BeneluxWandelen.eu

 Vrolijk en druk vogelgepiep en gekwetter begeleid me vanaf achtertuin en achterom naar buiten de wijk.   Heerlijk die lente toch.  Opnieuw prachtig zonnig helder lenteweer, en de dooi zet flink door.....Hé; dit keer geen medereizende wandelaars..... De buschauffeur heeft duidelijk , een zware voet, of zijn pedaal blijft hangen?   Wat wegomleggingen door Someren omzeilende gaat het rap op Asten aan.  Op een sprongetje van de halteuitstap ligt de traditionele startzaal, vanaf een tijd dat een plaatselijke wandelclub er zetelde; een poos in samenwerking met Olat de tocht op poten zette, om zelf ter ziele te gaan , en dus rook Olat zijn kansen... Ga van halte want nieuwerwetse doorsteekstegen door.  In de zaal niet druk meer trouwens is het even moeilijk weggeraken, als je een bekend hoofd van al jaren her hebt, een ook de voorzitter kom je niet zomaar langsheen.  Bekom m'n route-omschrijving van zes kolommen A4 en ga op weg.   Servée en Marianne tekenen vandaag voor de route's op papier, en buiten stappen we eens een andere richting dorp uit.    Het trotse nieuwe overdekte winkelcentrum tonende , gaat het  door het centrum het dorp uit.   Zoek nu al schaduwkanten van de straat.   Langsaf Nieuwstraat , die allang geen Nieuw-straat meer is.  De Bergsestraat of zoiets, zo vlak toch als.... Pr. Bernhard en Lindestraat, klinkerweg Hofstraat langs dorpspark met stellingmolen waar zich gids met belangstellenden lijkt te verzamelen.  Plots een gravelpad langsheen huisno. 23 waar ik al direct paassymbolen zie ; kippen in de achtertuin.   Eerst gaat weg over in zand , asfalt de Schietbossen in , waar ik een wat al te grote eenzame paashaas met mand eieren zie staan een eindje van de route af.   Roep nog ; zie je wel de paashaas bestaat dus tóch.   Vast een paasei-zoektocht maar de kinderen waren er nog niet....  Een eind verderop wachten in een aspergeveld een groepje stekers elkaar op om het witte goud te gaan oogsten.  Ook de gele weiden vol paardebloemen dus valt op.    Reeweg wordt Beekstraat en het viaduct over de E34/A67 dient overgegaan te worden. Ontdek nog juist een verscholen pijl linksaf een smal padje bos in van het Oostappense bos, roep nog naar doorlopers , maar heeft geen zin meer.  Na wat bosgeslinger kom ik zelf voor het dilemma en opnieuw is een verborgen pijl me  ontschoten.   Draai om en een groepje met een zwarte loslopende zwarte labrador haal ik weer in en het beest zal een hele poos met me mee oplopen.... Het gaat alsmaar op en af en door denneappels en vooral rul zand.   De droogte speelt de natuur en boer en tuinder al zowat twee maanden parten.  Het ligt er allemaal erg stoffig bij.  Bosmierenkolonie's gaan onder mijn schoenen .  De openluchtpost dient zich al na ruim 4 k.m. aan.... Ontmoetingspunt bij uitstek van gezelligheid.   Ik doe dit toch maar even , want wie weet voorbode van een te lange lus en dat met dit opnieuw dorstige weer.  Direct na rustpost een fietspad langs smalle asfaltweg volgen door veldwerk een draai naar een erf waar erg veel jeugd buiten bij een huis staan lijkt het doodlopend, maar al gauw blijkt dat we een griebusplek door moeten,  rommelig en een janboel van heb ik jou daar.   Gaat over in  boomkwekerijgebied aller soort , via veldwegen, en labrador ziet de kans om door plassen van veldbesproeïing verkoeling te zoeken.   Pad daalt af naar een beekdal , komt voor brede beek ; vast de Aa, en gaat erg smal grassig langs de beek tot brug over andere zijde deels teruggaande.  Draai van beek af licht klimmende over aldoor smal tot maar 30 a 40 c.m.  breed met hoog gras pad,   langs greppels en duikers.   Draai de Beersdonkseweg op asfalt en over viaduct weg  Helmond-  Meyel.  Na afdaling ervan plots een bijna niet-zichtbaar pad de bossen in.   Hoera ; weer schaduw want de zon doet weer erg zijn best en de kleppet wordt lager gezet voor m'n  gelaatsbescherming.  Incognito ben ik nu.   Door immens bos gaat het zo lijkt , afgewisseld met dorre akkers tussendoor, die smeken om hemelwater.  Kom aan 5 sprong met mogelijkheden dus vlak voor weiland , na alleszins mooi boswerk Slagboom nemende gaat het opnieuw langs dorstige akkers middels wat brede grasbaan gescheiden , ik herken het van Deurne , wat weken terug....  Voor erf boerderij , gaat het op zandweg met asfaltstrook langs.  Vlierden op aan en binnen later met pleintje muziekkiosk, park/gazon.  De zaal daar is al paar weken gesloten en we zullen genoegen moeten nemen met terras buiten , kan nu gelukkig... Of voorcafé.  Neem gauw even een kijkje in de achterzaal in verbouwing.  Na pauze achteromstraat dorp uit via nieuwbouwwijk klein toch.  Via tegelpad en weg naar Deurne kruisende Kapelweg, Vlierden Houdoe,  zegt kombord tegen ons.   Wat landerigheid door met her en der huisje boompje beestje.   Twee schapenmamma's tonen trots hun kroost wel onder wakend oog voor die belangstellende wandelaar, een zwart schaap met twee gabbers en een grijze met evenzoveel.   Lammeren; te lam dat ze liepen bijna.   Schattig gezicht toch dit moeder kind geluk maar waar was pa schaap eigenlijk?..... Ze gaan wantrouwend schuil achter moe.   Een zucht wind in open vlakte is welkom gevoeld.  Mijn oksels gaan ervan openstaan.   Ruik nog even aan en groep seringenbomen langs de rand tuin aan de weg.  Heerlijk!...  Opnieuw zijn de bermen bezaaid met paardebloemen vooral en het wemelt van de witte zaadbollen.    Fluitekruid komt ook met hele boorden al vroeg opzetten.   De natuur is dik drie weken vroeger dit jaar.   De slootwalen of kanten tonen ook rijkelijk hun bloemenpracht in alle schakeringen.  Stoplicht van kruisende weg behoef ik geen drukknop te gebruiken want rustig verkeer en na weer een droge akker mag ik de Vlierdense bossen{?} in draaien.  Kom bos uit , weg over en ga asfaltfietspad slingerend door wijdse landen,  beschermd onder dikke eikenbomen .  