BeneluxWandelen.eu

Met redelijk gemak weet ik me te ontworstelen uit  Orpheus armen. { Griekse mythologie; De god van de slaap} .  De verzette klok naar wintertijd gaat me probleemloos af.  Het grootste deel van deze tocht zal gaan door het gebied van het "brabants landschap".   Helmondse Nicole blijkt de enige te zijn die overstapt in de trein naar Boxtel.  De kantine van het lyceum blijkt in de verbouwing te zijn.  Het zit ons niet in de weg.    Even nog twijfel ik welke afstand, maar kies bij het lezen van twee omschrijvingen voor de langste vandaag.    Het gaat eerst met de route dwars door het oude centrum van  de stad, over zelfs een oude kinderkopjesstraat.   Het duurt vervolgens even vooraleer we noordwaarts Boxtel uit gaan.   Het carillon van de oude stadskerk begeleid ons met een mooie deun de stad door in de ochtendstilte van de straten.   Langs statige honderden jaren oude villa's met oude knoeperts van bomen. Mooie grote tuinen. De Essche stroom over even wat parkgebied stuurt ons door wat nieuwbouwwijken, en een pad door een park markeert het einde van bebouwde kom regelrecht het landgoed -bos Sparrenrijk in.  Een veelkleurig herfstpalet ontvouwd zich in dit sparbos waar ook allerlei loofbomenwerk contrastreert, met het altijd groene.   Indrukwekkend mooi.   Rondom ons dwarrelt blad neer, en bedekt de bospaden.  Het is opletten op knoesten van resten boomstammen die door het blad bedekt worden.   Even nog wat open veld met weide en akkerland en maïsgeoogste velden en andere klaarliggende akkers op het volgend voorjaar.  Hierna volgt natuurgebied "Eikenhorst"  na een landweg over te zijn gegaan.    Het kleurenfeest zet nog even door.   Natuur beneveld, nee door de lichte mist in de velden en tussen boomkruinen.  Bos weer uit de wijde ruimte in over een brede grasdijk langs de Essche stroom.  Door wijde blik velden en weiden.  Overkant rivier een ravage in bosperceel waar de sporen van de tornado zichtbaar zijn van einde Juni dit jaar die door deze omgeving haar verwoestende werk deed.  De bosbouwers doen er hun opruimwerk , zo te zien.  Honderden trekganzen verzamelen in een nattige laagte.   Het pad op de rivierdijk , wat lang, maar zeker boeiend, duikt onder de A2 snelweg naar A'dam door, en eindigt.  Zijn nu aan de rand van landgoed Zegenwerp , wat paden een bomenlanen, langs verspreide bewoning.  Volgen wat zandwegjes, met groensingels omkleed, en dan rimboe-achtig gebied in.  Dagjesvolk laat hun grote honden hier loslopen en dan gebeurt dat grote exemplaren kennis willen maken middels geblaf en gesnuffel, en spelend , gelukkig, achter elkaar aanrennen.  Zie ik plots een rij nieuwe villa's opdoemen, en blijk  ik rand St.Michielsgestel te zijn , waar de rust in een scoutinggebouw voorzien is.  Wat klein voor grote aanloop, maar in de achtertuin zijn zitbanken en tafels gezet.  Na rust begin ik aan de extra lus.  Zwik in bocht, wegrand onder gevallen blad, valt goed uit.  Ga villawijk uit middels zandweg , bomenlaan het landelijke in.   Gaat over in verderop asfalt smal, en opnieuw een grasdijk op driesporig, met bikers en joggers , weer de E. stroom blijkt.   Watervogels aller soort doen hun opwachting, ga langs moerassen en  beemden met weideland en groenstroken, om weer doorgaande weg over , gehucht Halder in te gaan.   Een beukenweg met klinker-visgraat stenenweg.   Kasteel Halder op afstand, groot en recentelijk gerestaureerd, byzonder mooi in wat open land gelegen.   Veel roeiboten aan een steiger, gaat het over brede grindweg met oude statige platanen, weer langs beemden , moerassen en weideland een brug over aldoor langs en over waterland en stomen en vijvers, gehucht Haanwijk in , met kasteel en theehuis.  Even opener gebied torent er  de wolkenkrabber van het provinciehuis boven een bosgebied uit.   Een slingerweg door wisselend natuurgebied, volgt verder op een smal rood grind wandel-fietspad langs een coniferenhaag.  Meest weidevee te zien.   Wordt weer een dijkje, met boordgroen als lage beplanting, boompjes en struikwerk.  Gaan een dorpsweg in  gebied De Ruwenberg, door.  De brabantse vlag wappert fier bij een veldwoning.   Is roodwit geblokt als van een schaakbord}.  Ga om de tuinen en gebouwen terrein van conferentie-oord  Ruwenberg heen langs oude vrijstaande huizen, een ontcijfer ik o.a. uit 1822.  Herfstgeuren van rottend blad.   Enkele pony's in een wei krijgen bezoek van het baasje, met water, eten en hooi.  Gaan rand dorp weer uit over een bailey-achtige brug, waar de Dommel al erg breed stroomt.   Dertig meter zowat.  Volgen een hele poos over eenmanspad deze.    Een donker laantje stuurt me opnieuw door landgoed Zegenwerp.   Bij een sportpark valt me een handwijzer opschrift Korfbalclub GEK op, Huh? Wat?...  Dichterbij komend blijken vandalen de O verwijdert te hebben "Geko" dus eigenlijk.  Volgt een brede verharde bomen omzoomde weg , enerzijds broek , moerasgebied anderzijds bosstroken.  Een sloot of beek linkerzijde kabbelt het water hoorbaar over ingelegde rotspartijen. Oude bomenlanen door sterk wisselend bos en ruwe natuurgebieden.   Huizen met rieten daken beheersen het gebied opvallend.  Dan weer bewerkte winterklare velden, en dwars over golfbaan, waar we veilig van de witte kogels kunnen passeren.   Is daar weer na lus het scoutinggebouw.  In en uit gaat het met bekend wandelvolk, ook vanaf de achterplaats de banken en tafels, het is buitenzitten-weer.  Mooi weer vandaag en toch miezert het even.   Om te wandelen is het vandaag vurrukkelluk ideaal weer, zeventien graden vernam ik.   