17-08-16

14.08.2016 De Loonse Tsjaffeleers

Op stap in het land van Loon

Zondagmorgen 14 augustus, na een verkwikkende nachtrust en een uitgebreid ontbijt richtten we onze steven naar Borgloon. Hier organiseerden de Loonse Tsjaffeleers hun Pannenkoekentocht. Het was even zoeken om de wagen te parkeren, maar wie zoekt die vind. Een ruime startzaal, een gezellige sfeer en de tocht in lusvorm. Even de omlopen bestuderen, inschrijven en we konden op stap.

We begonnen met de grootste lus van ietsje minder dan 9km. Via enkele straten verlieten we het centrum. Eenmaal hierbuiten kregen we zicht op kasteel Hulsberg. Kasteel Hulsberg werd in 1882 gebouwd op een heuvel waarvan de top 108m boven de zeespiegel uitsteekt. Omwille van deze heuvelsite is het kasteel een opvallend oriëntatiepunt in het landschap. We stapten tussen de fruitbomen, even verder een licht klimmetje met prachtige uitzichten als resultaat. Rechts van ons de “Loreto-kapel”. Verscholen tussen de fruitbomen, een populier, roodachtige beukenhagen, een meidoornhaag en een statige kastanjeboom, lag de “kluis” en ligt momenteel nog de “kapel”, toegewijd aan O.L.Vr. van Loreto. Volgens overlevering zouden de kluizenaars van de Hulsberg het klokje van de Loreto-kapel geluid hebben, telkens ze zonder voedsel zaten. De Hulsberg zelf zou volgens de legende in de vroege geschiedenis van het Graafschap Loon de executieplaats geweest zijn van de ter door veroordeelden. We vervolgen onze weg via enkele verhardjes, richting Kuttekoven. Voorbij het dorp terug langs de fruitbomen, we merken zelfs een aanplant van druiven op. Plots bevinden we ons pal tussen de appelen en de peren, dwars door de boomgaard dus! Een volgend stukje verhard brengt ons opnieuw bij een stoffige veldweg. Plots krijgen we trappen onder de voeten geschoven. We klimmen naar wat vermoedelijk vroeger een oude trambaan was. Hier, tussen de bomen vinden we enige verkoeling, kan deugd doen bij dit warme weer. Wat verder de trapkes af om aan te belanden op een eenmanspad tussen de bomen en een weide. Dwarsen een baan en trekken resoluut terug een boomgaard in. Nog enkele kerkwegels en plots doemt de startzaal weer op, onze eerste lus zit er op. Even verpozen en we kunnen starten voor deel twee.

Ons volgende deel gaat dadelijk een andere richting uit. Een stuk drukke baan, wat tussen oude fabrieksgebouwen en we komen op een tarmacje midden de natuur. Wat verder een bocht van 180°, opnieuw trapkes op, een stukje veldweg om aan te belanden bezijden de abdij Mariënlof. De abdij Mariënlof, ook wel abdij van Colen genoemd, is een abdij in Kerniel, een deelgemeente van Borgloon. Oorspronkelijk was het een kruisherenklooster, maar in de laatste twee eeuwen functioneerde het als Cisterciënzerinnenklooster. Sinds 1990 mag het klooster officieel de titel van abdij dragen. De naam Mariënlof betekent Tot lof van Maria. Hier merken we een eigenaardige constructie op. Aeneas Wilder UK bouwde een architecturale structuur in het landschap vlakbij het Klooster van Colen in Kerniel. De ronde constructie met een prachtig uitzicht van 360° wordt afgelijnd door uniforme verticale houten latjes. Het kunstwerk betreden is een speciale ervaring die refereert aan het religieuze en doet denken aan rondwandelen in een klooster. Volgens Aeneas Wilder functioneert zijn werk als een lens waardoor de bezoeker zijn gedachten en emoties kan focussen met het landschap van Kerniel als achtergrond. Dadelijk terug een veldweg, eerst in dalende lijn, beneden een houten brugje over en klimmen naar de volgende heuvelkam. Vanaf hier afwisselend verhard en onverhard met steeds zicht op de talrijke fruitbomen. Op die manier bereiken we onze rustpost voor een tweede maal, men is hier inmiddels druk pannenkoeken aan het bakken. Ruikt lekker, zien er overheerlijk uit maar voor ons is het toch wat te warm om ze te proeven.

Op stap voor de derde lus. Een 500-tal meter hetzelfde traject als onze eerst lus. Na de splitsing duiken we opnieuw de natuur in. Kriskras doorheen smalle paadjes en mooie loswegen. Achter ons nog een fantastisch uitzicht op kasteel Hulsberg. Ook een stukje oude Romeinse heirweg, de verbinding tussen Tongeren en Tienen. Wat verder slaan we links af en doemt voor ons het doorkijkkerkje van Borgloon op. Het architectenduo Gijs Van Vaerenbergh maakte een doorkijkkerk van Borgloon. Reading between the Lines is 10 meter hoog en bestaat uit 100 op elkaar gestapelde lagen staalplaat in de vorm van een Loons kerkje. De constructie weegt maar liefst 30 ton. De speciale constructiewijze zorgt ervoor dat het landschap altijd zichtbaar blijft doorheen de kerk, zowel van op afstand als van dichtbij. De kerk is hierdoor wel aanwezig, maar ook afwezig in het landschap. Na dit uitvoerig te hebben bewonderd konden we langzaam maar zeker de eindmeet opzoeken. Onze tweede dag Limburg was weeral meer dan geslaagd. We konden onze uitvalsbasis terug gaan opzoeken en beginnen dagdromen wat morgen ons zou brengen in Tongeren, maar dat is voor een volgend verslagje.

Verslag: Chris Van Cauwenberge

FOTOREEKS:  https://get.google.com/albumarchive/109206872063874220159...

21:29 Gepost door heimisse in wandelen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tsjaffeleers, borgloon, chris |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.