Zie weer een beekdallandschap en jawel ; de Aa weer, voor oversteekbrug langs zo smal dat passeren niet kan... Heb het erg smalle graspad voorlopig voor mezelf zo zie ik rondom kijkende.  Een kilometertje gaat dit pad zo door met de stroom mee door meest akkers en nog groene weiden .  Stuw met brug over provinciale weg op betonfietspad weg Ommel Asten.    Een flauwe onoverzichtelijke bocht over te steken maakt me extra alert op aanstormend verkeer.   Route-omschrijving is even niet duidelijk opvolgend en, even verwarring in de voorste en achterste gelederen.    Twijfelende zoekers en lezers... Mis rechtdoorpijling, b.v. door landelijk en bij enige afslagmogelijkheden staat geen rechtdoor vervolgpijl...  Ik ga maar door, want... Weer een verkeersweg overgaand, nu klopt het weer,  mag ik opnieuw het bos , in , beschutting weer over mountainbikepaden.   Na wat op en af gaan door meest los zand komt plots de post van vanmorgen weer in beeld.  Nog 5 k.m. te gaan zegt papier, maar later bij afmelding beweerden enkelen dat het zeker 7 was.  De post staat nog juist in de schaduw en ik zie het akkerveld zonder gewas dus zand nog , zinderen in de warmte.  Zand schroeit, en doet de lucht trillen. Stijgende warme lucht.  Het samenzijn is als vanouds weer gezellig hier, en bekenden komen en gaan.  Je ziet ze zo , de verstokte wandelliefhebbers de bekende gezichten dus.   De finale der tocht wordt ingezet; opnieuw mogen we een groot bos in duinenachtig en schaduwrijk en op en afgaande constant de pezen en spieren, knoken tergende.  Een absolute must dit deel van parkoers.  Parkoersuitzetters Servée Derks en Marianne plagen ons hier af met klimmen en dalen door vaak rul zand , maar kenners en uitgekiend gemeten op wandelaars wensen.    Alle paadjes worden benut , en dan toch nog weer even open akkerlandschap met..... een regeninstallatie in werking in zicht.   Zouden die duvels ons daar nu onder die regenstralen doorsturen?  Ach ja mottet dan mottet, en verkoeling is nooit weg.   En ach... ; ze laten even boord bos/landerij ons toch weer moeder natuur induiken.  Jawel het bos weer in.   Gaan later bos weer uit horen en zien even later het paas-toerisme -verkeer op de weg Venlo Ruhrgebied Eindhoven -Antwerpen , de duitsers vooral naar hun Heimat terugkerend.   Hetzelfde viaduct van vanm orgen tegendraads over, weer de Reeweg, en dan gaat het dit keer meteen talud af kort langs een wat brede sloot weer smal graspad, langs geleidelijke afloop talud,  gelijk met de aarde later verderop. Een scherpe draai zandwegje  in.   Aan die sloot zie ik veel holen , konijnen of misschien vossenholen.   Het wordt weer een poos lommerrijk , langs terrein groten der springruiters {"Raaymakers?}- Weg Lierop -Asten oversteken volgt asfalt en later brede veldwegen omzoomd en wat nooit eerder me overkwam hier in de schaduw van vroegbloeiende eiken.  Wijds open landschap doorheen.   Een wijde bocht om Asten met toren als baken .  Lekker uitwaaieren ook hier weer.   Weer een grasbaan op met oude eiken, om langs een sloot met rijkelijk overheersende blauwe bloemen op de walkanten.  Draaien we door wat ik denk Astens bospark , op toeristisch "Aastenan".   Tegelpad langs sterrenwacht,  overgaand in kassei, klokken en beiaardmuseum.   Natuurmuseum al op een kluitje vlak bij elkaar, gezet.  Hier vanaf vallen de stoep en straattegels op wat Asten propageert te zijn.   Het klokkengietersdorp , klokken gieterijen dus.   Immers: Tis al Asten wat de klok slaat;   is de leus als je het dorpskombord passeert.  Tegels met een klok erop zijn alom in het straatbeeld tegenwoordig of zomaar rondgestrooid.  Het toepasselijke Klokkengieterspad tussen de wijk door lommerrijk volgt, tot aan de gieterijen , waar wat oude krotachtige en gestutte woningmonumenten ons de grote markt opstuurt.  Onder erebogen van glazen tegels door, en het beeld van een noest figuur de oude dorpssmid  metershoog, langs stiefel ik op de zaal op aan waar luide kreten vanaf het volle overbevolkte buitenterras opstijgen.   Aanmoedigen  hoeft niet meer; ik ben er al!   In de zaal en na afmelding is het nog een fijn samenzijn met gelijken , in het halfduister. Energiebewust denk ik....  Noud toont ook nog even present met onafscheidelijke "Rakker".  Dan blijkt het andere Astense klokje te slaan of te luiden.    De bus wacht niet , of het wordt een dik uur later.... Die bus komt nogal later, maar ach... Het was een dag om op terug te zien.   "Echt Olat" was weer de leus die helemaal opging.  Zo te zien was er ook veel Belgische belangstelling.  Een tocht qua verzorging en parkoersen die stond als een huis.  Absoluut mooi.    Bedankt;  Servée- Marianne en al die vrijwillige medewerkers en zwoegers om Olat's tochten altijd weer voor het voetlicht te brengen.  Laten we zuinig zijn op die vrijwilligers die altoos en weer zowat belangeloos ons van de wandeltochten doet genieten, veel , erg veel vrije tijd eraan opofferen.  Gloria!  Tot ergens weer langs de wandelwegen en paden.   Doorwandelen dus, mogelijk zien we elkaar erens wel.   Houdoe!      Peter  Heesakkers