Maak een praatje met de parkoersdienstmannen der club en andere medewerkers, en wandelaars divers.  Komt er een reuze gestalte binnen, Marinus, bleek niet ver achter me te lopen.   Zitten wat lang want gezellig.  Rien en ik zullen de laatste lus gaan aflopen.  Gaan weer Zegenwerp in door vooral bos en moerassig gebied.  Weer dwars door golfveld-gebied.   Geen vliegende ballen dus geen helmen nodig.  Je zal er maar een....  Kringelen tussen machtige struiken rododendron in bos.   Een statige oude beukenlaan, een dichtbegroeid ven, rietkragen doorheen, en brede laan, door hek, pad langs de Dommel, grasdijk op.   Stuw rivier oversteken  en brug met draaihek, afdalend de ruigte en bos in.  Klimop aan de boomstammen hulstbomen en ander boomwerk.  Horen een fazanthaan roepen.   Komen in gebied ruim zicht, en horen de klokken van kerk Gemonde.   Gaan wegjes door/langs immense boomkwekerijen, de streek om bekend.   Bomen in alle soorten en maten.  Landelijk de Hogert en Schoonberg doorheen met weidevee, vooral zwarte koeien.  Weer slingerpad meest eenmans langs de Dommel met in zijn bredere stroom en  uiterwaarden veel watervogels.  Natuurvorsers met kolossale veldkijkers.  Verhoogd liggende akkervelden,  bollopend.  Komen alle afstanden samen en dan weten we de finish lonkt.   Gaan fietspad op en viaduct A 2 autoweg over, en duiken dan beneé, de Boxtelse bebouwing in.  Huisje tuintje, hofje, allerlei bewoning doorheen of langs, zoeken parkoersmensen ons de voordeligste kortste route.  Wat appartements-straten door, is daar ineens het lyceum weer.  Frans Stl. zit ter begroeting van de binnenkomenden achter een kelk met bruin spul en schuimig, aan de kantinetafel. Frans had er een tochtje van 24+ k.m. in z'n uppie vanaf Eindhoven gelopen.  Rien , Jan uit Mierlo, langzaam weer in het ritme na gezondheidstegenslag aan het komen, zie je wel wandelen is een medicijn... De binnenkomers intussen laten zich ook even zien en bijpraten, zijn we bijna de afsluiters der zaal. Ongemerkt , het werd stiller , maar ja gezelligheid kent geen tijd.  Neem dan toch maar na Marinus weg ook afscheid , en besluit op het allerlaatst even het centrum de stad te doorkruisen om de veranderingen m.n. te bezien.  Tref ik toch nog Frans en Jan aan het station na hun gil vanuit een zijweg.   Samen in de trein op weg naar huis.  Over de tocht vandaag.   De trouwe bezoeker weet het al jaren; een fantastische herfsttocht, en opnieuw padwerk waar we nog geen kennis of weet van hadden.  Een z.g. parkoerscommissie zoekt ze voor ons uit, en daar zijn ze dan ook opnieuw in geslaagd.  Het wordt een mager programma met de komende wintermaanden.  Toch hebben die ook hun aparte sfeer.  Lierop of Waalwijk staan op de rol komend weekend, tenzij.... Misschien tref ik u daar ook eens.  Houdoe!        Peter Heesakkers

Wanneer ik uit de deur stap de vroege ochtendkou in,  zie ik in het witte prille ochtendlicht  donkere silhouetten  van gebouwen en bomen  van de binnenstad, als een zwart-wit tekening tegen de witte lucht afsteken.   Het heeft gevroren. Er blijkt zelfs gestrooid te zijn.   De trein vertrekt met een laag minimum aan passagiers.   Deze zal binnen drie k.m. even zovele keren tot stilstand komen vanwege seinstoringen zo roept de conductrice om.    De dwarsliggers onder de rails zien er wit uit.  Het landschap onderweg witberijpt, en dat zal ook deels tijdens de eerste wandelkilometers zo zijn.  De heldere lucht laat wit naar rose kleuren, erg mooi om te beleven.  In Weert staat in tegenstelling tot vorig jaar geen afhaalpendel aan het station , wat inhoudt dat ik dik drie k.m. te gaan heb naar de startgelegenheid aan de sluis en brug over de Zuid-Willemsvaart, de lange Kazernelaan door die omzoomd is met oude en wat jonger beukebomen die rijkelijk rondstooien met hun boomvruchten, beukennootjes dus.  Kazerne langs en de villa van de legendarische Johnny Hoes, zopas op hoge leeftijd overleden, bekend o.a. van Och was ik maar.   In het partycentrum aan de industriehaven en kade tref ik Joop en Coby uit Valkenswaard.   De rest is Limburgs wat de klok slaat wat ik om me hoor.  Ik besluit met Joop en Coby de tocht aan te vangen.   Even is de beginroute wat onduidelijk tot ik me herinner , dat ik hier verleden jaar de weg over moest steken,  zo ook nu weer.  Geen route-omschrijving vandaag en dus volgens bepijling lopen.   Een duo parkoerwachters passeert ons al direct met de waarschuwing , dat er 'pijlen gesaboteerd'  zijn.   Heb ik geen goed gevoel bij.   We gaan door een wandelbos van recreatiegebied De IJzeren man genaamd, zwembad openlucht en overdekt sportlokaties en wat meer.  We gaan al meteen ook broek gebied in .  Kempens-broek en slingeren over paden door bos en heideveldjes en vennen aller grootte langs en brugjes.  De laagstaande herfst-ochtendzon tovert prachtige achtergrondkleuren.   Er hangt lichte nevel in de bossen wat stralen door de bomen geeft, prachtig om te zien. Het bos is erg variabel van boomsoorten en mooi gemengd.   Zien verspreid leuke oude huizen .  Komen langs een groot dierenpark met kinderboerderij, rammen, ezels, pony's, geiten , bokken,  allerlei gevederde vrienden, ze lopen soms met ons mee, en sommigen krijgen een knuffel.   Een burlend hert omgeven met hertenschaar.  Gaan asfaltwegje op, velden teelt,   door  maïsvelden, sommigen al gemaaid door. Langs een grote uitgegraven plas diep blauw ogend, een groensingel langs , met nu en dan joggers en bikers op de routes.  