BeneluxWandelen.eu

De wekker rammelt me alweer vroeg uit de echtelijke sponde. Je moet wat over hebben voor de hobby nietwaar?  Spring een uurtje later op mijn stalen ros en geef 'm de sporen . Een beetje weemoedig voorgevoel want dit is dan alweer de derde dag van dit evenement.  Het is nóg rustiger dan voorgaande dagen op mijn route naar Geldrop. Aan de sporthal gaat  mijn tweewielige vervoerder aan de ketting vast aan de reling want lenen is misschien niet zo erg , maar of ze'm terugbrengen moet je afwachten. Denk 't niet. Er wordt al volop gestart met de twee grootste afstanden vandaag. Mag dit jaar vroeger. Ik zie weer talloze bekende gezichten voorbij gaan , en later ook in de sporthal aan het aanmeldburo , en dat brengt aangenaam oponthoud.  Het hemelzwerk is nog met een dikke mistachtige lucht bedekt , maar het zou toch zonnig gaan worden.  Vandaag heet de dag van Nuenen ,{ "nunen "} .  Ik ga alleen op weg , nou ja alleen ; je ziet constant lopers voor en achter je. Het gaat het groen in van Geldrop noord , over brugje van de zijtak van de grote Dommel , hier de Kleine Dommel  geheten . Wat asfalt door randparken met waar de natuur meest haar gang mag gaan . Ga weer de ruigte in van vooral moerasachtige beplanting als wilgenbomen en dan wordt het direct modderig , glibberig , ook op de graspaden ben ik waar deze al platgetrapt is door de voorgangers op mijn qui-vive. Ga met gras langs een diepe bijna droge sloot om na wat gedraai op een kinderkopjesweg bij een kleine haven uit te komen  van het Eindhovens kanaal. Deze weg ga ik een paar honderd meter om te stijgen naar de smalle verkeersbrug om het kanaal weer meteen langs te gaan waar voorheen een zand-grindweg was liggen nu betonplaten voor een pas aangelegd fietspad.  Rechterzijde kanaal links verborgen weiden met verschillend vee en houtwallen en groenstrookjes ertussen en al meteen erg mooi . Dan na zowat 500 mtr. steil omlaag een uniek broekgebied in  de stroom van de kleine dommel volgend, die meeslingert en ook hier drassig en modderig en erg smal , geheel omringd met hoog riet en andere wildgroei , wat je in broek vindt ik loop zowat op de waterlijn . Hier is het onbeschrijflijk mooi! Het is lopen in ganzenpas want de ruimte laat niet toe met tweeén of meer te lopen hier. Moeder natuur sluit ons volledig op hier en geen kant kan je uit, maar het is een regelrecht genot. Vaste lopers al jaren bekend dit pad maar het verveelt nooit.  Verderop gaat gras en modder over in een wat breder houtsnipperspad. Het rottend hout hiervan brengt opmerkelijke groepen paddestoelen van een glazig soort . Je ziet ontelbaar verschillende begroeiíngen en planten en bloemen , ook langs de boorden van de rivier. Het absolute wandelwalhalla. Na opnieuw gedraai dient zich de eerste rustpost aan , wat vroeg gezien de afstand gelopen en te gaan nog , maar vooruit. We zitten in buurtschap Coll aan de watermolen die Vincent van Gogh nog geschilderd heeft. Deze rustposten zijn altijd weer aangenaam qua sfeer , en ontmoetingen . Henri Floor komt in zicht , ook een mede-beneluxwa. medewerker, en ik zag dezer dagen nog Hennie en Theo , Roland Weijers , dus aan publiciteit geen gebrek. Met Henri loop ik wat k.m. rs mee op door net geen randje Eindhoven , mijn vroegere buurt en dus kan ik erover vertellen. Noud de fotograaf van Olat nadert per fiets achteraan . We gaan overweg Ehvn-Venlo over een deel van Eindhoven in wat nog wat dorps-vroeger voor de annexatie 1920 uitstraalt, draaien weg af de velden in waar hoog gras aller soort en struikgewas ons langs de broekspijpen streelt , eensporige paden . Gaan oude verbindingsweg over tegelpad achter een flatwijk door door zoveel mogelijk parkachtig en plantsoen om met een voetgangersbrug de weg Eindhoven -Helmond over te gaan , en dan volgt een wir-war van wegjes en paden door een prachtig natuurgebied De Bochten , Eckarts bos  en Lage heide in te gaan, nu en dan met weidjes onderbroken . Als we deze gebieden uitgaan komen we in het Dommeldal waar ochtendnevel bezig is op te trekken en de zon doorbreekt. Hier vooral akkerbouw en hoge veldgewassen voor de boer.  De Wolvendijk op en dan de Kl.Dommel over die de gemeentegrens vormt tussen Nuenen en Eindhoven met opnieuw een watermolen , het gehucht Opwetten , wegjes met boerderijen oude , en huisjes tuinbouw langs , met knalgeluiden om de vogels uit de boomgaarden te houden en de veldgewassen die hier in aller soort  groeien. Dan het gehucht Boord in . Een wegmonument vraagt aandacht van een verongelukte  jonge tiener. Ik lees  het verhaal en dan blijkt dat vader en dochter meelezende dat ook hij de rampspoed van zo 'n  ongeluk kortelings over zich heen kreeg. Dit is slikken even....  