Frans is na lange afwezigheid ook weer op het busperron paraat, en nog wat losse wandelaars.  De bus halteert vlak voor het caféterras, van de startzaal.  Mooier kan niet.   De zaal is bijna leeg , anderen zijn al onderweg.  Inschrijving gaat vlot.  En hup met de geit in gezwinde pas achter de voorgangers aan.   De Dommel met watermolen wordt per brug gepasseerd en eerst gaat het op Valkenswaard aan.   Draai aan de rand van de kom dorp uit de agrarische vlakte in, langsaf uitvindersbuurt en bord Kringloopwinkel.  Klinkt gerelateerd aan wandelen , maar laat ons van kringlopen bespaard blijven.    Een brede zandweg tussen  landbouw en veeteelt loodst de wandelaar de rustieke landerijen in .   Fijn grindig en rul zand  en ook droge akkers toont dat regen welkom is.   Het is al vanaf  Februari gortdroog.   Terug een klinkerwegje op en veldweg in tot een slagboom die laag aan de grond ligt overstappend een karrespoorpad grassig.  Naar smal zandpaadje waar de zaadbollen en paardebloemen weelderig bloeien.  En weilanden een gele gloed tonen.  Velden met erg jonge bomen dicht opeen , boomkwekerij dus doorheen.  Weg naar Hasselt oversteken en fietspad beton, gaat het een smeedijzeren poort door privéterrein in , met sympatie en permissie van de grondeigenaar een esdoornlaan in .  Niet voor erg lang toch , want verderop gaat het alweer de uitnodigende poort uit, asfaltweggetje op naar de watermolen bekend als De Venbergse { water},  molen.  De Dommel laat in deze streek de recreant/wandelaar niet los en ontpopt zich telkens weer.  Een kano-exploitant doet goede zaken al vroeg.  Trippelen langs rietboorden en even asfaltfietspad op om dit verkeer ietwat later te ruilen voor schaduw en Malpiebossen , paden op en afgaand en over een tapijt van denneappels.  De Antwerpenaar zegt mastetoppen.   Haal oude getrouwen wandelaars van zowat het eerste uur , {een ouder echtpaar},  in die al sedert vijftiger jaren vorige eeuw trouw hun stapkes zetten nog.   Routeman laat ons struinen over rijkbedeeld bospadenwerk langs vennen  aller grootten.  Met een even zo rijke oever en waterplantengroei alsook waterlelies.  De schaduwplekken zijn al erg welkom en de zonnepet en donkere bril gaan op.   Want het dooit al erg hard de voorbije weken....Zo ook vandaag zal het naar 27grden gaan.  Even verwarring bij een routesplitsing , maar blijken kruisende kortere routes te zijn.   Gaan heideveld van het natuurgebied malpie in , deels over toeristische fietspaden , gelukkig rustig nog , men zit nog kennelijk massaal aan het Paasontbijt.  Kronkelend padwerk door.  Een houtwerkkunstenaar heeft zijn talent gebotviert in de vorm van een reusachtige uil  uit een afgeknapte boomstam .  Mogen van heidevlakte alweer het jonge blaadjesgroene bos in  om weer baan naar Hasselt over te steken op weg naar scoutinghut van de eerste rustpost.   Kaarsen op tafel en wat paasversiering om in de sferen van de dagen te blijven , goed bedacht toch van de club.   En een ei hoort erbij voor een appel en een ei te  verkrijgen.  Noodt tot een langere zit en veel streekgenoten tekenen present.   Verlaat het wijdse blokhutterrein, even oriënteren op de bepijling  van diverse splitsingsafstanden, en op de beschrijving in mijn hand nalezen.  Temidden bos dus , en op de Luikerweg aan , blijven van brede tweezijdige fietspad in het verborgene van het rijke jonge groen lopen.  Zie trouwens diverse kleuren groen in deze lentetooi.   Moeten wat verder toch deze drukke weg heelhuids zien te kruisen want hoewel 80 k.m. weg en niet toegestaan passeren wordt dit door menige autorakker aan de laars gelapt.  Geduld is toch een schone zaak}}.   Volgt een bord "stiltegebied malpie" , en opent de routeman zijn mogelijkheden en perspectieven van hoekig en slingerend padwerk over meest graspaden wat in deze warmte koeler loopt....  De rust wordt wat verstoort  door motorgeronk en geknetter ver weg op het z.g. Eurocircuit  waar het jaarlijkse treffen met crossers plaatsvindt, maar gaat toch steeds verder van ons af , mede door de dichte bebossing wat geluidsisolerend werkt.   Het bos rijkgevarieerd geplant, komen we aan een erg grote akker waar een snoodaard met 4 maal 4 wagen lak heeft aan ons en probeert midden door de bossen te rijden en een enorme stofwolk achterlaat zodat de zakdoek een poos voor de mond het verstikkende stof moet bestrijden.      De wind staat gunstig gelukkig en het stuifzand waait al snel bij een open plek de andere gunstige kant op.  Terug na open land weer bos in en veel later aan uitgebreid weidevelden, de contouren van dorp Borkel.  Zien een hoop activiteitententen en horen een fanfare en  zien een grote groep kinderen , wat vermoedt de opening van een paasei-zoektocht voor de hummeltjes.   Gaan rechttoe  Borkel op aan  even maar door zo klein als het is, lijkt een hechte gemeenschap toch, om weer weidegebied in te gaan , plankenbrug Dommel over, een pad onderlangs dorp in je hand middels golvende weiden en akkerland rand groengebied met veel ruigtestukken , en sloten. Steken bij Schaft, de doorgaande dorpsweg  weer over , het ruime land in , enerzijds wijde blik, linkerzijds afwisselend verscholen weiden en akkerlanden en moerassige ruimten.  Volg veldweg tot aan ontmoeting van weer Dommel om vlak langs de oevers , waar ik een bankje wist , maar nu languit door een dame benut wordt, kan ik vergeten dus.    Brug met stuw en val steekt over  door weer biezenvelden , broekgebied in.    Klappoort door, opnieuw malpiebos in met open stukken weidegronden.  Aha ! Toch een benkske , schuif aan bij een ouder stel wandelaars , bekenden van her, en wat gekeuvel volgt , met brood en wijwater in de hand.  Wijwater  is goed tegen dorst...... Waters en beek  en natte gronden in de buurt zorgt ervoor dat insecten allerlei kennis komen maken.   Voort gaat het weer , en inmiddels ben ik zoveel tijd verloren dat ik besluit niet meer voor het hoogste te gaan in k.m. rs.  Padenwerk soms 40 c.m. smal volgen op door het bosgebied.  Zie nog everzwijnsporen als omwoelde grond, en inderdaad nooit eerder geweten ze zitten hier wel dus.  Na gebos, komt de Luikerweg weer in beeld de weg naar Hasselt overigens, eeuwen terug de baan van 's- Hertogenbosch naar Luik inderdaad, toen alles nog te voet , per paard en of koets bereisd werd.  Draaiende windmolentjes als bermpalen erlangs nu reflecterend in autolichten tegen plots overstekend groot en klein wild, gaat het opnieuw de schaduw in door donker en licht bos naar de scoutinghut terug de extra lus voltooiende.  