Witte rook of stoompluimen komen uit de pijpen van spaarzame woningen in  de omtrek.   Ruik zelfs een houtkachel.   De maïs staat er meest geel-bruinig bij.    Hoog tijd voor de oogst en soms horen we onderweg ook de maïsoogstmachines de hakkelaars.   Een karspoor graspad brengt asfalt z.g. 60 k.m. weg richting de  schuur-rustplaats bij particlieren achterom.  Het gebied Herenvennen.  Hoor ineens mijn naam noemen ter begroeting.  Een lezer van mijn verhalen herkent me , een jongeman uit Leende met zijn hond.  Maak even kennis met hem.  En we zullen na de pauze nog een stuk samenlopen, tot onze wegen moeten scheiden vanwege verschil afstand.   Het parkoers typeert vandaag naast door bos gaan ook de open stukken met zicht op bosranden en tussen bos liggende veldjes en akkers of weideland.  Absoluut mooi.  De eerste herfstkleuren geven het een speciaal cachet.   Even toucheren we een villawijk met schildersnamen. randje Wieërt geeft kombord in dialect aan.  De routehoeders passeren ons weer om de pijlen te corrigeren.  Stukken bos door met altijd weer die afwisseling van open stukken erin , en weidevee.   Kom bos uit en zien dorp Altweerterheide, welke we na een boslus opnieuw in het opener landschap zien.   Stappen over bomen liggend op de paden als barricaden tegen wildcrossers, [motoren].  Zie ver weg een vuilheuvel tot groenig omgetovert liggen .  Jachthonden achter draad privé blaffen  de lopers toe, maar een knuffel dempt hun geluid.  Eentje laat lachend z'n tanden nog zien.... Komen nieuwsgierig snuffelen.  Even spelen met ze geeft vertrouwen.  Een lang graspad stuurt ons langs weer houtkachelgeuren en wat later is daar de lus volbracht, d.w.z. tweede keer de schuur in.  Weinig tot geen bekenden te zien wel overvol en limburgs lijkt de voertaal.  Neem afscheid van Joop en Coby, die korter gaan en ik begin eenzaam en alleen wat laat aan de extra 30 lus.  Zie nog een groep Hechtelnaren. Anjertrippers in eigen sportkledij der club.   Erwin en Co.   Akkers langsheen met bosrandzichten en dan gaat het langs een grote tuin met jonge kangeroes en albinos van deze.  Schattig gezicht, opzittend waakzaam kijkend voorpoten omhoog.  Zet er de spurt in .  De route wijst richting de Laurabossen genaamd naar eertijds een limburgse kolenmijn en bos was aangelegd voor houtproductie voor het stutten van mijngangen.   Er hangen ter markering rood-witte linten al of niet met pijlen en ik vind zo'n lint zonder pijl op de grond , bospad.  Ik gok op rechtdoor, en bleek verderop de juiste keus.  Toch mis ik papieren beschrijving wel erg.  Ben er nog niet gerust op nu.   Heel alert , op de pijlenterreur, eventueel.  Ga tijdlang golfcourse voorbij, en dan ben ik tijdelijk aan eenzaamheid overgeleverd.  Zie nog een buizerd op een weidepaal zijn rust nemen.   Absolute stilte en niemand te zien.   Door de herfstige natuur.  Ben vast een der zo niet  de laatste op deze extra lus... Loop nu in de buurt van Lozen-Bocholt België ergens.  Kruispeel Achterbroek door.   Herfstgeuren.  Plots  wemelt het van de  paddestoelen aller kleur grootte en maat , prachtig.  Tweemaal klaphekken door, dan door graslanden, kniehoog.   Wisselt af met heideranden door en bos en doorheen militair oefenterrein.  Nu absoluut stil soms door ULV's van vliegveldje Budel onderbroken.  Zelfs deltavliegers boven me net vliegende scooters.   Bos weer in en uit tot T-splits aan wijds heideveld verspreid bomen als berk en den vooral.   Trekganzen boven me in V- vorm op weg naar zonniger oorden.  Zij mogen gratis vliegen.   Een enorme levenloze termietenkolonie[hoop],  vanaf de bosrand gebouwd door deze diertjes.   Den en jong loof volgt met weer veel paddestoelen aller soort.   Weer wat klaphekwerk en wildroosters over kom ik weer terug aan golfterrein van begin lus.    Open velden door en wei en akkerland tegen de looprichting van begin deze lus gaand.  Herken de eerste lus bos-graspad opnieuw te gaan.   Een groepje wandelaars blijkt pardoes op de dertig-route gegaan te zijn,  want misten hun afslag, waar ik opnieuw moet invoegen,  naar de voor mij derde maal rust in de schuur.    Ik kan ze niet meer terugroepen helaas....  Ik waarschuw diverse helpers der club over het incident , alsdat deze veel langer onderweg zullen zijn.... Na deze derde rust is de splitsing routeaanduiding niet evident en loop ik wat op en neer om deze te herlezen, stond tweede maal 30 k.m. en had derde doorgang bedoelt.  Ga nu bomenrij met zandweg en mooie dichte bermgroei singels door, struikgewas en wat zie ik onderweg overal nog mooie wilde veldbloemen, in ruime mate gegroepeerd.   Volgt weer een wijds zicht op verre bosranden en de maïs, geel , en lager gewas waarvan niemand de naam schijnt te kennen bij vraag , ook gelig, geeft het landschap een ruim  en als gouden accent, werkelijk prachtig!  Tegen die groene en herfstkleuren achtergrond.  Hier past een ooooh!   Ga weer  de IJzeren man bossen in  na langs vier meter brede stroom gegaan en duiker over , met val eronder.   Een eenmanspad langs kale bewerkte akker, langsheen stroom.    Om deze akker half heen, en  bos in dan.   Ben in gebied Lichtenberg en omgeving IJzerenmanweg.   Manège langs, paarden lijken op stal.   "Voorhoeve" een uitspanning langs, en een houtsculptuur uit een meter hoge afgezaagde boomstam , lijkt op varens, maar het andere haal ik er niet uit.....  Draai omlaag asfaltpad in welke langs een oude kunstmatige plas voert met enorm veel  en allerlei watervogels.   Uitgegraven door een machtige graafmachine "de ijzeren man" destijds genoemd, om de spoordijken rondom Weert mee aan te leggen met de spooraanleg.  