Gaan wegje in veld omzoomd met hoge heggen in landelijkheid  om dan via helsestraat in het onvolprezen Nuenens broek - gebied te geraken en opnieuw is de rijkdom van planten , bloemen gras en modderpaden en planken en bielzenbrugjes ons deel. Het is indrukwekkend mooi en fotogeniek ook . Sloten  langs  om weer in z.g. open te geraken bij de weg naar Gerwen en Nederwetten  de Roosdonckse windmolen op terp te zien .  Even toegangsweg dorp nuenen en dan groene villawijk doorgaand over brugjes sloten en beek en waters . Dit is het dorp dat prat gaat op dat Vincent v. Gogh hier wat jaren zijn leven doorbracht en alles is op een toeristisch vlak op dit thema  aangegeven met tweetalige borden met beeld en uitleg van zijn tijd hier.  Heel het dorp is Vincent hier en daar zus en zo en straatnamen van mensen en werken uit die tijd zoals Aardappeleterssteegje , een der schilderijen .  We gaan een arboretum door een heuvelig park met vooral oude bomen van wie weet 200 jaren oud vast. Langs het kerkje waar Vincents vader predikte als dominee. Een lindeboom uit die tijd en plein met oude huisjes die hij ook schilderde en de nodige stand en borstbeelden etc. De rust in een café aan het Neunens driehoekig park centrum dorp.  Alles V.v.G. wat de klok hier slaat. Wacht de eerste regenbui van dezer dagen even af, en ga dan verder. Tunnels door en wijk en dan volgt een heerlijk wijkparkoers in rijkelijk groen en vijvers en waters . Ik wordt nu opnieuw wel verrast op een wat stevigere bui en ik vind mijn schuil bij een kleuterschool onder tentdoeken die boven een zandbak hangen , tegen de zonnebrand .  Ik zie en spreek ook even Marion Hofbauer uit Dússeldorf die verrassend goed nederlands schrijft en spreekt autodidact zelfs! Ze is bekend als ex-wandelmee.be-ster.  We gaan groene wijk door  op buurtschap Eeneind aan en dan natuurgebied Enode in  met erg grote vijver met watervogels en plomp , via zandpadwerk . kris-kras.  Komen in landgoed Gulbergen door oude dennenbos vooral en dan is er weer de rustpost te velde, altijd weer oergezellig en veel napraat.  Slinger weer bosgebied door om in de ruime leegte van landschap te raken en dan mogen we-- Ad verhoorde mijn smeekbee-- Eindelijk de afvalbergen gebied Gulbergen opstijgen via smal steil pad. Op het oog een natuurlijk landschap en gebied , en reuk noch zicht , herinnert nog aan de afvaltijd die deze bergen door onze consumptiedrift realiseerde. Het gaat van de steile en dus de knietjes moeten even werken , en beneemt je bijna de adem .  Langs en dwars door golfterrein , die deels op de heuvels is . We gaan door bosgebied Gulberg nog door een enorm ex-particulier terrein met bebaande slingerpaden wat zonder meer prachtig is met zijn samenstelling boomgroepen en gehele natuur .  We belanden weer aan het kanaal maar dan noordelijke kant van Ehv.-Helmond . Ook hier verwildert de natuur met door en overgroei als bomentakken boven het kanaal als lijkend een afdak. Maar ook de boorden verwilderen. Zonder meer een plaatje.  De brug bij Geldrop weer over en meteen weer vervolgend langs dit kanaal . Honderden meters verderop duiken we per eenmanspad de ruigte weer in en na wat rondslingerij en wat smal asfalt fietspaden komen we langs de wandelaarscamping met tenten en caravans te velde op enorm veld met sanitair voorzien. Ook Belgische nummerborden op de parkings .  Nog wat sloten langs laverende komt de sporthal in het vizier. In de grote sporthal waar ook overnacht kan worden maken zich al de eersten op voor vertrek naar huis.  Ik denk er nog niet aan en wil ook niet want zowel binnen het café als groot overdekt met tenten buitenterras is het een oergezellige drukte, van wandelbekenden en wandelcoryfeeén onder elkaar een echte reunie is het . Het was hier weer opnieuw een fenomenaal mooi natuurparkoers dezer dagen met opnieuw nieuwe parkoersen en onbekende plekken nog voor ons in deze omgeving. De vaste bezoekers van al jaren her , en de eersten van de eerste tocht waren present en vanuit het hele land . Moet dit nog uitleg ?... Ook de vlamingen weten al de weg hierheen en zijn getipt door hun wandelvrienden. vast.  Olat fotograaf Noud { Wijn } heeft deze dagen weer  voor club en wandelaar vereeuwigd .Op Olat.nl  zal Noud ze vanaf donderdag zo belooft ie laten zien en ons na laten genieten . Niet vergeten dus.  Hè verdoeme , het zit er hier alweer voor een jaartje op ... Ik wordt er weemoedig van... Ik ben een van de laatsten na binnenkomers en blijvers die hier weer op weg naar huis ga.  Ja die kempense wandeldagen en Olat heeft dus niet iéts , maar véél.  Kijk alweer uit naar volgend jaar. Deze maand rest nog Breda met vraagteken nog , Oerle-Veldhoven , Roermond . Wie weet zie ik u daar ergens ook langs de wandelwegen. Houdoe ! Tot ziens !

Peter Heesakkers