Hier hangt nu de mededeling dat de traditionele Koninginnedagtocht van die scouts niet doorgaat op 30 April, vanwege recentelijk triest ongeval tijdens een avonddropping met fatale afloop als doden en gewonden , wat de streek in rep en roer bracht.    Na een natje hierbinnen en korte ontmoetingen alom binnen en buiten, gaat het weer het terrein af andere kant op richting Dommelen nu.             De crossherrie komt weer opzetten met luidsprekers en motorgeknetter en gebrul.    We zullen er recht op aan gaan zelfs....   Krijgen een donker dichtbeplant paar meter hoge dennenpad te gaan en wandelaar lijkt.... respijt te krijgen, voor de crosspauze.    Komen inderdaad recht op in/uitgangspoort uit de omslotenheid van moeder natuur om langsheen terrein erg groot een brede grindweg te volgen. Ga langsheen een enorm parkeerterrein met verderop campeerwagens en tenten groot en klein, om gelukkig weer de rust op te mogen gaan zoeken.  Slinger door afwissend landerijen en groenstrook afscheidingen om weer een privéterrein in te mogen door uitnodigende openstaande poort.   Weidjes met vee  apart op eigen percelen, volkstuinen middels erg smal beloopbaar , komen Dick en ik die o.a. in het Vlaamse een bekend hoofd heeft gekregen door wandelactiviteiten daar merendeels, in opener landelijke sferen.  De nieuwe routeman bespaart ons wijklopen , en stuurt ons kundig en rap Dommelen in , waar de finish snel in zicht komt.  Dick ; die ook de Mesa vereert, en verknocht is aan het Belgische sowieso, en aangesloten is bij "Lommel",  biedt aan me niet op de bus te wachten , maar een paar k.m. verderop op de Valkenswaardse Markt te droppen, waar meer busverbindingen vertrekken per uur, en dat aanbod laat ik niet liggen.  Een tocht waar duidelijk andere routebouwers zich uitgeleeft hadden, maar ze hebben dan ook de mogelijkheden van de omgeving ruimschoots mee.  Morgen staat Asten, randje Peel-streek op de rol.  Een al jarenlange traditie van me.

Wie weet zien we elkaar daar ook, blijven [door-]lopen dus:  Houdoe!     Peter Heesakkers

Het was hier waar ik mijn eerste georganiseerde club/bondswandeltocht liep.   Herinner me het nog goed; in gietende regenbuien, maar 15 k.m. en stramme beenspieren na afloop.   Vandaag echter een stralend zonnige en warme dag.   De startzaal, een wijk-activiteiten gebouw, is nog immer hun  thuisbasis.   Bij inschrijving blijkt mijn route-omschrijving niet meer voorradig; maar zegt burodame, u kunt 42 koppelen aan de restant 20 k.m. vanaf rustpost en zo komt u welliswaar aan een wat grotere afstand, maar ook aan uw trekken. Besluit het maar te doen..... Had de middenafstand op het oog aanvankelijk , gezien  nog net binnen de limiet van die tijd kunnen gaan.    De omgeving der startzaal is verstopt van wandel-parkerenden, maar geen zorg voor mij, ben immers met de lijnbus.    Ga vlot  de plaats uit langsaf de straat Vivaldi , welke me aan het melodieuze  compositie beroemde Vier jaargetijden herinnert. Kom neuriend in de stemming.  De route is aangegeven met 10 c.m. vierkante plaatjes wit, rood en  geel als richtingaanwijzers in plaats van de gangbare pijlen.  Geraak op lange wegen en veldwegen , geniet van een coulissenlandschap landbouw en veeteelt, jawel koeien in de wei en ander vee, volop lente.  Populierenrijen omzomen wegen en paden hier meest in de Meierij-streek.   Bomen en groenstroken tiert de wilde bloemen en plantenpracht welig en de zon kietelt me voelbaar maar gaan toch pet en bril op ter bescherming.    Het luslopen noopt tot opletten , want zie nogal eens tegen richting lopenden en  kruisend wandelverkeer.  Een smal traliehek wip ik moeizaam met mijn onder-achterkant doorheen welke toegang geeft tot een bebost en aangelegd waterwingebied.   Putdeksels alom te zien   van bronnen, langs een visgraat klinkerwegje.  Opvallend veel vogelnestkastjes aan de stammen.  Gewestweg langsheen per fietspad even om vrijwel direct na brug van Beekse waterloop , vreemde naam - overheen  in andere gemeente te komen vertelt bord.  Lange wegen volgen met afwisselend visgraatwegjes en asfalt smal.  Merkwaardig trekje hier met wandelt in plaats van dóór liefst lángs de natuur.   De landschappen zijn wel enerverend toch.    Zie allerlei bermgroeisels ontwaken, wat het parkoers kleurt toch.    De boeren bewerken hun landen zij het in stofwolken gehuld , het is wekenlang gortdroog.   Op erven blaffen de honden het vreemde wandelvolk telkens toe.  Terrein privé bewakend.  De rust is voorzien in bijkeuken en schuur achterom op het platteland op bijna 10 k.m.   Aan het buffet weet men nog voor mij het eigenlijke wandelroutepapier verkrijgbaar. Lang vertoef ik niet en zet er weer de onderdanen in rap tempo in,  in de achtervolging op voorgangers.  Een veldwegje gras kringelt me langs weiden akkers en ruigte en een aangelegde poel.   Een ruiter en wandelpad, best aardig,  maar de pret slaat terug om opnieuw door loslopende erfhonden op asfalt terug toegeblaft te worden.   Weet die klip veilig te omzeilen.   Is bermflora en landschap mijn afleiding maar opnieuw op lange weggetjes, mogelijk een rap tempo te maken.  In militaire  groepscadans.  Heb het allang door, slingerpaadjes door de natuur moet ik hier vandaag vergeten , mijn ding toch. En niettemin toch hun 51e wandeltocht!.... Een knotwilgenwegje, rietboorden en ander grondgroei volgen straatnamen plattelanderig op.  Zie kerktorens St.Miechielsgestel op afstand.  Veldwerk langs met teelt allerlei.  Geraak ook nog tussen beide kanten verkeer en moet nogal eens de bermkanten opzoeken , want verkeersweg blijkt gesloten en met borden omgeleid.  Mijn broek was al geperst, en om die vouwen er weer uit te laten rijden?.... Dansende koeien in de wei gelaten eindelijk uit hun winterstallen.  Het is me een gespring en gedartel!... Ja ook koeien kunnen vrolijk zijn.  Zie enkele groepen enorme circustent grote pagodetenten verspreid in het landschap, maar geen volk.   