Het water van de immense plas schittert het zonlicht, ik knijp mijn ogen vaak dicht en toch imposant om te zien.  Water lijkt van zilver.  De begroeiïng rondom en langs dit pad , is rietkragen en ander watergroen.  Een prachtige finale van deze tocht.   Want ik ben weer langs de Kazernelaan, weet ik en mag nog wat recreatie bouwsels en hallen langs, even nog het groen weer in,  om veilig aan de sluis van het kanaal over te mogen steken.  Een zonder meer geslaagde natuurtocht beëindigend, en een zonovergoten heldere dag.  Na wat praten met de inschrijf afmeld buroleden; { ik vertel ze over de verkeerdlopenden, en dat ze dus langer zullen moeten wachten},  en een limburgs bondsbestuurslid, ga ik weer op weg voor die lange tippel naar het station, en blijkt er weer geen pendel voorzien.    Ik heb een schitterende dag gehad dankzij de natuurlijke omgeving , de inzet van het vrijwillige clubpersoneel, prima verzorging{!}  Byzondere dank ervoor; en het zonnige weer.   Nu zondag zet ik Boxtel op mijn programma.   Misschien zie ik u daar ook wel.  Houdoe !      Tot ziens of lezens weer.    Peter Heesakkers

Olat noemt deze tocht de eerste van een halfjaarlijkse maandelijkse serie; wintertocht, ik reken het nog onder de herfst.... Hoewel;  Als ik me deze ochtend naar buiten begeef zit de temperatuur duidelijk rondom het vriespunt al.  Koning winter lijkt al vroeg voor de deur te staan.  Figuurlijk dan toch , want ik kom er nog gemakkelijk bij 'm langs.  Daken en landschappen tonen onderweg naar; wit.   De R zit in de maand en het is al bibberen.   Ik ga de fiets op , op weg naar Noud, die nog na lange wandelafwezigheid, zijn wandelschoenen ook weer eens aantrekt.   Ben net een indiaan onderweg er naar toe.  Geregeld moet ik mijn handen boven m'n ogen houden vanwege de laagstaande felle vroege ochtendzon.   Trap we wat warm.  Hondje Rakker  { Jack Russel} , heet me welkom en rent uitgelaten door tuin en huis.   Zodat al rap halsband en riem hem moeten temmen.  Noud moet flink krabben , aan zijn autoruiten dus, want er zit een ijslaag op.   De zon zal ons onderweg naar Someren nog vaak bij verassing hinderen.   Staalblauw is de lucht.   We denken rapper de bekende beschaduwde binnenwegen te kunnen nemen.   Komen  echter op een landwegje waar we voor ons twee pelotons toerfietsers met volgauto's moeten dulden a 30 k.m. p./u.  Een heel eind.  Een geduchte streep door de reistijd.  Aan de startgelegenheid te midden niemandsland, is het een drukte van jewelste met parkeerders en plaatszoekers.  Ook veel Vlaamse bezoekers zo aan de nummerborden te zien.   Ook de bermen raken vol.    In het inschrijfburo het gebruikelijke ritueel van drukte en snelle begroetingen.  Tout le marcheurs du region , zijn aanwezig.   Het is ff-en  w-8888-ten aan de inschrijftafels.  Noud zal vandaag korter nemen, ik ga voor de 30 k.m.   De "40 rs" zijn al lang op weg.   Ik zet er ook meteen de hoeven in.    Landwegje wordt zandweg.   Een bebost privéterrein in speciaal voor ons opengesteld.    Waden door bladeren en bukken voor wel erg laag hangende boomstammen.  Voorrangsweg Someren-Heeze over.    Ik zie in het westen laag de maan op zijn kant liggen, halfvol.   Dat hij zo ligt , komt door de draaiïng van de aarde t.o.v. de zonnestand.  Roodwitte linten in bossen verhalen van een motorracecircuit.   Opgelet scrabbelaars, zoveel punten per woord.    Komen langs een enorme oppervlakte omwoeld en bewerkt terrein met zandmachines kolosaal.   Een groot golfterrein in aanleg.   Nu vangt het boswerk aan.   Klaphek door waarvan ik inderdaad klappen krijg, niet vlug genoeg;-  We stappen een vennengebied binnen en heidevlakte bos met rijkelijk sparren groot en klein , dennen , oude en jonge eik en ander loof.    Boven op een heuveltje bij het Keelven komt me een meute lopers tegemoet.  Hadden op de top de pijl gemist, en dan ga ik smal heuvelrugpaadje in.    De klaphekken aantallen vandaag onthoud ik U maar.   Kom aan de veldrustpost met verzorgkraam, altijd weer een punt van lang oponthoud en gebebbel her en der.  Tonny uit Oss is er ook present met een  acht tot tiental meelopers uit deze plaats, en de begroeting is als immer zeer joviaal van het clubke.   Lijkt wel een fenclubke, inderdaad trouwe lezers van mijn verhalen.   Na de pauze loop ik een stukkie met ze mee op en het wordt een gezellig getater, tot onze afstandswegen zich scheiden.   Volg gedwee route splitsingsborden en nummerpijlen, volgens papier.   Prachtige nevelige zonnestralen tussen de bomen, de herfstlucht in mijn neusgaten, paddestoelen en de eerste herfsttinten.  Heerlijk.  Nu en dan ruiterclubs tegenkomende en achter me galopperende paarden doen me even wijken.   Ik ben er niet gerust op, wat het juiste parkoers te volgen betreft.  Mis nog steeds de eerste vaste post voor rust. Nummer volgorde kloppen wel papier niet.   Leg me er bij neer dat het dan maar korter moet vandaag dan voorgenomen.    Na veldweg vooral maïs , wordt het ver rond kunnen kijken landschap.   Een hert met mooi gewei met kleine damhertjes {?} , er rondom trekt mijn aandacht.  Ineens zie ik een poes vlak bij m'n schoen en ras nog een en nog een en een paar dan.   Niks schuw blijven ze rondom me.  Wandel dan langs  kweekkassen , boomkwekerijen en velden en akkers en weiden over lange asfalt/veldweg.  Zie een wijfelende wandelaar in de verte.  Naderbij, blijkt het een geschenk uit de hemel, het is Ad V. de parkoers-architect der club.  