BeneluxWandelen.eu

Even drentel ik buitenshuis op de achterplaats op en neer. Hoe voelt de ochtendfrisheid , aan en wat voor wandelkleding  is het beste voor vandaag.  Ik heb er altijd maar moeite mee in die overgangstijden van zomer/herfst en , winter/lente.  'sOchtends met het korten der daglicht is het doorgaans frisser dan overdag.  In de bus één wandelaar die hetzelfde reisdoel heeft en de chauffeur kan de beste man geen antwoord geven op de gevraagde straat en halte.  Ik heb de oplossing voor beide.  Een Rotterdammer , { spreek uit met volle mond , want zo lijkt men daar te spreken } . We stiefelen beide dwars door het dorp op het clublokaal af.  Bram uit Eindhoven , stadgenoot , heeft er al vijf kwartier fietsen voor zijn hobbyliefde hiernaartoe opzitten met zadelpijn.  De start geeft wat straten door om deze uit de kluiten gewassen gemeente uit te gaan , maar niet voor lang , want randje bebouwing brengt me in een park met grote vijvers, over grindpaden langs enorm veel vissers. Tussen grote rietkragen vaak.  Ik geef ze de tip dat als ze snel en veel wensen te vangen dat ze hun kleppet achterste voren moeten zetten . Dan denken de vissen dat ze gaan en dan komen ze juist.  Ze geloven me niet ! Ik moet het park binnen door fietssluis Dribbelei genaamd en hier ontgaat me de betekenis van.  Ga brugjes over en langs hele clubs snaterende eenden. Misschien groeten ze me.  Kastanjes en eikels en beukennootjes  vallen rondom me neer , ploffend op de harde grond.  Het gaat kringelend door het park met almaar vijvers en gevogelte op jacht naar hun ontbijt. maar vooral eenden. Onder een dakrand zijn zwaluwnesten te zien.  Park uitgaande even wat klein-industrie met bermpracht van veel bloemensoorten en planten  Dan wordt ik  geklemd tussen rand-om weg en rand bebouwing over een hoekig en slingerend grindpad gestuurd met opnieuw veel plassen , sloten , bruggen , wilde bloemen en planten en waterplanten . De lisdodde is in al zijn veelheid tegenwoordig en steken boven aan de rietstengels als dikke sigaren .  Een hoge groenwal met klimplanten vooral schermt de achterliggende wijken af van het verkeersgedruis.  Bessenstruiken aller soort en kleur hangen als knikkers eraan.  Grind en tegelpaden gaand , komt eindelijk de oversteek naar de velden  met veldgewassen  allerlei , maar  maïs voert de boventoon , meters hoog. Soms wat weiden met vee onderbroken.  Het dak van een oude woning is geheel overwoekerd met klimplanten . Boomkwekerijen  schuiven voorbij . Ik ben nu echt gezien het landschap in de Peel . Asfalt wordt soms verruilt met doorgaande zandwegen al of niet met fietspaden erlangs.  Een wisselend boerenland met coulissenlandschap voorlopig volgt. Eiken en lindelanen afgezoomde wegen.  Rustig , dat wel.  Op een driehoekig pleintje vervolgt naar rechts , huisjes en boerderijen langgevels rondgestrooid .  Mals gras in de weiden , met zwart-witte en bruine koeien .  Een hele club oude solexbromfietsen , snorren mijn Rotterdamse maatje en mij voorbij.  Deze motorfietsen brengen ons in gedachten terug in de tijd toen we ze vaak ook zagen. Lang zo gek nog niet toen al  , en erg zuinig in gebruik.  Verwilderde akkerlanden volgen. Kennelijk teruggegeven aan de natuur haar wil , of gestopt met het boerenbedrijf.  De rustplaats is voorzien op binnenplaats en schuur van een boerderij , nu is de post gerunt door de club met spotprijzen . Sommigen blijven buiten zitten , anderen verkiezen binnen.  Het stoelmeubilair verhuist steeds meer naar buiten . Scheelt er nog aan dat ze de wandkasten wél laten staan....  Route vervolgt hierna prettig verpozen , gaat van landerig over in oud dennenbos meest ,dat flink uitgedund is.  Weer zand onder de voeten.  