Later thuis vernam ik dat die opgezet werden vanwege "Paaspop-festival" . Liep nog langs een in aanbouw of optrek.  Kleurig gezicht in het boerenland, aan mij niet meer besteed, leeftijd}-  en ook van een indrukwekkendheid.  Vanwege grootten. z.g. Zestig k.m. wegjes volgen op.   Zandbaan volgt langs een immense buxusteelt van kleine boomkes en struikskes. Passeer een tuin met vijftal erg jonge lama's, die mijn belangstelling niet op prijs stellen en naar de verre hoek snellen.   Geen volk gewend nog en zeker niet in stil landschap.   Zandweg  opnieuw naar asfalt, helaas.  Erg stoffig vanwege de lange droogte , wordt weer zwarte onderbenen en voeten.    Opmerkelijk veel vervallen eeuwenoude boerderijen en schuren, zeer in verval, als enorme gaten in de daken en veelal ingezakt.  Weer 'n veldweg zand geleidt me naar natuurgebied Wijbosser broek.    Mocht onderweg vanwege snel uitbottende bomen al menigmaal in de schaduw wandelen , maar nu lijkt dan toch het moment-suprême aan te breken.  Doch.... Weer wegje dwars door natuurgebied i.p.v. erdoor heen per padwerk.   Merkwaardig toch!  Hier laat men veel moois liggen...  Lange weg langs niettegenstaande mooi decorlandschap veldjes , bospartijen en houtwallen tussen weiden en velden.    Doorgaande weg kruisen en toch direct weer wegje rust in , maar dan gloort er hoop.  Direct  voor brug over water volgt een slingerpad langs sloot.   Toch mooi hier en ik geniet.   De pret houdt op aan betonfietspad en wat oudere fietstoeristen bezetten een bank waar ik nu juist wat aan toe was.   Volg pad een poos en besluit op een boomstam te gaan zitten die er hier ook vaak liggen en peuzel mijn broodjes en drink m'n noodrantsoen , want de rustplaatsen zijn zowat dun gezaaid vandaag.... Zit een eind van het wandelparkoers de talloze fietsers,  fietsclubjes en dagjestoeristen en mobiele wagentjes invaliden gade te slaan.    Het is hier inderdaad erg mooi.  Verderop blijkt de schaapskooi dan toch nog een voorziene rustpost, maar daarnet zat ik al , dus gaat het voort.  Nog dik 10 k.m. te gaan.  Draai achter Veghel dorp behorende nederzetting Eerde door, laten dit liggen . Ver zicht op contouren van Veghel en zijn industriepark, en de A50 . Een groep kinderen heeft hier een eigen drinkpost ingericht, die hadden vast vandaag de wandelmeute opgemerkt,  en zag hier winstgevendheid in , aan democratische prijzen ook nog.   De wandelaars wilden wel.  Hadden het er maar druk mee.   Zie terloops ook nog dat op een gestalde fietsskelter een richtingbordje onderweg ergens geconfisceert hebben de snaken.   Een opmerking hierover mijn kant verontschuldigen ze zich door te zeggen dat er al een nieuw routeplaatje hangt.....  Ze deden erg goede zaken.   Ga asfalt langs pas aangelegd dorpspark met vijver en wandelpaden , de groei  als gras en jonge bomen , moet nog eerst voor opening zijn kans krijgen.   Krijg ik toch nog stukje en rand bos van de Vlagheide te gaan.   Kom langs druk bezocht kinderfestivalterrein, weer de rust  ingaande verderop. Dan verschijnt er een bultenlandschap als heuvels kunstmatig in het vizier.   Decennialange oude vuilstort der streek is in een groen heuvellandschap herschapen, tientallen meters hoog in hellingen en toppen, kaal nog , maar spaarzaam bomen , meest weiden.   En ja kon niet uitblijven, we zullen moeten klimmen en stevig ook.   In de brandende zon over slinger-grindpaden gaat het naar de toppen.   Bovenop zicht vanwege helder weer op de weidse omgeving, tientallen kilometers wegkijkend.      Dat neem ik zeker even mee, terwijl anderen , - de andere afstanden zijn erbij inmiddels-, voorbij kreunen puffen en zuchten.   Na enig rondkijken wordt de afdaling ingezet naar het vlakke land.   Het grind doet antislipwerk.  Het draait opnieuw uit op lang asfalt , even een stoffige veldweg nog, en onder de smorende  voorjaarszon, helder. Los zand baggeren.  Een poos langs en door groot redelijk nieuw industriegebied.  En weer 60 k.m. wegen.   Kom ik aan de verbindingsweg St. Oedenrode-Schijndel, fietspad. Weet nu de omgeving kennende dat het einde der route in zicht is.  Oude niet meer gebruikte spoorlijn over een andere route door de bebouwing van Schijndel, dan anders, let ik even niet op afslaand sein.   Volg dan maar doorgaande dorpsweg op de finish aan.   Negeer teruglopen naar.    Heb mijn portie gehad toch met de langere uitval van de route , trouwens ook op papier toegegeven door de uitzetter{s}.   Wat vreemde trek hier altijd toch met die routes, dat men niks schijnt te hebben met natuurpaadjes, schaduwrijke routes terwijl omstreken en provincie hiermee rijkbedeelt is?.....Over de rest van de organisatie geen klagen, is zonder meer;  AF!   Al waren wel de consumptieprijzen 50% gestegen met vorige uitgave,  [jaar] .   Maar dat allergische van de geboden natuur-doorgaan-mogelijkheden.   Men laat zoveel mogelijkheden liggen.    Lijkt er alleszins op dat de route met de auto is uitgezet grotendeels toch; om ook de kilometerstanden te bemeten.   Na 51 wandeltochten krijg je toch ook reactie van deelnemers die tips aandragen?  Zo weet ik van alle vorige edities hier .  Volgend weekend heb ik een feestelijke reunie te gaan . Geef forfait voor wandelen.  Week erna volgen traditiegetrouw Dommelen - {Valkenswaard }, en Asten in het Paasweekeinde om opnieuw op 30 April Nat.  feestdag in Nederland met talloze  massale binnen en buitenaktiviteiten;  Koninginnnedag genaamd.   Nederland aanbidt namelijk haar koningshuis, zo blijkt elk jaar.    Wie weet ontmoeten we elkaar hier eens ergens.  Blijven wandelen dus.  Groet ik U met Houdoe!     Peter Heesakkers