Brandende vragen heb ik los te laten.  Kan mijn vragen stellen en mijn hart luchten.  Een koppel vlak achter me worstelt met dezelfde vragen.   Ad begon hier met het ophalen van de 40 k.m. pijlen en kan ons geruststellen dat het op papier in de verkeerde kolom staat en de splitsing niet op tijd is aangegeven.  Passeer een wal van rode en kleine gele bessenstruiken in de bermen die ik niet ken, maar wel mooi.   Na wat gekeuvel stappen we verder.  Ad de andere route voor de pijklenpluk.   Dalen af in graswegje door broekgebied, dichtbegroeid, en dan langs randen bewerkte akker aan sloot diep liggende, om via duiker over te gaan weer de bossen in.   Het moet hier ergens zijn, de provinciegrens brabant-limburg, en het monumentale grenskerk monument.   Na een poos bosgedraai komt me een gestalte met witte pet tegemoet gelopen, in z'n uppie.   Blijkt Theo het illustere manlijke deel  van het duo "Hennie en Theo" .  Hennie moest korter vandaag.   Komen na een poos aan de 'wagenrustpost' randje Maarheeze, aan weg Someren.  Na laving; het is warmer nu, -- gaat het weer de wildernis in.   Natuurgebieden De Heeze , Rummeling en De Pan in.    Weer bospaden te gaan eindeloos, in zeer gevarieerde samenstelling van naald en lover.   Een modderpoel te omzeilen en beek Sterkselse Aa over, kom ik aan Sterksels kanaal, na enig padgemodder waar terreinwagens en boerenmachines er een geweldige boel van gemaakt hebben.   Ga een poos dit kanaal met smal bospad langs volgen en tegenover volgende brugovergang, verder door loofbos van De Pan.   Kom Rinda tegen, ook een bekend wandelfenomeen, en loop met haar en maatje een eindweegs op.   Het gebied is weer opener nu en we zien twee paragliders met motoren op hun rug boven ons.    Moeten een brede diepe sloot over, middels zo smal als een ijzeren  uitschuifbare ladder met ijzeren platen erop, die griezelig doorbuigt als we erover moeten.   Avontuurlijk toch wel.  Gaan landelijk op Sterksel aan,  De Heerlijkheid genoemd, een erg klein Peeldorpke, meest bekend om hun rustoorden en epilepsie-opvang- centra.  Gaan de prachtige tuinen van dit instituut in, een dorp op zich groot, met uiteraard bewoning en andere paviljoens.  Mogen daar de pauze hebben in prachtige zaal democratische prijzen, en buitenterras.   Fijn toeven.   Ik noem vandaag ook nog Weerterbos,  Boksenberg, Lange bleek, Ronde bleek,  Buntven, Hugterheide, Strabrechtse hei, en ik vergeet er nog vast; waar we doorheen wandelen.  De najaarszon beschijnt de bossen , bosranden en vennen als een sprookje zo mooi met die jonge herfstkleuren.  Gaan instituut terrein Providentia  af en uit weer de boerenlanden in.  Toch weer bospaden op twee en enkelsporige, gras, zand  en grindpadenwerk.   Een natuurlijk walhalla in optima forma.  Langs bosranden en door div. klaphekken.  Heidevelden en sparrenbossen en loofboom bossen doorheen .   Lijkt eindeloos.  Een ven spiegelt het bosdecor eromheen. Prachtig!  Een verhard fietspad geleid me naar de oversteek weg Heeze-Someren-Asten, en ga de Strabrechtse heide in. Het wemelt van dagjesvolk hier.  Kom langs groepen jeneverbes bomen en struiken.   Padder kris-kras door gemengd bos en kom aan het Beuven,  wat jammerlijk lijkt uit te gaan drogen door toegenomen waterhuishouding gebruik.   Insecten en donkere vlinders meest, zwermen constant om me heen.  Deert me niks.  Passeer een schotse hooglander achter een boshek afrastering, - die met die grote sturen op hun kop - , dixit Willy Timm.  Ga weer door hek klap om langs een smalle vaart; "Peelrijt"? , te gaan.  Via oversteek brug en knuppelbrug de,  Vlerkenroute volgend, blijven bossen allerlei  het recept.  Dicht, dun, nieuw, loof, pijnbomen,  naaldwerk, vanalles, oud en mijn papier zegt me dat er voorlopig geen eind aan komt , in almaar gezwinde pas neem ik de paden.  Eindelijk wordt bos  boerenland en opener en plots sta ik aan de finish...... De slogan 'Echt Olat'! ; ging weer helemaal op vandaag. Ad en z'n personeel hebben me en anderen weer een fenomenale natuurtocht met dikke grote "N" laten genieten.   De zon deed er vandaag nog een extra schep bovenop , wat de herfstkleuren nog mooier uit deed komen.  En prima veldverzorging, uitmuntend gepijld en geduldig papier, n.l. twee en half A4 in twee kolommen uitgelegd.  In de uitspanning, finishplaats was het nog oergezellig nakaarten.   Een uitnemende tocht vonden ze allen.  Noud en ik hadden nu tegenovergesteld de zon laaghangend hinderlijk tegen ons.   Mocht niet deren, we keken terug op een welgeslaagde wandeldag, waar Olat patent op heeft.  Vriendelijke vrijwilligers en een uitstekende veldverzorging.  Kijk nu al uit naar hun tocht volgende maand.  November.  Komend weekeinde staat Weert op program.  Misschien bent u daar ook{?}  Tot ziens.   Houdoe!     Peter Heesakkers

In de drukte van het bus/treinstation tref ik zomaar Gonny H. , Van het duo medebijdragers van Beneluxwandelen n.l. "Jos en Gonny ".  We blijken hetzelfde reisdoel te hebben, en zo kleppen we op Steensel aan.  Hans en Tina bemannen/bevrouwen als trouw het inschrijfburo.   Prima voorziene startgelegenheid, alles d'rop en d'ran.   Het gemeenschapshuis der dorp.    Diverse andere bekenden melden zich present.  Handen schudden en de laatste uitwisseling van nieuwtjes.   Wel en wee.   We openen met een kopje koffie vooraf.

Het servieswerk  valt op; een vierkant schaaltje porselein als schoteltje, en het kopje, ook bijzonder van vorm,  heeft een bijzonder oortje.  Zouden kopjes me kunnen horen?..... Ik doe er maar geen gooi naar.

