen een flinke klim het dorp uit.     Weidevee heeft een niet aflatende belangstelling voor zoveel vroeg wandelvolk.    Onderweg is het echt mooi om een lang lint van wandelaars over heuvels en  door de dalen te zien trekken .    Als een langzaam kronkelende kleurige slang trekt het legioen door het landschap.       Machtig om te zien !

Passeren Ezerée . Een slagboom en volgt een lange verkeersvrijgemaakte kaarsrecht lange smalle betonweg , door overigens schitterend gebied met vergezichten en wat meer is , beschaduwd.   Ik kan er nu zonder extra inspanning behoorlijk de pas in een gelijke cadans inhouden .   Al redelijk snel bereiken we een rotonde welke halfweg de route randje stad Hotton blijkt te zijn.   Een tank van de 53 Welsh Divisie met uitleggende plaquette .  Even lezen toch.   In een plantsoen staat het.   Deze tocht staat immers in het teken van de beruchte slag van de Ardennen.   En is telkendage  vol met gedenktekens in allerlei vorm , die de aandacht trekken .   Hotton is weer de hoofdrustplaats op een groot evenemententerrein  , waar de Ourthe rivier doorsnijdt.  Hier komen ook de route van de dagelijkse lus van andere kampementen erbij .          Ik tref hier Rob en Aartje , René Smets en , en Guy Verhelst , bekende gezichten en bloggers in wandelland .    Rob, Aartje , en Guy tref ik dezer dagen overigens nogal eens , en ook Claude Tixhon als de fotograaf van Beneluxwandelen .   Shannen Melis is onderweg ook gesignaleert , zo verneem ik.    Het veld is  met allerlei kraampjes en voorzieningen , is aardig verwijlen , en voor je het weet vliegt de tijd voorbij.     Hup dus in de achterste hoeven , en het gaat via muziekkiosk  de brede stadsbrug over ,  stadje uit een struikelpad op.    Pal langs de oevers op een eenmanspad moet het wandellegioen haar weg zoeken , boomwortels en rotspunten en zand en keienpaden en zelfs trappen voert ons verder  van het stadje .  Vaak maar een halve meter smal!.... En klimmend.  Langs een immense houtverwerkerij  , waar houtbrandlucht vermengt met houtlucht, erg doordringend is.    Iemand verliest de achterhak van zijn schoen. ..   Ik zie een paar maanden oud kind bij vader op of beter in een rugrek zitten en dat met dit parkoers en erg warm weer.    Thieu uit Weert ; 85 jaren jong , komt me in sneltreinvaart langszij en voorbij , de durfal !   Laat de jongere mens zijn hakken zien dus.    Kan hem nog net naroepen dat mijn pet eerbiedig afgaat , en nederig buig en ik hem enorm bewonder.    Zeldzaam toch voor zulk een leeftijd !?  Als volleerde klimgeit verdwijnt Thieu al snel weer uit beeld , inhalende zijn veel jongere tot piepjonge medewandelaars.     Almaar op en neer gaat het door het landschap en bossen en soms wordt er onderweg fruit uitgedeeld en blikjes drank van e.o.a. firma's die het met de zwoegers erg goed voorhebben .    IJsjes zijn ook dagelijks gratis kost .   Verzorging in optima forma dus.     Naast de verkoop in klein bedrag van frisdranken en bieren.      En elke 5 k.m. de gratis halve liters bronwater zijn zeer gewild want dorstig is het dezer dagen.   Vele liters per dag worden met gemak weggesloebert.   Op de tafels aan de rustposten natte kringen van glazen .   Als men vierhoekige bodems van glazen zou hebben gehad , was dat kringenprobleem { nou ja !} , opgelost. ....... Ik passeer naar de laatste 5 k.m. rustpost een huis dat wat jaren eerder nog halfhoog stond in aanbouw , waar we toen met vele tientallen lopers stonden te schuilen voor een stortbui .   Nu was het eindresultaat te zien.  Mooi !  Na dit huis staat de laatste post voor vandaag .  Hierna volgt een  ongemakkelijk bospadenparkoers en is het alert blijven op struikelwortels en stenen , maar welkome schaduw voorlopig.    Hierna dient zich de villawijk van Marche aan  , en na enig gedraai komt plots een lange pikdonkere tunnel in zicht . Maar ook hier is er licht aan het einde der tunnel zowel spreekwoordelijk als reëel.    We lopen Marche binnen .   Gaan toch met een boog om het centrum heen , om ergens op een sport en industrieterrein de finish na wat stratenloop te bereiken .   Opnieuw enorm gezellig hier onder het tentdak  en allerlei kraampjes en voorzieningen, en bezie ik evenals alle anderen het binnenkomen van anderen.   Sommigen moe , anderen weldadig monter nog.    Weer de bus naar La-Roche door opnieuw een boeiend natuurlandschap, bevolkingsarm .   Mooie panorama's en kleine Ardenner dorpjes op en in de heuvels.      Dan volgt een lange afdaling naar het dal van de Ourthe en La-Roche.   We gaan ons voorbereiden op opnieuw een warmere dag , de laatste , morgen . 

25/06  La-Roche ---- La-Roche

De laatste dag alweer.  De slaapzaal moet om zes uur ontruimd zijn.  En opnieuw zijn we dus vroeg uit de veren om alles in te pakken , wassen , om te kleden en op tijd vertrekkensklaar te zijn.    Naar de kantine voor het uitgebreide ontbijt en het af te halen en zelf klaar te maken keuze lunchpakket voor onderweg.   Bussen hoeft vandaag voor ons kamp niet , en dus een tien minuten gaans staan we in het stadje op het startplein .  Ver boven ons zien we de colonnes bussen van andere kampen afdalen in het Ourthedal.    Iets vroeger begint men met de startstempel .    Kan nieuwkomers als Rob en Aartje nog kennisgeven wat vooral in het begin te wachten staat.    Een stevige lange en steile klim het dal uit .    De aanloop is nog vals plat maar dan begint het ploeteren en zwoegen , gelukkig staat de zon nog laag en verloopt de klim veelal in de schaduw.      Rondom me is het een gezucht en gekreun en de ruggen krommend , en soms bij wijze van spreken de neuzen op de schoenen om omhoog te kunnen komen.     Het stoere gezang vooraf van de militaire groepen is ook verstomd , die hebben ook hun dobber eraan.  Na deze lange klim volgt nog  even een gemeen vals plat , en belanden we in de open ruimte nog steeds stijgende nu uit de beschutting van het haarspeldachtige bospad omhoog.    Er ligt al duidelijk her en der teer of bitume op het wegdek van het schroeien der zon.      Een steengroeve op een helling ver weg zal ons een groot deel van de route zichtbaar zijn .   Opnieuw dorpjes in alle Ardense rust en schilderachtigheid en bloembaaken aan de gevels volgt.  Vergezichten , en het wandellegioen trekt over heuvels en dalen .  Het vee is weer belangstellend en soms begroet het ons met geloei.    Vreedzaam bedoeld vast.  Bereklauw komt op.   Rabarberachtige planten .  Velden met bloemenzeeën    , klaprozen , enorm veel en hoge bremstruiken ,  duizendblad , you name it , het is en of staat er welig.  Zo byzonder mooi !.... Waar nodig of nuttig staat de millitaire politie paraat voor een veilige oversteek dezer dagen.  Ook dagelijks , zit moe al druk te breiend langs de route op diverse plekken om een meeloper te volgen. Onvermoeibaar .  Vlak voor de hoofdrustpost  bij Champlon wordt de wandelaar  verrast met wegwerken over vele honderden meters.    