Ik zit op het perron te wachten op de trein die mij naar Deurne zal brengen.  Rap verschijnt er  veiligheidspersoneel op dit perron.  Heb eigenlijk nog niets in de gaten, dan komt de trein binnenrollen, en zie ik deze propvol mogelijk  rockfestival of concertgangers , en aldus meest gekleed.   In no-time vult zich dit perron met slaperige vermoeide gezichten, het stinkt naar drank en mogelijk drugsgebruik.  Ik stel me bescheiden afstandnemend op.  De meute verspreid zich naar verdere bestemmingen overstappend , eigen vervoer of mogelijk de div. busrichtingen.  Stap in een toch rustige trein ramen nog volop open en ik kan tegen allerlei onbestemde luchten leunen zowat.  Boemel binnen een na ander station onderweg.   In Deurne staat als telefonisch aanbod op verzoek , medewerker Tonny, om me  naar de Deurnese buitenwereld te brengen.   Het startterrein van een Hippisch opleidings centrum met aangelanden als paardenrenbaan met andere kunsten-objecten en bijbehoren als o.a. stallen en hippodrome.   Ik vertrek, en ga over dit terrein langs springopdrachten en voorwerpen, barricades en springobjecten allerlei, de bossen van het Zandbos genaamd in.   Naald , den oude en jonge , sparren, het ligt er knap overhoop gerooide bomen en stammen om de zon de grondgroei te laten bevorderen, en zo het bos minder eentonig of eenzijdig te doen zijn, zo willen de boswerkersverhalen doorgaans, maar ook hier vind ik de kap vrij rigoreus toch.  Het bos hier loopt vol van allerlei aangeduide toeristische wandelroutepaden van enig naam en lengte, en het lijkt erop dat hoofd-parkoersen  Jan Vogelsangs zich weer eens uitgeleeft heeft als vanouds kenner van zijn streek. Dan weet ik op voorhand , dat het goed is.  mag na enig gepadder zowat helemaal rondom het grote Buntven wandelen, vlak aan de waterlijn zelfs, dus nu en dan glad en modder.   Als ik de rondgang bijna voltooid heb zie ik de plas vol kringen van regendruppels en toch voel ik ze niet.... Zal niet lang duren als ik de lucht bezie.  Ga klappoort door veldweg in en steek op plek waar aangegeven en het hoort, de gewestweg Deurne-Helmond over, z.g. 80 k.m. weg maar de meesten zouden de vouwen in je boks rijden.   Kom er heelhuis over, ga dan even betonfietspad om even verder de Vlierdense bossen in te gaan.   Erg mooi , dat wel maar ons pad wordt zowat gebarricadeerd met stammen, van opnieuw bos-uitdunners.   Boomschors , zaagsel en houtsnippers  taken en twijgen , liggen als afdekmiddel op de paden, maar de beentjes en knieën moeten nogal eens geheven worden, of om heengegaan.  Ook in dit bos is me een ravage aangericht !   Kom aan hek van een grote verzorgings-inrichting, vervolgens oude bomen voormalige rijksweg nu in ruste, om poort van het terrein op te gaan.    Daar gaan we met een lus om nog over erg ongelijk asfaltpad over de gedichtenroute die her en der op borden staan.   Ik lees er maar een,  maar allen is ondoenlijk, immers wetende dat ik in de achtervolging zit van al erg veel voorgangers zoals mij de parkeerplaatsen aan de start al vertelden.   Neem in Rijtven  kantine van deze stichting toch maar even pauze al is het wat vroeg, en ga rap weer de achterste hoeven in.  Poort , route wegens wegwerken vermijdende, een donker sparrenbos in, wat later over gaat in meer jong eiken aanplant en ander tussendoor geplante soorten van bomen , opnieuw routepaaltjes en markeringen volgend van andere wandelwegen.  Bospad slingert aldoor langsheen boerenlanderijen, tot ik een stel inloop met prille wandelervaring.   Kruis spoorlijn.   Het is vochtig warm , benauwd weer, en het zweet breekt me al uit, wat moet dat worden en ook nog dreigende lucht.   Wetende dat de grote langere afstandmeute me al ver vooruit moet zijn , twijfelde ik of ik vandaag voor de volle mep zal gaan, had ik al op het startburo gezegd.   Bij de routesplitsing kies ik op laatste moment voor langere variant toch.   Niet te missen bleek al gauw, schitterend!    Kom terug in route met de z.g. korteren, en lopen even samen op.   Dan zie ik een veldje met decor van een jeneverbesstruiken en bomen.  Ga even op een bankje dit bewonderen.   Zie aanduiding "Bosgolf start" "De Bikkels" . Bosgolf?... Zie alleen maar een golvend parkoers om me heen.   En ziet: ! Er komt een Fred Flintstone achtig  golfcourtwagentje aanrijden , stopt,  twee mannen springen eruit halen golfsticks voor de dag en een wat grote bal, en gaan golvend door het bos tussen de stammen door.  Gejuich en verkneukeling, het jolijt kent geen grenzen,  maar ik snap er nog geen snars van!...   Alleen te begrijpen voor insiders.   Ga  hierna door jeneverbesbomenbos middels padwerk en nog vaak  rul zand om de gewrichten te smeren,   gebied de Bikkels door.    Verharde weg , was even twijfel , want verd....me , hier en daar was toch door enig onverlaat aan de pijlen gescheurd.  Dankzij uitvoerige routeomschrijving op het A4 tje met tussenmeters exact vermeld, komt alles toch goed.   Asfalt op,  zijn we wat later bos uit en koers ik op Vlierden aan in de verte ziend.  Tussen wat huisjes en veld , akker en weidewerk over zand /grindpad.   Ga rand dorp achter tuinen van rijtjeshuizen door, en ben zo klein als dorp is al ras aan de rustpauze.   Had ik vlak hiervoor nog mijn twijfels over k.m. -afstand vandaag in die vervelende regen, en stap ik de rustige café in;  zie ik tot verrassing vroegere jaren terug wandelmakker met vrouw, en samen slaken we de herkenningskreet.    Wat lopen jullie?   Ik was meteen om, toch langer vandaag dus.   Tja; wandelen zit toch vol verrassende ontmoetingen.  Gaan de extra lus doen en verdorie het miezert vervelend , dus plu op maar de benauwdheid laat ik geen plastiek of nylon om mijn schouders.   Jan had zich weer uitgesloofd om ons het padennet der streek te laten bewandelen.   Met een kennerstalent laat hij ons rondslingeren tot e.o.a. gewestweg , voor de rotonde oversteken en weer de bossen in .    We belanden weer op dezelfde café-rust in Vlierden.   Niet lang toch want Jaap en Tilly; en ik wou ook wel , lichten al snel de hakken weer.   