06-09-10

05/09/2010 E.J.O.S Nijnsel { St.Oedenrode } N.L.

Eerschotse jeugd op stap,  is de afkorting van deze clubnaam , genoemd naar een wijk in St.Oedenrode  , waar het dorp waar van uit  vandaag gestart wordt toe behoort.  Vorig jaar ging met vanuit St.O. vanuit een camping vandaag vanuit het schutterslokaal . Zonder meer een vooruitgang.  Het lokaal ligt aan de rand van een industrieterrein en het dorp en dit maakt dat ik al vrijwel direct vanuit de deur rand dorp langsheen even de bebouwing , al meteen de natuur in mag. Na een klinkerweg langs de tennisbaan waar het geluid van de rackets en de bal klinkt , verscholen achter een metershoge heg volgt een grindweg door akkerland en weiden met het coulissenlandschap op de achtergrond van bomenrijen en het Vressels bos , onder een veelbelovende vrijwel wolkenloze hemel .  Een paar velden met pasgemaaid hooi welke door de ochtenddauw heerlijk ruikt , gaat het langs weidevee .  Een schaap houdt het geluid tussen blaten en boeren . Passeer een rijkbebloemde tuin waar dahlia's de boventoon voeren toch, om via landelijke wegjes en maísvelden  bermen met brandnetel en braamstruiken omrand verder te gaan . Een nieuwe {?} camping  wat meer het bij de boer op z'n erf camperen lijkt.  Doorgeschoten aspergevelden en ander verruigde akkers , bietenvelden , prei en wat meer.  . Een grindweg langs hoge heggen en anderzijds bessenstruiken , gaat richting oude rijksweg Son , St. Oed. Waarlangs we een hele poos een fietspad volgen . De parkoersman , had dit nodig zo bleek om ons te geleiden naar de hof van Eden , of wat daar mogelijk op zal lijken . Afwachten maar , maar in alle geval  brengt hij ons gebied Wolfswinkel in , om ons het Vressels bos in te sturen , welke al lang lonkte op afstand , even de dieperik in en over een lattenbrug de Dommel ; { ja , daar heb je deze weer haast onvermijdelijk in het Oost-Brabantse } , klimmend en dalend door voornoemd bos te gaan . De eikels vallen als hagel rondom me neer , de wind is al vrij stevig en de eerste tekenen doen zich nu al voor van de nakende herfst. Een z.g. kenner vertelde me vorig jaar ; vallen de eikels vroeg en veel , wacht een strenge winter, en hij had dus gelijk gekregen . Ook nu vallen ze massaal en vroeg....  Het eikenblad kleurt ook al aan de boom , maar dit blijkt  te liggen aan de schimmelziekte meeldauw .  Toch meen ik al verkleuring in andere boomsoorten te zien.  Ik volg nu wandelroutes van diverse toeristisch aard en naam en tekens wat de tocht veraangenaamd. . Ga op en af paden die door dit bos slingeren  van enkele meters hoogteverschil , en de Dommel piept voortdurend uit het groen , afwisselend .  Tref meteen Willy  , een districtsbestuurlid van onze nat. wandelbond , en wandelzaken komen op de proppen . . . Gaan langs een bosrand tot verharde weg naar de Vresselse hut , die we laten liggen als rustplaats en draaien de weg weer af meteen een grasweg op  door landelijke wegjes nu en onder ruisende populierenrijen door . Waar de weg een bocht maakt mogen we weer het Vr. bos in  en volgen routepaaltjes door dit bos als leiddraad  z.g. gele en rode routes , het bost ermaar op los voorlopig , weldadig mooi toch .  