Zo'n 70 c.m.  tot  een meter diep liggen keien als verharding  voor een holle weg , we vinden een nog geen halve meter hoger op akker gelegen pad langs weidedraad en of schrikdraad om er langs te kunnen.    Toch geraak ik wat verder nog op een akker en dan moeten we verderop er toch vanaf  zakken op de losse keien .   Een vriendelijke dame leent me haar loopstokken voor de afdaling vanaf de hoge wand van en op  de holle weg.       De rustpost dan dus. .    Na deze rustpost komen we voorbij een prachtig houten bruingemaakte chalet op een heuveltop.       Bremstruiken zijn dezer dagen alom aanwezig , naast andere rijkbebloemde velden.   De steengroeve op helling blijft dikwijls opdoemen in de verten.    Soms waait er een weldadig lichte bries .              Zeer welkom !   Vecmonts en Ronchamp volgen .    Moeten even randje autoweg blijven achter uitgezette pilonen  rood-witte.     Komen langs hellingen gekapt bos met een weelde met vooral vingerhoedskruid , één paarse gloed op die ex-bos-helling ! Brede harde zandweg wordt geruild met een z..g. gewestweg die almaar blijft stijgen en slingeren.    Aan de top hiervan een kruisbeeld ,  { moe breidt er ook weer } ,  gaan we via tarwevelden naar benée.    Duikelen weer de beschutting van bos in , en dalen aldoor , bruggetje over , een beekje overspringen over nog net op waterlijn liggende keien , een droge beekgeul weer over jumpen , en tussen het jonge grut der scholen die dit parkoers spelenderwijs doen naar boven zwoegen .  Na ruim 20 k.m. laten we nog juist een dorpje liggen en is de drinkpost meer dan welkom.   Boven het dal van de Ourthe in de verte zien we twee paragliders de afdaling maken .    Nog even wat veldwerk om opnieuw de beschutting van moeder natuur in te duiken  , volgt een erg lange afdaling naar La Roche .    Dit was vorig jaar een geweldige puinhoop deze weg met stenige pad en brede weg duidelijk in heraanleg vol kuilen en gaten toen.  Nu zagen we het eindresultaat.  Brede asfaltweg met nu en dan kinderkopkes.     Kasseien zeggen de Belgen .  Helikopters die andere jaren de hele route boven ons cirkelden waren deze dagen geheel niet te zien ...... Had te maken met de bezuinigingsdrift van de defensieminister die nu ook hier demissionair is . De oude burghtruïne komt in zicht gelegen in het dal van La roche , en via gezellige binnenstadstraten zie ik Thieu , {85} ,  op een terras zijn voldaan der mars achter een stevige pint vieren .  Ik begroet en feliciteer hem uitvoerig zoveel bewondering als hij ook bij mij koestert .  Hij zit er in alle glorie en rust en monter alsof hij geen drie dagen gewandeld heeft !..... Op het aankomstplein waar we deze morgen ook vertrokken zoekt elkeen nog eens een plekske op achter veelal een stevig glas ,om na te mijmeren over werkelijk vier schitterende dagen .  Wat je ziet en hoort; de verbroedering ten top.    Nieuwe en oude vriendschappen , en vaak al de afspraken voor volgen jaar.     Een vierdaagse die zonder meer trekt om voor jaren te gaan doen. Ik neem opnieuw fijne herinneringen mee naar huis.    Voor de natuurliefhebber zonder meer een must.     Zal vast nog vele keren met weemoed aan deze geslaagde MESA terugdenken .  De site Beneluxwandelen . eu  toont massa's foto's om een zo duidelijk mogelijke indruk te geven aan hen die hier niet waren of konden zijn .  Na een dag pauze ga ik een tocht doen bij me dichter in de buurt.    Lieshout; nieuwe club , nieuwe ervaring .   Tot dan , blijven doorwandelen zie ik u er vast ook. Houdoe , het beste , tot ziens.

Peter Heesakkers