Gonny en ik gaan op weg, gaan door wat woonstraten kort, om aan rand dorp op een wal van metershoog maïs te stuiten.   Een bielzen trap opgaand volgt een hagenpaadje dat dwars doorheen een wei snijdt.  Maïsvelden wisselen af met akkers, weilanden en mogelijk een veld laurier, over stoffige wegjes.  Vervolgens zomen groensingels onze te gane paden af.    Er valt een miezer uit zware luchten, wat oplevert, dat het niet zo stuift.   Het brede pad stuurt ons het bos in , waar we een tiental amazones tegenkomen op hun rijpaarden.   Komen we op de weg tussen Steensel en Riethoven een z.g. 60 k.m. weg.    Nou je de meesten hebben last van een zware voet, { gaspedaal}. Mogen er na de brug over riviertje De Run vanaf, een graspad op waar we banjeren door gehooid gras langs weideland vooral, langsaf dit beekje.  Mooie wijdse vergezichten.  Draaien weer fietspad met paralelle zandbaan op daar weer later van af gaand grasweg langs een snelstromende sloot helder water.  Jagers-observatie-wildhutten voorbij, een coniferenplantage, opnieuw een bos in.    Slingeren wat mee met slangenpad en bukken onder overhellende bomen door.   Een hele trits padenwerk volgt om weer via wat opener gebied aan de rust bij een schuur met cadiwagen [ cantinedienst]- der club de rustpost te bereiken.  Goed geoutilleerd als altijd en voor een prikkie ook vlaaipunt in keuze van vier smaken{!}... Ik raak Gonny kwijt, want ik knoop nogal wat gesprekken aan met deze en gene.  Ga vanaf hier aan de extra lus beginnen zoals papier zegt.  Bij een manege draaien paarden constant onvermoeibaar hun loopronden. Een paardenmolen , en dan denk ik , een paardenkermis hi-hi.  Vanaf asfaltwegske, ga ik tweesporig grasbaan in door groensingels gescheiden landerijen, eerst rietkragen,  Kom aan rivier en volg deze tot sluis/ met val, en steek deze over en loop terug hierlangs, door hoog maar al vertrapt gras.  Bos in en daar is het opletten op de rijkelijk aanwezige pijlen want door bladval is pad dat slingert nauwelijks zichtbaar.  Tja het is herfst.   Het gras poetst m'n schoenen en het gaat langs visvijvers en door laag groen , dan het Witven omheen, overstekend op weg Waalre-Veldhoven.  Dommeldal geeft een bord van Natuurpunt aan, en volgt een wildbegroeid pad tot klaphek, en volgt een pad, bijna overgroeid en niet te zien soms.   Ik waan me in een rimboe waar ik best nog met kapmes me een weg moet banen , maar supermooi die ruigte.  De Dommel houdt met me een wedloop, maar ik laat 'm , volg wel een poos zijn meandering.  Slinger me met houvast een hek langs die allen wandelaars duldt.   Dan volgt weidevee-zicht, en mag ik een klappoort door dwars over een laag gras wei.   Ik hoor dacht ik maïsoogstmachines , maar blijkt achter groene facade uitkomende een bermgrasmaaier, een reuze tractor, een grotere tor dus; met enorme graslaadcontainer achter 'm.    Gaat me te langzaam en ik passeer rap  maar omzichtig langsheen om de mastodont achter me te houden.   Zandbaan gaat over naar asfalt en dan kom ik langs een eertijds openlucht zwembad.   Grote Veldhovense industrie en ziekenhuisgebouwen , zijn zichtbaar waarlangs de weg naar Turnhout-Antwerpen verkeer raast.  Ga meer dan haaks een graspad in langs de Run-beek,  hekwerk van zwembad links en overkant beek een honderden mtrs. lange muur van maïs meters hoog.    Sloef weer door maaigras en een dikke laag populierenblad, gratis schoenenpoets, een verharde grindweg in brug beek over naar buurtschap Heers met een prachtige vrije huizenbouw omringt, temidden een driehoekige lindenbomen brink.    Pompoenen voor de huizen op planken gestapeld, aller kleur en grootten.  Ponderosa heet een woning met een schitterende heggetuin, iemand duidelijk met tuinliefde onderhouden.   Zandweg volgend naar een donker sparrenbos in.  Zie een knooppuntwandelpalenroute; {{ heb ik meteen een veel  punten opbrengend scrabbelspel-woord aangereikt voor de scrabbelaars}}..... ! Los zand banjeren weer een poos volgt een groot veld kerstbomenteelt langs.   Ga een paar maal Z-vormig hoekig pad volgen door akker en bouwlanden, weer donker sparbos in , wat later overwegend berkenbos wordt waardoor ik smalle paadjes volg onder voortdurend hoogspanningsleiding door. , die me door dennenbos naar de rust terug leidt.   De lus zit er op.   De goedvoorziene immer opgewekt personeel van de cadiwagen is er dus weer, veel vaste bedienden, en in voor een dolletje altijd.     Laat merken dat ik er weer ben.  Laat me op de banken in de schuur zakken , en zie daar is de verloren geraakte Gonny ook weer.   Die was me ver voor zo bleek uit het praatje.   Na deze rust asfaltweg ander kant op, boslaan in.   Tegenover statige getraliede poort van De Buitenjan; een jeugd-opvangcentrum, een jong berken en vervolgens overwegend jong eikenbos in,  naar weer een sparrenbos en over ATB-fietspaden.   Omzeil een enorme waterplas in bocht op bospad.   Door padderen tot ik aan omheind gebied kom waar plots een hele meute grote honden aan een hondenoppas ontsnapt,  gegrom en geblaf en of ze mooie tanden hadden weet ik niet want ik wend verschrikt mijn gezicht af, -- de omheinig me de garantie biedt,  dat mijn broekspijpen en wat meer me gespaard blijven.   Moet nu bos uit verderop, weg Steensel -Veldhoven over gaan langsaf een Golfbaan.   Een parasolzwam staat in de berm mooi te wezen.   Asfalt wordt zandweg, onder langs de weg naar A'pen-Turnhout, en geklemd tussen noordkant dorp Steensel.   Hier houdt de parkoersman ons lopers knap tussen deze beiden, een groenwand en bosstrook en veldwerk anderzijds, wat geluid van de drukke baan isoleert.  Een z.g. grafheuvel volgt met uitlegbord uit de middenbronstijd { 1850-1550 voor Chr. }.  Loop poos paralel hoogspanningsleiding door.    Er wordt volop maís ingekuild  bij een landbouwer achterom, de oogsttijd is begonnen en ik passeer prompt een geoogst wijds veld ook.   Een veld met piepers langs.   Boven me gedurig startend vliegverkeer en zie ook nog laag een Chinook -troop-helicopter scheren.   Een vrij nieuwe kapel langsdoor.   Het Haonenven langs die helaas erg meest uitgedroogd bij ligt.   Parkoersman verblijdt me op papier met de mededeling let op er volgen byzondere dieren.   Ik ben verwachtingsvol , nieuwsgierig.   Blijken tientallen jonge lama's te zijn donkere en meest lichte vachten toch.  Draai om dit met houten hekwerk weideland heen en ga een smal groenpad in een prachtige hout-groensingel , boompjes, grassen en struiken als bramenwerk doorheen.   Ben gelukkig in lange broek want doornstruiken en brandnetels rijkelijk aanwezig.   Langs boom en plantenkwekerijen allerhande, en nog wat weidelanden volgt een grindweg, en groot veld massaal witte en rose bloemenzee, prachtig om te zien.   Na even asfalt en kom ik aan rotonde begin Steensel uit.   De parkoersuitzetter stuurt ons recht door dorp op de finishplaats aan.  Viel me vanochtend op dat onze vlaamse bezoekers ruimschoots aanwezig tekenden , zo op de parkeerplaatsen te zien.   Nu was het er veel stiller... Een dijk van een tocht, voor de echte natuurliefhebber, en rustzoeker en  met grote zorg uitgestippeld en bepijld.   En een hulppersoneel dat uitstraalt er zin in te hebben, en met kempense  aanstekelijke gemoedelijkheid naar wandelaar/ gast en bezoeker.   Ze hebben voor volgend jaar weer grote plannen, n.l. andere nieuwe routes en startplaatsen, vanuit ook ander dorpen, ze willen graag wat andere routes laten verkennen, en hun al jaren volgende en kennende, twijfel ik geen moment of ik ze weer bezoeken zal.   Ik raak maar niet weg vanuit het gemeenschapshuis, en zie menigeen binnendruppelen. Oergezellig hier altijd.   Daar zorgen de medewerkers/leden wel voor.  De wandelaar voelt zich hier welkom.   Ik heb weer een schitterende wandeldag gehad hier, dat wel.   En U lezer dezes; blijven wandelen, dan zien we elkaar zeker ook wel ergens hier ter streek, nu komend weekeinde neem ik een sabatical, maar de week erna ga ik naar de hersfttocht van Olat in Someren, club en de streek daar kennende, vlak aan de weg naar Lierop, belooft dat ook een klapper.  Ach ja 'tis brabant; mijn edel brabantse land.

Houdoe! Tot ziens of lezens weer.   Peter Heesakkers

De naam van deze tocht is Lichtjesroute-wandeltocht.  De vereniging Lichtstadstappers stelt ons in de gelegenheid, deze route te gaan.   De lichtjesroute vormt al sinds de bevrijding van Eindhoven, {  18 Sept. 1944} een vast onderdeel van de  jaarlijkse feestelijkheden, en bevrijdingsherdenkingen van de stad. Een wandelaars hoogtepunt ook.

Een thuiswandeltocht, dus niet te veronachtzamen, zeker voor mij.   Ik wandel van thuis uit naar de startlokatie.  Nog in de schemering arriveer ik aan de zaal.  In de rij voor de inschrijftafel een kreet van herkenning, Willy Timm. merkt me op.  Er zijn al wandelaars gestart, jammer want de lichtversieringen branden nog niet.  Tja; ongeduld.  Door Eindhoven heen loopt een lichtjesroute welke per auto, fiets tot wandelen gevolgd kan worden.  Eigen bepijling van de lichtjesroute-organisatie.  De eigenlijke route is 24 k.m. lang, maar de club vandaag voorziet afstanden tot 15 k.m.   Pleinen , straten vijvers, gebouwen en plantsoenen zijn verlicht met led en peer-lampen in alle kleuren, in figuren en tableau's, panelen, of in gekleurd vloedlicht, [ schijnwerpers];  meest uitbeeldende de bevrijding.   In de zaal wordt helper der tocht Jan Wintermans door de gemeentelijke wethouder; { Schepen ; voor onze vlaamse buren}, met de speld van  verdienste beloont voor zijn langste inzet hiervan.   Jan is beduusd van de onverwachte eer.   Direct na de inval van de duisternis, ga ik op weg.   Ik moet u een beknopte impressie geven van wat er onderweg zoal te zien en bewonderen is.   Rondom me hoor ik amerikaans, engels, duits, vlaams, en van overal uit ons land de tongvallen onder de wandelaars.  Ook onder niet deelnemers.   Het is lauw weer, we hadden vandaag voor de datum record-warm weer, sinds 1908.   Loop in de herfst in zomerkleding....! De eerste straat,  Zwaanstraat, beeldt zwanen op hun gevels uit.  De Halve maanstraat, manen, half in hun z.g. eerste en of laatste kwartier.  We gaan voorbij een lampjesgroep uitbeeldend een volledig circus.  Veel ornamenten zijn bewegend en geeft speciale levende effecten.   Wat later wordt het horror, spoken in boomtakken, vleermuizen en , grafstenen en ander gegriezel.   Komen  later vliegers die we vroeger graag op lieten gaan in open veld, verlichtingsgewijs uiteraard.    Een zwevende fakir op tapijt over zijn stad, met moskeeën en arabische  stad en andere uitbeeldingen.   Een zeemeermin.   Een clown die aldoor zijn hoed afmeent. { veel tableau's zijn bewegend }.  Met schijnwerpers in kleur verlichte bomen.  In de P.Zee-manstraat , zeepaardjes.  Vallende parachutes en leger-troepen-vliegtuigen, want zo landden onze  eerstkomende bevrijders.  