Einde bos gaat het weer de wijde weiden in en akkerland over graswegen langs volle sloten, zo hoort een echte sloot te zijn . . Een afstandssplitsing volgt en de langste hiervan vervolgen door hetzelfde landschap over stalen bouwplaten die op bouwwerken gebruikt worden om bouwverkeer  niet in modder vast te laten lopen . Weer sloten langs met wijde blik . , dan opnieuw de beschutting van een bos in tot een immens mobilistatie-complex eertijds gebouwd tijdens de koude oorlogstijd, met enorm veel rollend materieel achtergelaten door de geallieerden , na de bevrijding . Een loopgraaf langsaf zo lijkt  , en verder door groen . Een hekje brengt me door paarse hei met rijk groen omrand ven met paadjes nauwelijks zichtbaar maar overgroeid door heideplanten . Jonge berk overheerst even . . Weer volgen wandelroutes toeristiek , voor sportpark langs en dan geeft routepapier eerlijk toe dat er nu een lang fietspad volgen zal .  Zo was het , en wat huizen nieuw en oud en villa-achtigen zijn in de wijde omtrek en langs deze weg te zien .  Door landerigheid  en asfalt gaat het ook weer lang , om opnieuw een lang fietspad langs een gewestweg te volgen . Even verderop dient zich  de rustpost van de club aan op een boerderijerf , en de prijzen van consumptie zijn aantrekkelijk laag , en blijkt een trekker van jewelste zo blijkt uit de gulle kopers en eters en drinkers. De zitjes blijven voortdurend vol . Alle afstanden zijn nu bij elkaar inmiddels . Dat tweede fietspad was ook van de lange , maar ook nu had dit tot doel om een mooi natuurgebied te verbinden .  Weg hierna vervolgt door agrarisch gebied en dan rand Vressels bos worden we getracteerd op een hele hoop grote vuilnis zakken  aan deze bosrand van iemand die er gemakkelijk vanaf wilde geraken . Triest toch zo'n zicht .  Opnieuw worden we het Vr. bos ingestuurd  en worden door poorten een begrazingsgebied ingestuurd, maar ik kom toch geen grazers tegen ..... Weer volgen allerlei routeduidingen in aller stijl en kleur en aard door het toerismeburo voorzien , vennen en dalletjes , drooggevallen vennen en dichtgegroeide ook .  Routeknooppunten onder nummers en gekleurde koppaalroutes  begeleiden me als op papier geduid . Overigens : de organisatie gebruikte vandaag kunststof eigen pijlen voor het eerst, multi-use ook nog met gaten erin en aan de randen inkervingen , om op allerlei manieren en richtingen te bevestigen . Rood van kleur duidelijk en van ver zichtbaar,  zeker een succes zo blijkt . Een stadgenoot haalt me in die was aan extra knoopronden begonnen om zijn k.m. rs te maken vandaag. De route volgt door bos en veld en enige natuur . We komen aan een asfalt en gewestweg die we kruisen om opnieuw een fietspad op te gaan daarlangs . Lieshoutse en Vresselseweg , en we delen het voorgevoel dat we nu recht op Nijnsel afstevenen . Weer over die Dommel die hier door de regio kronkelt , en inderdaad de bouwsels van dit dorp komen in het vizier . Draaien randje ervan  op het schutterslokaal af. Binnen noodt het tot lang nablijven aan tafels en toog .  Ik en zeker anderen , en ook de club keken terug op een geslaagde wandeldag. Mooie opkomst , veel nieuwe gezichten , van erg ver uit het land zo zeiden de startkaarten . Maar ook een perfect bepijlde route . Veel afwisseling en vooral het Vressels bos stonden op het menu . Hier was duidelijk een kenner en kenners aan de gang geweest. Met smaak van en voor de wandelaar . Een tocht om te onthouden.  De eerste trekken van de herfst waren ook al waarneembaar , al was de temperatuur overdag licht zomers . Wie weet , lopen we hierna niet meer in de  lichte kledij , immers ; de R zit weer in de maand . Ik heb weer een fijne wandeldag ervaren .

Peter HeesakkersO

15:12 Gepost door Peter Heesakkers | Permalink | Commentaren (0) | Email dit |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten