BeneluxWandelen.eu

Sneller dan gister peddel ik dwars door Eindhoven op Geldrop aan voor de tweede dag vandaag. De vijfdaagse werkweek en de nog aan de gang zijnde vakantietijd , maakt dat de knipperende verkeerslichten nu me sneller doorgang verlenen.  Vandaag is de dag van Mierlo genaamd als hoofdrustplaats bedoeld.  Recht tegenover de start gaat het nu langs de grote sportvelden van div. liefhebbers over het fietspad. Vele parkeerders van verderop komen ons tegemoet op weg naar het startburo , en het blijft een constant wederzijds groeten naar elkaar.  De weg Nuenen-geldrop oversteken en opnieuw zijn we al direct in de natuur aan de rand van G.  Een graspad in omzoomd met hoog en grondgroei.   Loverbossen in van de Luchense en Molenheide.  Toch nog even door een villawijk en opnieuw de beschutting en omarming van moeder natuur in . Ad Parkoers wil liefst alleen ons maar op smal padwerk hebben , daar waar ook maar enigzins kan...  Dat wisten en weten we.  Gaan een open kampvuurplek naar het schijnt voor scoutingkamp dwars oversteken en we slingeren door de bossen bij het Wolfsven mede een zeer bekend vakantiebungelow en campingpark. Achterlangs en we lopen en slingeren zodanig dat het richtinggevoel ons in de steek gaat laten.  Een omgeploegd pad dat een landbouwer zich onrechtmatig toegeëigend heeft naar zijn akker mogen we alsnog gebruiken om de weg te vervolgen . Na alle ge-bos , kom ik plots aan het Eindhovens kanaal wat van Eindhoven centrum naar onderlangs Helmond loopt en daar in de Zuid-Willemsvaart uitkomt. Het kanaal wordt al decennialang niet meer voor de commerciéle scheepvaart gebruikt , en de oevers en al erlangs liggend wordt aan de natuur teruggegeven , en dat maakt dat de natuur inderdaad verwildert hier en een indrukwekkende schoonheid  vermaakt. Fietspaden er langs . Groen op het water  als waterlelies o.a. soms komt nog een roeier of groepje met snelle kano voorbij. Aan de overkant ontwaar ik de enorme heuvels kunstmatig aangelegd van een afvalmaatschappij , zodanig als lijkt het natuurlijk. Ik weet dan pas dat ik me ergens tussen Nuenen en Mierlo bevind.  Opnieuw geleiden ons meest toeristische paalroutes divers slingerend door de Luchense bossen. Onderbroken met den boer zijne landerijen . In een afgelegen bosperceel zien we toch nog iets aandoenlijks ook. Een manege-achtig paardenverblijf maar ze staan in modderweiden met nauwelijks een spriet gras.... Ik heb er moeite mee... Dit kán niet !.  Vervolgens na de rustpost te velde gaat het langs akkers en anderzijds bos.  Weer de landelijke weggetjes al of niet asfalt op  Door wijdere blik zogezegd en eikenlanen en de Gulbergen  op afstand door velden met weer die bloemenpracht welke ons de natuur in al haar wildernis voortovert Afleiding is ook een tuin met veel lama's en wat kleine kangeroe's en wat oude boerderijen langs. Brug kanaal over dalen we af  na spoorwegovergang vlakbij de Helmondse buitenwijk Brandevoort genaamd , die geheel in oude vestingstadstijl wat jaren geleden is opgebouwd. En je inderdaad naar vroeger eeuwen doet terugmijmeren. . Veel lopers nieuwsgierig geworden gaan zelfs de wijk in van het parkoers af, voor films en foto's te maken.  Het parkoers gaat achter de spoorlijn door, Venlo-Eindhoven }} -  en het onvermijdelijke is dat we het wijk-spoorstation  over moeten via dit station , eerst via trappen in drie stages en dan hoog boven de rails en weer trappen af even door die wijk gaan.  Het was een station in antieke stijl .  Gaan vestinggracht over om via randparken door hoog riet en andere waterplanten en wilgenbomen en struiken om deze wijk heen te gaan. Watervogels aller aard hebben hier ook hun domicilie gevonden zo te horen en te zien. Met ruim zicht over de oud lijkende gevelrijen  gaan we de wijk om i.p.v. doorheen.  