Twee straten door staan we alweer in de velden met blik op Deurne , en kijken we over een rivierdal. Nieuwe aanplant bomenlaan volgend,  verhard, naar gras, en dan een poos langs een brede sloot of was het toch een beek?... Niet gemakkelijk want erg drassig en modderig en met veel springen en omhaal om de broekspijpen en onderdanen nog enigzins van de drek te redden, vlak rand beek en akkers, waar niet over te gaan was, ondergaan we de plagerijen van Jan gedwee.   Soms liggen er ter verlichting tegels of stenen in modder en plas, om er door te geraken.  Draaien verhard om vakantie-bungelowpark De Bikkels heen.  De Hees opaan en door.  Esdonk,  even verhard om toch weer padwerk in te mogen vochtig dat wel, en het miezert maar door.  Op afstand razen onze spoorwegen telkens voorbij.  Grasveld doorgaand , komen we gedrieën in nieuw industrieterrein, hier kan het even niet anders.  Spoorweg over en tot rotonde, links oude prov. weg Helmond -Deurne in , verscholen tussen de bossen.  Raken weer op terrein ORO Rijtven van vanmorgen, lus voltooid.  De drie tot vier k.m. gaans nog overwegen we deze rustpauze te laten en stiefelen door.  De zegen van boven hebben we.  Gaan van terrein instelling af om rand industrie heen, door woonwijk in aanbouw, volgt pad en dan randweg dorp. Volgt weer rotonde en oversteek weg Helmond Deurne. Als voetgangerslicht aangeeft dat nu de groene wandelaars erdoor mogen , steken we de weg over en gaan even zijdelings liggende weg langs , maar aan rand bos,  jawel weer dat Zandbos van vanmorgen, weten we de finale in zicht.  Compassie van boven; het stopt met regenen.  Jan gebruikt in zijn padenplanning dit bos grotendeels op, en het gaat op en af oude zandverstuivingen duinen in . Duikelen finaal naar beneden  voor de laatste afdaling en speeltuigen voorbij. Zien terrein opleidingen paardrijden en springen opduiken tussen het geboomte, wat plots doorzichtiger wordt.     Met paviljoen in het vizier toch nog ruim om renbaan en onder tunnel paardenparkoers door en langs stallen en ander gebouwwerk toebehorend, dachten we eerst de trappen te beklimmen,  maar nemen dan toch de helling naar de aankomstzaal, waar nog enige wandelfanaten nablijven, wat groepjes laatkomers ook.   De vluggerikken van de langste afstanden.   Wordt het nog even gezellig nababbelen met streekbekenden en getrouwen, en ja ook de ouwe getrouwen nog.   Het druppelt binnen.  Mariet V.  ja van Jan dus, bevrouwde vandaag met haar vriendinnen medewerksters clubleden de aan/afmeldburo's.  Ze kennen me hier ook al jaren, en dat schept sowieso een band met lange verhalen.   Jaap Tilly Stefan , Willy en ik dreigen de sleutel tot sluiten van de zaal over te moeten nemen.    De veger gaat al rond en de bar onderhand dicht.    Aanvankelijk zouden we een lift naar het station met twee personen nemen, maar een dame draalde  en zeurde zo lang , over haar verloren thermokan die ze beslist linksom of rechtsom mee terug naar huis wilde nemen, die ze onderweg ergens vergeten was, lang overleg en telefoontjes volgden, ik werd er ongeduldig van.    Jan en Tonny overlegden weer , en zo kon ik alvast op weg middels Jan's aanbod en vervoer naar het spoorweg-station. Ik kijk weer terug op een zeer geslaagde  natuur-wandeldag, dank zij de inspanningen van de vrijwilligers der club.  Uitstekend bepijld en uitgebreid op mijn routepapier.   Klasse mensen van LGD!  Tot ziens.  En wie weet lezers treffen we elkaar zomaar eens ergens  langs de wandelwegen of paden.          Blijven lopen dus.  Houdoe op z'n brabants. Tot ziens hou je goed.      Peter  Heesakkers

Het gaat vandaag hard dooien, in de zuid-oost hoek van Brabant wordt zelfs 25 graden verwacht.  De eerste zomerse dag van dit jaar.  Echter.... Bij het openen piept mijn achtertuindeur en onderweg hoor ik de duiven druk koeren, betekent doorgaans regen.  Dus op het laatst toch maar een regenjack nylon in mijn rugzak bijgestopt.  Hoop vandaag Patrick Vanderstukken na wat weken weer eens te ontmoeten. Weet dat hij per bus vanuit de tegenovergestelde richting zal komen.  Had 'm nog laten weten waar uit te stappen, maar tot mijn schrik klopte dit verhaal niet omdat de busroute omgelegd was vanwege wegwerken op die route.....Onze chauffeur weet bij instappen al waar we moeten zijn , meldt de omleiding , en belooft ons voor de vertrekzaal uit te laten stappen.   Service van de bovenste plank!   De route omgeleid , blijkt zelfs zo voordelig uit te vallen , dat deze vlak voor de zaal langs komt.  Kan het nog beter?   Blijk ik toch een bus te vroeg genomen te hebben.  Ben rijkelijk vroeg voor mijn afspraak-tijd.   Het is levendig druk in en om het straatje , waar de startplaats is voorzien. Hadden de parkeerseiners evenmin verwacht. Het zou morgen regenachtig worden, en mogelijk deed dit velen beslissen om een dag eerder hierheen te gaan. Het was derhalve krap-aan met de parkeerruimte, en hoewel aan randje dorp , moest men zijn parkeerheil ver in het platteland zoeken.  Auto en omgeleide bus moesten zelfs tweezijdig over een smal asfaltwegje, landwegje,  manoeuvreren, dus dat gaf wat grijze haren bij drie partijen, t.w. wandelaars , busdienst en parkeerseiners.  Ik spreek Arie van de organiserende club,- de eminence grise-,  af dat ik Patrick ook verwacht die nog onwetende is van de omleiding, om zich in verkeers-reflexievest voor de aankomende bus te posteren als deze in het open landschap verschijnt.  Zo geschiedt, en ik zie 'm al staan naast de chauffeur.  Als bereisd mens en kenner van deze lijn had Patrick al opgemerkt dat de route anders liep en was al in zijn hoeven gekomen.  Ook hij wordt keurig voor de deur afgezet.  Bijna koninklijk.  Na ons bakkie koffie en voorbereidselen gaan we onder stralende zon op weg. Rand dorp een graswegje op langs sloot.  Eerst langs oneindig lijkend parkeerblik.  