Motorcrosserssporen verraden de hobbyïsten die hier kortelings voorbij moeten zijn gegaan.  Knallend en knetterend de natuur door.  Even wordt het zoeken , moeten we een grasweg op of zandpad vervolgen ? Hoge coniferenheggen  passeren we  van private afzettingen.  Bos weer uit landerig in, en openheid.  Een wegje met nog een ouderwets aanzicht van telefoonpalen , nog met draden verbonden .  Stallen met veevoedersilo's  Kom ik weer in het Grotels bos. Een flinke groep parasolzwammen  als krukjes zo groot kan niet het oog missen , evenals het eekhoorntjesbrood en vliegenzwammen . en de stinkzwam laat zich qua reuk ook niet onbetuigd.  Herfstbodes .  Reuk van rottend groen of hout en al vallend blad  gaan het doorheen.  Koeien in een bos , op afstand zichtbaar, groenonderhouders .  Vervolg weer  open land met weidevee, nieuwsgierige paarden , de oren bewegend als hun lichaamstaal .  Ook weer even oude schilderachtige langgevel boerderijen en huizen.  En eikenwegen langsheen.  Buurtschap Ter Eyken door.  Maar dan volgen toch paden en zand/grindwegen met hele populierenrijen erlangs.  Mogen dan toch een wild bos door , en zie ik  nieuw jong groen , grondgroei ,  en door de herfst verdwijnend groen. De natuur bereid haar voor op herfst en later winter duidelijk .  Langs bietenvelden en ander laaggewas steken we een gewestweg over weer groensingels in .  Ruisende populieren onderdoor want hoewel de temperatuur best draaglijk is waait al herfstig . Sloten doorkruisen het land en weide landschap en oude bomen omrand .  Maïs voert weer veruit de boventoon hier.  We zien witte rook op afstand , nee geen nieuwe paus ,  want daarvoor is het ook wel erg veel en dicht. Begin van brand ? Of stookt men er snoeihout misschien ?  We zullen zien als we in de buurt komen. Komen langs een huis wat enorm veel pompoenen te koop en te zien zet , in velen kleuren en grootte.  Ook een berg bieten , want de z.g. bietencampagne is ook ingezet.  Een rustige asfaltweg omzoomd met zo.n tien/ twintig jaren jonge groene beuken.  Met rode fietsstroken.  Huisje , boompje , beestje.  De kerktoren van Gemert torent  al boven hoge bomen uit van o.a. het kasteelpark en zijn tuinen . Een heerlijk oude  kuilige , hobbelige klinkerweg uit grootmoeders tijd , gaat het door een klein buurtschap, en tevens gaat het een poos door de dichte witte rook van een achterliggend perceel komende , en houd ik een zakdoek tijdelijk voor de mond.  We moeten er doorheen . De rook drijft naar het dorp op aan .  We gaan het kasteel voorbij en de laan af , door de  getraliede poort , draaien we de dorpsstraat in . Rookvrij inmiddels . Langs oude kleurige gevels uit tijden vroeg vorige eeuw en vaak ouder, gaat het de Churchill-laan in , juist ja van den dieje . Waar clublokaal ex-schoolgebouw ons wacht om met een lekker kopje koffie af te sluiten . Niet lang toch , want een oude cursusmakker en tijdelijk school en wandelgenoot , al lang niet meer actief hierin , weet in zijn naam en adres nog feilloos te herinneren . Ik tref hem echter niet thuis.  Jammer. Het was vandaag een erg afwisselende tocht prima gepijld en route-omschrijving. Ik hoorde aan de start dat deze morgen veel pijlen verhangen of verdwenen waren en opnieuw inderhaast opgehangen moesten worden . Maar het klopte weer prima.  Komend weekend heb ik weer de luxe van keuze van tochten en tijdige bereikbaarheid.  Een zelfs erg dicht in de buurt. De keuze is moeilijk nu , maar het zal vast weer op de Peel-streek uitdraaien . Griendsveen , precies op de provinciegrens Brabant-Limburg , heeft toch de voorkeur. Gemeente Deurne en vlakbij Helenaveen. Nieuwe startplaats van Deurnese vereniging. Spreekt zeker aan. De omgeving kennende. Wie weet tref ik u daar ook blijven lopen dus. Houdoe ! Tot dan of lezens hier.

Peter Heesakkers