Dan een straat gevel na gevel versiert met lampjes-taferelen.  De straat komt uit op een grote buurtvijver, met allerlei sprookjes uitbeeldingen reflecterend in het bijna stille water.   Werkelijk fantastisch imponerend.   Hierna  een bomenlaan , de rattenvanger van Hamelen met legio ratten achter zich aan uit alle hoeken van de straat komende.   Een walvis die zijn water opspuit.  Een witte engel met vleugels gespreid.   Tien meter hoog... Vredesengel dus.  Het Liberty vrijheidsbeeld in de haven van New York staande.   Een hele trits konijnen aan bomen en lantaarnpalen in ornamentenvorm uitgebeeld.  Wat verder een zeilschip en  een vuurtoren.  Draaiende oude windmolens, een groep wielrenners en atleten , fakkeldragers.  Deze brengen jaarlijks in estafettevorm het bevrijdingsvuur waar zij vanaf de Normandische kust; plaats stadje Bayeux, de route van onze Engelse bevrijders , grondtroepen- ,   volgen .  Eindhoven heeft sindsdien een vriendschapsband met dit stadje en uitwisselingen. Arendskoppen van de 101e Airborne  luchtlandings divisie,  hun symbool { "Screaming Eagles"} .  Verderop panelen die een paradropping uitbeelden.   Groots , indrukwekkend, mooi.   Volgen apen aan takken hangend.   Dieren als giraffen.  Uitbeeldingen van de horoscoop.  Kabouters, paddestoelen , feeën, clowns, muziekinstrumenten, dansers, papegaaien,  Lieveheersbeestjes; { anti-geweld}.   Eisenhower en Montgomery, twee grootste oorlogsgeneraals-strategen, waar Eisenhower uitbeeldt: "o.k.: we'll go " !!   Het begin van de invasie naar Normandië,  6 Juni '44.  aankondigend.   Volgen wijze uilen.  Marathonlopers.   Pré-historisch dorp een openluchtmuseum uitbeeldende, hier ter stede.   Een gedenksteen alsdat Montgomery de laan hier naar hem genoemd,  geopend heeft.   En zo zwalken we met aah's en oooh's door alleen maar pikdonker  avondlijk Eindhoven.  De rustpost van de club voorzien in een plantsoen,  geen tent of afdak, wel stoelen , banken, tafels, met erg lage consumptieprijzen.  Geeft een aparte gezellige ontmoetingssfeer.  Het toeristisch fiets, het lijkt China wel{!} ,  en auto's-fileverkeer rijdt de route langs, in opperste bewondering en genot.   Wij doen dit te voet..... Op de rustpost, tref ik ex-wandelmee, Willy Timmermans; www.wandelervaring.nl met een hele eigen stedelijke wandelclub.   Veghel t.w. .  En ziedaar mede-beneluxwandelen-bijdragers, Hennie en Theo , melden ook present.   Wordt als broeders en zusters in Bnlxwa.-vriendschap/collega's gezellig bijbabbelen.  Met hen vervolg ik de laatse k.mrs. , naar de finishzaal.  Kan ze nu nog veel over de stad , gevels en gebouwen vertellen.  We gaan onder wat tunnels door voor auto, fiets en voetgangers apart, de  langs bus en treinstation , de binnenstad in.    Vangen nog wat glimps van de lichtroute op die voor de andere helft uit zuidelijk Eindhoven komt en teruggaat.   Gaan door winkelcentrumstraten, dwars over het 18 Sept. plein, langs winkels, horeca, kantoren, monumentale gebouwen als eertijds de lampen en electronicafabriek, die nu veel zaken en appartementen en lofts biedt, hoofdkwartier politie langs en dan de voetbal-arena, deels in licht.  Nieuwbouw honderden appartementen in aanbouw.   De Glaslaan in van de eertijdse Glasfabriekenterreinen van Phil...s.  Naar genaamd.   We passeren een ravageplek van ijzer en zeer veel glas, rood/wit afzetlint,  waar het schijnt zo, dat zeer kort geleden iemand de macht over zijn autostuur verloor , in een bocht banden-remsporen , die stoep op gaan en de heggen in bij een fontein met  park ook verlicht.   Het gaat nu rechttoe de zaal.  Daar druppelen wandelaars met een tevreden glimlach in de late avond  binnen.  Oogjes moeten weer wennen aan het licht.   Een groepje uit het Antw. Belgische Balen tekenen ook present.  Het routepapier was duidelijk , maar de bepijling was m.i. in de donkerte nauwelijks tot niet te zien en ik vond er ook een op de grond liggend, verwijderd door{?}   Misschien moet de bepijling reflecterend zijn...   Ik als inwoner kan de wegen straat en pleinennamen dromen, die te gaan , maar iemand van elders?...  Helaas konden we maar 15 i.p.v. de 24 k.m. route lopen, maar hebben toch de driekwart kunnen doen.  Absoluut een aanrader.  Willy heeft hopelijk een foto-impressie op zijn site geplaatst.  Hennie en Theo ook.  In de zaal is Frans Stl. ook present, en Peter v.d. Ven als helper vanavond voor de org. , schuift ook nog aan, en gaan we voor een nabeschouwing in conclaaf.  Neem mijn lang halslint-medaille in ontvangst, met balpen opschrift club, en hebben het nog even gezellig met nablijvers.   Knoop ook nog even met onze vlaamse vrienden aan.  De lichtjesroute kunt u thuis een deel van zien door/ om  een indruk te hebben; op; www.lichtjesroute.nl, of linken op de gemeentelijke site maar vast ook op www.vvveindhoven.nl .

Het zou veel te ver voeren alle elementen te vermelden en onderwerpen die onderweg te zien , en beleven zijn.  Vlak voor de nacht wandel ik weer op mijn woonstee aan, en kan ik mijn Annemie verhalen hoe mooi die lichtjesroute wel is.

In 2012 te bewandelen op zat. 6 Okt.   Kijk hiervoor naar hun site www. wsvdls.nl.   Nu Donderdag wacht voor mij de streektocht in De Kempen bij wsv. De Grenslopers vanuit Steensel, tussen Eindhoven -- Turnhout vlak aan de E34/A67 gelegen.  Misschien zie ik U daar ook wel?  Blijven wandelen , dan komen we elkaar vast ook tegen ergens.  Houdoe!

Peter Heesakkers