Hoe prachtig gevonden deze doortocht. Gaan verder van die wijk weer af kanaalbrug voor fietsers/voetgangers over. Weer langsheen hier . Om dan na allerlei groengebied Mierlo in te gaan . Daar wacht de officiele rust in café-zaal. Hoewel de bediening hard werkt neemt het veel tijd aleer men bediend wordt. Opnieuw Mierlo door tot een asfalt ons uit het dorp geleid.  Zandwegen door golvend landschap en paden langs akkers en vooral maïsvelden  en sloten gaat het .  Een natuurgebied met alle ruigte en bospercelen door tot het boswachtershuis woning dus.  Het gebied heet Sangh en Goorkens.  We krijgen een tijdlang akker en gras en bouwlanden voor de voeten door hoog gras langs sloten en weiden o.a. Eenmanspaadjes derhalve.  Een regeninstallatie op het land kan onmogelijk droog gepasseerd worden , en zo gaat i.p.v. water over gods akker het ook over ons heen , maar wel wat avontuurlijk en ach de temperatuur was ernaar voor een verfrissing.  We mogen ook nog een viertal keren schrikdraad zien de nemen, een stond wél stroom op.... Een loopster nabij hield telkens voor me haar loopstelten  wandelstokken onder de bedrading om deze veilig hoog op te tillen.  Zodat ik er onderdoor kon kruipen.  Vervolgens weer een bosgebied in waar de knieën voortdurend opgetild moesten worden vanwege boombarrages op den wandelweg. ofwel pad.  Dan een bos met rijkelijk varens bedekt.  en wat gepadder de autoweg naar Venlo per viaduct overgaand is daar de rustpost te velde weer.  Hierna gaat het over de braakhuizense heide en vennen, tot we na geruime tijd gaans een steil talud op klauteren en weer viaduct weg en direct weer talud afdaling voor de kiezen krijgen . Beiden meer dan steil , dat wel en dus de gewrichten even op de proef stellend al laat ik het gemakkelijkere alternatief willens wetens liggen.  We komen na boswerk langs een kennelijk e.o.a. hippysch gebeuren terrein  en volgen houtsnipperpaden  en dan aan een wel erg oude hoeve met een werkelijk schitterende bloementuin, wat menigeen  stilstaand bewondert. We naderen nu de zuidelijk en oostelijke Geldropse wijk Coevering wat straatjes even en dan een erg groene vochtige achterom  , prachtig pad. De natuur gaat hier volop onverstoord haar gang.  Weer een bruggetje over de Kleine Dommel brent ons over eensporige paden langsheen deze onder wat viaducten door en velden doorkruisend tot bijna oud centrum Geldrop , even nieuwe wijk door met vooral appartementen en nog een oude fabrieksschoorsteen die een oude toenmalige weverij en textielcomplex markeert. Nu toch dwars door het centrum met een plein met terraswerken en winkels een hobbelig straatje en steegje in recht op de kasteeltuin af en die poort door. Zeker een must om te doen .  Via toch nog een gevonden ruig natuurgebied gaat het weer die dommel over en sta ik oog in oog met de sporthal waar de wandeling begint en eindigt. Opnieuw een fenomenale dag, met ook weer als gister nieuwe paden en wegen. Duidelijk hier was een professionele kenner aan het werk geweest die er al zijn tijd , ziel en zaligheid in de routes gestopt had. Klasse Ad!! Ik kijk alweer uit naar de derde dag , morgen. Dan gaat het globaal richting Nuenen het Vincent v. Gogh-dorp en omgeving . Ik weet nu al ; dat belooft. Tot morgen dus die derde dag van deze driedaagse. Vind het nu al erg de gedachte dat het dan er weer voor een jaar op zit. Een natuurdriedaagse in optima forma, en dat zal elke deelnemer  vast en zeker beamen.

Houdoe , tot morgen dan .       Peter Heesakkers