Wegje overgaande , dijkje op en wat verdergaand balancerend op gemeentegrens er weer trapsgewijs hier van af.  Zandpad in en tussen  ijzeren palen ruig gebied door van de uiterwaarden Drongelens afwaterkanaal. Kronkel door dit gebied om wat bord aangaf,  baardwijkse overlaat in te gaan  een mooi ven langsheen , dijk kanaal weer op en aldoor langs met gras/zandpad.  Gaan langs overbrug.  Paralel kanaal en lopen warempel in schaduw van bomen.. {!}  Van dijk af , langs sloot bereiken we de rustpost te velde. Zie sinds erg lang Will v. Coenen een blinde jongeman , en merkwaardig , na een gesprekje wenst hij me tot ziens...{?}   Terwijl ik juist zulk een uitspraak uit respect , terughoudendheid vermijd.   Pat en ik zien Drunen op afstand  voorbijschuiven.   Volgen rand velden/bos  diverse andere wandelroute-markeringen. Gaan brug kanaal over , en zie een pad kruipt voor ons op het pad , overstekend om  elders wat te gaan doen aan zijn voortplanting.  Lijken net mensen toch.  We zijn in nationaal park Loonse en Drunense duinen belandt, en gaan slingerend langs heide en veldjes en stukken bos vaak flink uitgedund.   Citroenvlinders en koolwitjes dansen soms voor ons langs, en het vogelgepiep en gezang geleid ons door uitbottend lentegroen.  We bereiken na een enerverend bosparkoers, de rustpost Fellenoord , idyllisch gelegen in een oase van rust, een gebouwtje , maar verkiezen  in den buiten ons neer te zetten in de zon te koesteren , waar we wandelend nederland voorbij en aan zien komen wat snelle gesprekjes oplevert. Na een groepje boerderijen en huizen met rieten daken , een draai het betonfietspad op en kort hierna stuurt Rinus ons weer de rijkdom van natuur en bossen in en hobbelen we paadjes oneindig door.   Stappen over hele bosmierenkolonies, die al ijverig bezig zijn, en langs heideplekken en bosstukken opnieuw betonfietspad terug op en eindelijk zien we echte duinen voor ons opdoemen.   Prijzen ons gelukkig dat we niet door en over de open duinen en zandvlakten hoeven gaan , met dit warme zomerse weer, wat woestijnachtige gevoelens oproept, want reken maar ; zand schroeit met zulk weer.  Boven ons horen we de wind door de boomtoppen gaan , maar wij lopen beschut hiertegen, en de zweetdruppels blijven niet uit, en er moet al eens gedronken worden.  Noodrantsoen heb ook ik altijd bij me.   Het duingezicht wisselt al gauw voor camping Roestelberg die we kennen en smal pad volgt langs weiden en bos en bosranden gelardeerd met bomenlanen aller groei, soort en ouderdom.  Klaphekken doorgaand  en doorgaand ge-pad, klimmen we een dijk in het bos nog toch,  van paar meter hoog op om even te volgen, al pratende met groepje Grenslopers en Voetje voor voetje, over natuurlijk wat kwam , ging en bleef ,plannen over wandelen, geraken we in parkachtige sferen , en ziet; daar staat de veldrustpost der club op een erg grote maar ook erg  rustige pakeerplaats, voortaan genaamd naar een actief overleden wandelclublid.   Met naambord geëerd.  Maar ook op ons routepapier.  Patrick en ik gaan na deze rust door dit stadspark Waalwijk toebehorend, brug water of vijver over langs jeudboerderij en  dierentuin als lama's, schapen , bokken , geiten en wat al meer . Draaien aldoor houten het volgende omheen , toucheren even bebouwing Waalwijk om wegje door park te volgen langs meren.   Bepijling is even zoeken en niet altijd evidend , maar zonder problemen geraken we weer terug in het groen en langs een crossbaan waar o.a. een quadrijder ons met rust laat en een andere route kiest, duim omhoog van ons.  De verwachte route wordt ons toch onthouden en we gaan een poos, langere verbindingsweg paralel.  Even vermoed ik dat we ergens een pijl gemist moeten hebben.   Waalwijk -oost in.  Langs schoolgemeenschappen een nieuw overdekt zwembad, en Rinus stuurt ons ook nog langs het stadion van de plaatselijke tweede klasser prof RKC.   Zien na argwaan niks gemist{?} ; dan toch een pijl en maken we haakse draai het voormalige oude spoorlijn door de z.g. Langstraat-gebied nu fietspad, Halve zolen-lijntje op te gaan . De oude spoorlijn, genaamd ,  naar de eertijdse schoenen en lederwarenindustrie,  omzoomd met bomen aller soort , het aanwezige riet krijgt ook een pluimpje,  jong en oud de natuur mag hier zelf beslissen, sloten en waterplanten en struikgewas allerlei geleid ons over die dijk, een wat ongemakkelijke planken brug overspant nu het afwateringskanaal,  de verbinding tussen Dommel bij Den Bosch , en Maas.   De oever weer bereikt trekken asperge en preivelden, weidelanden en bouwlanden onze afleiding,  pad al delend met fietstoerisme.   Zien in  de verte een veel rustige wandeltocht-parkeerdersbeeld, de veruit meesten al naar huis zijnd.   Nog een molen te zien na de erg lange brug en dan gaat het naar benée,  dijk af , draai onder brug, op de finishplaats af.   Nestelen ons na afmelden nog op het terras, in de zon, tussen dorstige lopers, en helaas ; na een poos ; Patrick heeft nog een paar uren hele weg te gaan, naar huis, volgt een hartelijk afscheid aan de dorpsstraat, waar beider bus snel verschijnen zal, reizend in verschillende bestemming en dus richting.   We hebben weer eens wat bij kunnen kletsen.   Kijken zeker terug op fijne wandeling, met natuurrijke route, met toch ook nog onbekende stukken erin.   Een warme dag , en de sluierwolken komen al opzetten die verdonkeren gaande de namiddag en vroeg-avond.   Zouden mijn achterdeur en die duiven toch gelijk gaan krijgen? Jazeker! In de avond later , en vannacht vooral!  Ik bereid me voor op de tocht van morgen.  In De Peel;  te weten Deurne, nee niet die bij Antwerpen maar oostelijk van Eindhoven en Helmond richting Venlo.  Is dit nou Deurne een of Deurne twee Patrick?  Verwarrend toch die vele dezelfde plaatsnamen.

Ik groet u weer:  Houdoe! Tot wie weet ergens langs s'heren wegen of paden.     Peter Heesakkers